Showing posts with label Tag. Show all posts
Showing posts with label Tag. Show all posts

Sunday, April 7, 2013

ခုတလော

ခုတလောဆိုတဲ့ခေါင်းစဉ်နဲ့ စာလေးဘာလေးရေးဖို့ အစီအစဉ်မရှိဘူးလားလို့ ချစ်ညီမလေးဆုမြတ်ကမေးလာတယ်..  ကိုယ့်အတွက် ခုတလောလောက် အပြောင်းအလဲတွေများ အလုပ်တွေရှုပ်တာ မရှိဖူးဘူး.. ဘဝတစ်ဆစ်ချိုးလို့ ဆိုရင်တောင်ရလောက်ရဲ့.. ကဲ.. ညီမဆုမြတ်ရေ.. ရေးပြီ..


ခုတလော

တွေးနေမိတာက
ကျောင်းရယ်.. အလုပ်ရယ်.. ပတ်ဝန်းကျင်အသစ်ရယ်ကြား ဘယ်လိုညီမျှအောင် ချိန်ညှိရမလဲ

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပြန်ဆင်ခြင်မိတာက
အသက်ကလေး ၃ထိပ်စည်းဖြစ်လာတော့ စိတ်တွေတိုတတ်လာပြီ.. အရင်ကလောက် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးမကောင်းတော့ဘူး.. ရန်များလာတယ်..

ကျန်းမာရေး
နှာမွှန်နေတာ ၅လလောက်ရှိပြီ.. ဘာဆေးသောက်သေက် ပျောက်ဘူးရယ်

ဖတ်ဖြစ်တဲ့စာအုပ်တွေ
တက္ကသိုလ်ဘုန်းနိုင် - ကမ္ဘာကုန်ကျယ်သရွေ့ဝယ်
၀င်းဝင်းလတ် - အချစ်၏နောက်ဆက်တွဲစာမျက်နှာ
ကေသွယ် - စိန်ပန်းနဲ့ကံ့ကော်တွေအတူပွင့်ခဲ့တယ်

ရောက်ဖြစ်နေတာက 
အလုပ်နဲ့အိမ် အိမ်နဲ့အလုပ်

နားထောင်ဖြစ်တာက
Westlife - Home

ရွတ်နေမိတဲ့ကဗျာက
ဖိုးသားထူး ဖိုးသာထူး အလွန်ဝတဲ့ဖိုးသာထူး (ကျားကျားကိုကြည့်ပြီးရွတ်တယ် :P)

ဖြစ်ချင်နေတာက
အောင်မြင်တဲ့စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်

စားဖြစ်နေတာက
ပင်လယ်စာတွေ

သနားနေမိတာက
ဒီကျွန်းပိစိမှာ တစ်ယောက်တည်းကျန်ခဲ့ရမယ့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို

လွမ်းနေမိတာက
မိုးသံစဉ်ဟုအမည်ရတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ချစ်သားလေး (များမကြာမီမှာတော့ လွမ်းရမယ့်သူတစ်ယောက် ထပ်တိုးဦးမယ်..)

မေ့လျော့ပစ်နေရတာက
ကြိုတွေးပြီးပူပန်နေမိတဲ့ စိုးရိမ်စိတ်တွေ

ခါးသက်နေမိတာက
အိမ်ပြန်ခွင့်မရသေးတဲ့ကိုယ့်ရဲ့ဘဝကို

တမ်းတနေမိတာက
မွေးရပ်မြေမှာ မိသားစုနဲ့အတူတူနေခွင့်လေး

ကြိတ်ပြီးချီးကျူးနေမိတာက
တစ်ယောက်တည်းနေဖို့ ဆုံးဖြတ်ရဲတဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို

ကြိတ်ပြီးအထင်သေးနေမိတာက
မနာလိုစိတ်တွေဖုံးနေတဲ့ လူတချို့

ဆန်ဒမရှိတဲ့နေရာ
ကိုယ်အခုရောက်နေတဲ့နေရာ

ဆန်ဒရှိနေတဲ့ကိတ်စ
လာမယ့်မေလထဲ အိမ်ခဏပြန်နိုင်ဖို့

မုန်းတီးနေမိတာက
ရုံးကမိန်းမကြီးတွေ (အော်ဂလီဆန်အောင်မုန်းတယ်)

ချစ်နေတာက
ခေါင်းမှာတပ်တဲ့ ဖဲပြားကလစ်လေးတွေ (တွေ့တိုင်းဝယ်မိနေတယ်)

စိတ်ပျက်နေမိတာက
ခုလက်ရှိအလုပ် (ငြီးငွေ့နေပြီ)

စွဲလမ်းနေမိတာက
ဘာကိုမှစွဲစွဲလန်းလန်းမရှိတတ်တာ ကိုယ့်အကျင့်

လိုအပ်နေတာက
သဝေထိုးငဝဆွဲ ငွေ

ရောက်နေတဲ့နေရာက
မေတ္တာတရားတွေ မိုးခေါင်လွန်းတဲ့ ကျွန်းငယ်လေး

နက်နက်နဲနဲပြန်စဉ်းစားမိတာက
ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်တွေအကြောင်း

နိဂုံးချုပ်လိုက်တော့
ခုထိတော့ တော်ရာမှနေပြီး လုပ်သင့်တယ်ထင်တာတွေလုပ်နေရတုန်းပေါ့

Friday, April 8, 2011

မကြိုက်မကြိုက်


ညညဆို စောစောမအိပ်ချင်ပေမယ့် အစောကြီးအလုပ်ဆင်းရမှာမို့ စောစောဝင်အိပ်ရတာကို မကြိုက်ဘူး..

အိပ်ရေးမဝသေးခင် နှိုးစက်ကြီးမြည်မြည်လာတာကို မကြိုက်ဘူး..

နှာစီးနေတဲ့နေ့ဆို မနက်စောစောခေါင်းမလျှော်ရတာကို မကြိုက်ဘူး..

ရုံးခန်းထဲကိုယ်အရင်ဆုံးရောက်လို့ အဲကွန်းမဖွင့်ရသေးဘဲ ပူအိုက်နေတတ်တဲ့ရုံးခန်းကို အကြိုက်ဘူး..

ကိုယ့်ဂျာကြီးကို မဆိုင်တာတွေခိုင်းပြီး မလုပ်နိုင်ရင် အသလွတ်ဆူတတ်တဲ့ သဌေးကိုလဲ မကြိုက်ဘူး..

ရုံးမှာ ဂျီမေးဖွင့်မရတာ ဖဘဝင်မရတာတွေကို လုံးဝလုံးဝမကြိုက်ဘူး..

ထမင်းစားချိန်ဆို ကန်တင်းအထိ နေပူကြီးထဲလမ်းလျှောက်ရတာမကြိုက်ဘူး..

ရုံးကန်တင်းမှာ CHICKEN RICE ရောင်းတဲ့အင်္ဂါနေ့ဆို ထမင်းစားရတာမကောင်းလို့ မကြိုက်ဘူး..

ရုံးမှာ ကော်ဖီကုန်နေတာကို ဝယ်ဖို့မေ့တတ်တဲ့ ကိုယ့်အကျင့်ကို မကြိုက်ဘူး..

စကားတွေဟိုပြောဒီပြောနဲ့ ကလေးစိတ်မကုန်သေးတဲ့ အတ္တကြီးလွန်းကြတဲ့ ရုံးကမိန်းမကြီးတွေကိုမကြိုက်ဘူး..

တနေကုန်ရုံးမှာထိုင်နေရလို့ ပိုပိုထူလာနေတဲ့ ဗိုက်ခေါက်ကိုလဲ လုံးဝလုံးဝမကြိုက်ဘူး..

ညနေညနေဆို လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ဖို့ ပျင်းနေတတ်တဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်လဲ မကြိုက်ဘူး..

တယောက်ယောက်နဲ့ စကားပြောချင်နေတဲ့အချိန်မှာ အထူအပါးနားမလည် ကွန်ပျူတာထဲခေါင်းစိုက်နေတတ်တဲ့ သားသားဖေဖေကိုလဲမကြိုက်ဘူး.. (ဟိ.. ကိုယ်လုပ်ရရင်ကောင်းတယ်)

ဆေးခွင့်ယူချင်တိုင်း private clinic သွားယုံနဲ့မရပဲ polyclinic သွားပြီး အကြာကြီးတန်းစီရတာကိုလဲ မကြိုက်ဘူး..

တနင်္ဂနွေနေ့ဆို သားသားဖေဖေ အချိန်ပိုဆင်းရတတ်တာကို မကြိုက်ဘူး..

ရေသွားကူတိုင်း မျက်မှန်ချွတ်ကူရလို့ ကောင်းကောင်းမမြင်ရတဲ့ မျက်စိကိုလဲမကြိုက်ဘူး..

နည်းနည်းလေးလှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ ချွေးတွေမတရားထွက်လာတတ်တာကို လုံးဝမကြိုက်ဘူး..

ခဏခဏကျိုးတတ်တဲ့ လက်သည်းပါးပါးလေးတွေကိုလဲ မကြိုက်ဘူး..

ခေါင်းခဏခဏကိုက်တတ်တာလဲ မကြိုက်ဘူး..

ကီးသိပ်မြင့်မြင့် ဆိုလို့မရတဲ့ ကိုယ့်အသံကိုလဲ မကြိုက်ဘူး..

စိတ်ရူးပေါက်တိုင်း ယောက်ျားကိုအသလွတ်ရန်လုပ်တတ်တဲ့ ကိုယ့်အကျင့်ကို မကြိုက်ဘူး..

Tuesday, March 22, 2011

အခ်စ္လို႔အမည္တြင္ေသာထိုအရာ

စကားတတ္ကာစအရြယ္တုန္းက ခ်စ္လားလို႔ေမးရင္ ခ်စ္တယ္.. ဘယ္ေလာက္ခ်စ္လဲဆို မ်ားၾကီး ဘယ္ကခ်စ္တာလဲဆို ဗိုက္ဗိုက္ထဲကလို႔ ေၿဖေလ႔ရွိခဲ႔တယ္.. အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ႔စကားေလးေနာက္မွာ ဘာအေရာင္ဘာအရိပ္မွ ရွိမေနခဲ႔ေလာက္ေသး.. နည္းနည္းသိတတ္လာတဲ႔အရြယ္က်ေတာ႔ မိဘေတြ ေဆြမ်ိဳးေတြကို ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ႔ ခ်စ္ၿခင္းရဲ႕ေနာက္မွာ တြယ္တာၿခင္းေတြ ေလးစားအားကိုးၿခင္းေတြ ရွိေနခဲ႔မွာေပါ႔.. အဲသလိုခ်စ္ၿခင္းမ်ိဳးက လူေတြေၿပာတဲ႔ ၅၂၈ ခ်စ္ၿခင္း.. ေအးၿမလွပါတယ္ဆိုတဲ႔ ၅၂၈ခ်စ္ၿခင္းကေတာင္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင္႔ ေကြကြင္းၾကရတဲ႔အခါ ပူေလာင္ခံစားရေစတာပါပဲ..

သစ္ရြက္လႈပ္တာေတာင္ ရယ္ခ်င္တယ္ဆိုတဲ႔ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္မွာ စိတ္ကစားတယ္ဆိုတာမ်ိဳးက်ေတာ႔ အခ်စ္လို႔နာမည္တပ္ရင္ အခ်စ္ဆိုတဲ႔အရာကို မေလးစားရာမ်ားက်ေနမလားပဲ.. ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာေၿပာင္းလဲလာမႈေတြေၾကာင္႔ ပါတ္၀န္းက်င္ရဲ႔ဂရုထားေစာင္႔ၾကည္႔မႈကို ခံေနရတယ္လို႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ထင္ေနတတ္တဲ႔ ကာလမ်ိဳးမွာ ဟိုေကာင္ေလးက ငါ႔ကိုမ်ားခ်စ္ေနသလား ဟိုအကိုၾကီးရဲ႕အၾကည္႔ေတြက မရိုးသားဘူး.. ငါ ဟိုတေယာက္ကိုမ်ား ခ်စ္မိေနၿပီလား.. စတာေတြက စိတ္ကစားတာသက္သက္ေတြပဲလုိ႔ သတ္မွတ္ထားလိုက္ခ်င္တယ္..

ကြၽန္မအတြက္ အခ်စ္လို႔အမည္တြင္ေသာထိုအရာနဲ႔ နဖူးေတြ႕ ဒူးေတြ႕စေတြ႕ရတာက အသက္၁၈ႏွစ္ေလာက္မွာေပါ႔.. ကြၽန္မ လူတေယာက္ကို သိပ္ခ်စ္မိသြားခဲ႔တယ္.. သူမ်ားေတြအၿမင္မွာ ဘာမွထူးၿခားမေနတဲ႔ သူ႕ပံုစံ သူ႔အမူအယာေတြက ကြၽန္မအတြက္ေတာ႔ သိပ္ကိုထူးၿခားေနတတ္တာ.. သူဘာလုပ္လုပ္ သူဘာေၿပာေၿပာ အေကာင္းပဲၿမင္တတ္ခဲ႔တာေတြက ကြၽန္မသူ႕ကိုခ်စ္ေနလို႔အၿပစ္မၿမင္တာပဲဆိုတာ ကြၽန္မကိုယ္တိုင္သိလာရတယ္ေလ.. သူကေတာ႔ ကြၽန္မကိုခ်စ္မေနခဲ႔ဘူး.. ကြၽန္မသူ႔ကိုခ်စ္တယ္ဆိုတာေတာင္ သူမသိခဲ႔ဘူး.. ခုထက္ထိလဲ မသိပါဘူး.. ဘာဇာတ္လမ္းမွမၿဖစ္ခဲ႔တဲ႔ ခ်စ္ၿခင္းသက္သက္ပံုၿပင္ေလးေပါ႔.. တေန႔တေန႔ သူ႔အေၾကာင္းကဗ်ာေတြေရး.. အိပ္မက္ထဲမွာသူနဲ႔ေတြ႔.. သီခ်င္းဆိုၿဖစ္ရင္ေတာင္ တဖက္သတ္အခ်စ္အေၾကာင္း ေရးထားတဲ႔သီခ်င္းေတြခ်ည္းေပါ႔.. သူလိုအပ္ေနမယ္ထင္တာေတြကို သူမသိေအာင္ၿဖည္႔ေပးေနရတာကိုပဲ ေက်ေက်နပ္နပ္နဲ႔ ကြၽန္မေပ်ာ္ေနခဲ႔ဖူးတယ္.. ဘယ္သူမွမသိေအာင္ ခိုးခိုးၾကည္႔ရတာကိုက အခ်စ္ရဲ႕အရသာလို႔ ကြၽန္မထင္ခဲ႔ဖူးတာေပါ႔.. သူနဲ႔စကားေၿပာေနရရင္ သူ႔အၿပံဳးေလးေတြ ၿမင္ေနရရင္ ကြၽန္မရဲ႕ေန႔ေတြဟာ ၿပည္႔စံုေနပါၿပီလို႔ ထင္မိေနတတ္တဲ႔အထိကို အခ်စ္တခုအတြက္ ကြၽန္မရူးခဲ႔ဖူးတယ္ေလ.. ခုေနၿပန္ေတြးၾကည္႔ေတာ႔ သူ႔အခ်စ္ကိုမရခဲ႔လို႔သာ ကြၽန္မသူ႔အေပၚအဲသေလာက္ ရူးခဲ႔တာၿဖစ္မယ္လို႔.. သူကသာကြၽန္မကိုခ်စ္ခဲ႔တယ္ဆိုရင္ ကြၽန္မရဲ႕ရူးသြပ္ၿခင္းေတြ အဲသေလာက္မ်ားခဲ႔မယ္မထင္ဘူး.. လူဆိုတာ မရႏိုင္တာကိုမွ ပိုၿပီးတန္ဖိုးထားတတ္ခဲ႔တာမို႔လား..

ေနာက္ႏွစ္အနည္းငယ္အၾကာမွာေတာ႔ သက္ေရာက္မႈတိုင္းမွာ တန္ၿပန္သက္ေရာက္မႈရွိတယ္ဆိုတဲ႔ နယူတန္သေဘာတရားနဲ႔ခ်စ္ၿခင္းမ်ိဳးကို ကြၽန္မစေတြ႕ခဲ႔ရတယ္.. ႏွလံုးသားကို အလိုလိုက္တဲ႔အရြယ္လဲမဟုတ္ေတာ႔တာမို႔ ဦးေႏွာက္ရဲ႕အကူအညီနည္းနည္းပါတဲ႔ ခ်စ္ၿခင္းေပါ႔.. ငါသူ႔ကို တသက္လံုးလက္တြဲႏိုင္မွာလားလို႔ ေသေသခ်ာခ်ာေတြးၿပီးေတာ႔မွ သူ႔အခ်စ္ကိုလက္ခံခဲ႔တာ.. ကြၽန္မက သူ႔ရဲ႕အခ်စ္ဦးပါ.. ကြၽန္မတို႔စခ်စ္သြားၾကတဲ႔အခ်ိန္မွာ သူက ၁၈ႏွစ္ပဲရွိေသးတယ္.. သူ႔ထက္ ၄ႏွစ္ေလာက္ၾကီးတဲ႔ကြၽန္မအတြက္ သူက ကေလးတေယာက္လိုပဲေပါ႔.. ကိုယ္လိုခ်င္တဲ႔ဘက္ကို သိမ္ေမြ႔တဲ႔နည္းေတြနဲ႔ ဆြဲယူခဲ႔ရၿခင္းကိုက ခ်စ္ၿခင္းရဲ႕အႏုပညာပါပဲ.. သူ႔ကိုခ်စ္တဲ႔ခ်စ္ၿခင္းကေတာ႔ မိခင္တေယာက္ရဲ႕ခ်စ္ၿခင္းမ်ိဳးနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္တူမယ္ထင္တယ္.. သူကလဲ ကြၽန္မကို ကြၽန္မမိသားစုကို သိပ္တြယ္တာသြားခဲ႔တယ္.. စိတ္ဆတ္ေဒါသၾကီးတဲ႔ကြၽန္မအတြက္ သူက အေခ်ာ႔ေကာင္းတယ္ေလ.. ဘယ္သူ႔ေၾကာင္႔ပဲ စိတ္ေတြဆိုးေနေန သူေခ်ာ႔တတ္ခဲ႔တယ္.. မီးနဲ႔ေရလိုမ်ိဳး မီးမ်ားရင္ေရကူ ေရမ်ားရင္မီးကူလို႔ အေအးမပူတဲ႔အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေပါ႔..

ခ်စ္သူသက္တမ္း ၆ႏွစ္အၾကာမွာ ကြၽန္မတို႔လက္ထပ္ၿဖစ္ခဲ႔တယ္.. ေနာက္ေတာ႔ သံေယာဇဥ္ၾကိဳးအၾကီးၾကီးတခု ထပ္တိုးလာခဲ႔တယ္ေလ.. ကြၽန္မကိုယ္တိုင္ မိဘေနရာေရာက္လာေတာ႔ မိခင္တေယာက္ရဲ႕ သားသမီးအေပၚခ်စ္တဲ႔ခ်စ္ၿခင္းကို ပိုၿပီးနားလည္လာရတယ္.. ကိုယ္႔သားသမီးကို လိုေလေသးမရွိထားခ်င္တာ.. အေကာင္းတကာ႔အေကာင္းဆံုးေတြပဲ ေပးခ်င္တာ.. ထူးခြၽန္ထက္ၿမတ္ေစခ်င္တာေတြက ခ်စ္ၿခင္းေၾကာင္႔ၿဖစ္ရတဲ႔ ေလာဘေတြေပါ႔.. လိုခ်င္သလိုမ်ားၿဖစ္မလာခဲ႔ရင္ ေဒါသေတြကထြက္ရဦးမယ္.. စိုးရိမ္ပူပန္ရတာေတြကလဲ မ်ားမွမ်ားပဲ.. သူေလးအတြက္ လိုအပ္သမွ်ေတြကို စဥ္းစားၿပီး လိုက္ၿဖည္႔ဆည္းေပးေနရတာကိုပဲ ပီတိေတြၿဖာေနရတာေလ.. ေမေမ႔ကိုခ်စ္တယ္လို႔မ်ား ေၿပာလိုက္ရင္ ဘာနဲ႔မွမတူတဲ႔ၾကည္ႏူးမႈေလးေတြနဲ႔ ေက်နပ္ၿပံဳးေပ်ာ္ေနေတာ႔တာ.. သားေလးရဲ႕အသံေလးက ေလာကမွာအခ်ိဳဆံုး.. သားေလးေလာက္ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ကေလး တခါမွမေတြ႕ဖူးဘူးလို႔ ထင္ေနတာေလ.. မိခင္တေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္ၿခင္းေတြက အဲသလိုေပါ႔..

ကဲ.. ကြၽန္မေၿပာခ်င္တဲ႔အခ်စ္အေၾကာင္းက ဒီေလာက္ပါပဲ.. မမသက္ေ၀တဂ္လို႔ ေရးပါတယ္.. ဖတ္မိတဲ႔သူေတြကိုလဲ ေရးေပးၾကဖို႔ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္.. အဲ.. ကြၽန္မရဲ႕အခ်စ္ဦးက ခုဘယ္ေရာက္သြားလဲလို႔ေတာ႔ ေမးနဲ႔ေနာ္.. ေၿပာၿပဘူး.. း)

Friday, July 9, 2010

၃နဲ့၄ မဟုတ်တဲ့ ၄နဲ့၃


မောင်နဲ့ကျွန်မ အသွင်တူလားမတူလားဆိုတာ ရင်းနှီးသူတွေတိုင်း လွယ်လွယ်ကူကူ သိမြင်နိုင်လောက်အောင်ကို သိသာပါတယ်..

ကဗျာရူး စာရူးကျွန်မနဲ့ ကဗျာတွေကို နားမလည်ပါဘူးဆိုတဲ့မောင်..
အားရင်သီချင်းလေးညည်းနေတတ်တဲ့ကျွန်မနဲ့ ဘယ်သီချင်းကိုမှ စာသားလဲမရ ကီးဝင်အောင်လဲ မဆိုတတ်တဲ့မောင်..
စိတ်ဆတ်အမျက်ထွက်လွယ်တဲ့ကျွန်မနဲ့ စိတ်မဆိုးတတ်တဲ့မောင်..
ပညာရေးနဲ့အလုပ်ခွင်မှာ လောဘတကြီးလုပ်တတ်တဲ့ကျွန်မနဲ့ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်တတ်လွန်းတဲ့မောင်..
ဖြောင့်ဖြောင့်ကြီးဆန့်ကျင်နေတယ်ပေါ့..

တကယ်တမ်းတွေးကြည့်တော့ တူတာလေးတွေလဲရှိသား..

ကြေးအိုးကို အသေအလဲကြိုက်တာချင်းတူတယ်.. ဒါပေမယ့် မောင်က အသားများများကြိုက်ပြီး ကျွန်မကကလီစာများများကြိုက်တယ်..
မန်ယူကို အားပေးတာချင်းတူတယ်.. ဒါပေမယ့် မောင်က ကျွန်မကြိုက်တဲ့ ရွန်းနီကို မကြိုက်ဘူး..
အအိပ်မက်တာချင်းတူတယ်.. ဒါပေမယ့် ကျွန်မကအအိပ်ဆတ်ပြီး မောင်ကဆင်အော်တာတောင်မနိုးတဲ့သူ..
အဝတ်အစားကို ဂျီးမများတတ်တာချင်းတူတယ်.. ဒါပေမယ့် ကျွန်မက လိုက်ဖက်အောင်တော့ဝတ်ချင်တယ်.. မောင်ကတော့ တကယ်ကိုဖြစ်သလို ၀တ်တတ်တယ်..

ကျွန်မက ခေါင်းမာပြီး အကြောခပ်တင်းတင်းဆိုတော့ မတူတာတွေကို သူနဲ့တူအောင်ညှိလိုက်မယ်လို့ တခါမှမစဉ်းစားဖူးဘူး.. သူ့ကိုပဲ ကိုယ့်ဘက်ပါအောင် စည်းရုံးကြည့်မိတယ်.. အောင်မြင်တယ်ပဲပြောရမလား.. တိုးတက်လာတာတော့အမှန်.. သားသားကို ကဗျာလေးတွေဆိုပြတတ်လာတာမျိုး.. သီချင်းတွေနားထောင်တတ်လာတာမျိုး.. အလုပ်နဲ့ပါတ်သတ်ရင် လောဘကြီးတတ်လာတာမျိုးတွေပေါ့.. ကျွန်မကိုတော့ မှီသေးဘူးပေါ့လေ..

နှစ်ယောက်လုံး ညှိစရာမလိုပဲ တူတဲ့တစ်ချက်ကတော့ ကျွန်မက သားသားနဲ့အတူရှိနေပြီး မောင်ကအပြင်သွားနေရင်ပဲဖြစ်ဖြစ်.. မောင်ကသားသားနဲ့အတူရှိနေပြီး ကျွန်မကအပြင်သွားနေရင်ပဲဖြစ်ဖြစ်.. နာရီဝက်တစ်ခါလောက် အပြင်ရောက်နေသူက ဖုန်းခေါ်ပြီး သားသားဘာလုပ်နေလဲလို့ မေးတတ်ကြတာပါပဲ.. ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်လုံး ထပ်တူညီတာကတော့ သားသားကိုချစ်တဲ့အချစ်တွေပေါ့..

အသွင်မတူတဲ့ ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်ကို ၄နဲ့၃လို့ တင်စားချင်တယ်.. ဦးတည်ရာတွေမတူပေမယ့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိနေကြတာမျိုးပေါ့.. ၃နဲ့၄လို အချင်းချင်းကျောခိုင်းထားကြတာမျိုး မဟုတ်ဘူးနော်.. ဒီလိုပဲညှိညှိနှိုင်းနှိုင်းနဲ့ နှစ်ယောက်သားအချစ်တွေပုံပေးထားတဲ့ သားသားနဲ့အတူတူ ဘဝခရီးကို ပျော်ပျော်ကြီးဆက်လျှောက်နေဆဲပေါ့..

(ရေးချင်လွန်းလို့ မမသက်ဝေကို တဂ်ခိုင်းထားရတဲ့ပို့စ်ပါ.. )

Friday, April 30, 2010

အညာေၿမ တမာလမ္းက ေရႊညာသူအလြမ္း

၂၀၀၆ခုႏွစ္ ဧၿပီလ

ပူေလာင္ၿပင္းရွတဲ႔ ေႏြနံနက္ေစာေစာၾကီးမွာ ေလေအးစက္တ၀က္တပ်က္သာပါတဲ႔ ကားၾကီးစီးလို႔ အညာေၿမကိုခရီးထြက္ခဲ႔တယ္.. လမ္းမွာကားကပ်က္ေသးေတာ႔ အညာကို၀င္တဲ႔အခ်ိန္က ေန၀င္ရီတေရာေပါ႔.. ကြၽန္မရဲ႔ပထမဆံုး အညာေၿမခရီးမို႔ ၿမင္သမွ်ေတြ႕သမွ် အထူးအဆန္းေတြခ်ည္းပါပဲ.. ညေနေစာင္းတာေတာင္ တံလွ်ပ္ေတြထေနဆဲေၿမက ေန႔လယ္ခင္းဆို ဘယ္ေလာက္ေတာင္ပူလိုက္မလဲ.. ကားလမ္းနံေဘးက ကြင္းၿပင္က်ယ္ေတြထဲမွာ ေၿခာက္သေယာင္းေနတဲ႔ၿမက္ပင္ရွည္၀ါ၀ါေတြ အရိုးၿပိဳင္းၿပိဳင္းထေနတဲ႔ သစ္ေၿခာက္ပင္ၾကီးေတြက တကယ္႔ကိုလြမ္းခ်င္စရာ..

“ႏွစ္ေၿပာင္းလရွည္ ၾကာခဲ႔ၿပီေမာင္ေရ..
ငယ္ကကြၽမ္းလို႔လဲ လြမ္းရပါတယ္ေလ..
ဒါေၾကာင္႔သာပဲေလ.. ေမာင္နဲ႔ႏွစ္ေယာက္သားေတြ႔ရာ..
အညာကတမာလမ္းေလးေတြ..
ေမာင္ေရေမာင္ေရ.. ေၿပးၾကည္႔မိေလေတာ႔..
တမာေတြဆယ္ၾကိမ္ဖူး ႏွစ္ဦးခြဲခြာ
ဆယ္လီႏွစ္မ်ား ၾကာခဲ႔ၿပီေမာင္ေရ..”

ကားကက္ဆက္ကလြင္႔လာတဲ႔သီခ်င္းသံနဲ႔ ေရွ႕မွာၿမင္လိုက္ရတဲ႔ၿမင္ကြင္းက တကယ္႔ကိုအခ်ိန္ကိုက္.. လမ္းတစ္ဖက္တခ်က္မွာ တမာပင္ေတြက အုပ္ဆိုင္းလို႔.. လမ္းကိုေတာင္ ေပါင္းမိုးေလးလို အုပ္မိုးေပးထားလိုက္ေသးရဲ႕.. ၿပတင္းတံခါးကိုဖြင္႔မိလိုက္ေတာ႔ တမာနံ႔သင္းသင္းေလးက တိုး၀င္လာတယ္.. ရင္ထဲကိုေအးသြားတာပဲ.. ေႏြေခါင္ေခါင္ၾကီးထဲမွာမွ ပြင္႔တတ္တဲ႔တမာပန္းေလးေတြရဲ႔အားမာန္ကို ေလးစားသြားမိတယ္.. တဆက္တည္းေတြးမိတာက သီခ်င္းထဲကအညာသူေလးရဲ႔ခံစားခ်က္.. ဆယ္ႏွစ္ၾကာခြဲခြာေနရတဲ႔ခ်စ္သူကို လြမ္းေနေလတဲ႔ သူမရဲ႕အလြမ္း.. တမာလမ္းမွာေတြ႕ေနက်မို႔ တမာပင္ေတြၿမင္တိုင္း လြမ္းေနရေတာ႔မယ္႔ သူမရဲ႕ၿဖစ္အင္..

“တမာေတာမွာေပ်ာ္တယ္ဆိုတဲ႔ ေမာင္ေရ ေမာင္ေရ
အညာေၿမကိုေမ႔လို႔လား အညာသူေလးကိုေမ႔လို႔လား
ကြဲကြဲၿပားၿပားေၿပာပါေမာင္ေရ..
ေရႊစည္းခံုေစတီအပါးမွာ ေမာင္႔သက္ထားခ်စ္သက္ေ၀
နံသာပ်ားထံု တူစံုယွဥ္လွ်က္ လွဴခ်င္ပါတယ္ေလ..
ဒီဆုေခြၽထား ေတာင္းတိုင္းၿပည္႔ေစသားလို႔
ၿမတ္ဘုရားထံ ဆုပန္ဆုပန္ေခြၽ”

သူမရဲ႕ခ်စ္သူက တမာေတာမွာေပ်ာ္ပါတယ္တဲ႔.. ေပ်ာ္တယ္ဆိုၿပီးေတာင္ ဆယ္ႏွစ္ဆယ္မိုးၿပန္မလာခဲ႔တဲ႔သူက လွည္႔စားတတ္တဲ႔သူမ်ိဳးလား.. သူမ အညာမိခဲ႔ေလသလား.. ခ်စ္သူနဲ႔အတူယွဥ္တြဲလို႔ ဘုရားမွာပန္းနံသာကပ္လွဴခ်င္လို႔ ေတာင္းထားတဲ႔သူမဆုေတာင္းေလးေရာ.. ၿပည္႔ႏိုင္ပါ႔မလား.. ၿပည္႔ေစခ်င္ပါရဲ႔အညာသူေလးရယ္..

“ေမာင္႔အေပၚထားတဲ႔ေမတၲာေရ တမာေတာမွာရြာသည္႔မိုးႏွယ္
ေမတၲာမိုးေၿပး.. မဟုတ္ပါေမာင္ေရ..
အခ်စ္မိုးအံု႕ပ်ံ႕ အေတာမသတ္ေအာင္ရြာသည္႔အလား
ေမာင္႔အသည္းၿပင္၀ယ္.. ခ်စ္မိုးေစြခ်င္ပါေပ..
ေမာင္ၿပန္လာမယ္႔ရက္ေတြ ခ်ိဳးေရတြက္ေသာ္
တြက္သည္႔ရက္မ်ား အခက္သားရွင္ေရ..
ေၿမာက္ေလေၿပေသြးၿပန္ေတာ႔ ႏွင္းပြင္႔ကိုေစ..
ေရႊမင္း၀ံ ဟိုေတာင္ရိုးဆီက သစၥာထားခဲ႔ၾကတဲ႔ လြမ္းေစတီကိုေလ
ေဆာင္းညတိုင္းသတိရေန..
သဇင္ေတြပြင္႔ၿပီေမာင္ေရ.. ေမာင္ၿပန္ခ်ိန္ၿဖင္႔ သင္႔ၿပီထင္တယ္ေလ..”

တမာေတာမွာကေတာ႔ မိုးေၿပးေလးပဲ ရြာတတ္သတဲ႔.. သူမရဲ႕ေမတၲာကၿဖင္႔ အံု႕အံု႕မႈိင္းမႈိင္း အေတာမသတ္ေစြရြာတတ္တဲ႔မိုးလိုပါပဲတဲ႔ေလ.. ခ်စ္သူၿပန္လာမယ္႔ရက္ကို လက္ခ်ိဳးေရတြက္ေနတဲ႔သူမကို သနားမိတယ္.. ေၿမာက္ေလေအးေတြတိုက္ခတ္တဲ႔ ေဆာင္းတညထဲ လြမ္းေစတီမွာ သစၥာထားခဲ႔ဖူးတယ္ဆိုရဲ႕.. သဇင္ေတြေတာင္ပြင္႔ေနၿပီမို႔ ၿပန္လာဖို႔ သင္႔ပါၿပီတဲ႔.. အညာသူေတြက တကယ္ပဲအခ်စ္ၾကီးခ်စ္တတ္သလား.. ဆယ္ႏွစ္ဆယ္မိုး သစၥာရွိရွိနဲ႔ ခ်စ္သူကိုလြမ္းေနရတဲ႔ သူမရဲ႕ေမတၲာက ထုထည္ၾကီးမားခိုင္မာလွပါလား.. သစၥာရွင္မေလးကို သူမခ်စ္သူနဲ႔ ၿမန္ၿမန္ၿပန္ဆံုေစခ်င္မိတယ္..

သီခ်င္းနားေထာင္ရင္း ပတ္၀န္းက်င္ကိုေမ႔ေနတဲ႔ ကြၽန္မ.. သတိၿပန္၀င္လာတဲ႔အခ်ိန္မွာ ေတာ္ေတာ္ေတာင္ေမွာင္ေနၿပီ.. ကြၽန္မစီးလာတဲ႔ကားၾကီးကလည္း ကြၽန္မတို႔တည္းခိုမယ္႔ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းထဲကိုေတာင္ ခ်ိဳးေကြ႕၀င္ေနၿပီ.. ကြၽန္မရဲ႕ပထမဆံုးအညာေၿမခရီးမွာ ၾကံဳခဲ႔ရတဲ႔ အညာၿမင္ကြင္းေတြနဲ႔ တမာလမ္းသီခ်င္းေလးကိုေတာ႔ အၿမဲအမွတ္ရေနဦးေတာ႔မွာပါပဲ.. ခ်စ္သူတိုင္း စံုစည္းေပါင္းဖက္ႏိုင္ၾကပါေစေလ...


(မက္မက္ရဲ႕ ကံစမ္းမဲနံပါတ္ ၂၅ပါ.. အာဘြား ၂သိန္းယူၿပီးသြားပါၿပီ မက္မက္ေရ..)

Wednesday, November 4, 2009

ခ်စ္ေသာကမာၻေၿမ

၂၀၁၂က်ရင္ ကမာၻၾကီးပ်က္ေတာ႔မယ္ဆိုတဲ႔သတင္းၾကားေတာ႔ တစ္ခုစဥ္းစားမိတယ္.... ကင္ဆာေရာဂါသည္တစ္ေယာက္ကို ၆လပဲခံေတာ႔မယ္ဆိုၿပီး သက္တမ္းခန္႔မွန္းေပးတာမ်ိဳးလိုပါပဲလားလို႔... တိုးတက္လာတဲ႔ သိပံပညာရဲ႕ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးက ကမာၻၾကီးကို နာမက်န္းၿဖစ္ေစတယ္ဆိုေတာ႔ အားလံုးသိၿပီးသားပါပဲ... ခုေတာ႔ နာမက်န္းၿဖစ္ရံုမကလို႔ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ကိုေရာက္ေနၿပီတဲ႔လား.... လူသားအားလံုးကို သူ႔ရင္ခြင္ထဲထည္႔ထမ္းထားရတဲ႔ မိခင္နဲ႔တူေသာကမာၻၾကီး... သူ.... ပ်က္စီးရေတာ႔မယ္တဲ႔လား...

၁) ဘယ္သူေတြနဲ႔ ရွိေနခ်င္လဲ ...
ကၽြန္မသိပ္ခ်စ္တဲ႔သူေတြ.... ကၽြန္မကိုခ်စ္တဲ႔သူေတြနဲ႔ အတူတူ... ေမြးရပ္ေၿမမွာ ရွိေနခ်င္္ပါတယ္...

(၂) ဘာေတြခံစားေနရမလဲ ...
အေတြအၾကံဳသစ္ေတြအတြက္ ရင္ခုန္ေနမယ္ထင္ပါရဲ႕...

(၃) ဘာေတြ ျပင္ဆင္ထားမလဲ ...
ၿပင္မေနေတာ႔ပါဘူး.... ၿဖစ္သမွ်အေၾကာင္းအေကာင္းေပါ႔

(၄) ဝမ္းနည္းမိမွာက ...
အရင္သြားႏွင္႔တဲ႔ ေဖေဖ႔အတြက္.... (ေနာက္ဆံုးခရီးကို အတူတူသြားခ်င္တာ)

(၅) ေၾကာက္လန္႔မိတာက ...
ငါမေသပဲက်န္ခဲ႔ရင္ ဒုကၡ...

(၆) ေဆာင္ထားခ်င္တာက ...
ဘာမွေဆာင္ထားခ်င္ေတာ႔ပါဘူး... အဲ... ေရဘူးေတာ႔ေဆာင္ထားရမယ္ထင္ပါရဲ႕... လူစံုတက္စံုဆိုေတာ႔ ပြားၾကမွာေလ...

(၇) ဘာေတြေရးမိမလဲ ..
ေရးႏိုင္မယ္မထင္ဘူး... ခုေတာင္ၿဖစ္ညွစ္ေရးေနရတာ...

(၈) ေတြးမိေတြးရာ အေတြး ...
ေၾသာ္... လူၿဖစ္ရတဲ႔ဒုကၡ... ကမာၻပ်က္မွာေတာင္ၾကိဳသိေနရတယ္လို႔ေနာ္...

(၉) ဂုဏ္ယူခ်င္တာက ...
ကမာၻၾကီးရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိ ငါရွင္သန္ခြင္႔ရခဲ႔တယ္...

(၁၀) ရွာႀကံေျဖသိမ့္မိတာက ...
ႏွစ္၃၀.... ေတာ္ေလာက္ပါၿပီေလ...

(၁၁) က်ဴးရင့္ခ်င္တဲ့ ဥဒါန္း ...
"ကမာၻထက္မာတဲ႔ ငါကြ"

ကိုတင္မင္းထက္ေရ... ေရးၿပီးၿပီ... ဘာေတြေရးမိမွန္းေတာ႔မသိဘူး... ဥဒါန္းကေတာ႔ ကူးခ်ထားတယ္... သေဘာက်လို႔... :)