ကဗျာထင်တယ်

အစထွက်လာတာလေး  ဆွဲထုတ်ကြည့်ထားတာ..

Now, I'm in "brown"
And my mood is "down"
I'm not longing for "crown"
But what I wanna see is a "dawn"
With which nothing has gone "wrong"
That doesn't mean what i m doing is "wrong"
But I'm feeling like I'm a "clown"
I can't find a firm "ground"
On which I can stand "strong"

I believe my future is "bright"
As long as I do everything "right"
What I may need is a leading "light"
And someone to hold my hands and help me "fight"
So that I can win the battle of "life"

Whatever I did was all my "best"
I'm not sure if it is so for the "rest"
Not intend to regain the things I've "left"
As I don't wanna have a heart with "regret"
Just encouraged myself to learn the word "forget"
But I'm still puzzled what's the thing called "love"

အစအဆုံး  ကိုယ့်ခံစားချက်နဲ့  ထပ်တူမဟုတ်ပါဘူး..  ကာရန်ညီတာလေးတွေ  ကြိုးစားရှာကြည့်ထားတာ..

ကိုယ်တိုင်ဖြေဖို့

အချစ်ဆိုတာ...

တချို့တချို့တွေအတွက်..

ပန်းသီးတစ်လုံးကို အဆိပ်တွေလောင်းပေးတဲ့

စုန်းမကြီးရဲ့မှော်အတတ်လိုမျိုး..

တချို့တချို့တွေအတွက်..

နှင်းဆီဖြူတွေကို ဇွတ်အတင်းအရောင်ပြောင်းပေးတဲ့

ဘာမှန်းမသိတဲ့ရောင်ခြယ်တွေ..

တချို့တချို့တွေအတွက်..

မီးသွေးခဲကို စိန်ပွင့်တွေအဖြစ်ပြောင်းလဲပေးတဲ့

အပူချိန်နဲ့ဖိအား..

တချို့တချို့တွေအတွက်..

အဖြူရောင်ကင်းဗက်စကို ဆေးရောင်စုံခြယ်သပေးတဲ့

ပန်းချီဆရာရဲ့လက်တွေ..

တချို့တချို့တွေအတွက်..

လိုရာရောက်အောင်လမ်းညွှန်ပေးတဲ့

လမ်းပြကြယ်လေး..

တကယ်တမ်းကိုယ်လိုချင်နေတာက..

အဆိပ်မထည့်ခင်က ပန်းသီး..

အဖြူသက်သက်နှင်းဆီပွင့်တွေ..

စိန်ပွင့်ဖြစ်မသွားခင်ကမီးသွေးခဲ..

ဆေးမစွန်းခင်ကအဖြူရောင်ကင်းဗက်စ..

ကြယ်မလင်းတဲ့မှောင်အတိကောင်းကင်..

ဘာကြောင့်ရယ်မှ ပြောင်းလဲမသွားသေးခင်က ပကတိဆိုတဲ့အရာ..

အဲသည်တော့..

ကိုယ့်အတွက်

အချစ်ဆိုတာ တကယ်ရောလိုအပ်ပါရဲ့လား..

ပွင့်မြူးဇင်

၃၀.၀၈.၂၀၁၂

ကဗျာ့မြစ်ဖျား

အတိတ်ရဲ့အရိပ်အငွေ့တွေရယ်..

ခံစားချက်တွေရယ်အပြည့်နဲ့နှလုံးသားကို..

အိပ်မက်တွေနဲ့ရံထားရင်း..

အနာဂတ်ဆီလှမ်းနေဆဲမှာ...

ပစ္စုပ္ပန်အမှန်တရားက..

အိပ်မက်တွေကိုတတိတိစားလာလိုက်တာ..

ငါ့နှလုံးသားလဲ..

ခပ်ပါးပါးပဲကျန်တော့တယ်...

နှလုံးသားနံရံပါးတွေက..

ခံစားချက်တွေကိုယိုစိမ့်ခွင့်ပြုလိုက်တော့..

စကားလုံးတွေအဖြစ်..

ခုန်ပေါက်စီးဆင်းစေလိုက်တာ..

ခုတော့...

ကဗျာမြစ်တွေကို ဝေလို့ြာလို့...

ပွင့်မြူးဇင်

၂၇.၀၇.၂၀၁၂

ပါပဂြိုလ်

ကြာသပတေးသမီးကျွန်မ..

အသက်၁၉နှစ်မှာ ရာဟုဂြိုလ်ထဲရောက်တယ်.....

ပါပဂြိုလ်တို့ဘာသာဘာဝ..

အဝင်များကြမ်းချက်တော့

ကျွန်မအသည်း ဟက်တက်ကွဲတယ်ပေါ့..

အဲသည်ကတည်းကစ..

၁၂နှစ်တာကာလတလျှောက်..

ကိုယ်ချစ်နဲ့သူချစ်တွေတလွဲ..

ထပ်တူမကျနိုင်ခဲ့ဘဲနဲ့..

အလွဲတွေနဲ့အသားကျလို့..

အိုးရွဲ့ကို စလောင်းရွဲ့နဲ့ ဖုံးတတ်ခဲ့တယ်..

ကျွန်မရဲ့ရာဟုက..

နှလုံးသားနုနုကိုမှ..

ရွေးပြီးခိုက်ရသတဲ့လား..

အသက်၃၁နှစ်ကျမှ..

ရာဟုလက်ကလွတ်မတဲ့..

ဟင့်အင်း..

မလွတ်ချင်လဲနေပါတော့..

ကျွန်မက..

ပါပဂြိုလ်မှာ ပျော်နေတတ်ပြီလေ..

ပွင့်မြူးဇင်

၂၇.၀၂.၂၀၁၂

နင်နဲ့ငါ

ဆန်းတော့မဆန်းဘူး

ဒါပေမယ့်.. ထူးတယ်..

ရူးတယ်လို့တော့ မသတ်မှတ်ပါနဲ့

ရက်စက်ခဲ့တာလဲ

ကြာပဲကြာလှပေါ့..

မမေ့ချင်ပါဘူး..

မုန်းဖို့လဲ မကြိုးစားခဲ့တာယုံ..

ပုံပေးထားခဲ့တဲ့အချစ်တွေအတွက်

ခပ်စပ်စပ်ရိုက်ချက်လေးနဲ့

နာကျင်မှုတွေပေးခဲ့သူက

ခုတော့လဲ..

သူမဟုတ်သလိုပါပဲလား..

ချစ်သူရေ..

နင့်အတွက်ငါက

လွတ်တဲ့ငါးမို့ကြီးသတဲ့လား..

အရူးမလုပ်ချင်စမ်းနဲ့ကွယ်..

နင့်အတွက်ဆို

အလိုလိုအဆင်သင့်ဖြစ်နေချင်တတ်တာ

နင်အသိပဲမဟုတ်လား..

ငါ..

သတ္တိရှိပါတယ်..

မိုက်ရူးရဲတော့မဖြစ်ချင်ဘူး..

တနေ့နေ့ပေါ့ကွယ်..

နင်တည့်တည့်သာလျှောက်လာခဲ့..

လုံးနေတဲ့ကမ္ဘာကြီးရဲ့တနေရာမှာ..

ငါတို့..

မျက်နှာချင်းဆိုင်..

ပြန်ဆုံဖြစ်ဦးမှာပါ..

ပွင့်မြူးဇင်

၂၁.၁၀.၂၀၁၁

.............

အရာရာခမ်းခြောက်သွားဖို့..

၁၀နှစ်ဆိုတာ လုံလောက်တဲ့အချိန်လား...

ပေးထားခဲ့ပါတယ်

နင်မရခဲ့ဘူးဆိုရင်တော့

အလွဲတကာ့အလွဲထဲ

ဒီတခါအလွဲဆုံးပေါ့..

နင်မရှုံးပါဘူး

မရုန်းနိုင်တာကငါ..

ဘာမှန်းမသိတဲ့ကြိုးတွေကအထပ်ထပ်နဲ့မို့

အဆုံးမသတ်နိုင်တာက

ငါကိုယ်တိုင်ပေါ့..

ဘဝလမ်းပေါ်မှာ

ဂငယ်ကွေ့ကွေ့လို့ရဖို့

ဘာအမှတ်အသားကိုရှာရမှာလဲ..

မိုးကြိုးကိုကာဖို့

ထန်းလက်ရှာသလိုများ ဖြစ်နေမလားပဲ..

ငါလား..

အသည်းကွဲနေတာမဟုတ်ဘူး

ကွဲစရာအသည်းကို မရှိတော့တာ..

ဘာလိုချင်တာလဲမမေးနဲ့

ငါ့ရင်ထဲ နင်မမြင်ရမှတော့

ဘာကိုလိုချင်ရဦးမှာတဲ့လဲ..

မနှစ်သိမ့်ပါနဲ့..

အနာစိမ်းပေါ်ကို

ပျားရည်ပဲလောင်းလောင်း အက်ဆစ်နဲ့ပဲပက်ပက်

စပ်တာကတော့စပ်မှာပဲ..

အကောင်းဆုံးကတော့ဟာ..

နင်ငါ့ကို ပစ်သာထားလိုက်...

ငါ့အတ္တနဲ့ငါ

ငါ့ဒေါသနဲ့ငါ

ငါ့သောကနဲ့ငါ

မျောချင်ရာပဲမျောနေပါရစေတော့..

အချစ်လား..

အဲဒါတော့ မမေးကြေးပေါ့..

ပွင့်မြူးဇင်

၂၄.၀၈.၂၀၁၁

သူငယ်ချင်း (၃)

သူငယ်ချင်းရေ..

ပန်းပွင့်ကြွေတွေ လေထဲမှာတွေ့လား..

ဒီလိုကျတော့လဲ လောကကြီးက အလှသားပေါ့..

နင့်ရင်ထဲမယ်..

အချစ်ကြောင့်လွမ်း

အလွမ်းကြောင့်များနွမ်းနယ်နေလေရော့သလား..

ပြေးထွက်ခဲ့စမ်းပါ..

ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပိတ်လှောင်မထားစမ်းနဲ့..

လာ.. ဒီမှာ.. ကောင်းကင်ကြီးကပြာလို့..

မိုးတွေညိုလာတော့ကောဘာအရေးလဲ..

တိမ်မဲမဲတွေကမိုးရွာချတဲ့အခါ..

နင့်အလွမ်းတွေကိုပါမိုးရေနဲ့မျှောပစ်လိုက်..

မိုးစဲရင်ရောက်လာမယ့်နေခြည်အောက်

ခုန်ပေါက်ပစ်လိုက်စမ်း..

ကြိုးစားသမျှ အရာမထင်တာတွေ..

ပြန်မရလိုက်တဲ့ နားလည်မှုတွေ..

ထပ်တူမကျနိုင်တဲ့အချစ်တွေ..

အားလုံးခဏဘေးဖယ်ထား..

လောကကြီးကတရားပါတယ်..

နေ့မှာအလင်း ညမှာအမှောင်..

အယောင်ဆောင်တွေထည့်မတွက်ကြေးဆို

ဘယ်ညကမှ နေ့လိုမလင်းနိုင်ဘူးလေ..

အမှောင်ပြီးရင် ရောက်လာမယ့်အလင်းရယ်..

မုန်တိုင်းနောက်က လေပြေညှင်းလေးရယ်..

နုနုနွေးနွေး မိုးစဲနေလေးရယ်..

မြင်ယောင်ကြည့်လိုက်စမ်း..

တို့ကမ္ဘာကြီးက သာယာပါတယ်ဟာ..

သြော်.. ကျန်သေးတယ်..

နင်လိုအပ်နေတဲ့အချိန်တိုင်း..

တုံ့ဆိုင်းမနေနဲ့နော်..

ခေါင်းလေးတချက်သာငဲ့ကြည့်လှည့်..

နင့်သူငယ်ချင်းငါ..

နင့်ဘေးမှာပါလာစေရမယ်..

ပွင့်မြူးဇင်

၁၂.၀၈.၂၀၁၁

ေခါင္းစဥ္မဲ႔ေ၀ဒနာ

တခုခုကို ေစာင္႔ေမွ်ာ္ေနသူအတြက္
တစ္မိနစ္က တစ္ကမၻာမကၾကာတယ္..

ေနထြက္ေန၀င္ပံုမွန္လည္ပတ္ေနရက္နဲ႔ေတာင္
ကိုယ္႔အတြက္တေန႔တာက ရွည္လ်ားလြန္းေနတယ္..

တစံုတေယာက္ဆီက တစံုတခုသိရဖို႔ရယ္
ၿပန္ဆံုၾကမယ္႔ မိုးစက္ေတြၾကားကေန႔ေလးတေန႔ရယ္
အတူတူေနခြင္႔ရမယ္႔ သီတင္း၂ပတ္တာကာလေလးရယ္ဆီ
အားသြန္ခြန္စိုက္ ေၿပးသြားလိုက္ခ်င္လဲ
ကာလယႏၲရား လႈပ္ရွားမႈကိုက ေႏွးလြန္းေနတယ္..

ေနသားမက်တဲ႔ရွင္သန္မႈထဲမွာ
အရာရာက အက်ည္းတန္စြာအထီးက်န္ဆန္လြန္းေနလို႔
ကမၻာၾကီးရယ္..
ခပ္ၿမန္ၿမန္ေလး လည္ေပးလိုက္စမ္းပါ..

ပြင္႔ၿမဴးဇင္
၂၇.၀၄.၂၀၁၁

ကဗ်ာေလး ၂ပုဒ္

မႏွစ္ကတုန္းက ဓါတ္ေတာ္တိုက္ေက်ာင္းကလုပ္တဲ႔ သၾကၤန္အမွတ္တရ မိဘေက်းဇူးေဖာ္က်ဴးသီရာေတးကဗ်ာ ဆိုတဲ႔ကဗ်ာၿပိဳင္ပြဲေလးမွာ ကြၽန္မ ပထမဆုရခဲ႔ပါတယ္.. ခုႏွစ္လဲ ကဗ်ာ၂ပုဒ္ပို႔ၿဖစ္တယ္.. သၾကၤန္ပြဲလုပ္မယ္႔ရက္အထိေတာင္ ဘာမွအေၾကာင္းမၾကားေတာ႔ ဆုမရဘူးပဲထင္ေနတာ.. မေန႔က သၾကၤန္ပြဲမွာ မုန္႔ဟင္းခါးလွဴၿဖစ္ေတာ႔ ပြဲတာ၀န္ခံ မခင္ၿမင္႔နဲ႔ေတြ႕တယ္.. သူက ညီမေလး ကဗ်ာလဲ၀င္မၿပိဳင္ပါလားဆိုမွ ပို႔ထားတယ္ေလဆိုေတာ႔ သူက မရဘူးတဲ႔.. အနားမွာရွိတဲ႔ ဘုန္းဘုန္းၾကီးကလဲ ၾကားသြားေတာ႔ မရဘူး.. သူ႔ကဗ်ာေတြမပါဘဲ ဆုေပးလို႔ဘယ္ၿဖစ္မလဲဆိုၿပီး ကြၽန္မကို ကဗ်ာေတြအလြတ္ရရင္ ေရးေပးပါဆိုတာနဲ႔ ဖုန္းထဲကေနတဆင္႔ ဖြင္႔ၿပလိုက္တယ္.. ခဏေနေတာ႔ မခင္ၿမင္႔ကလာေၿပာပါတယ္.. ကဗ်ာဆုယူဖို႔ ေစာင္႔ေနေပးပါတဲ႔.. ကဗ်ာဆုေတြေပးေတာ႔ ကြၽန္မပို႔ထားတဲ႔ကဗ်ာ၂ပုဒ္အတြက္ အေကာင္းဆံုးအထူးဆုဆိုၿပီး ေပးပါတယ္.. ဆုေငြ ၁၅၀ ရပါတယ္ရွင္.. ပို႔ၿဖစ္တဲ႔ကဗ်ာေလးေတြ ဖတ္ၾကည္႔ၾကပါဦးေနာ္..

သားေလးဖတ္ဖို႔ (၂)

သားေလးေရ..
ဖ၀ါးလက္ႏွစ္လံုး ပုခံုးလက္ႏွစ္သစ္အရြယ္ကစလို႔..
တိုးတိုးၿပီးခ်စ္လာခဲ႔ရတာ..
ခုဆိုရင္.. ႏွစ္ေႏြကုန္ ႏွစ္မိုးေၿပာင္းလို႔ ႏွစ္ေဆာင္းသစ္ခဲ႔ေပါ႔..

ပီယ၀ါစာ တီတီတာခ်ိဳစကားေတြနဲ႔ ခြၽဲႏြဲ႕တတ္လာၿပီမို႔..
ဒို႔ဘာသာ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔အညီ..
ဆိုလာစကား ခ်ိဳသကာပ်ားဆိုသလိုေၿပာတတ္ေစဖို႔..
ေမေမသင္ေပးခဲ႔ရတယ္..

ခ်စ္စဖြယ္ယဥ္ေက်းတဲ႔..
ကိုယ္အမူအယာေလးေတြပိုင္ဆိုင္ေစဖို႔..
ဆိုတန္ဆို ရိုက္တန္ရိုက္လို႔ ေမေမဆံုးမခဲ႔တာကိုမ်ား..
သားေလးနားလည္ႏိုင္ပါ႔မလားလို႔လည္း ေတြးပူမိေသးရဲ႕..

ၾကီးသူကိုရိုေသ ရြယ္တူကိုေလးစား..
ငယ္သူကိုသနားတတ္ဖို႔လည္း..
ဥပမာ ဥပေမယ် ပံုၿပင္ေတြေၿပာၿပလို႔..
တတ္သမွ်မွတ္သမွ်နဲ႔..
ေမေမလမ္းညႊန္ၿပေပးခဲ႔တယ္..

ရပ္ေ၀းေၿမၿခားက..
ဘာသာမတူ လူမ်ိဳးကြဲ သူစိမ္းေတြၾကားထဲမွာ..
ၾကီးၿပင္းရွင္သန္ ရုန္းကန္ၾကိဳးစားေနရေပမယ္႔..
အရိုးကို အရြက္မဖံုးဆိုသလို ဂုဏ္ယူဖြယ္ဒို႔အစဥ္အလာမ်ား..
ေပ်ာက္ပ်က္ကာမသြားေစဖို႔ဆိုတာက..
မ်ိဳးဆက္သစ္ကေလးငယ္..
သားေလးတို႔အရြယ္ကစလို႔..
တာ၀န္သိၾကဖို႔ သိပ္အေရးၾကီးတယ္မဟုတ္လား..

ၿမန္မာဆိုတာ အစဥ္အလာၾကီးခဲ႔တဲ႔လူမ်ိဳး..
ယဥ္ေက်းမႈသမၻာမွာ မယွဥ္သာတဲ႔လူမ်ိဳး..
ကိုးကြယ္တဲ႔ဘာသာ အခိုင္အမာနဲ႔လူမ်ိဳး..
ၿဖဴစင္ရိုးသား စိတ္ထားၿမင္႔ၿမတ္တဲ႔လူမ်ိဳးဆိုတာ..
ကမၻာ႔အလယ္ တင္႔တယ္စြာသက္ေသၿပႏိုင္ဖို႔..
ေမေမ႔သားေလးအတြက္ဆံုးမစာ..
အုတ္တစ္ခ်ပ္ သဲတပြင္႔ေလးသာ ၿဖစ္ပါေစေတာ႔ေလ..

ပြင္႔ၿမဴးဇင္
(၀၇.၀၃.၂၀၁၁)



သို႔.. ေဖေဖ

ေဖေဖ..
တြယ္တာလွပါတယ္ဆိုတဲ႔သံေယာဇဥ္မ်ားကိုၿဖတ္ေတာက္ၿပီး..
သမီးကိုေဖေဖထားခဲ႔တာ ၾကာပဲၾကာလွေပါ႔..

ေဖေဖေပးတဲ႔အားမာန္ေတြနဲ႔..
လွမ္းေလွ်ာက္ရမယ္႔ဘ၀ခရီးအတြက္..
သမီးေလ.. ဘာကိုမွ ေၾကာက္မေနခဲ႔ဘူး..

ဒါေပမယ္႔ ေဖေဖ..
ေလာကဓံလႈိင္းၾကမ္းေတြထဲ..
လမ္းေပ်ာက္လုဆဲဆဲကာလေတြတုန္းကေတာ႔..
ေဖေဖ႕ကိုတမ္းတစိတ္နဲ႔..
ၿပိဳယိုင္လဲက်လုမတတ္ သမီးေတြေ၀ခ႔ဲဖူးတယ္..

ေဖေဖ႔သမီးပါ ေဖေဖ..
အားမတန္တာေတာင္ မာန္မေလွ်ာ႔ခဲ႔ပါဘူး..
ကိုယ္ေကာင္းရင္ ေခါင္းဘယ္မေရြ႕ရယ္လို႔..
ေဖေဖေၿပာေနက်မဟုတ္လား..
ယံုၾကည္တဲ႔လမ္းကို ခိုင္မာစြာေလွ်ာက္ရဲခဲ႔လို႔
ခုဆို.. ေတာင္ၾကီး ဖ၀ါးေအာက္ေပါ႔..

ေမတၲာတရားေတြေခါင္းပါးတဲ႔အရပ္မွာ
မလိုသူေတြရဲ႕ထိုးႏွက္ခ်က္ေတြေၾကာင္႔
တခါတေလမ်ားဆို ဘ၀ကိုေတာင္အရံႈးေပးလိုက္ခ်င္မိရဲ႕
လဲရင္ၿပန္ထ ဒါဘ၀ပဲ.. အသာစံႏိုင္ဖို႔ အနာခံႏိုင္ရမယ္ဆိုတဲ႔
ေဖေဖ႔ဆံုးမစကားေတြေၾကာင္႔သာ
အေမွာင္ကိုခြင္းေဖာက္လို႔ အလင္းဆီေရာက္ႏိုင္ခဲ႔တာ..

ခု.. သမီးေလ..
ေဖေဖေနေစခ်င္တဲ႔ဘ၀မ်ိဳးမွာ
ေဖေဖရေစခ်င္တဲ႔ေအာင္ၿမင္မႈမ်ိဳးနဲ႔
အခိုင္အမာရပ္တည္ႏိုင္ေနၿပီမို႔..
အတုအေယာင္ေပါတဲ႔ေလာကထဲ
စစ္မွန္ၿခင္းသစၥာတရားကို လမ္းညႊန္ေပးခဲ႔တဲ႔ေဖေဖ
ေကာင္းမြန္ရာဘံုဘ၀ကေန
သမီးအတြက္.. သာဓုေခၚေပးပါေတာ႔ေနာ္..

ပြင္႔ၿမဴးဇင္
၀၇.၀၃.၂၀၁၁

ေတာင္ပံတမ္းခ်င္း

ငါ...
ဘ၀ဆိုတဲ႔ေရၿပင္က်ယ္ၾကီးရဲ႕..
ပစၥဳပၸန္ကမ္းပါးမွာထိုင္ရင္း..
အနာဂတ္ကိုမွ်ားေနတယ္..
ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ငါးမွ်ားတံမွာ..
အိပ္မက္ေတြကိုငါးစာအၿဖစ္နဲ႔ေပါ႔..

ငါ႔နေဘးမွာေတာ႔..
အတိတ္ေတြက ေတာင္းတလံုးနဲ႔အၿပည္႔..
ၾကာၿပီမို႔ၿငိမ္သက္သြားၾကတာေတြေရာ..
လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္မို႔..
တဖ်တ္ဖ်တ္လူးေနဆဲေတြေရာ..

ရင္ဘတ္ထဲမွာက်ေတာ႔..
ေလာဘေၾကာင္႔ရခဲ႔တဲ႔အားမာန္ေတြရယ္..
ေဒါသေၾကာင္႔ၿဖစ္ရတဲ႔အပူေတြရယ္..
ေမာဟေၾကာင္႔ေမာမွန္းမသိေမာရတာေတြရယ္..
သံေယာဇဥ္ၾကိဳးခပ္တင္းတင္းေတြရယ္..

တေန႔ေန႔ေပါ႔..
အားလံုးကိုလႊတ္ခ်ႏိုင္ခဲ႔တဲ႔တေန႔က်ရင္..
ေလဟုန္ကိုစီး အၿမင္႔ၾကီးပ်ံႏိုင္ဖို႔..
အေတာင္ပံေတြရေကာင္းပါရဲ႔ေလ....

ပြင္႔ၿမဴးဇင္
၁၀.၀၃.၂၀၁၁

လြဲ

ရင္ခုန္သံေတြထပ္တူက်ခဲ႔ပါရက္နဲ႔
မ်က္၀န္းကစကားကို
ဘာသာၿပန္တခ်က္အလြဲမွာ
တသက္ခြဲဖို႔ၿဖစ္လာမယ္လို႔
ငါ.. ထင္ထားခဲ႔ပါ႔မလား.. ခ်စ္သူ..

ငါတို႔..
ေက်ာခ်င္းကပ္ရပ္ေနမိေတာ႔
ကမာၻၾကီးဘယ္လိုလည္လည္
ဘယ္ေတာ႔ဆံုႏိုင္မွာမို႔လဲ..

ဆံုႏိုင္ခြင္႔ေတြ
ေ၀းမေနပါဘဲ
ေရွ႕တိုးဖို႔မရဲခဲ႔လို႔
တို႔ႏွစ္ေယာက္လြဲခဲ႔ေပမယ္႔..
ကြဲခဲ႔တဲ႔အသည္းရင္ထဲထည္႔ရင္း
လြမ္းရဲပါေသးတယ္.. ခ်စ္သူရယ္..

ပြင္႔ၿမဴးဇင္
၂၇.၀၈.၂၀၁၀

အလင္း VS အေမွာင္

တဒဂၤေလးပါပဲ..
အေရာင္ေတာက္ေနတဲ႔တိမ္ေတြေအာက္
ဆံုမွတ္တူတဲ႔မ်က္၀န္းေတြမွာလဲ
တိမ္ေရာင္ေတြဟပ္ၿပီး လင္းလက္လို႔...

ဒါေပမယ္႔..
တို႔အတူေရာက္ေနခဲ႔တာကေတာ႔
အခ်င္းခ်င္းေတာင္မၿမင္ႏိုင္ေလာက္တဲ႔
အေမွာင္ကမာၻထဲေလ...

ပြင္႔ၿမဴးဇင္
၄.၈.၂၀၁၀

Photo Credit to My Best Friend, PPA.

အလင္းေ၀းည

ေမွာင္အတိဥာဥ္႔နက္သန္းေခါင္ထဲ
အလင္းေရာင္မဲ႔ေနလိုက္ပံုမ်ား
အိပ္မက္ထဲေတာင္ပိန္းပိတ္လို႔...

အဆံုးမ႔ဲအနာဂါတ္ကို
စိတ္ကူးနဲ႔ေမွ်ာ္ေငးမိၿပန္ေတာ႔
ရယ္သံေတြေတာင္ ေၿခာက္ကပ္ကပ္နဲ႔ေလ..

အတိတ္လမ္းမွာေတာ႔
ေပ်ာ္ခဲ႔ဖူးတဲ႔မွတ္တိုင္တခ်ိဳ႕က
ၾကယ္မႈန္ေလးေတြလို တလက္လက္နဲ႔
ေ၀း.. ေ၀းက်န္ခဲ႔ေပါ႔...

တိတ္ဆိတ္ေၿခာက္ကပ္ေနတဲ႔
ဟင္းလင္းၿပင္အေမွာင္ေလာကထဲ
လွမ္းေလွ်ာက္ရင္းလမ္းေပ်ာက္ေနသူေတြအတြက္
ေကာင္းကင္ရယ္..
လွ်ပ္စီးတခ်က္ေလာက္ၿဖစ္ၿဖစ္
လင္းလက္ေပးလိုက္ပါေတာ႔..

ပြင္႔ၿမဴးဇင္
၀၇.၀၇.၂၀၁၀

ကာလန္ကူနီ

ေခာတ္မွီနည္းေတြနဲ႔
ရီဆိုက္ကယ္လုပ္ဖို႔
အိပ္မက္ေဟာင္းေတြ
ေစ်းေကာင္းေပး၀ယ္တယ္..

ရင္ခုန္သံ
လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေတြကိုေတာ႔
တစ္ပိႆာ
ေထာင္႔ငါးရာေပးမယ္..

အခ်စ္စစ္စစ္ဆိုရင္
ေမတၲာႏုႏုနဲ႔
အလိုက္ေပးလဲတယ္..

အလြမ္းတစ္ပုလင္းကို
အနမ္းတစ္ၿခင္းနဲ႔
ဒဲ႔လဲေပးတယ္..

အိပ္မက္ေဟာင္းေတြအခါခါမက္ရင္း
ရင္ခုန္သံေတြလတ္ဆတ္ဆဲမို႔
အခ်စ္စစ္ရဲ႕သေကၤတ
အလြမ္းေတြသာပိုင္ဆိုင္ေနရပါတယ္ဆိုသူေတြအတြက္
ေဟာဒီမွာ လာၿပီ..
ကာလန္ကူနီ..

ကြၽန္မနဲ႔ကဗ်ာ

ကြၽန္မက ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ကဗ်ာေတြကိုခ်စ္တဲ႔သူ.. ကြၽန္မအဖြားဆိုၿပခဲ႔တဲ႔ ကေလးကဗ်ာေလးေတြက ကြၽန္မနဲ႔ဦးဆံုးထိေတြ႔ခဲ႔တဲ႔ ကဗ်ာေလးေတြေပါ႔.. မူၾကိဳေက်ာင္းမွာသင္ရတဲ႔ ကဗ်ာေလးေတြကိုလဲ ကြၽန္မခ်စ္ခဲ႔တယ္.. အတန္းေက်ာင္းတက္ရၿပန္ေတာ႔ ၿမန္မာကဗ်ာမ်ိဳးစံုနဲ႔ ရင္းႏွီးလာရတယ္ေပါ႔..

ကဗ်ာေတြကိုခ်စ္တဲ႔ကြၽန္မ ၈တန္းေက်ာင္းသူအရြယ္ေလာက္ကစၿပီး ကဗ်ာေလးေတြစမ္းေရးခဲ႔တယ္.. ေက်ာင္းကလုပ္တဲ႔ ကဗ်ာၿပိဳင္ပြဲေတြဆိုရင္လဲ ၀င္ၿပိဳင္ၿဖစ္တယ္.. သဘာ၀အလွကို ေဖာ္က်ဴးတဲ႔ကဗ်ာေလးေတြ.. ၿမန္မာရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈကိုေဖာ္က်ဴးတဲ႔ကဗ်ာေလးေတြေပါ႔.. ပန္းခ်ီကားေလးေပးထားၿပီး ကဗ်ာေရးခိုင္းတဲ႔ၿပိဳင္ပြဲေလးမ်ိဳးေတြဆိုရင္လဲ ၀င္ၿပိဳင္တာပဲ.. ဆုရတဲ႔အခါလဲရ.. မရတဲ႔အခါလဲမရေပါ႔..

အခ်စ္ကဗ်ာလို႔ေၿပာရင္ရမယ္႔ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကို စေရးၿဖစ္တာကေတာ႔ ပထမႏွစ္တုန္းကေပါ႔.. ကေလးအေတြးနဲ႔ေရးထားတဲ႔ကဗ်ာေလးကို တေန႔ကစာရြက္ေတြရွင္းရင္းၿပန္ေတြလိုက္ေတာ႔ ရယ္ခ်င္ပက္က်ိေလးၿဖစ္မိရဲ႔.. ေရးခဲ႔တုန္းကေတာ႔ ခံစားခ်က္အၿပည္႔နဲ႔ေပါ႔.. ခုဖတ္ၾကည္႔ေတာ႔သာ ရယ္ခ်င္စရာ.. ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အမွတ္အရအေနနဲ႔ တင္လိုက္မယ္လို႔ စိတ္ကူးရသြားတယ္.. ဖတ္ၾကည္႔ၾကပါဦး.. ကဗ်ာေလးခမ်ာ ေခါင္းစဥ္ေတာင္မရွိရွာဘူး...

နင္သိရဲ႕လား..
နင္႔ဆီကယုယမႈေလးတစ္ခ်က္
ငါ႔အသက္ထက္မက္ေမာတယ္ဆိုတာ..

နင္သိရဲ႕လား..
နင္႔အၾကည္႔ေႏြးေႏြးေလးတစ္ခ်က္
ငါအေလးအနက္ထားတတ္တယ္ဆိုတာ..

နင္သိရဲ႕လား..
နင္႔အၿပံဳးလက္လက္ေလးတစ္ခ်က္ေအာက္
ငါအသက္ေပ်ာက္သြားႏိုင္တယ္ဆိုတာ..

နင္သိရဲ႕လား..
နင္႔အနမ္းဖြဖြေလးတစ္ခ်က္က
ငါ႔ရင္ကိုေအးၿမေစမယ္ဆိုတာ..

နင္သိရဲ႕လား..
နင္႔အမုန္းခါးခါးေအာက္မွာ
ငါ႔ႏွလံုးသားဆံုးပါးသြားေလာက္တယ္ဆိုတာ..

တကယ္ေတာ႔ငါက..
ေမြးကတည္းကေနာက္က်ခဲ႔သူ...

ေရႊ႕ေျပာင္းေတာအုပ္

မိခင္ရဲ႕ ရင္ကိုခြဲေဖာက္
ေဝးႏိုင္သမွ်ေဝးေဝးေရာက္ဖို႔
ေလအစုန္ အဟုန္စီးလို႔
ခရီးအျပင္းႏွင္ခဲ႔တယ္...
ငါဟာ ... အေတာင္ပါတဲ့သစ္ေစ့ေလး ...

မိခင္ဖန္ဆင္းေပးတဲ႔အေတာင္ပံေတြနဲ႔

ငွက္တစ္ေကာင္ အေယာင္ေဆာင္ၿပီး
ေလဟုန္စီးလို႔ ေပ်ာ္ခဲ့ရတာကခဏ ...
အရွိန္ရယ္ကုန္လို႔
ေျမတလင္း သက္ဆင္းရတဲ့အခါ ...
တစ္စက္မွမေႏြးေထြးေလတဲ့
အစိမ္းသက္သက္ေျမျပင္ရိုင္းက
ေအးစက္စက္ ေစာင့္ႀကိဳေနခဲ့တယ္ ...

မွီတြယ္ရာမဲ့ေျမျပင္ေပၚမွာ
အျမစ္တြယ္အေနက်လို႔
ဘဝအေျခလွႏိုင္ဖို႔အေရး
အေတြးအလုပ္ အဟုတ္ခက္သေလာက္
ေရၾကည္တစ္ေပါက္ေသာက္ရဖို႔ေတာင္
မလြယ္လွပါဘူး ...

အျမစ္တြယ္အပင္ေပါက္ခြင့္ရလို႔
အရြယ္မေရာက္ေသးခင္ခဏမွာတင္
ပတ္ဝန္းက်င္ေပါင္းျမက္႐ိုင္းေတြက
ဝါးၿမိဳလို႔လက္စတံုးပစ္လိုက္ၾကမွာကိုလဲ
စိုးခဲ႔ရေသး ... ...

ဒါေပမဲ့ အေမ ... ...
ပူပင္မေနပါနဲ႔
ဘယ္ေရေျမ ဘယ္အေျခေရာက္ေရာက္
ေပါက္ေရာက္ရွင္သန္ၿပီး
ေအာင္ျမင္စြာပြင္႔သီးႏိုင္ဖို႔အေရးေတာ့
အေမ့သားေတြ စြမ္းပါေသးတယ္ ...

ေလဒဏ္မိုးဒဏ္ ႀကံ့ႀကံ့ခံရင္း
ေရာက္ေလရာေျမအရပ္မွာ
အေမေပးတဲ့ဇာတိမပ်က္
တတ္ႏိုင္မွ်ႀကိဳးစားရင္း
ေဝဆာေအာင္ျမင္တဲ့သစ္တစ္ပင္အျဖစ္
ရပ္တည္ျပလိုက္ခ်င္ေသးရဲ႕ ...

ပြင့္ျမဴးဇင္
၁၉.၁.၂ဝ၁ဝ

အၿပစ္ရွိလား

ေၿမညီမွာမွမေလွ်ာက္ခဲ႔ဖူးေလေတာ႔
ခုေလွ်ာက္ေနရတဲ႔လမ္း
မတ္ေစာက္ေနမွန္းလဲ
သိခဲ႔ဘူးေလ...

ေနၿခည္ေအာက္မွမေရာက္ခဲ႔ဖူးေလေတာ႔
ခုေရာက္ေနရတဲ႔နန္း
ေမွာင္အတိလႊမ္းေနမွန္းလဲ
သိခဲ႔ဘူးေလ...

ေရၾကည္တစ္ေပါက္မွမေသာက္ခဲ႔ဖူးေလေတာ႔
ခုေသာက္ေနရတဲ႔စမ္း
ေနာက္က်ိေနမွန္းလဲ
သိခဲ႔ဘူးေလ...

အဲဒီအတြက္....
ကၽြန္မမွာ......... အၿပစ္ရွိလား.....????

ရင္ခြင္အခန္း

ခ်စ္ရသူရဲ႕ ဥေပကၡာဆိုတာ
အသြားထက္တဲ႔ ဓါးတစ္လက္မွန္း
သိလိုက္ရတဲ႔အခ်ိန္မွာ
ကၽြန္မႏွလံုးသားက
တစ္စစီကြဲေနခဲ႔ၿပီးၿပီ.....

ကၽြန္မေၿပာသမွ်စကား
မုသားရယ္လို႔ ယံုမွတ္ထားသူကို
ဘယ္လိုရွင္းလင္းေအာင္
ခင္းက်င္းၿပသရမွာတဲ႔လဲ

တကယ္ပါ....ခ်စ္သူ....
မယံုဘူးဆိုတာသိပါတယ္
ဒါေပမယ္႔...
ရင္မွာတင္းၾကပ္
အၿငင္းခက္တဲ႔ခံစားခ်က္ေတြအေၾကာင္း
ေၿပာၿပေနခ်င္ေသးတယ္ေလ...

ႏွလံုးသားႏွင္႔ရင္း၍

အရင္တုန္းက
တယုတယၿပဳခဲ႔သမွ်...
ခုက်ေတာ႔လည္း
သမုဒယႏြယ္ေတြပါပဲ ေမာင္....

ေရွာင္ဖယ္မရေအာင္
ေႏွာင္တြယ္မိေနတယ္ဆို
အခ်စ္မသိတဲ႔ရွင္က
ေလွာင္ရယ္ေနမလားပဲ...

အမုန္းကနတၳိ
အရႈံးသာအတိၿပီးတာမို႔
ၿပံဳးေနတဲ႔အၾကည္႔မ်ိဳးနဲ႔လည္း
မကလိရဲခဲ႔ပါဘူး...

မွန္းဆၾကည္႔ရင္ေတာင္
တမ္းတမိေနဆဲမို႔
လြမ္းရတဲ႔ရက္ေတြဆိုတာလည္း
တြက္ေရလို႔ေတာင္မရခဲ႔ပါဘူး...

ေပ်ာ္ရာမွာမေန
ေတာ္ရာမွာေနရသူမို႔
အေ၀းရပ္က
ေဆြတသက္သက္နဲ႔
ေပးအပ္လိုက္တဲ႔ အခ်စ္ေတြအတြက္
ေမွးစက္ရာရင္ခြင္ကို
ၿပင္ဆင္ေပးႏိုင္သူက
သခင္....
ရွင္တစ္ေယာက္ပဲ ရွိတာေလ...

လိုခ်င္တာကဆႏၵ
ၾကံဳလာတာကဘ၀မို႔
လိုအင္မၿပည္႔လို႔လည္း
မၿငိဳၿငင္ပါဘူး သခင္....
ရွင္႔ဘ၀အေၿခအေန
ေပ်ာ္ပါေစလို႔ပဲဆုမြန္ေၿခြပါရေစ......
ႏွလံုးသားႏွင္႔ရင္း၍.................................

ဟန္ေဆာင္ၿခင္းရဲ႕ရလာဒ္

ကဗ်ာကိုအလြမ္းနဲ႔ဖြဲ႔တာဟာ
တမ္းတၿခင္းရဲ႕နမိတ္
အေဆြးပံုရိပ္ေတြသာဆိုရင္
ငါေလ...
မင္းကို... တမ္းတလြမ္းေဆြးေနရတုန္းေပါ႔....

အမုန္းအမုန္းနဲ႔
တခ်ိန္လံုးဟစ္ေၾကြးေနသမွ်
အလွဆံုးၿပံဳးရင္း
မာနေတြတင္းၿပေနသမွ်
ရင္ထဲကဆႏၵ.... တကယ္မဟုတ္ရပါဘူး...

ငါမကၽြမ္းက်င္တဲ႔ဟန္ေဆာင္ၿခင္းေတြနဲ႔
ဖန္ဆင္းကာ မာန္တင္းေနရတာေတြ
မင္းကေတာ႔... အလွ်င္းမသိခဲ႔ပါဘူးေလ...

အလြမ္းေတြရဲ႕အနားသတ္
ေပ်ာ္ရႊင္ၿခင္းကမ္းစပ္ကို
အၿပင္းေလွာ္ခတ္သြားခ်င္ေပမယ္႔
ဥေပကၡာလိႈင္းၾကမ္းေတြေၾကာင္႔
ကမ္းနဲ႔ေ၀းရာကိုပဲ ေၿပးခြာခဲ႔ရတယ္....

ခ်စ္သူေရ.....
တကယ္ဆို ငါေလွ်ာက္လွမ္းေနတာ...
မာနေတြခင္းထားတဲ႔
အတၱလမ္း ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေပါ႔.....