ဘယ်တော့လဲ

စလုံးကို စရောက်တယ်ဆိုကတည်းက ဒီမှာပဲ တသက်လုံးနေလိုက်တော့မယ်လို့ တခါမှမတွေးခဲ့ဖူးတာအမှန်ပဲ.. တနေ့နေ့တော့ ကိုယ့်မြေကိုယ့်ရေမှာ ကိုယ့်ဆွေမျိုးတွေနဲ့ သိုက်သိုက်ဝန်းဝန်း ပြန်နေမယ်ဆိုတဲ့အတွေးပဲ တချိန်လုံးကြီးစိုးနေခဲ့တာလေ.. အိမ်ဆိုတဲ့စကားလုံးကြားတိုင်း မခမ်းနားမကြီးကျယ်တဲ့ မီးမှန်မှန်မလာတဲ့အရပ်က အိမ်အိုလေးကိုပဲ မျက်လုံးထဲမြင်နေတတ်တာမို့လား.. ရုပ်ဝတ္ထုတွေဘယ်လောက်ပဲ ပြည့်စုံနေပါစေ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ခေါင်းပါးလွန်းတဲ့ ဒီမြို့မှာ ကျွန်မ မပျော်ဘူး.. မိုးလင်းကနေမိုးချုပ် စက်ရုပ်တွေလို ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေရတော့ ဘဝက လူမဆန်တော့သလိုပဲ.. ငွေကြောင့်သာမဟုတ်ရင် ဒီမြို့မှာ တစ်မိနစ်လေးတောင် ကျွန်မဆက်မနေချင်တော့ဘူး..

ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းတွေနဲ့တောင် တွေ့ဖို့ဆုံဖို့ စကားတွေပြောဖို့ အချိန်ဆိုတာရှားပါးလွန်းတယ်.. ဂျီတော့မှာပဲ ပြောကြ ဖဘမှာပဲတွေ့ကြ အတုအယောင်လောကထဲမှာပဲ ပျော်နေကြရတဲ့ဘဝမျိုးကို သိပ်ငြီးငွေ့မိတယ်.. ကိုယ့်မြေမှာတုန်းက မိသားစုတမျှ ရင်းနှီးနွေးထွေးတဲ့ အိမ်နီးချင်းတွေရှိတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးမှာ ကြီးပြင်းခဲ့ရတဲ့ကျွန်မအတွက် အချိန်တိုင်းတံခါးတွေပိတ်ထားပြီး ဘယ်လိုလူမျိုးတွေနေလဲဆိုတာတောင် မသိနိုင်တဲ့ အိမ်နီးချင်းမျိုးတွေနဲ့ နေသားကိုမကျနိုင်ဘူး..

မီးဆိုတာ ခလုတ်နှိပ်ရင်ရတယ်.. ရေဆိုတာ ဘုံဘိုင်ခေါင်းကလာတာ.. ဆိုတာလောက်ပဲ သိထားတဲ့လူမျိုးတွေနဲ့ ပြောဆိုဆက်ဆံလုပ်ကိုင်နေရတာ တခါတလေကျတော့ သိပ်စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတယ်.. မီးပျက်သွားရင် ရေပျက်သွားရင် အဆင်ပြေအောင်ဖြေရှင်းရမယ့်အစား ကွန်ပလိန်းတက်လိုက်ဖို့ကိုသာ စိတ်ဝင်စားတတ်တဲ့သူတွေနဲ့ ကျွန်မဘယ်လိုမှ သဟဇာတမဖြစ်နိုင်သလို.. ကိုယ့်အကြောင်းကိစ္စထက် သူများအကြောင်းကို ပိုပြီးစိတ်ဝင်စားတတ်တဲ့ စကားတင်းမျိုးစုံပြောတတ်တဲ့ လူတန်းစားတွေနဲ့ ဆက်ဆံရတာ ဘယ်လိုမှအံမဝင်ဘူး..

ဟိုးတုန်းက လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာနဲ့ ပျော်ဖူးတဲ့အချိန်တွေကို ခဏခဏ အိပ်မက်မက်နေမိတယ်.. သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာထိုင်ရင်း နှစ်သက်မိတဲ့ သီချင်းတွေအကြောင်း ကဗျာတွေအကြောင်း စာအုပ်တွေအကြောင်း မမောနိုင်မပန်းနိုင်ပြောရင်း နေဝင်ချိန်တွေကို အတူတူကုန်ဆုံးခဲ့ကြဖူးတယ်.. မနက်မိုးလင်းတိုင်း ပဲပြုတ်သည်ရဲ့အသံနဲ့ နိုးထခဲ့ဖူးတဲ့ မနက်ခင်းလေးများစွာကိုလဲ ပိုင်ဆိုင်ဖူးခဲ့တယ်.. နေ့လည်နေ့ခင်းတွေမှာ သရက်ပင်အောက်ထိုင်ရင်း အိမ်နီးချင်းမိတ်ဆွေတွေနဲ့အတူ သရက်သီးစိမ်းတွေကို ငံပြာရည်နဲ့တို့စားခဲ့ဖူးတယ်.. ရုပ်ဝတ္ထုတွေ မပြည့်စုံပေမယ့် ရင်းနှီးနွေးထွေးတဲ့ ဆက်ဆံရေးက ပျော်စရာလေးတွေ ဖန်တီးပေးနိုင်ခဲ့တယ်လေ..

ကျွန်မအချစ်ဆုံး သားလေးနဲ့ခွဲနေရတော့ အိမ်ပြန်ချင်စိတ်က ပိုပြီးတော့ကြီးစိုးလာတယ်.. မောင်ကလဲ စလုံးမှာမပျော်တဲ့သူမို့ အိမ်ပြန်မယ့်အကြောင်း ပြောဖြစ်တဲ့အခါတိုင်း ၂ယောက်သားမျက်ဝန်းမှာ အရောင်တွေတလက်လက်ပေါ့.. မောင်က ကျွန်မထက်တောင် ပိုပြီးအိမ်ပြန်ချင်နေတဲ့သူ.. တလောက သူ့ ပါ့စ်သက်တမ်းတိုးတော့ ၃နှစ်ရတယ်.. အဲဒါကုန်ရင် ထပ်မတိုးချင်တော့ဘူးတဲ့.. သူအိမ်ပြန်ပါရစေတော့တဲ့.. ရန်ကုန်မှာပဲ စီးပွားရေးတခုခုလုပ်ချင်တယ်တဲ့လေ.. ကျွန်မ မောင့်ကို မောင်နေချင်တဲ့နေရာမှာပဲ နေစေချင်ပါတယ်.. တကယ်တမ်းကျတော့ ကျွန်မကိုယ်တိုင်လဲ မနေချင်တဲ့အရပ်မှာ နေနေရသူမို့လား.. သေသေချာချာစဉ်းစားပြန်တော့ ရန်ကုန်မှာ တကယ်လို့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းက အဆင်မပြေဘူဆိုရင် သားလေးအတွက် လိုအပ်တာတွေအပြည့်အဝ ဖန်တီးမပေးနိုင်မှာ စိုးရိမ်မိတယ်.. ကိုယ်တွေချည်းဆို အကြောင်းမဟုတ်ဘူးလေ.. ရသလောက်လေးနဲ့ ဖြစ်သလိုဖြတ်သန်းလို့ရပါရဲ့.. သားလေးအတွက်ကျတော့ မိဘတို့ရဲ့ထုံးစံအတိုင်း အကောင်းဆုံးဆိုတာတွေကိုပဲ ပေးချင်တာမို့လား..

မောင့်အတွက်စဉ်းစားမိတော့လဲ စိတ်မကောင်းဘူး.. ကျွန်မကြောင့်သာ သူက စလုံးကိုရောက်လာရတယ်.. သူမပျော်တဲ့နေရာမှာ သူမလုပ်ချင်တာတွေ လုပ်နေရတာမို့လား.. အဲလိုဆိုတော့ ကျွန်မလဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်.. မောင်က ပြန်ချင်တယ်ဆိုလဲ ပြန်ပါစေတော့.. ကျွန်မကတော့ ရန်ကုန်မှာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းလေးတစ်ခု အခြေကျမှပဲ ပြန်တော့မယ်လို့.. စလုံးကိုရောက်လာတယ်ဆိုကတည်းက မေမေနဲ့တူတူနေခဲ့ရတာ ခုကျတော့လဲ မောင်နဲ့တူတူလေ.. မောင်ပြန်သွားရင် တယောက်တည်းနေရမှာမို့ အစပိုင်းတော့ ကျွန်မအတွက် သိပ်ကိုခက်ခဲမှာပေါ့.. ဖြစ်အောင်တော့ လုပ်ရမှာပေါ့လေ..

အိမ်ထောင်တစ်ခုမှာ အမေဆိုတဲ့နေရာက အခက်ခဲဆုံးပါလားဆိုတာ ပိုသဘောပေါက်လာမိတယ်.. ကျွန်မမေမေတုန်းကလဲ ဖေဖေကျန်းမာရေးမကောင်းတော့တဲ့အချိန်မှာ သားသမီးတွေအတွက် စလုံးကိုတယောက်တည်းရောက်လာပြီး ၁၅နှစ်လုံးလုံး ရုန်းကန်ခဲ့ရတာမို့လား.. ကျွန်မလဲ လုပ်နိုင်ရမှာပေါ့.. ကျွန်မစလုံးကိုရောက်တာ နောက်နှစ်ဆန်းဆို ၅ နှစ်ရှိပြီ.. အသက်၂၅နှစ်တုန်းကလာခဲ့တာမို့ ခု အသက်၃၀တောင်ပြည့်တော့မယ်.. နောက်ထပ်ဘယ်နှနှစ်လောက်များ ဆက်နေရဦးမယ်မသိဘူး.. ဘယ်အသက်အရွယ်ထိ အသက်ရှင်နေရဦးမလဲဆိုတာတောင် မသေချာတဲ့ဘဝထဲမှာ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ သိချင်ပါရဲ့.. ကျွန်မအတွက်.. အိမ်ပြန်ချိန်ဆိုတာ.. ဘယ်တော့လဲ.. လို့..

သို့.. ဖေဖေ

ဖေဖေ...

အချိန်တွေကုန်သွားတာ သိပ်မြန်တာပဲ ဖေဖေရယ်.. လာမယ့်၁၂ရက်နေ့က သီတင်းကျွတ်လပြည့်တဲ့.. အဖွားတို့အိမ်ကြီးမှာ မိသားစုကန်တော့ပွဲ လုပ်ကြမယ်တဲ့လေ.. လွန်ခဲ့တဲ့၃နှစ်တုန်းက အဲဒီမိသားစုကန်တော့ပွဲမှာ ဖေဖေရှိနေခဲ့သေးတယ်နော်.. သမီးက ဖုန်းထဲကနေ ကန်တော့ပါတယ်ပြောတော့ ဆုတွေတသီကြီး ဖေဖေပေးခဲ့သေးတယ်.. နောက်၂ပါတ်လောက်အကြာမှာတော့ ဖေဖေက သမီးတို့ကိုစိတ်ချလက်ချ မျက်ကွယ်ပြုသွားခဲ့တော့တာလေ..

နှစ်ရှည်လများ ဖေဖေခံစားနေခဲ့ရတဲ့ အနာရောဂါတွေက လွတ်မြောက်သွားတာပဲ ရယ်လို့ သမီးတို့ ကြိုးစားပြီး ဖြေသိမ့်ခဲ့ပါတယ်ဖေဖေ.. စိတ်သဘောထားကောင်းပြီး သူတပါးအပေါ် အကောင်းပဲမြင်တတ်တဲ့ဖေဖေက ကောင်းရာမွန်ရာ ဘုံဘဝကိုပဲ ရောက်နေမယ်ဆိုတာ သမီးယုံကြည်ပါတယ်.. ခုဆို ဖေဖေ့ရဲ့သားသမီးတွေ ဖေဖေဖြစ်စေချင်တဲ့ဘဝမျိုးမှာ ကိုယ်စီရပ်တည်နေနိုင်ကြပြီမို့ ဖေဖေကျေနပ်နေလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်မိပါရဲ့ဖေဖေရယ်..

သုံးနှစ်ဆိုတဲ့အချိန်က ဘာမှမကြာလိုက်သလိုပဲ.. ခုတော့ သမီးလဲ မိဘဆိုတဲ့နေရာကို ရောက်နေခဲ့ပြီဖေဖေ.. ဖေဖေမတွေ့ဖူးလိုက်တဲ့ ဖေဖေ့ရဲ့မြေးဦး သမီးရဲ့တစ်ဦးတည်းသောချစ်သားလေးတောင် စကားတွေတော်တော်တတ်နေပြီပေါ့.. ဖေဖေ့ကို သားလေးကသိပါတယ်.. ဖေဖေ့ပုံပြရင် ဖိုးဖိုးဦးလွှမ်းမိုးဇင်လို့ သူပြောတတ်တယ်.. သူကလေးက ဖေဖေ့လိုပဲ ဉာဏ်သိပ်ကောင်းတယ်ဖေဖေ.. ဖေဖေနဲ့မတူတာက သူစကားသိပ်များတယ်.. ဖေဖေကတော့ မလိုအပ်ပဲ ဘာစကားမှသိပ်မပြောသူမို့လား..

ဖေဖေနဲ့အတူတူ ညနက်ကြီးထိ ဘောလုံးပွဲစောင့်ကြည့်ကြပြီး ဖေဖေကြော်ကျွေးတဲ့ ညလယ်စာထမင်းကြော်လေးကို အလုအယက်စားခဲ့ကြဖူးတဲ့ ညလေးများစွာကိုလဲ သမီးသိပ်လွမ်းတယ်.. အိပ်ယာဝင်နောက်ကျလို့ ဖေဖေအိပ်ယာထတဲ့တိုင် သမီးတို့မနိုးသေးလို့ အိမ်ပေါ်ထပ်ကြမ်းခင်းကို အောက်ထပ်ကနေ တုတ်ကောက်နဲ့လှမ်းထိုးပြီး နှိုးတတ်တဲ့ဖေဖေ့ကို သမီးသိပ်လွမ်းတာပေါ့.. ခုလဲ သမီးလေ.. မနက်စောစောတိုင်း ဖေဖေရွတ်လေ့ရှိတဲ့ ဘုရားစာတွေကိုနားထောင်ပြီး ဆုံးသွားရင်သာဓုလိုက်ခေါ်ချင်မိသေးတယ် ဖေဖေရယ်..

သီချင်းတွေကိုနှစ်သက်တဲ့ဖေဖေက သားသမီးတွေ သီချင်းဆိုကြပြီဆို ပြုံးပြီးနားထောင်နေတတ်တယ်.. ဖေဖေ့လက်တွေ ဂစ်တာတီးနိုင်တဲ့အခြေအနေတုန်းက ဖေဖေတီးပြဆိုပြတတ်တဲ့ ဂျိန်းဖောသီချင်းလေးလဲ မှတ်မိနေသေးတယ်.. ကဗျာကို သီချင်းလိုလုပ်ပြီး ကျက်ခဲ့ကြတယ်ဆိုလားပဲ.. နေအရုဏ်အောင်လံစိုက်တော့ ခြေအစုံတောင်ယံတဝိုက်မှာ ဒေါင်းမရေ ကလိုက်ချင်သေး ဆိုတဲ့သီချင်းလေးလေ.. ခောတ်မီတဲ့ဖေဖေက သမီးတို့နဲ့အတူ ဖြူဖြူကျော်သိန်းတို့ လေးဖြူတို့ကိုတောင် ကြိုက်ခဲ့သေးတာနော်..

ဖေဖေရေ.. ညီမလေးရောမောင်လေးရော အိမ်ထောင်တွေအသီးသီးကျကုန်ကြပြီ.. သူတို့တွေလဲ ကိုယ်စီ အောင်မြင်တဲ့ဘဝတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားကြပါရဲ့.. မေမေကတော့ သူ့မြေးလေးနဲ့အတူ ရန်ကုန်မှာပြန်နေတယ်လေ.. ဖေဖေသိတဲ့အတိုင်း အလုပ်မလုပ်ရရင် မနေနိုင်သူမို့ ခုထိတောင် ဟိုဟိုဒီဒီ ၀င်ငွေရတဲ့အလုပ်လေးတွေ လုပ်နေတုန်းပေါ့.. ဘောင်ဘောင်ကြီးရယ်.. ဖွားလေးသန်းရယ် ဘဘမျိုးရယ်လဲ ဖေဖေ့လိုပဲ အားလုံးကို မျက်ကွယ်ပြုသွားခဲ့ကြပြီ.. အဖွားကတော့ ခုထိကျန်းကျန်းမာမာပဲဖေဖေ.. ဧပြီတုန်းကတောင် သမီးဆီကို လာလည်သေးတယ်.. ကြီးကြီးသက်နဲ့တူတူပေါ့.. အားလုံးလဲ အဆင်ပြေကြပါတယ်ဖေဖေ.. သမီးတို့လဲ ဖေဖေမရှိတာကလွဲလို့ ပြည့်စုံပါရဲ့..

ခုသမီးရောက်နေတဲ့အခြေအနေကို သမီးကျေနပ်ပါတယ်.. သမီးကိုချစ်တဲ့ခင်ပွန်းရယ်.. ချစ်စရာကောင်းတဲ့သားလေးရယ်.. အဆင်ပြေတဲ့အလုပ်လေးတခုရယ်.. နေပျော်ပါရဲ့ဖေဖေရယ်.. တခါတလေ သိပ်အိမ်ပြန်ချင်တတ်တာကလွဲလို့ သားသားနဲ့ခွဲပြီးနေရတာကလွဲလို့ စရိုက်မတူ ဘာသာမတူသူတွေနဲ့ သဘောထားကွဲလွဲရတဲ့အခါ စိတ်တိုရတာကလွဲလို့ သမီးအဆင်ပြေပါတယ်.. ရွက်ကျပင်ပေါက်လိုမျိုး ရောက်လေရာမှာ နေတတ်ပျော်တတ်အောင် သမီးအတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားနေပါတယ်..

လာမယ့်၂၈ရက်နေ့ဆို ဖေဖေဆုံးတာ ၃နှစ်ပြည့်ပြီနော်.. သမီးဖေဖေ့အတွက် ကုသိုလ်ကောင်းမှုလေးတွေ တတ်နိုင်သလောက်လုပ်ပေးချင်လို့ ဘုန်းကြီးဆွမ်းကပ်မယ်လို့ စီစဉ်ထားတယ်ဖေဖေ.. ဖေဖေကြိုက်တဲ့ဟင်းလေးတွေချက်ပြီး သမီးဆွမ်းကပ်မယ်လေ.. ဖေဖေ့အတွက်အမျှဝေတဲ့အခါ ရောက်လေရာအရပ်ကနေ ဖေဖေ ၀မ်းမြောက်ဝမ်းသာ သာဓုခေါ်ပေးပါနော်..

သမီး ဖေဖေ့ကို သိပ်ချစ်ပါတယ်ဖေဖေ..

ဖေဖေ့ရဲ့

သမီးကြီး

သားလေးဖတ်ဖို့ (၂)

သားလေးရေ..

မေမေ့သားလေးကို မတွေ့ရတာ ၂လတောင်ကျော်ပြီ.. သူများတွေကတော့ ထင်ချင်ထင်မယ်.. ၂လပဲရှိသေးတာများလို့.. မေမေ့အတွက်တော့ ၂ကမ္ဘာအလားပေါ့သားလေးရယ်.. တနေ့တနေ့ ရုံးကပြန်ရောက်ရင် အရင်ကလို ကြိုနေမယ့်သားလေးမရှိတော့ မေမေ့ရဲ့အိမ်ပြန်ချိန်တွေက ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ပေါ့.. သားလေးရှိတုန်းကဆို အိမ်ကိုအမြန်ဆုံးရောက်အောင် အပြေးပြန်ချင်နေခဲ့ပေမယ့် ခုတော့ ပိတ်ထားတဲ့တခါးတချပ်ကို ကိုယ်တိုင်ဖွင့်ပြီး ၀င်လိုက်ရင် လှောင်ပိတ်နေတတ်တဲ့ အခန်းတစ်ခုထဲကို မေမေလေ တော်တော်နဲ့မပြန်ချင်တတ်ဘူး.. အိမ်အလုပ်တွေလုပ်ရင်း သားလေးကို သတိမရအောင်နေပေမယ့် မရပါဘူးသားလေးရယ်..

သားလေးဖေဖေလည်း သားလေးကိုတော်တော်လွမ်းနေပြီ.. မေမေက မားမားပြောပြတဲ့ သားလေးရဲ့တိုးတက်မှုလေးတွေအကြောင်းများ ပြန်ပြောပြပြီဆို သားဖေဖေမျက်လုံးတွေကလေ အရောင်တွေကို လက်လို့.. ဖခင်တယောက်အနေနဲ့ သူ့သားလေးကို သူရဲကောင်းအဖြစ်နဲ့ ဂုဏ်ယူနေတဲ့ အမူအယာမျိုး.. သူ့သူငယ်ချင်းမိတ်ဆွေတွေကိုလဲ သားလေးအကြောင်း ကြွားရတာအမောပေါ့.. မေမေက ဖေဖေ့ကိုမေးကြည့်တယ်.. သားသားနဲ့မေမေနဲ့ ဘယ်သူ့ကိုပိုချစ်လဲလို့.. ဖေဖေက သားသားကိုပိုချစ်တယ်တဲ့.. ဟုတ်တယ်.. မေမေကလည်း သားသားကိုပဲပိုချစ်တာလေ.. သားလေးက မေမေဖေဖေတို့ရဲ့ အချစ်ဆုံးလေးပေါ့.. မေမေဖေဖေတို့ရဲ့ အနာဂါတ်က သားလေးပေါ့..

မေမေတို့ ခုချိန်မှာ သားလေးနားမနေနိုင်ပေမယ့် မေမေတို့ကြိုးစားနေသမျှဟာ သားလေးအတွက်ပေါ့.. တခါတလေကျတော့တွေးမိတယ်.. ရုပ်ဝတ္ထုတွေပြည့်စုံနေပေမယ် ့သားလေးစိတ်ထဲမှာများ ဒဏ်ရာရနေမလားလို့.. မေမေတို့ကို အနေဝေးလို့ စိမ်းသွားမှာလဲစိုးတယ်လေ.. အဲဒါတွေကြောင့် မေမေ့သားလေးဆီ နေ့တိုင်းဖုန်းဆက်နေတာပေါ့.. မာမားပြောပြလို့ သားသားလူလည်လေးအကြောင်း မေမေကြားနေရပါတယ်.. တွေ့တဲ့လူကို တည့်အောင်ပေါင်းတတ်တဲ့အကြောင်း.. သီချင်းတွေကို အရမ်းကြိုက်တဲ့အကြောင်း.. သားလေးက ရုပ်တော့ဖေဖေနဲ့ပိုတူပြီး အကျင့်လေးတွေက မေမေနဲ့ပိုတူတယ်နော်.. သားလေး၅နှစ်လောက်ရောက်ရင် ဂစ်တာတီးသင်ပေးရမယ်.. သားလေးရဲ့ ကိုကိုကြီးပြည့်ဖြိုးအောင် (သူ့ကိုယ်သူအတင်းကိုကိုကြီးလုပ်ထားတာ)ကို သင်ပေးခိုင်းရမယ်.. ခုကတည်းကတောင် လေးလေးဇော်ဂစ်တာတီးရင် လိုက်တီးနေပြီဆို.. မေမေ့သားလေးက မေမေ့လိုပဲ သီချင်းတွေကိုချစ်တယ်ဆိုလို့ မေမေ အရမ်းပျော်တာပဲသိလား.. တို့သားအမိတွေ ဂစ်တာတွေတီး သီချင်းတွေတူတူဆိုကြမယ်သားလေးရယ်...

သားလေးက သစ်သီးအစိမ်းရောင်တွေနဲ့ ဓါတ်မတည့်ဘူးဆို.. သရက်သီးစိမ်းတွေ မာလကာသီးအစိမ်းတွေတွေ့ရင် တုန်တောင်တုန်နေတယ်တဲ့.. မာမားကပြောပြတယ်.. ထူးဆန်းလိုက်တာ.. မေမေကတော့ အသားစိမ်း ငါးစိမ်းတွေကို အများကြီးမြင်ရင် တကိုယ်လုံးယားလာတတ်တာမို့လား.. စျေးထဲသွားရင် မေမေ့မှာ အသားတန်း ငါးတန်းတွေကို မြန်မြန်ဖြတ်ပြေးရတာ.. သားလေးကျတော့ အသီးတွေကို အသည်းယားတတ်သတဲ့.. ဖေဖေကတောင်ပြောနေသေးတယ်.. သားအမိတွေက တယောက်တမျိုးစီတဲ့..

တနေ့က မာမားကပြောနေတယ်.. သမီးကြီးရေ နင့်သားကို ၁၀နှစ်ပြည့်ရင် ၁၀အိမ်မှုးခန့်လိုက်တော့မယ်တဲ့.. တလမ်းလုံး သူမသိတဲ့လူလဲမရှိဘူးတဲ့.. ဟုတ်တယ်.. သားလေးက ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးသိပ်ကောင်းတာ.. လမ်းသွားရင် တွေ့သမျှလူကိုနှုတ်ဆက်.. အလာပသလာပတွေပြောနဲ့.. တတ်လဲတတ်နိုင်တဲ့ကလေး.. အရမ်းလဲစပ်စုတာပဲ.. သားလေးရှေ့မှာ စကားဆန်းတခုခုပြောမိလို့ သားလေးနားမလည်ရင် ချက်ချင်းမေးတာပဲတဲ့.. မားမား ပန်လန်လက်တယ်ဆိုတာဘာလဲလို့မေးတော့ မာမားက ပက်လက်လန်လို့ပြန်ဖြေတာကို မကျေနပ်သေးပဲ ဘာလို့ပက်လက်လန်ကို ပန်လန်လက်လို့ပြောတာလဲလို့ ဆက်မေးနေတာ မာမားတောင် ဘာဖြေရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားသေးတယ်တဲ့.. သားသားက စပ်စုစိန်လေးပေါ့နော်..

သားလေးက သီချင်းတွေလဲဆိုတတ်နေပြီနော်.. ရွှေပုံပေါ်မှာပျော်ပါနေခြည်တဲ့ မေမေ့ကိုဆိုပြတယ်လေ.. ပြီးတော့ရှိသေးတယ်.. နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ် ကျွန်တော်ကွားတော့မယ်.. တဲ့.. သားလေးက သွား ဆိုတာကို ပီအောင်မပြောတတ်သေးတော့ ကွားတော့မယ်ဖြစ်သွားတာပေါ့.. မေမေ့မှာ ရယ်လိုက်ရတာ မျက်ရည်တောင်ထွက်တယ်..

သားလေးနဲ့မာမားကို နှစ်ကုန်ကျရင် စင်္ကာပူကိုလာလည်ဖို့ပြောတော့ သားသားကအရမ်းပျော်တယ်တဲ့.. လေယာဉ်ပေါ်ကဆင်းရင် အမ်အာတီသေးသေးလေးစီးပြီး အမ်အာတီအကြီးကြီးဆီကိုသွားမယ်.. ပြီးရင် အမ်အာတီအကြီကြီးနဲ့ ဂျူရောင်းပွိုင့်ကိုသွားမယ်.. မေမေနဲ့ဖေဖေက ဂျူရောင်းပွိုင့်မှာ စောင့်နေ.. ဂျူရောင်းပွိုင့်ကနေ ဘွန်လေးပလေ့စ်အိမ်ကို တက်ဆီနဲ့သွားကြမယ်တဲ့လေ.. လူလည်လေးက အိမ်ပြန်တဲ့လမ်းကိုပါ မှတ်မိနေသေးတယ်.. ခုမှ ၂နှစ်နဲ့၈လတောင်မရှိသေးဘူး.. သားလေးက အရမ်းကို ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ ကလေးလေးပေါ့..

မနေ့ကဖုန်းဆက်တော့ သားလေးကပြောတယ်.. သားသားနေကောင်းဘူး ချောင်းဆိုးတယ် နှာစေးတယ်.. မိုးတွေရွာလို့.. ရာသီဥတုက ကောင်းဘူးမေမေရယ် တဲ့လေ.. မေမေ့အတွက်လဲ သားလေးမရှိတဲ့အရပ်မှာ ရာသီဥတုက ဘယ်တော့မှမကောင်းပါဘူး သားလေးရယ်..

သားလေးရေ.. မာမားစကားကို နားထောင်ပြီး လိမ်လိမ်မာမာနေနော်.. ဘုရားလဲ မှန်မှန်ရှိခိုး.. ဘုန်းဘုန်းကိုလဲ နေ့တိုင်းဆွမ်းလောင်းနော်.. မေမေ့သားလေးက လိမ်မာပြီးသားပါ.. မေမေက သားလေးကို အရမ်းချစ်တယ်နော်.. ဖေဖေကလဲ သားလေးကို အရမ်းချစ်တာ.. မေမေတို့သားလေးက လိမ်မာယဉ်ကျေးတဲ့ မြန်မာ့ဓလေ့တွေကို တန်ဖိုးထားတတ်တဲ့ ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းတဲ့ ကလေးလေးတယောက်ဖြစ်လာမယ်ဆို မေမေရင်အကွဲခံပြီး သားလေးနဲ့ခွဲနေရကျိုး နပ်ပြီပေါ့ကွယ်.. ဘယ်လိုလဲသားလေး.. မေမေ ပျော်ရမယ်မို့လား..

သုံးနှစ်တာအတူတကွစီးဆင်းခြင်း

လက်ထပ်ခြင်းဆိုတာ တမိသားနဲ့တမိသား တမိုးအောက်မှာ အတူတကွပေါင်းသင်းနေထိုင်ခြင်းပေါ့.. ရှင်သန်ကြီးပြင်းခဲ့တဲ့ မိသားစုအသိုက်အဝန်းတွေဆီကနေ အသီးသီးခွဲထွက်ကြပြီး ကိုယ်ပိုင်ဘဝလေးကို တည်ဆောက်ကြရတယ်ဆိုတာ လွယ်လှတယ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး.. အဲသလိုမလွယ်တာကိုကပဲ အိမ်ထောင်ရေးရဲ့အရသာလို့ ကျွန်မတော့ထင်မိတယ်.. အနာဂါတ်မိသားစုအရေးကို အစီအစဉ်တွေဆွဲရတာ ပြသနာတခုခုရှိပြီဆို တိုင်တိုင်ပင်ပင်နဲ့ဖြေရှင်းရတာတွေက အိမ်ထောင်ရေးရဲ့ အနှစ်သာရတွေပေါ့.. ဘာလိုလိုနဲ့ သုံးနှစ်တောင်ရှိခဲ့ပြီလေ..

ချစ်သူသက်တမ်း ၅နှစ်အကြာ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃နှစ်တုန်းက ခုလိုဧပြီလ၆ရက်နေ့မှာ တရားဝင်လက်မှတ်ရေးထိုးပွဲနဲ့ ဧည့်ခံပွဲကျင်းပပြီး နှစ်ယောက်တစ်ဘဝကို စတင်ခဲ့ကြတယ်.. ချစ်သူတွေဘဝကတည်းက တယောက်အကြောင်းတယောက် နောကျေအောင်သိခဲ့ပြီးသားဆိုတာတောင် အတူတူနေကြတော့မှ ထပ်ပြီးသိလာရတာတွေက အများကြီးပေါ့.. ကိုယ်ချစ်တဲ့သူအကြောင်း အသစ်အသစ်တွေသိလာရတာ စိတ်ဝင်စားစရာတော့ကောင်းသား.. သူကြိုက်တတ်တဲ့အစားအစာ အဝတ်အစား စတာတွေကို အပေါ်ယံလေးလောက်ပဲ သိခဲ့ရာက သေသေချာချာသိလာရတယ်..

သူက ဘဝကိုပုံသေနည်းတွေနဲ့ ဖြတ်သန်းနေတဲ့သူဆိုတာ လက်ထပ်ပြီးနောက်မှသတိထားမိလာရတော့ ကျွန်မမှာအံ့တွေသြလို့.. သူ့ရဲ့နေ့တွေက ပုံသေနည်းအတိုင်း လှုပ်ရှားနေတာချည်းပဲ.. ဥပမာ ရေချိုးပြီးမှ ထမင်းစားတယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်ပဲဆာနေပါစေ ထမင်းကိုအရင်ဘယ်တော့မှမစားတတ်ဘူး ဆိုတာမျိုး.. ဒီအသားဟင်းဆို ဟိုအရွက်ဟင်းနဲ့မှ စားကောင်းတယ်ဆိုတာမျိုး.. လုပ်နေကျလေးကိုမှ မလုပ်လိုက်ရရင် နေမထိထိုင်မသာဖြစ်နေတတ်တယ် ဆိုတာမျိုးတွေကို သိလာရတော့ ကျွန်မမှာရယ်ချင်ပက်ကျိဖြစ်မိသေးတယ်.. ကျွန်မကတော့ ခံစားမှုဝါဒီ.. ကိုယ်လုပ်ချင်ရင်လုပ်ပစ်လိုက်တာပဲ.. ထုံးစံတွေ အစဉ်အလာတွေ ခေါင်းထဲကိုထည့်မထားတတ်သူပေါ့.. မလုပ်ချင်တာကိုများ လာမလုပ်ခိုင်းနဲ့ လှည့်တောင်မကြည့်ဘူးဆိုတဲ့ လူစားမျိုး.. နှစ်ယောက်တူတာကတော့ သူလဲသူ့အကျင့်နဲ့သူလုပ်ချင်သလိုလုပ် ကိုယ်လဲကြိုက်တာလုပ် အပြစ်မမြင်တတ်ကြတာချင်းပါပဲ.. ကိုယ်လုပ်သလို လိုက်လုပ်ရမယ်ဆိုတာမျိုး မရှိကြတော့ အဆင်ပြေတယ်လေ.. အကျိုးရလာဒ်ကတော့ ထမင်းလက်ဆုံလေးတောင်မှ မစားဖြစ်တာအတော်ကြာပြီ..

သူက သိပ်ရိုးပါတယ်.. မလိမ်တတ် မညာတတ်သူပေါ့.. လင်္ကာချောအောင်တောင် မုသားမပြောတတ်သူပါ.. လူတကာကိုလဲ ယုံလွယ်တတ်ပါတယ်.. သူယုံကြည်တဲ့သူတွေက သစ္စာမဲ့သွားတယ် သူ့ကိုမကောင်းကြံတယ်ဆိုရင်လဲ ဘယ်တော့မှ စိတ်မဆိုးတတ်ဘူး.. ဘေးကမြင်ရတဲ့ကျွန်မကသာ ဒေါသအမျက်တွေ ချောင်းချောင်းထွက်လို့ ဘီလူးဆိုင်းလိုက်တီးရတတ်တယ်.. သူကတော့ အေးအေးဆေးဆေးပဲ.. လိုချင်လောဘဆိုတာလဲ တော်တော်နည်းတဲ့သူ.. အဝတ်အစားဆို ကျွန်မဝယ်မပေးရင် သူ့ဟာသူမဝယ်တတ်ပါဘူး.. လူပျိုဘဝတုန်းက သူ့အမေဝယ်ပေးတာတွေကိုပဲ ၀တ်ခဲ့တာတဲ့.. ဒီအင်္ကျီဆို ဒီလုံချည်နဲ့တွဲဆိုပြီး သူ့အမေကတွဲပေးထားရင် အခြားလုံချည်နဲ့တောင် မတွဲဝတ်တတ်ဘူးတဲ့လေ.. အံ့ရောပဲ..

ရယ်စရာကောင်းတဲ့အလွဲတခုရှိသေးတယ်.. သူက ညအိပ်တဲ့အခါ အသားချင်းထိရင် အိပ်မပျော်တတ်တဲ့သူ.. ကျွန်မက တယောက်ယောက်နဲ့ အသားချင်းထိထားမှ ကောင်းကောင်းအိပ်ပျော်တတ်တဲ့သူ.. ကျွန်မငယ်ငယ်လေးထဲက ညညဆို ဘီလူးစီးသလို အသက်ရှုကျပ်ပြီး လန့်လန့်နိုးတတ်တယ်.. အဘွားကပြောတော့ တယောက်ယောက်နဲ့ အသားချင်းထိထားရင် မဖြစ်တော့ဘူးဆိုတာနဲ့ ညီမလေးလက်ကို ကိုင်ပြီးအိပ်တတ်တာ အကျင့်ပါနေတယ်.. သူနဲ့ကျမှာ ဂွဖြစ်တော့တာပဲ.. မရပါဘူး.. သူပဲလိုက်ကျင့်ပေးရတာပေါ့.. အနည်းဆုံးလက်ဖျားခြေဖျားလေးဖြစ်ဖြစ် ထိထားပြီးမှ ကျွန်မကအိပ်ပျော်တာကိုး.. နောက်တခုရှိသေးတယ်.. ကျွန်မတို့မောင်နှမတွေက အိပ်ခါနီးဆို တယောက်ကိုတယောက် ကျောမှာစာရေးပေးရင်း ဇိမ်လုပ်ပြီးအိပ်တတ်တာ.. မောင်နှမသုံးယောက်သား အလယ်မှာအိပ်ဖို့ကို လုကြရတာအမော.. အလယ်ကလူက အလှည့်တိုင်းရေးပေးခံရတာကိုး.. သူနဲ့ကျတော့ ကျွန်မက သူ့ကိုရေးခိုင်းတာပေါ့.. သူ့ကိုပြန်ရေးပေးမယ်ပြောတော့ မလုပ်ပါနဲ့တဲ့ အရမ်းယားတတ်တာလေ.. ထိတောင်မထိရသေးဘူး တွန့်နေပြီ.. ကျွန်မက ဇိမ်ပဲပေါ့.. ပြန်ရေးပေးစရာမလိုပဲ ဇိမ်လေးနဲ့နှပ်ရတာ..

အချက်အပြုတ်ဝါသနာပါတဲ့ကျွန်မနဲ့ အစားကောင်းကြိုက်တဲ့သူနဲ့တော့ အကိုက်ပဲ.. ကျွန်မက မီးဖိုချောင်ထဲရောက်သွားရင် ပျော်နေရောလေ.. ကိုယ်သာဖြစ်သလိုစားချင်စားမယ် သူ့အတွက်တော့ အမြဲဖွယ်ဖွယ်ရာရာလေး လုပ်ပေးချင်တာ.. သူက ဂျီးမများတတ်ပေမယ့် သူမကြိုက်တဲ့ဟင်းဆိုရင်တော့ လုံးဝမတို့တတ်ဘူး.. ကျွန်မက ငါးခြောက်ကြိုက်သလောက် သူကမကြိုက်ဘူးလေ.. အိမ်မှာငါးခြောက်ချက်တဲ့နေဆို သူ့အတွက် သက်သက်ချက်ပေးရတယ်.. ငါးဟင်းဆိုလဲ အရိုးနွှင်ပေးရတယ်လေ.. ကြေးအိုးကြိုက်တာ ၀က်သားတုတ်ထိုး အသေကြိုက်တာတွေတော့ တူမှတူပဲ.. သူကိုယ်တိုင်ကတော့ ကြက်ဥလောက်ပဲ ကြော်တတ်တဲ့သူ..

အရက်မူးတာကို သေအောင်မုန်းတတ်တဲ့ကျွန်မနဲ့ ဘယ်လောက်သောက်သောက် မမူးတတ်တဲ့သူနဲ့တော့ ဟုတ်နေတာပဲ.. ဘီယာတွေ အရက်ပြင်းတွေ ဘယ်လောက်ပဲသောက်သောက် သူမူးသွားတယ်လို့ တခါမှမတွေဖူးပါဘူး.. တကယ်ကိုဘာမှမဖြစ်တာပါ.. အနံ့သာမရလို့ကတော့ သောက်ထားမှန်းတောင် မသိရပါဘူး.. ကျွန်မကတော့ သူသောက်ထားမှန်းသိရင် ရစ်တော့တာပဲ.. ဟိုဟာခိုင်း ဒီဟာခိုင်းနဲ့ အနိုင်ကျင့်တာပါ.. သူကလဲ သောက်ထားတဲ့အချိန်ဆို ကျွန်မစိတ်ဆိုးမှာစိုးလို့ အားလုံးလုပ်ပေးတတ်ပါတယ်.. ပြီးတော့ပြောတတ်သေးတယ် မသောက်ဘဲမူးပြီး သူ့ကိုရစ်နေတယ်တဲ့..

သားသားကိုမွေးလာတော့ ကျွန်မတို့ဘဝလေးတွေ ပိုပြီးအသက်ဝင်လာတယ်.. ၂ယောက်လုံးက ကိုယ်လုပ်ချင်တာထက် သားသားအတွက်ပိုပြီးကောင်းမယ်ထင်တာကို လုပ်တတ်လာကြတယ်လေ.. သားသားက ရုပ်တော့အဖေနဲ့ပိုတူပြီး အမူအကျင့်တွေ စိတ်ထားတွေက ကျွန်မနဲ့တူပါတယ်.. လုပ်ချင်စိတ်ရှိမှလုပ်တတ်တာ ကျောမှာစာရေးပေးရင် ဇိမ်လုပ်တတ်တာ ဒေါသကြီးတတ်တာ လူတကာနဲ့တည့်အောင်ပေါင်းတတ်တာတွေက ကျွန်မဆီကအကျင့်လေးတွေပေါ့.. သူက ခဏခဏပြောတယ် သားအမိနှစ်ယောက်ပေါင်းပြီး သူ့ကိုအနိုင်ကျင့်တယ်တဲ့လေ..

ဘာပဲပြောပြော သုံးနှစ်ရှိခဲ့ပါပြီ.. ပျော်စရာတွေ ငိုစရာတွေကို အတူတူမျှဝေခံစားခဲ့တာ သုံးနှစ်ပြည့်ခဲ့ပြီပေါ့.. သုံနှစ်တာလုံးလုံး ကျွန်မဆိုးသမျှ အော်ငေါက်သမျှ အနိုင်ကျင့်သမျှကို သည်းခံပေးတဲ့ ချစ်ခင်ပွန်းမောင့်ကို အထူးကျေးဇူးတင်မိပါကြောင်း ပြောချင်ပါတယ်.. မင်္ဂလာသက်တမ်း သုံးနှစ်ပြည့်အမှတ်တရအဖြစ် လာမယ့်တနင်္ဂနွေနေ့ ဆမ်ဘာဝမ်းပန်းခြံမှာလုပ်မယ့် မြန်မာ့နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်အတွက် ကြာဇံချက်အလှူလုပ်ပါမယ်.. ကြွရောက်အားပေးချီးမြှင့်ကြဖို့ အားလုံးကိုဖိတ်ပါတယ်နော်...

ကိုယ့်စိတ်ကြိုက်များနဲ့တနေ့တာ

နှိုးစက်မြည်တာတောင် မထသေးလို့ ယောက်ျားကအတင်းနှိုးတာကို အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး စောင့်နေရတာကြိုက်တယ်..

အိပ်ချင်မူးတူးနဲ့ ဟီတာဖွင့်ဖို့မေ့လို့ ရေအေးတွေကျလာမှ လန့်ပြီး မျက်လုံးကျယ်သွားရတာ.. ကိုယ့်အော်သံကြောင့် အပြင်ကနေ ယောက်ျားက ဟီတာဖွင့်ပေးတာကိုလဲ ကြိုက်တယ်..

မီးဖွင့်ရင် သားသားနိုးမှာစိုးလို့ မှောင်ထဲမှာပဲ မျက်နှာကိုလိမ်းစရာရှိတာလိမ်း ထင်ရာတွေဆွဲဝတ်ရတာကိုလဲ ကြိုက်တယ်..

နာရီဝက်ကျော်ကျော်စီးရတဲ့ ရုံးကားပေါ်မှာ ပြတင်းပေါက်မှန်ကို ခေါင်းနဲ့ဆောင့်ရင်း ငိုက်ရတာကိုလဲ ကြိုက်တယ်..

ရုံးကန်တင်းမှာစားရတဲ့ မနက်စာကြာဇံပြုတ်မျိုးစုံကိုလဲ ကြိုက်တယ်..

အလုပ်စားပွဲမှာထိုင်မိတာနဲ့ ဘလော့လေးအရင်ဆုံးပြေးဖွင့်ရတာကိုလဲ အရမ်းကြိုက်တယ်..

ကော်ဖီလေးသောက်ရင်း ဘလော့တကာလည် စာဖတ်ရတာလဲကြိုက်တယ်..

အိပ်ငိုက်နေတဲ့ဂျာကြီးကို ကိုယ့်စားပွဲပေါ်ကဖုန်းနဲ့လှမ်းဆက်.. သူလန်နိုးသွားပြီး ဖုန်းကောက်ဖြေတော့မှ ဖုန်းကိုအသာလေးပြန်ချထားလိုက်ရတာကိုလဲ ကြိုက်တယ်..

နေ့လည်စာစားရင်း ကန်တင်းမှာပွားရတာကိုလဲ ကြိုက်တယ်..

နေ့ခင်းဘက်အိပ်ငိုက်လာရင် လူတကာကို မက်ဆေ့ချ်ပို့ပြီး နှောက်ယှက်ရတာကို ကြိုက်တယ်..

တယောက်နဲ့တယောက် စလိုက်နောက်လိုက်နဲ့ မိသားစုဆန်တဲ့ ကိုယ်တို့ရုံးခန်းလေးကိုလဲ ကြိုက်တယ်..

၄နာရီ၁၅ဆို ရုံးဆင်းတာကိုလဲ ကြိုက်တယ်.. ရုံးဆင်းရင် မေမေနဲ့ချိန်းပြီး ဂျူရောင်းပွိုင့်မှာ ဈေးဝယ်ထွက်ရတာကိုလဲ ကြိုက်တယ်..

အိမ်ပြန်ရောက်ရင် သားသားနဲ့တူတူ ကစားကွင်းသွား ကစားရတာကိုလဲ ကြိုက်တယ်.. သားအမိ၂ယောက်သား တူတူညစာစားရတာကိုလဲ ကြိုက်တယ်..

သားသားနဲ့ ကွန်ပျူတာလုပြီး ဖဘဝင်ရတာကိုလဲ ကြိုက်တယ်..

ရေမိုးချိုး လိုးရှင်းတွေလိမ်းပြီး အေးအေးမွှေးမွှေးလေး အိပ်ယာဝင်ရတာကို ကြိုက်တယ်..

အိပ်ခါနီးဆို မောင်ရေ ဖုန်းအားသွင်းထားလား.. နှိုးစက်ပေးပြီးပြီလား.. လို့ မေးရတာကိုလဲ ကြိုက်တယ်..

အရမ်းညောင်းနေတဲ့နေ့ဆို သားအဖ၂ယောက်နှိပ်ပေးတာကို ဇိမ်နဲ့နှပ်ရတာလဲ ကြိုက်တယ်..

အဲကွန်းကို ၁၈မှာထားပြီး စောင်ထူထူခြုံအိပ်ရတာကိုလဲ အရမ်းကြိုက်တယ်..

ကိုယ်ချစ်တဲ့သူတွေနဲ့ ကိုယ်နေချင်တဲ့ပါတ်ဝန်းကျင်မှာ ကိုယ်ကြိုက်တာတွေချည်းလုပ်ခွင့်ရနေရင် ဘဝဟာ ပျော်စရာအတိပေါ့ကွယ်..

မမသက်ဝေက မတဂ်ပေမယ့် ရေးချင်လို့ရေးလိုက်ပါတယ်.. ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရေးလို့ကောင်းလိုက်တာ.. ဖတ်မိတဲ့သူတွေလဲ မရေးရသေးရင် ရေးကြည့်နော်..

မောင်နှမသုံးယောက်ရှိလေသည်

ကျွန်မတို့မောင်နှမသုံးယောက်အကြောင်းလေးပေါ့.. မေမေပြန်ပြောပြတဲ့ ငယ်ဘဝအမှတ်တရလေးတွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားချင်လို့ပါ..

ကျွန်မတို့သုံးယောက်ကို မသိတဲ့လူတွေဆိုရင် မောင်နှမလို့ ထင်မှာကိုမဟုတ်ဘူး.. ရုပ်ချင်းကတစက်မှမတူလို့ပေါ့.. ကျွန်မက မျက်လုံးပြူးပြူး ပါးဖောင်းဖောင်း နှုတ်ခမ်းထူထူ မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်း.. ညီမလေးက မျက်လုံးမှေးမှေး နှုတ်ခမ်းပါးပါး.. မောင်လေးကျပြန်တော့ မျက်နှာရှည်ှရှည်ကြီး.. ကျွန်မနဲ့ ညီမလေးက အသားညိုကြပြီး မောင်လေးကျတော့ ဖြူဖွေးနေတာပဲ.. အရပ်ရှည်တာတော့ အားလုံးတူကြတယ်.. ကျွန်မနဲ့ညီမလေးက ၅ပေ၅လက်မ မောင်လေးက ၆ပေ..

ကျွန်မငယ်ငယ်က သိပ်ကိုအေးတယ်တဲ့.. အော်ဟစ်ငိုယိုတာမျိုး မရှိသလောက်ပဲတဲ့လေ.. မေမေက ညီမလေးကိုမွေးဖို့ ဆေးရုံသွားတော့ မောင်လေးမွေးပေးနော်.. သမီးနဲ့ဘောလုံးကန်ရအောင်လို့ပြောပြီး အိမ်မှာကျန်ခဲ့တာ.. ညီမလေးမွေးလာတော့လဲ ချစ်တာပါပဲ.. ညီမလေးရဲ့နားထင်မှာ အမှတ်ကြီးတခုပါတယ်.. ကျွန်မက အမှတ်ကြီးကို အနာထင်လို့ ညီမလေးသနားပါတယ် နာနာကြီးနဲ့လို့ ပြောတယ်တဲ့လေ.. ညီမလေးက ကျွန်မထက် ၂နှစ်ငယ်ပါတယ်.. ညီမလေးကို နာမည်ပေးကြတော့ ကျွန်မနာမည် ပွင့်မြူးဇင်နဲ့ကာရန်ညီအောင် ၀င့်ထူးဇင်လို့ပေးတယ်.. အားလုံးခေါ်ကြတာတော့ မြူးမြူးနဲ့ထူးထူးပေါ့..

ထူးထူးလို့နာမည်မပေးခင် မေမေကပြောတယ် ဖြစ်ပါ့မလားတဲ့.. သူတွေ့ဖူးသမျှ ထူးထူးတွေက ဆိုးကြတယ်တဲ့.. ထင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ ညီမလေးငယ်ငယ်က တော်တော်လေးဆိုးပါတယ်.. စကားကလဲအရမ်းတတ် ခေါင်းကလဲမာဆိုတော့ မေမေနဲ့တကျက်ကျက်ပေါ့.. သူဆိုးလို့ မေမေကစတိုခန်းထဲလှောင်ထားမယ်ဆိုရင် ရတယ် ရေပုလင်းပဲပေးဆိုတာမျိုး.. နင့်ကိုငါမမြင်ချင်ဘူးဆိုရင် သူ့အိတ်ကလေးကောက်လွယ် ခြေထောက်ကလေးဆောင့်ပြီး အိမ်ကဆင်းသွားတာမျိုးတွေ လုပ်တတ်တယ်.. ညီမလေးက ဆိုးပေမယ့် သူ့စိတ်ထားလေးက အရမ်းကောင်းပါတယ်.. အရမ်းသနားတတ်တယ်.. သူများကို ကူညီချင်စိတ်အရမ်းရှိတယ်.. ဖွဲပြာသည်တွေဘာတွေခေါ်ဝယ်လို့ သူတို့တွေကလုံချည်အဟောင်းတွေတောင်းရင် လူကြီးတွေက မရှိဘူးပြောနေတုန်းရှိသေးတယ် သူက တန်းမှာလှန်းထားတဲ့လုံချည်အကောင်းတွေယူလာပြီး သနားပါတယ် ပေးလိုက်ပါ ဗီရိုထဲမှာအများကြီးရှိသေးတာပဲဆိုပြီး အတင်းပေးခိုင်းတတ်တာ.. နောက်ဆို အိမ်ကိုစျေးသည်ခေါ်ခါနီးဆို တန်းကအဝတ်တွေအရင်သိမ်းရတဲ့အဖြစ်ကိုရောက်ရော.. ကလေးလေးချီပြီး ပိုက်ဆံလိုက်တောင်းနေတာတွေ့ရင် ပိုက်ဆံမပေးရမချင်း အာခေါင်ခြစ်အော်ငိုတတ်တဲ့ကလေးမပါ.. သီလရှင်တွေကို ဆန်လောင်းဖို့ ဆန်နို့ဆီဘူးမှာ ဇွန်းတပ်ပြီးပေးလိုက်ရင် ဇွန်နဲ့ခပ်မလောင်းပဲ တဗူးလုံးလောင်းလိုက်တဲ့အပြင် ဇွန်းပါပြန်ပါမလာတော့ဘူး.. ဆန်တဇွန်းထဲနဲ့ ချက်စားလို့မှမရတာတဲ့.. နောက်တခါ ဇွန်းတပ်မပေးအောင် ဇွန်းပါလောင်းပစ်လိုက်ပြီတဲ့လေ..

ညီမလေးက ငယ်ငယ်လေးကတည်းက အရမ်းလှချင်ပါတယ်.. အသားလေးညိုရှာတော့ အသားလဲအရမ်းဖြူချင်ပါတယ်.. မေမေ့ကို အသားဖြူဆေးဖော်ပေဖို့ တောင်းဆိုရတာအမော.. မေမေက မလုပ်တတ်ဘူးပြောတော့ ဘွဲ့ရတယ်လဲဆိုသေးတယ် အသားဖြူဆေးလေးတောင် မလုပ်တတ်ဘူးလားတဲ့.. မေမေက ညီမလေးကိုမွေးပြီးမှ စာပေးစာယူပြန်တက်တာပါ.. ညီမလေးမူကြိုအရွယ်ရောက်တော့ မေမေကစာသင်ပေးဖို့ကြိုးစားတာပေါ့.. အဲဒါကို သူက မေမေတောင်ခုမှကျောင်းတက်နေတုန်းရှိသေးတာ ငယ်လေးကိုဘယ်သင်တတ်မှာလဲ.. ကျောင်းမှာပဲသင်မယ်ဆိုလို့ မူကြိုပေးတက်ရပါတယ်.. ၂ရက်လောက်ပဲတက်ရသေးတယ် မတက်တော့ဘူးတဲ့.. လှေကားလေး၂ထစ်ပဲတက်ရသေးတယ် ကြိမ်လုံးနဲ့ရိုက်လို့တဲ့လေ.. မူကြိုကျောင်းကနေပြီး ညီမလေးတယာက် အဆဲတတ်လာပါတယ်.. အိမ်ပြန်ရောက်တော့ တခါးကြားထဲဝင်ပြီး ပွစိပွစိနဲ့ဆဲကြည့်နေတာကို မေမေကြားတော့ ပါးစပ်ကိုအပ်နဲ့ထိုးမယ်လို့ ခြောက်လိုက်မှာ မဆဲတော့တာလေ.. ဆဲတာကို မကောင်းမှန်းသိလို့သာ ဒင်းကလူရှေ့မှာမပြောဘဲ တံခါးကြားထဲဝင်ဆဲနေတာပေါ့.. တော်တော်လည်တဲ့ကောင်မလေးပါ.. ကျွန်မက ညီမလေးဗိုလ်ကျတာကို အမြဲခံရပါတယ်.. သူစိတ်ဆိုးလာရင် ကုန်းကိုက်တာများ အကွင်းလိုက်ပေါက်တဲ့အထိပေါ့.. ကိုက်ပြီးမှ သူကပြန်သနားနေတတ်သေးတယ်.. မကြီး နာလားဟင်.. ငါနောက်ကိုမကိုက်တော့ပါဘူး ဘာညာပေါ့..

အငယ်မက စာလုပ်ဖို့အရမ်းပျင်းပါတယ်.. သူငယ်တန်းကျောင်းစတက်ပြီး တပါတ်လောက်ပဲရှိသေးတယ် ကျောင်းကပြန်ရောက်တော့ လွယ်အိတ်ကလေးဘုတ်ဆိုပစ်ချပြီး ငယ်လေးဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီ.. ကျောင်းမတက်တော့ဘူး ပလက်စတစ်ပဲကောက်တော့မယ်တဲ့လေ.. မေမေက စာမတတ်ရင် ပလက်စတစ်ကောက်ရမယ်လို့ ပြောထားတာကိုး.. ကျောင်းစာအုပ်တွေကိုလဲ လုံးဝမရိုသေပါဘူး.. မေမေက သူ့စာအုပ်တွေကို မီးပူတောင်တိုက်ပေးရတဲ့အထိပဲ.. လွယ်အိတ်ထဲကို ထိုးသွပ်ထည့်တော့ စာအုပ်တွေက အနားတွေလိပ်ပြီး ကြေမွနေလို့ပေါ့.. လက်ရေးဆိုရင်လဲ သေသေသပ်သပ်မရေးချင်လို့ မေမေနဲ့တရန်ပေါ့.. ကျွန်မကိုတုန်းက မေမေပုံသွင်းသလိုရခဲ့ပေမယ့် အငယ်မနဲ့မှ မေမေလဲလက်လျှော့ရတယ်လေ..

မောင်လေးကိုမွေးတော့ ကျွန်မက၆နှစ် ညီမလေးက၄နှစ်.. အရေးအခင်းကာလကြီးမွေးတာပေါ့.. မေမေညဘက်ဗိုက်နာလို့ ဆေးရုံသွားဖို့ကို မြို့နယ်အဆင့်ဆင့် လမ်းတောင်းပြီးသွားရတဲ့အခြေအနေပေါ့.. ဖေဖေကလဲ နယ်ကိုတာဝန်ကျနေတဲ့အချိန်.. မောင်လေးကိုမွေးပြီးတော့ ဖေဖေတို့ရုံးကို လှမ်းအကြောင်းကြာရတယ်.. အဲဒီအချိန်မှာ ဖေဖေတို့သင်္ဘောက ပင်လယ်ထဲရောက်နေတာတဲ့.. ကမ်းခြေရုံးကနေ ရေဒီယိုနဲ့လှမ်းအော်ပေးတာပေါ့.. စီအီးမိန်းမ စုဗူးပေါက်ပြီလို့.. ဘာလေးလဲလို့ ဖေဖေကအသည်းအသန်ပြန်မေးတော့ ရော့ကတ်လေးလို့ ပြန်အော်တာတဲ့.. ဖေဖေလဲအရမ်းပျော်သွားတာပေါ့.. ဖေဖေက တဦးတည်းသောသားလေ.. ဇင်မျိုးရိုးအတွက် သားလေးတယောက်လောက် အရမ်းလိုချင်နေတာကိုး..

မောင်လေးက အသားအရမ်းဖြူပါတယ်.. မွေးကာစကဆို အသားလေးတွေကကြည်နေတော့ နို့စို့နေရင် ဗိုက်ထဲကိုနို့တွေဝင်သွားတာ မြင်နေရပါတယ်.. ကျွန်မက အသည်းယားလို့ မကြည့်ရဲပါဘူး.. မောင်လေးကို နာမည်ပေးကြမယ်ဆိုတော့ မေမေက တနင်္လာသား အပစ်အခတ်တွေကြားမှာမွေးလို့ ကြည်ဆန်ဇင်လို့ ပေးမယ်တဲ့.. အားလုံးက ၀ိုင်းတားကြတာပေါ့.. နောက်တော့ ကြည်ဇော်ဇင်လို့ ပေးဖြစ်သွားပါတယ်.. မောင်လေးမွေးလာတော့ ညီမလေးက အရမ်းကို မနာလိုဖြစ်ပါတော့တယ်.. အသားဖြူတာကို အရမ်းမနာလိုတာပေါ့.. ကလေးလာကြည့်တဲ့လူတွေက ကလေးလေးကအရမ်းချောတာပဲ အသားလေးကဖွေးနေတာပဲလို့ ပြောကြတော့ ပိုဆိုးတာပေါ့.. တနေ့တော့ အိမ်ကိုလာလည်တဲ့အမျိုးတယောက်က ငယ်လေးရေ မောင်လေးကိုလိုချင်လို့ ပေးမလားလို့မေးပါတယ်.. ညီမလေးပြန်ဖြေလိုက်တာက ခုယူမသွားနဲ့ဦး.. မနက်ဖြန်ကျရင် အဲ့ကလေးကို ဟင်းချက်မှာ.. ကျက်တော့မှတခွက်လာယူတဲ့လေ.. နောက်ကျတော့လဲသူပဲ မောင်လေးကိုချစ်လိုက်တာမှ တုန်လို့..

မောင်လေးငယ်ငယ်က အရမ်းကြောက်တတ်ပါတယ်.. ခဏခဏလဲ လန့်ပြီးဖျားတတ်တယ်.. ဖျားပြီဆိုကိုယ်တွေကပူခြစ်ပြီး ကယောင်ကတမ်းတွေပြောနေတာပေါ့.. ကျွန်မကစိတ်ပူတတ်တော့ မောင်လေးဖျားပြီဆို ကျွန်မပါအိပ်မရတော့ဘူး.. မောင်လေးက အချိုတွေအရမ်းစားတော့ သွားလဲခဏခဏကိုက်ပါတယ်.. သွားကိုက်ရင်သောက်တဲ့ဆေးတွေကိုတောင် သူကမှတ်မိနေပြီး ဆရာဝန်ဆီကတောင်းတတ်တာပါ.. မောင်လေးရဲ့ အရေပြားတွေက အရမ်းနုတော့ နည်းနည်းလေးညစ်ပတ်တာနဲ့ ယားနာတွေပေါက်တတ်ပါတယ်.. ယားနာလိမ်းဆေးပေါင်းစုံနဲ့ နပန်းလုံးနေရတာပေါ့.. မောင်လေးက အရမ်းရွံတတ်ပါတယ်.. ရွှံ့တွေဗွက်တွေတွေ့ရင် အသားတွေတုန်တဲ့အထိကို ရွံတတ်တာပါ.. ဘာလေးမဆို အကောင်းကလဲကြိုက်မှကြိုက်ပဲ.. သူလိုချင်တဲ့ဟာဆို အကောင်းစားဝယ်မပေးနိုင်သေးရင် ၀ယ်ပေးနိုင်တဲ့အထိစောင့်မယ်တဲ့.. အပေါစားနဲ့တော့မရဘူးဆိုတာမျိုး.. အစားအစာဆိုရင်လဲ အကောင်းမှစားချင်တာလေ.. အအေးဆိုလဲ ကိုကာကိုလာမှသောက်တယ်.. ကျွန်မတို့ငယ်ငယ်တုန်းက ကုတ်ကဝယ်ရခက်တာမို့လား.. ဖေဖေ့သင်္ဘော စလုံးကပြန်လာရင်တော့ ကုတ်တွေအများကြီးသောက်ရတတ်တယ်..

ကျွန်မတို့ညီအမက အကြမ်းခံသလောက် မောင်လေးကနုပါတယ်.. မိုးရေထဲဆော့မိရင်လဲဖျားတတ်လို့ ကျွန်မတို့ပါ မဆော့ရတော့ဘူး.. သူက ငယ်ငယ်ကတည်းက အကြမ်းပတမ်းတွေသိပ်မဆော့ဘူး.. တီဗွီဂိမ်းတွေကစားတယ်.. စာဖတ်တယ်.. သီချင်းနားထောင်တယ်.. မောင်လေးငယ်ငယ်က ဇော်ဝင်းထွဋ်ကိုသိပ်ကြိုက်တာ.. သူ့နာမည်ကိုတောင် ကြည်ဇော်ဝင်းထွဋ်လို့ ပြောင်းပါမယ်လုပ်သေးတာလေ.. ၁၀နှစ်သားလောက်ကတည်းက ဂစ်တာကောင်းကောင်းတီးတတ်နေပြီ.. သူ့သူငယ်ချင်းတွေအိမ်လာလည်ရင် သူကတီး သူငယ်ချင်းတွေကဆိုနဲ့ ဆူလို့ညံလို့ပေါ့.. အဲသလိုအချိန်ဆို အစ်မတွေကို အိမ်ခန်းထဲမှာ သော့ပိတ်ထားတတ်တယ်.. သူ့သူငယ်ချင်းတွေတွေ့မှာစိုးလို့တဲ့.. မောင်လေးက အလှအပလဲကြိုက်တတ်တယ်.. လမ်းထိပ်ကလေးခဏသွားရင်တောင် အဝတ်အစားကျကျနနဝတ်ပြီးမှသွားတာ.. တခါတလေ အငယ်မက အိမ်နေအဝတ်အစားနဲ့ သူ့နောက်ကလိုက်ဖို့လုပ်ရင် မထူးရယ် အဲ့ပုံစံနဲ့တော့ ငါ့နောက်လိုက်မလာပါနဲ့.. ငါ့အိမ်က အိမ်ဖော်လေးလို့ သူများတွေထင်နေပါဦးမယ်တဲ့လေ.. တခါတုန်းကလဲ မေမေကတိုရှည်ဝယ်ခိုင်းလို့ အငယ်မက သွားဝယ်ပါတယ်.. ခဏနေတော့မောင်လေးကျူရှင်ကပြန်လာတယ်.. ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း မေမေ့ကို.. မေရယ် မထူးကိုသွားပြန်ခေါ်လိုက်ပါ.. တိုရှည်ကုလားမဘေးနားမှာထိုင်နေတာများ သူ့အိမ်သူ့ယာလိုပဲ.. မသိရင်ကုလားမသမီးလားတောင်ထင်ရတယ်.. မေလဲ တိုရှည်စားမနေပါနဲ့တော့တဲ့လေ.. အငယ်မသိတော့ ရန်တွေဖြစ် စကားတွေများကြရော..

အခုတော့ ကျွန်မတို့မောင်နှမသုံးယောက်လုံး အတူတူမဆုံဖြစ်တာကြာပြီ.. မောင်လေးနဲ့ ညီမလေးက ယူအက်စ်မှာရောက်နေကြတယ်.. မတည့်အတူနေနှစ်ယောက် ကိုင်းကျွန်းမှီ ကျွန်းကိုင်းမှီနဲ့ တယောက်ကိုတယောက် ဖေးမနေကြရလေရဲ့.. လာမယ့်ဇွန်လကျရင်တော့ ကျွန်မတို့ရန်ကုန်မှာဆုံကြမယ်.. မနှစ်က ညီမလေးကဘန်ကောက်ကိုလာပြီးလက်ထပ်တော့ ကျွန်မတို့မိသားစုသွားလိုက်ကြသေးတယ်.. ခုနှစ်တော့ မောင်လေးအလှည့်ပေါ့.. မောင်လေးလက်ထပ်တော့မယ်ဆိုတော့ နှမြောမိသလိုလို.. ၂၃နှစ်ပဲရှိသေးတာမို့လား.. ပြန်စဉ်းစားလိုက်တော့ ကျွန်မနဲ့မောင်လက်ထပ်တုန်းက မောင်က ၂၂နှစ်.. ဟိ.. ကိုယ့်မောင်လေးအလှည့်ကျမှ တိုတောင်းနေလို့ ရဘူးလေနော်.. ယောင်းမလောင်းလေးက ၁၉နှစ်ပဲရှိသေးတယ်.. သူတို့က နီးချင်ပြီဆိုမှတော့ လုပ်ပေးရမှာပေါ့လေ..

ပြန်ဆုံကြမယ့်အချိန်ကို မြန်မြန်ရောက်ချင်လို့ အချိန်တွေကလဲကုန်ခဲတယ်တောင် ထင်နေမိတယ်.. ခရီးသွားဖို့ အစီအစဉ်တွေလဲရှိတော့ ကြိုပြီးပျော်နေမိတာပေါ့.. ရန်ကုန်ရောက်ရင်နေဖို့ အိမ်ကအခန်းတွေကို အခုကတည်းက လုနေကြရတာလဲ ပျော်စရာပါ.. ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မောင်နှမသုံးယောက်သား ပြန်ဆုံရမယ့်နေ့လေးတွေကတော့ လှပချိုမြနေမှာတော့ သေချာပါတယ်လေ..

အခက္ခဲဆံုးေသာ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္

ကြၽန္မဘ၀မွာ အခက္ခဲဆံုးလို႔ဆိုရမယ္႔ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္တခုကို ခ်လိုက္ရၿပီ.. လာမယ္႔ဇြန္လထဲမွာ သားေလးကို ရန္ကုန္ၿပန္ပို႔ေတာ႔မယ္ေလ.. ကြၽန္မေမေမကလဲ ၿပန္ခ်င္ၿပီဆိုေတာ႔ သူ႔ေၿမးေလးကိုလဲ ေခၚသြားခ်င္တယ္တဲ႔.. အစကတည္းက သားေလးကို ၿမန္မာၿပည္မွာပဲ ေက်ာင္းထားဖို႔စဥ္းစားထားတာဆိုေတာ႔ေလ.. ေမေမကေၿပာတယ္ မူၾကိဳကတည္းက ၿမန္မာၿပည္မွာပဲ တက္ခိုင္းၾကရေအာင္တဲ႔.. သားေလးနဲ႔ခြဲၿပီးေနဖို႔ဆိုတာ ကြၽန္မအတြက္ေတာ႔ အရမ္းကိုခက္ခဲတဲ႔အရာပါ.. သူေလးေရာ ကိုယ္ေရာ အရမ္းကိုခံစားၾကရမွာပါ.. ေကာင္းတာတခုက ကြၽန္မေမေမကို သားေလးကအရမ္းတြယ္ပါတယ္.. ကြၽန္မထက္ေတာင္ သူ႔အဖြားကိုပိုကပ္ပါတယ္.. ေမေမကလဲ သားေလးမရွိရင္ ေနတတ္မယ္မထင္ပါဘူး..

ကြၽန္မတို႔လင္မယားက စလံုးမွာ အၾကာၾကီးမေနခ်င္ပါဘူး.. အလြန္ဆံုး ေနာက္ထပ္၁၀ႏွစ္ေလာက္ပဲ ေငြရွာေငြစုၿပီး ရန္ကုန္မွာ စီးပြားေရးေလးတခုခု လုပ္ခ်င္တာပါ.. တကယ္လို႔ သားေလးကို စလံုးမွာေက်ာင္းတက္ခိုင္းလိုက္ရင္ ကြၽန္မတို႔ေတြ အနည္းဆံုးသားေလးေက်ာင္းၿပီးတဲ႔အထိေတာ႔ ေနရေတာ႔မယ္.. သားေလးကလဲ ၿမန္မာစာ ၿမန္မာစကား ၿမန္မာ႔ယဥ္ေက်းမႈေတြနဲ႔ ေ၀းသြားေတာ႔မယ္.. အဲသလိုေတာ႔ ကြၽန္မအၿဖစ္မခံႏိုင္ပါဘူး.. ဒီေတာ႔လဲ ရင္နာနာနဲ႔ပဲ ဆံုးၿဖတ္လိုက္ရေတာ႔တာေပါ႔..

ေနာက္တခုကေတာ႔ ကုန္က်စားရိတ္ေတြ သက္သာသြားမယ္ေပါ႔.. ေငြၿမန္ၿမန္စုႏိုင္ၿပီး အိမ္ၿမန္ၿမန္ၿပန္ႏိုင္မယ္ေပါ႔ေလ.. သားေလးအတြက္ကုန္ရတဲ႔ ကေလးထိန္းခကတင္ တလတလ ၉၀၀ေလာက္အနည္းဆံုးရွိတာမို႔လား.. ခုဆို ရရစားစားၿဖစ္ေနတယ္.. သားသားၿပန္သြားရင္ အိမ္ကလဲသိပ္က်ယ္က်ယ္မလိုေတာ႔ဘူး.. ကြၽန္မတို႔၂ေယာက္ ေၿခြေၿခြတာတာသံုးမယ္ဆုိရင္ ပိုစုမိမယ္ေပါ႔.. ခဏခဏ ရန္ကုန္ၿပန္ခ်င္ေနမယ္႔စိတ္ကိုေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ခ်ိဳးႏွိမ္ထားရမွာ.. ရံုးပိတ္ရက္ရွည္ရွိတိုင္း အိမ္ၿပန္ၿဖစ္ေနေတာ႔မယ္ထင္ပါရဲ႕.. ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ေဆြမ်ိဳးေတြၾကားထဲမွာ ေနရမယ္႔သားေလးအတြက္ေတာ႔ ပိုေကာင္းပါတယ္.. တေနကုန္ ကေလးထိန္းနဲ႔ေနရတာထက္စာရင္ အမ်ိဳးေတြ သိုက္သိုက္၀န္း၀န္းနဲ႔ဆိုေတာ႔ သူပိုေပ်ာ္မွာပါ..

ခုေလာေလာဆယ္ေတာ႔ ရန္ကုန္ကအိမ္ကို ၿပင္ေနပါတယ္.. သားေလးအတြက္ ပိုအဆင္ေၿပေအာင္ ၾကမ္းခင္းကအစ ေလေအးစက္အလယ္ မ်က္ႏွာက်က္အဆံုး ေတာ္ေတာ္ေလးစဥ္းစားၿပီး လိုမယ္ထင္သမွ်ကို ၿပင္ေနရတာေပါ႔.. ရန္ကုန္ကိုေန႔တိုင္းဖုန္းဆက္ လိုခ်င္တာေတြ လုပ္ခ်င္တာေတြေၿပာနဲ႔ ကြၽန္မအန္တီမိုးေတာ႔ နားေတြကိုက္ေနေလာက္ၿပီ.. ကြၽန္မလဲ ဖုန္းခနဲ႔မြဲေတာ႔မယ္.. လုပ္ခ်င္တာေတြကမ်ားလြန္းလို႔ အခ်ိန္မွီမၿပီးမွာလဲ စိုးရေသးတယ္.. သားေလးၿပန္သြားရင္ အားလံုးအဆင္သင္႔ၿဖစ္ေနဖို႔လိုတယ္ေလ..

ၿပီးေတာ႔ စလံုးမွာလဲ အိမ္ရွာေနရပါတယ္.. အိမ္သိပ္မက်ယ္ဘဲ ေစ်းနည္းနည္း သက္သာတာမ်ိဳးရွာတာပါ.. လူေတြအမ်ားၾကီးလဲမေနခ်င္ဘူး.. လူ၆ေယာက္စာအတြက္ ၃+၁အိမ္ေလး ဂ်ဴေရာင္း အေရွ႔အေနာက္မွာ ရွာေနတာပါ.. ေစ်းအမ်ားဆံုး ၂၂၀၀ တန္ေလာက္ေပါ႔.. အိမ္ေထာင္ပရိေဘာဂလဲ အမ်ားၾကီးမလိုပါဘူး.. အဲကြန္းေလး ဖရစ္ခ်္ေလးပါရင္ ရပါၿပီ.. အ၀တ္ေလွ်ာ္စက္ေတာင္ ကိုယ္ပိုင္၀ယ္ထားတာရွိတယ္ဆိုေတာ႔ေလ.. ပြဲစားေတြနဲ႔ရွာရတာ စိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္းတယ္.. ပြဲခမ်ားမ်ားလိုခ်င္တိုင္း ၂ႏွစ္စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ရမယ္ဆိုတာခ်ည္းပဲ.. ၂ႏွစ္စာခ်ဳပ္ဆိုရင္ စေဘာ္က ၂လစာေတာင္ဆိုေတာ႔ မေပးခ်င္ပါဘူး.. ေငြအိပ္တာေပါ႔.. ေၿခတိုေအာင္အိမ္ေလွ်ာက္ၾကည္႔ရတာလဲ စိတ္ပ်က္မိတယ္.. ေမလဆန္းေလာက္ေၿပာင္းခ်င္တာမို႔ သိပ္အေလာၾကီးေတာ႔မဟုတ္ေသးပါဘူး.. အသိထဲက အိမ္ငွားခ်င္တာ လက္လႊဲခ်င္တာေလးမ်ားရွိရင္ ေၿပာၾကပါဦးေနာ္..

ေငြရတု ေမြးေန႔ဆုေတာင္း

သူ... မိန္ရာသီဖြား တနလၤာသား..
ကြၽန္မကို ‘မ’ လို႔ေခၚတတ္သူ..
အရာရာကို အပူအပင္မထားတတ္သူ..
ေရာင္႔ရဲတတ္တဲ႔ေနရာမွာ ၂ေယာက္မရွိသူ..
သီခ်င္းမဆိုတတ္ ဂစ္တာမတီးတတ္တဲ႔သူ..
ကြၽန္မေရးတဲ႔ကဗ်ာေတြကို နားမလည္ဘူးဆိုတဲ႔သူ..
ကြၽန္မဘေလာ႔ကို တခါမွမဖတ္ဖူးတဲ႔သူ..
ကြန္ပ်ဴတာဂိမ္းကစားေနရရင္ မိန္းမကိုေတာင္ေမ႔ေနတတ္သူ..
စလံုးမွာအၾကာၾကီးမေနခ်င္ဘူး ရန္ကုန္ၿမန္ၿမန္ၿပန္ရေအာင္လို႔ ခဏခဏပူစာတတ္သူ..
ေဆးလိပ္ေလွ်ာ႔ေသာက္လို႔ေၿပာတိုင္း အင္းပါဆိုၿပီး ၂ရက္၁ဗူး ကုန္ေအာင္ေသာက္တတ္သူ..
ကြၽန္မရဲ႕ ပြစိပြစိဒဏ္ကို ၿပန္မေၿပာနားမေထာင္စတမ္း သည္းခံတတ္တဲ႔သူ..

ဒီေန႔သူ႔ေမြးေန႔ေပါ႔... လြန္ခဲ႔တဲ႔၂၅ႏွစ္တုန္းက ဒီေန႔မွာ သူ လူ႔ေလာကထဲ စတင္၀င္ေရာက္လာခဲ႔တယ္.. သားအၾကီးဆံုးမို႔ သူ႔မိဘေတြရဲ႕ အားကိုးခ်စ္ခင္မႈေတြ သူရခဲ႔တယ္.. ညည အၾကာၾကီးငိုတတ္တဲ႔သူ႔ကို အိမ္နီးခ်င္းေတြကေတာင္ ၾသခ်ယူရသတဲ႔..

၂၅ႏွစ္ၿပည္႔တဲ႔ ေငြရတုေမြးေန႔မွာေတာ႔ သူကိုယ္တိုင္ မိဘေနရာေရာက္ေနခဲ႔ၿပီ.. သူ႔ေမြးေန႔ေပါင္း ၈ခုတိတိကို ကြၽန္မနဲ႔တူတူ ၿဖတ္သန္းဖူးခဲ႔ၿပီးၿပီ.. ေနာက္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကိုလဲ ကြၽန္မရယ္ သားေလးရယ္ နဲ႔အတူတူေပ်ာ္ရႊင္စြာ ၿဖတ္သန္းသြားႏိုင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္..

အဖွားတို့အိမ်

ရန်ကုန် သုဝဏ္ဏ ကျွန်းရွှေမြိုင်လမ်းထဲကနေ ယင်းမာမြိုင်လမ်းထဲကို ချိုးကွေ့ဝင်လိုက်ရင် အဖွားတို့အိမ်ကိုရောက်မယ်.. အုတ်ခုံလေးတွေတဖက်တချက်ရံထားတဲ့ ရေမြောင်းဖုံး ကွန်ကရစ်တံတားလေးကိုဖြတ်.. သံပန်းတံခါးစိမ်းစိမ်းလေးကိုဖွင့်လို့ ခြံထဲဝင်လိုက်ရင် လူလျှောက်လမ်းလေးက အိမ်ဝထိခေါ်သွားလိမ့်မယ်.. လမ်းကလေးရဲ့ဝဲယာမှာ သစ်ပင်ပန်းပင်လေးတွေနဲ့ ဝေဝေဆာဆာရှိနေလိမ့်မယ်.. အိမ်ထဲဝင်လိုက်ရင်တော့ ပြောင်လက်နေအောင်တိုက်ထားတဲ့ ပါကေးကြမ်းခင်းနဲ့ ဧည့်ခန်းကျယ်ကြီးထဲကို ရောက်သွားမှာပေါ့..

ကျွန်မတို့ငယ်ငယ်တုန်းက အဖွားတို့အိမ်မှာနေကြတယ်.. အဖိုးက ကုလားထိုင်တလုံးနဲ့ တီဗီရှေ့မှာထိုင်နေတတ်ပြီး တခုခုလိုချင်ပြီဆို အဖွားကို အေးရေ.. လို့ လှမ်းအော်ခေါ်တတ်တာ မှတ်မိသေးတယ်.. အဖွားကတော့ မီးဖိုထဲမှာဟင်းချက်နေရင်နေမယ် ခြံထဲမှာအပင်တွေကို ရေလောင်းပေါင်းသင်လုပ်နေမယ်.. အဖွားက အပင်စိုက်ဝါသနာပါတယ်.. ၀ါးမြက်ဦးထုပ်တလုံးဆောင်းလို့ ခြံထဲမှာတကုပ်ကုပ်အလုပ်ရှုပ်နေတတ်တာက အဖွားရဲ့မူပိုင်ပုံရိပ်.. သူ့ခြံထဲမှာဆို အပင်တွေကိုစုံလို့.. ပင့်ကူသစ်ခွတွေကို ၀ါးစင်ကြီးတွေနဲ့ ထောင်ပြီးစိုက်ထားတယ်.. ကားရုံနားမှာတော့ ပိန်းပန်းတွေကို အိုးကြီးအိုးငယ်အသွယ်သွယ်နဲ့ အရောင်စုံစိုက်ထားတယ်.. သရက်ပင်ပင်စည်မှာ ဖယောင်းပန်းလေးတွေ ၀ိုင်းပတ်ပြီးတော့လဲ စိုက်ထားသေးတယ်.. ကားဝင်တဲ့တံခါးဘေးမှာ ပုန်းညက်ပင်ကြီးရယ် ဇီဇဝါပန်းပင်တွေရယ်ရှိတယ်လေ.. ရေမော်တာအိမ်လေးနားမှာ စပါယ်ပန်းရုံလေးလုပ်ထားတယ်.. သူ့ဘေးမှာတော့ နှင်းဆီပင်တွေပေါ့.. အိမ်မကြီးနဲ့ကပ်ရက်မှာ လေးကျွန်းကြာခိုင်ပန်းတွေ ဒေစီပန်းတွေကို အိုးတွေနဲ့စိုက်ထားသေးတယ်.. တံစက်မြိတ်အောက်မှာတော့ မြန်မြန်နမ်းပါဆိုတဲ့ ဆူးများနဲ့ပန်းရောင်စုံလေးများ.. ဘေးနားလေးမှာက ခိုင်ရွှေဝါပန်းရုံလေး.. စက္ကူပန်းရုံလေးတွေကလဲ ဟိုနားတခု ဒီနားတခုနဲ့ ရောင်စုံပေါ့.. ငွေပန်းရုံကြီးလဲရှိသေးတယ်.. အပင်တွေအစုံနဲ့ အဖွားတို့ခြံကြီးက ရာသီမရွေး ပန်းတွေဝေလို့ ပန်းရနံ့တွေသင်းလို့ပေါ့.. ဧည့်ခန်းထဲမှာဆိုလဲ အလှပန်းအိုးလေးတွေနဲ့ ခြံထွက်ပန်းလေးတွေက ဝေဝေဆာဆာ..

သားသမီး ရ

၇ယောက်ရှိတဲ့အဖွားဆီမှာ မြေးက ၁၄ယောက် မြစ်က၅ယောက်ပေါ့.. အားလုံးက အဖွားကိုချစ်ကြောက်ရိုသေကြတယ်.. ကျွန်မ၇နှစ်သမီးလောက်မှာ အဖိုးဆုံးသွားတာဆိုတော့ ခုဆိုနှစ်၂၀ကျော်ပြီပေါ့.. နှစ်တိုင်းနှစ်တိုင်း အဖိုးအတွက်ရည်စူးတဲ့ အလှူကို အဖွားတို့အိမ်မှာလုပ်ကြတယ်.. ဧည့်သည်တွေကအများကြီးဆိုတော့ အားလုံးအလုပ်တွေများကြတာပေါ့.. အလှူမတိုင်ခင်တရက်ကတည်းက စျေးဝယ်ကြ ချက်ကြပြုတ်ကြနဲ့ အဖွားတို့အိမ်ကြီးက ဆူလို့ညံလို့ပေါ့.. ညရောက်ရင် ဧည့်ခန်းထဲမှာ ခြင်ထောင်အကြီးကြီးတွေထောင်လို့ မြေးတွေအားလုံး တန်းစီအိပ်ကြရတယ်.. စကားတွေပြောနေကြတာနဲ့ မအိပ်ဖြစ်တာကများပါတယ်.. ကိုကိုဘိုဘိုပြောပြတဲ့ သရဲပုံပြင်တွေတောင် မှတ်မိနေသေးတယ်.. သရဲပုံပြင်တွေနားထောင်နေတုန်း ရဲရဲက သရဲလိုလာခြောက်လို့ အော်ကြဟစ်ကြနဲ့.. လူကြီးတွေကတော့ ပေါ်ထပ်ကနေလှမ်းဆူတာပေါ့.. မနက်ကျတော့ အစောကြီးထရပြီး စားပွဲဝိုင်းတွေ ခင်းရကျင်းရတယ်.. ဘုန်းကြီးပွဲပြီးသွားရင် အိမ်သားတွေအလှည့်ပေါ့.. ပြီးရင်တော့ ဧည့်သည်တွေလာပါပြီ.. ကျွန်မတို့မိန်းကလေးတွေက စားပွဲထိုးပေါ့.. အိမ်ရှေ့နဲ့နောက်ဖေး လွန်းထိုးပြေးကြရတာ.. ဧည့်သည်တယောက်လာတိုင်း မြေးတွေကိုခေါ်ခေါ်ပြလို့ ကျွန်မတို့တတွေ တန်းစီပြီးပြုံးပြနှုတ်ဆက်ကြရတာ မှတ်မိသေးတယ်.. နည်းနည်းကြီးလာတော့ အလှူအတွက် အဖွားခွဲပေးတဲ့တာဝန်လေးတွေ ယူလာရတယ်.. များသောအားဖြင့်တော့ ကျွန်မက အချိုပွဲတာဝန်ယူရတတ်တယ်.. ကျွန်မတို့အစ်မအကြီးဆုံးနဲ့တွဲပြီးပေါ့.. ကျောက်ကျောတွေမျိုးစုံကျို.. လက်ဖက်အသားကိုနှပ်.. အကြော်တွေကို ၂ပြန်ကြော်လုပ်.. စသဖြင့်ပေါ့လေ..

ကျွန်မတို့မောင်နှမဝမ်းကွဲတွေက အရင်းလောက်နီးနီးကို ချစ်ကြတာ.. ငယ်ငယ်လေးကတည်းက အဖွားတို့အိမ်မှာ တပါတ်တခါလောက် အနည်းဆုံး ဆုံနေကြဆိုတော့ ရင်းရင်နှီးနှီး ချစ်ချစ်ခင်ခင်ပေါ့.. သီတင်းကျွတ်ကန်တော့ပွဲဆို ကြီးစဉ်ငယ်လိုက် ကန်တော့ခံကြ.. မုန့်ဖိုးတွေပေးကြ.. တကယ်ကိုပျော်စရာကြီး.. ကန်တော့လို့ပြီးကြရင် အဖွားချက်ထားတာတွေကို စိတ်တိုင်းကျတွယ်ကြတာပေါ့.. ပြီးရင် ကျွန်မတို့တတွေက ခြံထဲမှာမျောက်ရှုံးအောင်ဆော့ကြတယ်.. လူကြီးတွေကတော့ တီဗီကြည့်ကြ ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်တွေပြောကြနဲ့ပေါ့.. ဆော့ရတာလဲမောလာပြီ နေကလဲပူလာပြီဆို အထမ်းနဲ့ရောင်းတဲ့ ရွှေရင်အေးသည်ကြီးကို ခြံထဲခေါ်ပြီး ချိုအေးနေတဲ့ရွှေရင်အေးတွေ တပျော်တပါးဝယ်စားကြတယ်.. ပြီးရင်တော့ လူကြီးတွေစကားဝိုင်းထဲ ၀င်ရှုပ်ကြတာပေါ့.. စကားပြောကောင်းတဲ့ ကြီးကြီးဘေဘီရဲ့ ခရီးသွားဇာတ်လမ်းလေးတွေ နားထောင်ကြရတာ စိတ်ဝင်စားဖို့သိပ်ကောင်း.. ညနေစာစားပြီးကြလို့ မှောင်ပြီဆို ခြံထဲမှာမီးထွန်းပွဲလေးလုပ်ကြတယ်.. လူလျှောက်လမ်းလေးမှာ ဖယောင်းတိုင်လေးတွေ တန်းစီထွန်းကြတယ်.. ၀ရံတာမှာရောပေါ့.. ကလေးတွေက မီးပန်းတွေဆော့ကြ ငရဲမီးတွေေဆော့ကြတယ်.. ညတော်တော်မိုးချုပ်မှ ကိုယ့်အိမ်ကိုယ်ပြန်ကြတယ်လေ..

သင်္ကြန်ရောက်ပြီဆို အဖွားလုပ်တဲ့သင်္ကြန်ထမင်းကို မက်မက်မောမောစားကြတယ်.. ဖယောင်းနံ့လေးသင်းနေတဲ့ မော်လမြိုင်သင်္ကြန်ထမင်းက ငါးခြောက်ထောင်းကြော် သရက်သီးသုပ်တွေနဲ့ဆို လိုက်မှလိုက်ပေါ့.. စားပြီးရင်တော့ အိမ်နီးနားချင်းတွေကို မုန့်လိုက်ဝေပေးရတယ်.. လမ်းသွယ်လေးထဲဆိုတော့ မုန့်လိုက်ဝေယုံလောက်နဲ့တော့ ရေမစိုတတ်ပါဘူး.. သင်္ကြန်ဆို လည်တာပတ်တာဝါသနာမပါတဲ့ ကျွန်မကတော့ အဖွားတို့အိမ်မှာပဲ တနေကုန်နေဖြစ်တယ်.. တီဗီကလာတဲ့ သင်္ကြန်ဇာတ်လမ်းတွေ အကတွေကြည့်ရင်း စာအုပ်တွေဖတ်ရင်းပေါ့.. ညနေဘက် ရေမပက်တော့တဲ့အချိန်ကျမှ အိမ်ပြန်ဖြစ်တယ်..

တပို့တွဲလဆိုရင်တော့ ထမနဲပွဲ.. သားသမီးတွေ တအိမ်ချင်းစီအတွက် ထမနဲကို အဖွားကဒိုင်ခံထိုးပေးတယ်.. မြေးယောက်ျားလေးတွေက အားနဲ့မာန်နဲ့ ထမနဲချေကြရတာပေါ့.. ကျွန်မတို့မိန်းကလေးတွေက အုန်းသီးတွေ ဂျင်းတွေလှီးကြ မြေပဲတွေအခွံချွတ်ကြ နှမ်းဖြူးကြပေါ့.. ထမနဲတအိုးကျခါနီးတိုင်း အဖွားက လာကြဟေ့ နှမ်းလာဖြူးကြဆိုရင် ပြေးပြီးသွားကြတယ်.. ကိုယ့်အိမ်အတွက် အသီးသီးထုပ်ပိုးပြီးကြပြီဆို အဖွားဝေစုထဲက ထမနဲတွေကို အလုအယက်တွယ်ကြတယ်.. အဖွားလက်ရာထမနဲက ဘာနဲ့မှမလဲနိုင်ဘူးပေါ့..

အခုထက်ထိလဲ အဖွားတို့အိမ်ကြီးက အရင်လိုပါပဲ.. ပိတ်ရက်တွေတိုင်း သားသမီးမြေးမြစ်တွေနဲ့ စည်ကားနေဆဲပေါ့.. ကျွန်မတို့မောင်နှမတတွေသာ အဝေးကိုရောက်နေကြတာလေ.. အဖိုးအတွက် ဆွမ်းကျွေးအလှူလုပ်တိုင်း သီတင်းကျွတ်ကန်တော့ကြတိုင်း သင်္ကြန်ရက်တွေတိုင်း ထမနဲပွဲရက်တွေတိုင်း အဖွားတို့အိမ်ကြီးကို ပြေးပြန်သွားလိုက်ချင်စိတ်က ဖိစီးနေတတ်တယ်.. ဝေးနေခဲ့တာ ၄နှစ်ရှိပြီကိုး.. ဘယ်တော့မှ အိမ်ပြန်ခွင့်ရမလဲလို့ တွေးမိရင်မွန်းကြပ်လွန်းလို့ မတွေးချင်တော့ဘူး.. တနေ့နေ့ပေါ့လေ.. အဖွားတို့အိမ်ကြီးရဲ့ အချိန်ရာသီအလိုက် မိသားစုပွဲလေးတွေဆီကို ကျွန်မပြန်လာခဲ့မှာပါ..

မဲေပးလိုက္ၾကရေအာင္

ကြၽန္မတို႔ေမာင္ႏွမတေတြက ဂီတာကိုေတာ္ေတာ္၀ါသနာပါၾကတယ္.. ေဖေဖနဲ႔ေမေမကလဲ သီခ်င္းၾကိဳက္ၾကသူေတြကိုး.. ေမာင္ေလးကေတာ႔ အတီးဘက္ကို ပိုအားသန္တယ္.. ညီမေလးကအဆိုေကာင္း.. ကြၽန္မကေတာ႔ ဘာမွမယ္မယ္ရရမေကာင္း..

မေန႔က ညီမေလးနဲ႔ ဂ်ီေတာ႔ေၿပာၿဖစ္ေတာ႔ သူက သူဆိုၿပီးအသံသြင္းထားတဲ႔ သီခ်င္းေလးပို႔ေပးတယ္.. ၿပီးေတာ႔ေၿပာေသးတယ္.. ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ထားတဲ႔သီခ်င္းတဲ႔.. ဘယ္မွာၿပိဳင္ပြဲ၀င္တာလဲေမးေတာ႔ ၿမန္မာက်ဴးပစ္မွာတဲ႔.. ေမာင္ေလးလဲ၀င္ၿပိဳင္ထားေသးတယ္ဆိုၿပီး ေမာင္ေလးရဲ႕သီခ်င္းေလးပါ ပို႔ေပးတယ္.. နားေထာင္လိုက္ေတာ႔ သီခ်င္းေဟာင္းေလးေတြဆိုေပမယ္႔ မဆိုးပါလားေပါ႔.. (ကိုယ္႔ငါးခ်ဥ္ ကိုယ္မခ်ဥ္ ဘယ္သူခ်ဥ္မတုန္း) ေမာင္ေလးသီခ်င္းဆိုတာရွားေတာ႔ သူ႔သီခ်င္းေလးက ထူးထူးၿခားၿခား နားေထာင္ေကာင္းေနတယ္.. ခ်စ္တိုင္းလဲမညား ဆိုတဲ႔သီခ်င္းကို သူကိုယ္တိုင္ ဂစ္တာတီးၿပီးဆိုထားတာပါ.. ညီမေလးကေတာ႔ သူကာရာအိုေကဆိုရင္ ဆိုေနက်သီခ်င္းေလးတခုကိုပဲ ခပ္ေအးေအးေလးဆိုထားတယ္.. နားေထာင္လို႔ေတာ႔ေကာင္းသားေပါ႔..

Cupid Idol က တၿခား Idol ေတြလိုပဲ မဲေပးၿပီးဆံုးၿဖတ္တဲ႔စနစ္တဲ႔.. ေနာက္တဆင္႔တက္ရင္ ေနာက္သီခ်င္းတခုဆိုရမွာဆိုပဲ.. သူတို႔က ေနာက္တဆင္႔တက္ရင္ ဆိုဖို႔သီခ်င္းေတာင္ စဥ္းစားထားၿပီးၾကၿပီ.. ကြၽန္မကိုလဲ သူတို႔ကိုမဲေပးၾကဖို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြဘာေတြမ်ား က်ဴးပစ္အဖြဲ႔၀င္ရွိရင္ ကူေၿပာေပးပါဆိုလို႔ ဘေလာ႔ကိုလာလည္တဲ႔သူေတြထဲမွာ မဲေပးႏိုင္တဲ႔သူ ပါလိုပါၿငား အကူအညီေတာင္းမလို႔ပါ..

က်ဴးပစ္အဖြဲ႕၀င္ေတြေရ.. ဇင္ေလး (ကြၽန္မညီမေလး) နဲ႔ နာကာ (ကြၽန္မေမာင္ေလး) တို႔ရဲ႕သီခ်င္းေလးေတြ နားေထာင္ၾကည္႔ေပးၿပီး ၾကိဳက္တယ္ဆိုရင္ Vote လိုက္ၾကပါဦးေနာ္.. း)

တို႔ငယ္ငယ္တုန္းက

တေန႔က ဂီတတံခါးေလးဖြင္႔ေပးပါ ဆိုတဲ႔ အစီအစဥ္ေလးမွာ ကေလးေလးေတြ သီခ်င္းဆိုၾကတာေတြ႔ေတာ႔ ကြၽန္မတို႔ေမာင္ႏွမေတြရဲ႕ငယ္ဘ၀ေလးကို သတိရသြားမိတယ္.. ေဖေဖေရာ ေမေမေရာက သီခ်င္းေတြၾကိဳက္ေတာ႔ ကြၽန္မတို႔ေမာင္ႏွမေတြလဲ ဂီတနဲ႔စိမ္းမေနဘူးေပါ႔.. ေဖေဖဂစ္တာတီးၿပီး သီခ်င္းဆိုရင္ ေဖေဖ႔နားမွာ ၀ိုင္းထိုင္ၿပီး ရတဲ႔သီခ်င္းဆိုလိုက္ဆိုၾက မရတဲ႔သီခ်င္းဆိုလဲ လက္ခုပ္ေလးနဲ႔ စည္းခ်က္လိုက္ၾကနဲ႔ေပါ႔.. ေဖေဖက အဂၤလိပ္သီခ်င္းေတြဆိုတာမ်ားတယ္.. ကြၽန္မသံုးတန္းေက်ာင္းသူအရြယ္ေလာက္မွာ ေဖေဖက ၁၄လက္မ အၿဖဴအမဲ တီဗီေလးတစ္လံုး ၀ယ္လာပါတယ္.. အဲဒီတုန္းက ကြၽန္မတို႔ေနတဲ႔ ဒဂံုၿမိဳ႕သစ္မွာ မီးမရေသးဘူး.. ဘတၴရီနဲ႔ ဖြင္႔ရတာေပါ႔.. တီဗီကလာတဲ႔သီခ်င္းေတြၾကည္႔ၿပီး ေမာင္ႏွမေတြ အရူးထၾကတာေလးမွတ္မိေသးတယ္.. စိုင္းထီးဆိုင္ရယ္.. မီမီ၀င္းေဖရယ္.. နန္းေနာင္႔ေနာင္႔ရယ္.. ေနာက္အမ်ိဳးသားအဆိုေတာ္တစ္ေယာက္ရယ္ ဆိုထားတဲ႔ ေပၚလစီသီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ကို ေန႔တိုင္းလႊင္႔တာေလ.. သီခ်င္းနာမည္က အလင္းစကားထင္တာပဲ.. ကြၽန္မက မီမီ၀င္းေဖေနရာကဆို ညီမေလးက နန္းေနာင္႔ေနာင္႔လုပ္ ေမာင္ေလးက ေယာက္်ားေလး၂ေနရာကဆိုနဲ႔ စတိတ္ရိႈးလိုဆိုၾကတာ.. မီမီ၀င္းေဖလို ဆံပင္ရွည္ေအာင္ မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါၾကီးကို ေခါင္းမွာကလစ္နဲ႔ညွပ္ရေသးတယ္.. ေမာင္ေလးကလဲ ၂ေယာက္စာဆိုရေတာ႔ ဟိုဖက္ေၿပးလိုက္ ဒီဖက္ေၿပးလိုက္နဲ႔ေပါ႔.. မိုက္ကရိုဖုန္းကေတာ႔ သနပ္ခါးတံုးအေဟာင္းေတြေလ.. မမိုက္ဘူးလား..

ကြၽန္မပထမဆံုး စာသားအလြတ္ရၿပီး ဆိုတတ္သြားတဲ႔သီခ်င္းက တိမ္လႊာမို႔မို႔လြင္ သီခ်င္းေလ.. ေရဒီယိုကလာေနတာ ၾကားဖူးေနေပမယ္႔ စာသားကိုအလြတ္မရဘူး.. ေနၾကာေစ႔တံဆိပ္ေလးရဲ႕ေနာက္ေက်ာမွာ စာသားေလးပါလာေတာ႔မွ အလြတ္က်က္ရတာ.. မရ ရေအာင္ကိုက်က္တာေနာ္.. ၀ါသနာက မေသးဘူး.. ကတ္ဆက္ေသးေသးေလး ေဖေဖ၀ယ္လာတုန္းကဆို ေမာင္ႏွမေတြေပ်ာ္လိုက္တဲ႔ၿဖစ္ၿခင္း.. ေဖေဖက အဂၤလိပ္သီခ်င္းေတြဖြင္႔ ေမေမက အႏိုင္တို႔ ခ်ိဳၿပံဳးတို႔ မာမာေအးတို႔ဖြင္႔.. ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ႔ ေမဆြိတို႔ ေမခလာတို႔ေပါ႔.. ညီမေလးဆိုရင္ ေမခလာသီခ်င္းေတြ အကုန္အလြတ္ရေနေရာ.. စာသားေတာ႔မမွန္ဘူး သူၾကားတာဆိုတာပဲ.. ၁၆ႏွစ္မကိုဆိုတာမ်ား ၁၆လက္မ ၁၆လက္မတဲ႔.. စိုးစိတ္ေတြဟိုက၀င္လာဒီက၀င္လာ ဆိုတာကိုက်ေတာ႔ ပုရြက္ဆိတ္ေတြဟိုက၀င္လာဒီက၀င္လာ တဲ႔ေလ.. ေမာင္ေလးက ပထမေတာ႔စိုင္းထီးဆိုင္ၾကိဳက္တယ္ ေမၿမိဳ႕မိုးတို႔ ႏွလံုးလမ္းေၾကာင္းမွာ ကြၽန္းခံေနတယ္တို႔ အကုန္အလြတ္ရတာေနာ္.. ၄ႏွစ္သားေလာက္ေရာက္ေတာ႔ ေဇာ္၀င္းထြဋ္ကိုၾကိဳက္တယ္.. ထြက္သမွ်အေခြ၀ယ္ေပးရတယ္.. သီခ်င္းေတြလဲ အကုန္အလြတ္ရတာပဲ.. ကြၽန္မကေတာ႔ ဖြင္႔သမွ်နားေထာင္တာပဲ ၾကိဳက္တာပဲ.. အဆိုေတာ္တေယာက္ကို စြဲစြဲၿမဲၿမဲ ၾကိဳက္တတ္လာတာ ၈တန္းေရာက္ေတာ႔မွေပါ႔.. စည္သူလြင္ကိုၾကိဳက္တာေလ.. ညအၿပင္းစားဆိုတဲ႔ အေခြထြက္ခါစေပါ႔.. တေနကုန္ဖြင္႔တာပဲ.. အိမ္ကလူေတြကို နားၿငီးေရာ.. ေဖေဖ၀ယ္ေပးတဲ႔ အမ္ပလီဖိုင္ယာေတြ စပီကာၾကီးေတြနဲ႔ဖြင္႔တာဆိုေတာ႔ တအုန္းအုန္းေပါ႔.. စည္သူလြင္ပံုေတြ ပိုစတာေတြ၀ယ္ရတာလဲ အေမာ.. ေနာက္ မ်ိဳးၾကီးအေခြထြက္လာေတာ႔ သူ႔ကိုပိုၾကိဳက္သြားတယ္.. ေလးၿဖဴတို႔ အငဲတို႔ကေတာ႔ အစကတည္းက နားေထာင္ေနက်ေလ..

ကာရာအိုေကေတြ ေခာတ္စားလာေတာ႔ အိမ္မွာမ၀ယ္ရေသးခင္ သားအဖတေတြဆိုင္မွာ သြားဆိုၾကတာမွတ္မိေသးတယ္.. ေအးခ်မ္းေမသီခ်င္းေတြဆိုတာေပါ႔.. လူေရွ႕သူေရွ႕လဲ မရွက္ဘူး.. ဆိုတာပဲ.. ေနာက္ေတာ႔ ေမေမက ဗီစီဒီစက္ေလး ၀ယ္ပို႔ေပးတယ္.. မိုက္ေတြဘာေတြနဲ႔ေပါ႔.. အေခြေတြလဲပါတယ္.. ကြၽန္မတို႔တေတြ ေပ်ာ္လိုက္ၾကတာမေၿပာပါနဲ႔.. ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္ တလွည္႔စီဆိုၾကတာေပါ႔.. ေမာင္ေလးက လိုင္းေၿပာင္းသြားၿပီ.. သီခ်င္းမဆိုေတာ႔ဘူး.. ဂစ္တာပဲတီးေတာ႔တာ.. လွ်ပ္စစ္ဂစ္တာေတြဘာေတြလဲ ၀ယ္ေပးထားေတာ႔ မီးလာတဲ႔အခ်ိန္ဆို ကြၽန္မတို႔အိမ္က သံစံုထြက္ေနေရာ.. ဂစ္တာတီးတာမွာ ေမာင္ေလးက ပါရမီပါတယ္ေၿပာရမယ္.. ေသေသခ်ာခ်ာ သင္ေပးတဲ႔သူမရွိဘဲနဲ႔ ေကာင္းေကာင္းတီးတတ္တယ္.. သီခ်င္းကိုနားေထာင္ယံုနဲ႔ ေကာ႔ဒ္ေတြအကုန္သိတယ္ေလ.. သူ႔ဟာသူလဲ သီခ်င္းေတြဘာေတြေရးထားတယ္.. သူေရးထားတဲ႔သီခ်င္းကို သူကဂစ္တာတီး ကြန္ၿပဴတာနဲ႔ ေအာ္ဂင္သံေတြ ဒရမ္သံေတြထည္႔ သူ႔သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကဆိုၿပီး အသံသြင္းထားတာေတြလဲ မနည္းဘူး.. ေဖေဖကေတာ႔ သူ႕သားသမီးေတြဆိုသမွ် တီးသမွ် တၿပံဳးၿပံဳးနဲ႔ နားေထာင္ေနတာပဲ.. သူလဲ တခါတေလ၀င္ဆိုတတ္ေသးတယ္..

ကြၽန္မဂ်ီတီစီတက္ေတာ႔ သီခ်င္းဆိုေကာင္းတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရတယ္.. ဂစ္တာလဲအတီးေကာင္း အသံကလဲေကာင္းေတာ႔ သူသီခ်င္းဆိုရင္ ကြၽန္မအရမ္းသေဘာက်တာေပါ႔.. သူကလဲ သီခ်င္းေတြဘာေတြေရးတယ္.. ကြၽန္မေရးတဲ႔ကဗ်ာေတြကို သူကသံစဥ္ထည္႔ၿပီး သီခ်င္းေလးေတြဖန္းတီးခဲ႔ၾကဖူးတယ္ေလ..

ခုေတာ႔ ဂီတကိုလဲေကာင္းေကာင္းမခံစားၿဖစ္ေတာ႔ဘူး.. တေလာက ခ်ယ္ရီေမမွာ သီခ်င္းသြားဆိုၾကရင္း ေၿပာၿဖစ္ၾကေသးတယ္.. ငါတို႔ရဲ႕အတက္ၾကြဆံုးအရြယ္ေတြကို ေငြမ်က္ႏွာတစ္ခုထဲအတြက္နဲ႔ စကၤာပူႏိုင္ငံမွာ ၿမႈပ္ႏွံလိုက္ၾကရၿပီလို႔.. ဟုတ္တယ္ေနာ္.. ၂၅နဲ႔ ၃၅ၾကားအရြယ္က အတက္ၾကြဆံုးမို႔လား.. ဘာပဲေၿပာေၿပာ ငယ္ဘ၀ေလးေလာက္ေတာ႔ ဘာၾကီးကမွ ေပ်ာ္စရာမေကာင္းခဲ႔ဘူးေလ...

ဘူမိနက္သန္

ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂၁ရက္ေနနဲ႔ မတ္လ ၂၁ရက္ေန႔ၾကား ေမြးဖြားသူမ်ားကို မိန္ရာသီဖြားမ်ား (Pisces) လို႔ ေခၚၾကတယ္.. ရာသီခြင္ သေကၤတကေတာ႔ ငါးရုပ္ေပါ႔.. ၿမန္မာၿပည္မွာဆို ေဆာင္းအကုန္ေႏြအကူးကာလ ပူေလာင္မႈေတြကေန တေၿဖးေၿဖးေအးလာတဲ႔ သေဘာေပါ႔.. ေၿခာက္ေၿခာက္ေသြ႔ေသြ႔ေတာ႔ၿဖစ္ေနမယ္.. တည္ၿငိမ္တဲ႔ ေအးၿမၿခင္းေပါ႔..

ဇူလိုင္လ၂၂ရက္ေန႔နဲ႔ ၾသဂုတ္လ၂၁ရက္ေန႔ၾကား ေမြးဖြားသူမ်ားက်ေတာ႔ သိဟ္ရာသီဖြားမ်ား (Leo) ေပါ႔.. သေကၤတက ၿခေသၤ႔ရုပ္ၾကီးေလ.. မိုးေတြသည္းသည္းမည္းမည္း ရြာတတ္တဲ႔ကာလမ်ိဳး.. ေအးခ်မ္းတဲ႔သေဘာပါပဲ.. အရွိန္အဟုန္ေတာ႔ ၿပင္းလိမ္႔မယ္.. အေလာတၾကီး ေဒါသတၾကီးေပါ႔..

မိန္ရာသီဖြားေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ သိဟ္ရာသီဖြားေကာင္မေလးတစ္ေယာက္တို႔ ဆံုမိၾကတဲ႔အခါ ေၿခာက္ေသြ႔ေနတဲ႔ မိန္ရာသီဖြားရဲ႕ဘ၀ကို သိဟ္ရာသီမိုးစက္ေလးေတြက စိုေၿပလာေစခဲ႔ပါသတဲ႔.. သိဟ္ရာသီဖြားရဲ႔ အေလာတၾကီးနဲ႔ ေဒါသေတြကို မိန္ရာသီရဲ႕တည္ၿငိမ္ၿခင္းနဲ႔ ေဖးမခဲ႔ပါသတဲ႔.. ၂ေယာက္အတူ မခြဲမခြာ အေၿခခ်ေနထိုင္ၾကဖို႔ နယ္ေၿမသစ္ရွာေဖြၾကတဲ႔အခါ ကြၽန္းဆြယ္တစ္ခုရဲ႔ထိပ္နားက ကြၽန္းငယ္ေလးတစ္ကြၽန္းကို သြားေတြ႔ၾကသတဲ႔.. စြန္႔စားခ်င္တဲ႔ သိဟ္မေလးက အရင္ဆံုး သြားၿပီး နယ္ေၿမအေၿခအေနေတြ ေလ႔လာေတာ႔တာေပါ႔.. မိန္ေကာင္ေလးကေတာ႔ သိဟ္မေလးကလာခဲ႔ေတာ႔ဆိုမွ လိုက္လာခဲ႔ၿဖစ္တယ္.. သူကအငယ္ကိုး.. အငယ္ေပမယ္႔ အေလွ်ာ႔ေပးတတ္ေတာ႔ ဆရာလုပ္ခ်င္တဲ႔ သိဟ္မေလးနဲ႔ အကိုက္ပဲေပါ႔...

ဒီလိုနဲ႔ ၂ေယာက္သား ကြၽန္းငယ္ေလးေပၚမွာပဲ ထိမ္းၿမားလိုက္ၾကတယ္.. ေနာက္ေတာ႔ မကာရရာသီဖြားေလး (Capricorn) တစ္ေယာက္ ထြန္းကားလာပါသတဲ႔.. မကာရရဲ႕သေကၤတက ေတာင္ဆိတ္ဆိုေတာ႔ အေၿပးၿမန္သေပါ႔.. ေရထဲကေဖေဖငါးနဲ႔ ေၿမေပၚကေမေမၿခေသၤ႔ခမ်ာ ေတာင္ဆိတ္ေလးကိုမွီေအာင္ မနည္းလိုက္ရတယ္ေလ.. မိသားစုတေတြေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ပါပဲ.. ရန္ၿဖစ္လိုက္ၾက ၿပန္ခ်စ္လိုက္ၾက.. ေအာ္ဟစ္လိုက္ၾက ရယ္ေမာလိုက္ၾကနဲ႔.. ကြၽန္းကေလးကေပးတဲ႔ ပင္ပန္းမႈေတြကိုေတာင္ မိသားစုစိတ္နဲ႔ အေ၀းေၿပးေစခဲ႔သတဲ႔ေလ..

တကယ္ေတာ႔ သိဟ္ရာသီ ၿခေသၤ႔မေလးက အေၿခခ်ဖို႔ နယ္ေၿမရွာတုန္းက လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေလးရွိတယ္.. Merlion လို႔ေခၚတဲ႔အရုပ္ၾကီးကို အားလံုးသိၾကမွာေပါ႔.. ကြၽန္းငယ္ေလးရဲ႕သေကၤတေလ.. ၿခေသၤ႔တပိုင္း ငါးတစ္ပိုင္း ေပါင္းစပ္ထားတဲ႔ ပံုဆိုးပန္းဆိုးၾကီးေပါ႔.. ၿခေသၤ႔တပိုင္း ငါးတပိုင္းဆိုေတာ႔ သိဟ္တပိုင္း မိန္တပိုင္းေလ.. သိဟ္နဲ႔မိန္တို႔ ေပါင္းစပ္သင္႔တဲ႔ ဘူမိနက္သန္ ေနရာမွန္ဟာ ဒီကြၽန္းငယ္ေလးပဲ ၿဖစ္ရေတာ႔မေပါ႔ကြယ္.. ခုပဲၾကည္႔ လူမွန္ေနရာမွန္မို႔ အဆင္ကိုေၿပလို႔.. တခါတေလေတာ႔လဲ ၿငင္းရ ခုန္ရနဲ႔ စိတ္ပင္ပန္းသေပါ႔ေလ.. သေကၤတအရုပ္ၾကီးကိုက ကိုးရိုးကားယားမဟုတ္လား.. ဒီေလာက္ေတာ႔ရွိမွာေပါ႔.. ဘာပဲေၿပာေၿပာ ေပ်ာ္ခဲ႔ရတာကပိုပါတယ္.. ကဲ ၿခေသၤ႔မေလး ေနရာေရြးတာ မေတာ္ဘူးလားေၿပာ...

အေခၚအေ၀ၚေလးေတြ

မေန႔ညက သားသားကိုသိပ္ရင္း သားအမိႏွစ္ေယာက္သား စကားေၿပာၾကတယ္.. ၂ႏွစ္မၿပည္႔ေသးတဲ႔သားနဲ႔ ဘာေတြေၿပာပါလိမ္႔လို႔ ေခါင္းစားမေနနဲ႔ဦး.. သားသားကို သူေခၚတတ္တဲ႔ အေခၚအေ၀ၚေလးေတြ ၿပန္ေမးၾကည္႔တာပါ.. ၿမဴးၿမဴးကဘယ္သူလဲဆို ေမေမ.. မာမီ.. ေမမီတဲ႔.. သားသားက ကြၽန္မကို တခါတေလ ေမေမ.. တခါတေလမာမီ.. တခါတေလက်ေတာ႔ ေမေမနဲ႔မာမီေရာၿပီး ေမမီလို႔ေခၚတတ္တယ္.. ေဒၚေမသူက ဘယ္သူလဲဆိုေတာ႔ မားမားတဲ႔.. ေက်ာ္ကိုကိုကေရာဆို ေဖေဖ ဒယ္ဒီ ဗိုက္ပူတဲ႔ေလ.. ေဖေဖက ေမေမ႔ကို ဘယ္လိုေခၚလဲဆို မ တဲ႔.. ေမေမက ေဖေဖ႔ကိုဘယ္လိုေခၚလဲ လို႔ေမးေတာ႔ ေမာင္တဲ႔.. ခြၽဲခြၽဲေလးေခၚၿပတယ္ေလ.. သူ႔အေဖကေတာင္ေၿပာတယ္.. မင္းအေမအဲသေလာက္မခြၽဲပါဘူးကြာတဲ႔.. သားသားက လည္တယ္ေၿပာရမယ္.. လူၾကီးေတြေခၚတဲ႔ အေခၚအေ၀ၚနဲ႔ သူေခၚရမည္႔နာမည္ေလးေတြကို တြဲၿပီးမွတ္ထားတတ္လို႔ေပါ႔..

ကြၽန္မကို အိမ္ကလူၾကီးေတြက ၿမဴးၿမဴးလို႔ပဲေခၚၾကတယ္.. ေမေမနဲ႔ေဖေဖက သမီးၾကီးလို႔ေခၚတတ္တယ္.. ညီမေလးကေတာ႔ မၾကီးလို႔ေခၚၿပီး ေမာင္ေလးက မၿမဴးတဲ႔.. အထက္တန္းေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြက ပြင္႔လို႔ေခၚၾကတယ္.. ဂ်ီတီစီက သူငယ္ခ်င္းေတြက ေဒၚပြင္႔တဲ႔.. ဘဲမလို႔ေခၚတဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ ရွိေသးတယ္.. စလံုးေရာက္လာေတာ႔ ဇင္လို႔ေခၚၾကတယ္.. ကြၽန္မနာမည္သံုးလံုးထဲမွာ ဇင္ဆိုတာက အလြယ္ဆံုးကိုး.. ဒါေတာင္ ဂ်င္ၿဖစ္ေအာင္ေခၚတဲ႔လူကရွိေသး.. ဆံုးသြားၿပီၿဖစ္တဲ႔ ကြၽန္မရဲ႕ဦးေလးကေတာ႔ ၿမဴးၾကီးတဲ႔ေလ.. အဲဒီဦးေလးက ကြၽန္မတို႔ေမာင္ႏွမေတြကို သူမ်ားေခၚတာနဲ႔မတူတဲ႔ အေခၚအေ၀ၚေလးေတြ ေခၚေလ႔ရွိတယ္.. ညီမေလးကို ငယ္ထူးလို႔ေခၚၿပီး ေမာင္ေလးကိုေတာ႔ သားေဇာ္ေလးတဲ႔.. ဘယ္သူမွအဲဒီလိုမေခၚၾကဘူး သူ႔မူပိုင္ေလးေတြေပါ႔..

ေမေမ႔ရဲ႕ညီမ ကြၽန္မတို႔ေဒၚေလးကို ကြၽန္မတို႔ ေမာင္ႏွမေတြက အန္မိုးလို႔ေခၚၾကတယ္.. အန္တီမိုးကို အၿမန္ေခၚလိုက္ေတာ႔ အလယ္ကတီေၿပာက္သြားတာေလ.. ေမေမ႔အေမ ကြၽန္မတို႔အဖြားကိုေတာ႔ ေဘာင္ေဘာင္ၾကီးလို႔ေခၚၾကတယ္.. အမွန္က ရခိုင္လို အေဘာင္ရွင္ေခၚရမွာ.. ဘယ္ကဘယ္လို ေဘာင္ေဘာင္ၾကီးလို႔ ေခၚၿဖစ္သြားတယ္မသိဘူး.. အဖိုးကိုလဲ အဖိုးရွင္ေခၚရမွာကို ေမေမတို႔က ပါပါေခၚတာနဲ႔ ပါပါၾကီးလုပ္ပစ္လိုက္တယ္..

လင္မယားေတြအခ်င္းခ်င္း အေခၚအေ၀ၚေလးေတြထဲမွာ ေဖေဖက ေမေမ႔ကို သဲလို႔ေခၚၿပီး ေမေမက ေဖေဖ႔ကို ေမာင္လို႔ေခၚတာေလး ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတယ္ေနာ္.. အစ္ကို၀မ္းကြဲတို႔စံုတြဲက်ေတာ႔ ရယ္ရတယ္.. ေက်ာ္ဇင္မ်ိဳးဆိုတဲ႔ နာမည္လွလွေလးကို သူ႔မိန္းမကေခၚတာ ကိုဖိုးေက်ာ္တဲ႔.. သူကလည္းအားက်မခံ ထြန္း၀တ္ရည္ဆိုတဲ႔သူ႔မိန္းမကိုေခၚတာမ်ား အရည္တဲ႔ေလ.. ေတာသူေတာင္သားေတြက်ေနေရာ.. ညီမေလးနဲ႔ သူ႕ေယာက္်ားက်ေတာ႕ မိန္းမက ေယာက္်ားကို က်ားက်ားတဲ႔.. ေယာက္်ားက မိန္းမကို မိန္မိန္းတဲ႔ေလ..

ကြၽန္မက သားသားကိုခ်စ္စႏိုးေခၚတဲ႔နာမည္ေတြက အမ်ားၾကီးပဲ.. သားသားေလး.. ေခးေခး.. ေခးပုေလး.. ေမေမ႔ပတိုးေလး.. သားပုေလး.. သားေပါက္ေလး.. ေမေမ႔ပုတုတုေလး.. မိုမိုးေလး.. ေမာင္မိုးေလး.. သံစဥ္ေကာင္ေလး.. စံုေနေအာင္ကိုေခၚမိတတ္တာ.. ဘယ္လိုေခၚေခၚ သားသားကေတာ႔ ဗ်ာဗ်ာလို႔ ထူးတာပဲ.. သူကြၽန္မကိုေခၚရင္လဲ ရွင္ရွင္လို႔ၿပန္ထူးရတယ္.. သားသားနဲ႔စကားေၿပာၾကရင္း အေခၚအေ၀ၚေလးေတြအေၾကာင္း ေရးရင္ေကာင္းမယ္လို႔ စိတ္ကူးမိတာနဲ႔......

သားသားပံုမတင္တာၾကာၿပီဆိုလို႔..

စီကာစဥ္ကာပူ

စကၤာပူဆိုတာ စီကာစဥ္ကာပူရတဲ႔ေနရာတဲ႔.. သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေၿပာဖူးတယ္.. တကယ္လဲဟုတ္ပါရဲ႕.. အလုပ္မရခင္က အလုပ္မွရပါ႔မလားပူရတယ္.. အလုပ္ရၿပန္ေတာ႔ ေနထိုင္႔ခြင္႔မွ က်ပါ႔မလားရယ္လို႔ ပူရၿပန္ေရာ.. ေနထိုင္ခြင္႔က်ၿပီဆိုၿပန္ေတာ႔ ေဆးစစ္တာေအာင္ပါ႔မလားပူရေသးတယ္.. အားလံုးၿပီးလို႔ အလုပ္စလုပ္ေတာ႔လဲ အလုပ္ထဲမွာမွ အဆင္ေၿပပါ႔မလား.. အစမ္းခန္႔ကာလမွ ေက်ာ္ႏိုင္ပါ႔မလား.. ပူလိုက္ရတာစံုလို႔.. ဒီအပူေတြအားလံုးလဲ ကြၽန္မကိုယ္ေတြ႕ ခံစားဖူးခဲ႔ပါတယ္.. အားလံုးကိုေအာင္ေအာင္ၿမင္ၿမင္နဲ႔ ေက်ာ္ၿဖတ္ႏိုင္ခဲ႔လို႔ စိတ္ေအးရမယ္မွမၾကံေသး.. သားသားကိုေမြးလာေတာ႔ သားသားရဲ႕ေနထိုင္ခြင္႔အတြက္ ပူရပန္ရပါေတာ႔တယ္.. ကြၽန္မက ေမာင္႔ထက္အရင္ စလံုးကိုေရာက္တာပါ.. ကြၽန္မအလုပ္ရၿပီး ေနသားတက်ရွိေတာ႔မွ ေမာင္႔ကိုေက်ာင္းေလွ်ာက္ေပးၿပီး လွမ္းေခၚလိုက္တာေလ.. ေမာင္ေရာက္လာေတာ႔ တစ္အိမ္ထဲေနၾကရတာမို႔ ၿမန္ၿမန္လက္ထပ္လိုက္တာေကာင္းမယ္ဆိုၿပီး မဂၤလာပြဲကို အၿမန္စီစဥ္ၿဖစ္သြားတယ္.. ROM မွာ Register လုပ္ဖို႔ကအစ ဖိတ္စာရိုက္တာ ဟိုတယ္ Booking လုပ္တာအဆံုး ကြၽန္မကိုယ္တိုင္ ရွာေဖြစံုစမ္းၿပီး ကြၽန္မစိတ္တိုင္းက် စီစဥ္ခဲ႔တာေပါ႔.. လက္ထပ္တဲ႔အခ်ိန္မွာ ကြၽန္မအသက္က ၂၆ႏွစ္ဆိုေတာ႔ ေမေမက ခ်က္ခ်င္းပဲကေလးယူေစခ်င္တယ္ေလ.. တားလိုက္ဆီးလိုက္ရင္ လိုခ်င္တဲ႔အခါ ခက္ခဲေနမွာစိုးရတယ္တဲ႔.. ကြၽန္မလဲ ရလာရင္ယူလိုက္မယ္ေပါ႔.. သားသားကို ကိုယ္၀န္ရွိလာေတာ႔မွ PR လို႔ေခၚတဲ႔ အၿမဲတမ္းေနထိုင္ခြင္႔ ေလွ်ာက္ၿဖစ္တယ္.. ေလွ်ာက္တဲ႔အခ်ိန္မွာ ကြၽန္မက စလံုးမွာအလုပ္လုပ္တာ ၁ႏွစ္နဲ႔ ၂လပဲရွိေသးတာ.. ေမွ်ာ္လင္႔ထားတဲ႔အတိုင္း Reject ေပါ႔.. ၉လၾကာရင္ထပ္တင္ပါတဲ႔.. အဲဒီကစၿပီး သားသားရဲ႕ေနထိုင္ခြင္႔အတြက္ ပူရေတာ႔တာေပါ႔.. ကြၽန္မက S Pass ေမာင္က Student Pass .. S Pass ေတြအတြက္က လစာ ၂၅၀၀ မေက်ာ္ရင္ Dependent's Pass မရႏိုင္ပါဘူး.. ကြၽန္မရဲ႕လစာက အဲဒီတုန္းက ၂၁၅၃ ဆိုေတာ႔ ဘယ္လိုမွ မရႏိုင္ဘူးေပါ႔.. ေမေမက သားသားကို ရန္ကုန္မွပဲထားေပါ႔တဲ႔.. သူၿပန္ၿပီး သားသားနဲ႕ေနမယ္တဲ႔.. ကြၽန္မလဲ မရတဲ႔အဆံုးေတာ႔ ဒါပဲရွိေတာ႔တာေပါ႔လို႔ စဥ္းစားထားလိုက္တယ္.. စလံုးမွာ ကေလးတစ္ေယာက္စားရိတ္ကလဲ ေသးမွမေသးပဲကိုး.. သားသားကိုယ္၀န္ ၇လေလာက္မွာ ေမာင္က ကြၽန္မတို႔ Company မွာ အလုပ္ရသြားတယ္.. S Pass လဲက်တယ္ေပါ႔.. နဲနဲေတာ႔အားတက္သြားတာအမွန္ပဲ.. ႏွစ္ေယာက္စလံုးအလုပ္နဲ႔ဆိုေတာ႔ ပိုအဆင္ေၿပႏိုင္တယ္ဆိုၿပီးေတာ႔ေလ..

သားသားကိုရန္ကုန္မွာၿပန္ေမြးခဲ႔တယ္.. သားသားမ်က္ႏွာေလးၿမင္လိုက္ရေတာ႔ ဘယ္လိုမွမထားခဲ႔ႏိုင္ေတာ႔ဘူးေလ.. ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ရေအာင္ေခၚသြားမယ္ဆိုၿပီး Pass Port ခ်က္ခ်င္းေကာက္လုပ္ရတာေပါ႔.. ရန္ကုန္မွာက လူခြဲကလဲမရွိ ရွိတဲ႔လူေတြကလဲ မလုပ္တတ္ မကိုင္တတ္နဲ႔မို႔ ေမြးစာရင္းကိစၥ ၿမိဳ႔နယ္ရံုးသြားတာ သန္းေခါင္စာရင္းသြင္းဖို႔ လ၀ကရံုးသြားတာကအစ ကြၽန္မကိုယ္တိုင္ပဲ ေၿပးရတာေပါ႔.. ဗိုက္ခြဲထားတဲ႔အနာမွမက်က္ေသး ဟိုေၿပးဒီေၿပးနဲ႔ကြၽန္မကို ရံုးကလူေတြကသနားလို႔ ၿမန္ၿမန္ရေအာင္ ကူညီၾကပါတယ္.. ကေလးေမြးၿပီး ၁၀ရက္မွမရွိေသး ကြၽန္မအၿပင္ထြက္ၿပီး ေလွ်ာက္လုပ္ေနရတာေလ.. သားသားကို ပတ္စ္ပို႔ရံုးမွာ ဓါတ္ပံုရိုက္ဖို႔ေခၚသြားေတာ႔ ၁၇ရက္သားေလးပဲရွိေသးတာ.. မ်က္လံုးေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမပြင္႔ေသးဘူးေလ.. Pass Port ရေတာ႔ Entry Visa ေလွ်ာက္ရၿပန္ပါေသးတယ္.. ဒီလိုနဲ႔ ကြၽန္မတို႔သားအမိ စလံုးကိုၿပန္လာခဲ႔ၾကပါတယ္.. သားသားအတြက္ ေနထိုင္ခြင္႔က လူၾကီးေတြလိုပဲ ရက္၃၀ရပါတယ္.. သက္တမ္းထပ္တိုးေတာ႔ ရက္ ၃၀ထပ္ရပါတယ္..

မရႏိုင္မွန္းသိရက္နဲ႔ Dependent's Pass ေလွ်ာက္ၾကည္႔ပါတယ္.. ထင္တဲ႔အတိုင္းပါပဲ မရပါဘူး.. Appeal လုပ္ၿပန္ပါတယ္.. Appeal Processing ကေတာ္ေတာ္ေလးၾကာတယ္ေလ.. Appeal Result ေစာင္႔ေနတုန္း သားသားရဲ႔ေနထိုင္ခြင္႔ ရက္၆၀ကုန္သြားၿပီး ထပ္တိုးလို႔လဲမရေတာ႔လို႔ သားသားကိုေခၚၿပီး ရန္ကုန္တစ္ေခါက္ၿပန္ရပါေသးတယ္.. မၿပန္ခင္ Re-entry Visa တင္ထားခဲ႔တာက ဒီကိုၿပန္လာမယ္႔ေန႔အထိ က်မလာလို႔ သားသားကိုထားခဲ႔ၿပီး မ်က္ရည္စက္လက္နဲ႔ ကြၽန္မၿပန္လာခဲ႔ရတာေပါ႔.. ကြၽန္မေဘာ႔စ္က ကြၽန္မအေပၚ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္.. MOM ကို သူကိုယ္တိုင္လိုက္ေပးၿပီး Officer နဲ႔ေတြ႕ပါတယ္.. ကေလးရဲ႕ အေဖေရာအေမေရာက သူ႕လက္ေအာက္က ၀န္ထမ္းေတြမို႔ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ကူညီေပးဖို႔ Officer ကို ကူေၿပာေပးပါတယ္.. သြားေတြ႕ၿပီး ေနာက္၂ရက္ေလာက္ေနေတာ႔ MOM ကစာေရာက္လာပါတယ္.. Dependent's Pass ေတာ႔မေပးႏိုင္ပါဘူး.. Long Term Social Visit Pass ေလွ်ာက္ပါဆိုၿပီး Cover Letter ေပးလိုက္ပါတယ္.. အဲဒီေတာ႔ ေလွ်ာက္ရၿပန္တာေပါ႔.. ၅ရက္ေလာက္ေနေတာ႔ က်လာပါတယ္.. ကြၽန္မ S Pass သက္တမ္းရွိသေလာက္ ေနထိုင္ခြင္႔ရတယ္ေလ.. စိတ္ေမာလူေမာၾကီးကိုၿဖစ္လို႔.. ပိုက္ပိုက္ေတြကလဲ ကုန္မွကုန္ေပါ႔.. ေလယာဥ္ခကို မနည္းဘူး..

ၿပီးခဲ႔တဲ႔လက ကြၽန္မ S Pass သက္တမ္းတိုးရပါတယ္.. သားသားရဲ႕ Pass လဲတိုးရတာေပါ႔.. ကြၽန္မရဲ႕ S Pass ကေတာ႔ ၃ႏွစ္က်လာၿပီး သားသား Pass က Reject ၿဖစ္ပါတယ္.. ထံုးစံအတိုင္း Appeal ေပါ႔.. ေဘာ႔စ္ကေတာ႔ MOM ကို ေဒါသေတြထြက္ေနေသးတယ္.. အလုပ္ရႈပ္ေအာင္လုပ္တယ္.. ကေလးငယ္ငယ္ေလးကို.. ေပးလိုက္ရင္ၿပီးေရာနဲ႔.. Stupid ေတြ Bull Shit ေတြ စံုေအာင္ဆဲဆိုၿပီး.. Appeal Letter ေကာင္းေကာင္းေရးေပးပါတယ္.. ကြၽန္မကိုလဲ ရံုးခ်ိန္အတြင္း Time off ေပးၿပီး MOM သြားခိုင္းပါတယ္.. Appeal Result မသိရခင္ သက္တမ္း ၁လတိုးေပးထားဖို႔လဲ အသနားခံစာ ေရးေပးပါတယ္.. ေနာက္ဆံုးေတာ႔ အဆင္ေၿပသြားပါၿပီ.. သားသားအတြက္ ေနထိုင္ခြင္႔ ၃ႏွစ္ထပ္ရပါတယ္.. တေန႔က Card သြားထုတ္တယ္.. သူ႔ Card က ဓါတ္ပံုနဲ႔ဘာနဲ႔ သားသားနားနားေလး.. ဘာပဲေၿပာေၿပာ ၃ႏွစ္ေတာ႔ မပူရေတာ႔ဘူးေပါ႔.. ေနာက္၃ႏွစ္ၾကာရင္ေတာ႔ ဘာလုပ္ၿဖစ္မယ္မေၿပာတတ္ေသးဘူး.. သားသားကို စလံုးမွေက်ာင္းထားမလား ရန္ကုန္မွာပဲထားရမလား.. ရန္ကုန္မွာထားၿဖစ္ဖို႔မ်ားပါတယ္.. ေနာက္၃ႏွစ္ဆို သားသားက ၄ႏွစ္ခြဲရွိၿပီ.. မူၾကိဳတစ္ႏွစ္တက္ခိုင္းၿပီး ၅ႏွစ္ခြဲမွာ သူငယ္တန္းစတက္ဖို႔ အေတာ္ေလာက္ပဲေလ.. Nursery ကို စလံုးမွာထားလိုက္မယ္.. အဂၤလိပ္စာ အေၿခခံေလးလဲ ေကာင္းသြားေအာင္ေပါ႔.. စဥ္းစားထားတာပဲေလ.. စလံုးမွာေတာ႔ အေၿခမခ်ခ်င္ဘူး.. ကိုယ္႔ေၿမကိုယ္႔ေရမွာပဲ ကိုယ္ပိုင္စီးပြားေရးေလးလုပ္ၿပီး ေနခ်င္တာေလ.. သားသားကို စလံုးမွာေက်ာင္းထားလိုက္ရင္ ေနာက္ၿပန္ဆုတ္ဖို႔ကေတာ္ေတာ္ခက္သြားမယ္.. အနည္းဆံုး သားသားေက်ာင္းမၿပီးမခ်င္းေတာ႔ ေနကိုေနရေတာ႔မွာေလ.. သားသားကို ကြၽန္မမၾကိဳက္တဲ႔ စရိုက္ေတြ လႊမ္းမိုးသြားမွာကိုလဲ စိုးတယ္.. ကြၽန္မကိုယ္တိုင္လဲ ၿမန္မာၿပည္မွာပဲ ေက်ာင္းတက္ ၿမန္မာၿပည္ကဘြဲ႔နဲ႔ပဲ ေလာေလာဆယ္ရပ္တည္ေနတာဆိုေတာ႔.. ၿမန္မာၿပည္ရဲ႕ပညာေရးစနစ္ကို အထင္မေသးပါဘူး.. အဓိက ကေတာ႔ သားသားကို ၿမန္မာစာတတ္ေစခ်င္တာပါပဲ.. ၿမန္မာစာနဲ႔ေရးထားတဲ႔ စာေကာင္းေပမြန္ေတြကို ဖတ္ခြင္႔ေလး ရေစခ်င္တာပါ.. ဘယ္ေလာက္ပဲတိုးတက္ပါတယ္ေၿပာေၿပာ ကြၽန္မမၾကိဳက္တဲ႔ ပါတ္၀န္းက်င္မ်ိဳးမွာ သားသားကိုမၾကီးၿပင္းေစခ်င္လို႔ ၿမန္မာၿပည္မွာပဲ ထားမယ္လို႔ ဆံုးၿဖတ္ထားတာပါ.. ခုေလာေလာဆယ္ ဆံုးၿဖတ္ထားတာေပါ႔ေလ.. ေနာက္ေတာ႔ ဘယ္လိုၿဖစ္မယ္ မသိေသးပါဘူး..

PR မက်ေသးတဲ႔သူေတြထဲက ကေလးေနထိုင္ခြင္႔အတြက္ ေခါင္းခဲေနၾကသူေတြအတြက္ ကြၽန္မအေတြ႕အၾကံဳေလးေတြကို မွ်ေ၀ေပးတာပါ.. အေသးစိတ္သိခ်င္ရင္.. myuemyue@gmail.com ကို email ပို႔ၿပီး ေမးႏိုင္ပါတယ္ေနာ္..

ကြၽန္မခ်စ္ေသာေယာက္်ားမ်ား

အခ်စ္အမ်ိဳးအစားမ်ားစြာရွိၾကပါတယ္.. ယံုၾကည္အားကိုးေလးစားတဲ႔အခ်စ္.. သနားၾကင္နာတဲ႔အခ်စ္.. ၿမတ္ႏိုးတြယ္တာတဲ႔အခ်စ္.. ေအးၿမတဲ႔ေမတၲာနဲ႔ေပးဆပ္ၿခင္းကိုေဖာ္ေဆာင္တဲ႔အခ်စ္.. စသည္ၿဖင္႔ေပါ႔.. ကြၽန္မမွာ အဲဒီလိုခ်စ္ၿခင္းတစ္မ်ိဳးစီနဲ႔ ခ်စ္ရတဲ႔ေယာက္်ားသား ေလးေယာက္ရွိပါတယ္..

ကြၽန္မရဲ႕ေဖေဖ (ယံုၾကည္အားကိုးေလးစားမႈေတြနဲ႔ ခ်စ္ၿခင္း)

သမီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ခ်စ္ၿခင္းေပါ႔ေလ.. ကြၽန္မက ေဖေဖဘာေၿပာေၿပာ ေလးေလးနက္နက္နားေထာင္တတ္တဲ႔ သမီးတစ္ေယာက္ပါ.. ကြၽန္မအရြယ္ေရာက္လာတဲ႔အခ်ိန္မွာ ေမေမနဲ႔အတူတူေနခြင္႔မရခဲ႔ေပမယ္႔ ေဖေဖကေဘးမွာရွိခဲ႔တဲ႔အတြက္ တစ္ခုခုလိုအပ္ေနတယ္လို႔ကို မထင္ခဲ႔ရတာပါ.. ေဖေဖက အရမ္းေအးပါတယ္.. သားသမီးေတြကို ဆူၿခင္းရိုက္ၿခင္းမရွိတဲ႔အေဖမ်ိဳးေပါ႔.. ေၿပာစရာဆံုးမစရာရွိရင္ ေလသံေအးေအးေလးနဲ႔ ဆံုးမတတ္တယ္.. ေဖေဖေဒါသထြက္ေနတာကို ကြၽန္မတစ္ခါမွမေတြ႕ဖူးပါဘူး.. အဲဒီေလာက္ေအးေဆးတဲ႔ ကြၽန္မေဖေဖက က်န္းမာေရးနဲ႔ပတ္သတ္လို႔ေတာ႔ ကံမေကာင္းခဲ႔ဘူးေလ.. ကြၽန္မ၈တန္းႏွစ္ေလာက္မွာ ေဂါက္(Gout) ေရာဂါကို ေဖေဖစတင္ခံစားခဲ႔ရတယ္.. ေၿခဆစ္လက္ဆစ္ေတြ ေယာင္ရမ္းကိုက္ခဲတဲ႔ေရာဂါေပါ႔.. ေသြးထဲမွာ ယူရစ္အက္ဆစ္ဓါတ္ေတြမ်ားရာက ၿဖစ္လာရတဲ႔ေရာဂါပါ.. သာမာန္အားၿဖင္႔ေတာ႔ အေနအထိုင္ အစားအေသာက္ဆင္ၿခင္မယ္.. ေဆးေသာက္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ယူရစ္အက္ဆစ္က ၿပန္က်သြားႏိုင္တာေပါ႔.. ေဖေဖကေတာ႔ ေသာက္ရမယ္႔ေဆးနဲ႔ မတည္႔ဘူးေလ.. အဲဒီေတာ႔ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ယူရစ္အက္ဆစ္ေတြမ်ားေနတဲ႔အတိုင္းပဲ ေနေနရတာေပါ႔.. ၾကာလာေတာ႔ အဆစ္ေတြမွာ အနည္ေတြစုေနၿပီး ေကြးမရ ဆန္႔မရ လႈပ္မရေတြၿဖစ္ကုန္တယ္.. နာတာရွည္ေရာဂါၾကီးနဲ႔ မက်န္းမမာၿဖစ္ေနရတာေတာင္ စိတ္တိုတာ ေအာ္ဟစ္ဆူပူေနတာေတြ လံုး၀မရွိခဲ႔တဲ႔ ေဖေဖ႔ရဲ႕ သီးခံႏိုင္စြမ္းကို ကြၽန္မအရမ္းေလးစားမိပါတယ္.. သားသမီးသံုးေယာက္လံုးကို လိမ္မာေရးၿခားရွိေအာင္ အနီးကပ္ဆံုးမခဲ႔တဲ႔ ေဖေဖက ခုေတာ႔ ကြၽန္မတို႔ကို စိတ္ခ်လက္ခ်ထားသြားခဲ႔ပါၿပီ.. ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ေဖေဖၿဖစ္ေစခ်င္တဲ႔ရပ္တည္မႈမ်ိဳးကို အသီးသီးပိုင္ဆိုင္ထားႏိုင္ၾကတဲ႔အတြက္ ေဖေဖေက်နပ္ေနလိမ္႔မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင္႔ရပါတယ္ေဖေဖရယ္..

ကြၽန္မရဲ႕ေမာင္ေလး (သနားၾကင္နာဂရုစိုက္မႈေတြနဲ႔ ခ်စ္ၿခင္း)

ကြၽန္မအသက္ ၆ႏွစ္အရြယ္မွာ ေမာင္ေလးကိုေမြးပါတယ္.. ေမာင္ေလးေမြးတုန္းက အေရးအခင္းကာလၾကီးေပါ႔.. ေဆးရံုသြားဖို႔ေတာင္ ၿမိဳ႕နယ္အဆင္႔ဆင္႔မွာ လမ္းေတာင္းၿပီးသြားရတယ္.. ၈၈ ဂ်ဴလိုင္လမွာေမြးတာေလ.. ကြၽန္မတို႔ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္က အသားညိဳသေလာက္ ေမာင္ေလးကေတာ႔ ၿဖဴေဖြးေနတာပဲ.. အရမ္းလဲအသန္႔ၾကိဳက္တဲ႔ကေလးေပါ႔.. သူလမ္းမေလွ်ာက္တတ္ခင္ကဆို ကြၽန္မဘယ္သြားသြား သူ႔ကို ကုန္းပိုးၿပီးေခၚသြားတာပဲ.. ေမာင္ေလးငါးႏွစ္သားေလာက္မွာ ေမေမက စလံုးကိုအလုပ္သြားလုပ္ေတာ႔ ကြၽန္မတို႔ေမာင္ႏွမတေတြက အဖြားနဲ႔ေနခဲ႔ရတယ္.. ေဖေဖကလည္းသေဘၤာလိုက္ေနတုန္းအခ်ိန္ေလ.. ငယ္ငယ္ေလးနဲ႔ မိေ၀းဖေ၀းေနရတယ္ဆိုၿပီး ေမာင္ေလးကို အသနားပိုရာက ပိုၿပီးဂရုစိုက္မိတာပါ.. ေမာင္ေလးၾကီးလာလို႔ တစ္ေယာက္တည္း သြားတတ္လာတတ္တဲ႔အထိေတာင္ အခ်ိန္တန္လို႔အိမ္ၿပန္မေရာက္ေသးရင္ မစားႏိုင္မေသာက္ႏိုင္နဲ႔ လမ္းထိပ္ထြက္ေမွ်ာ္ေနတတ္တာ ကြၽန္မေပါ႔..
ခုေတာ႔ကြၽန္မေမာင္ေလးက လူၾကီးၿဖစ္ေနၿပီ.. မန္ေနဂ်ာေတာင္ၿဖစ္ေနပါေပါ႔.. သူ႕ထက္ ၄ႏွစ္ၾကီးတဲ႔ ညီမေလးထက္ေတာင္ ပိုၿပီးရင္႔က်က္လူၾကီးဆန္တဲ႔ေမာင္ေလးကို ကြၽန္မစိတ္မပူရေတာ႔ပါဘူး..

ကြၽန္မရဲ႕ေမာင္ (ၿမတ္ႏိုးတြယ္တာမႈေတြနဲ႔ ခ်စ္ၿခင္း)

စိတ္ၿမန္တဲ႔ကြၽန္မအတြက္ေတာ႔ တည္ၿငိမ္ေအးေဆးတဲ႔ေမာင္က အေဖာ္ေကာင္းေပါ႔.. တစ္ခုခုဆို ေဒါသတၾကီးနဲ႔ ေသြးပူလာတတ္တဲ႔ကြၽန္မကို ေဖ်ာင္းဖ်ႏွစ္သိမ္႔တတ္တာ.. ကြၽန္မစိတ္တိုလို႔ ေအာ္ဟစ္သမွ်ကို ဘာမွမတုန္႔ၿပန္ပဲ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးနားေထာင္ေနတတ္တာ.. ေမာင္က ေဖေဖနဲ႔တူပါတယ္.. ဘာကိုမဆို ေအးေအးေဆးေဆးစဥ္းစားလြန္းလို႔ တခါတခါေတာ႔ စိတ္တိုင္းမက်ၿဖစ္မိတယ္.. ၿပီးေတာ႔ သူကကြၽန္မနဲ႔ဆန္႔က်င္ဘက္.. စာေတြကဗ်ာေတြကိုမခ်စ္တဲ႔သူ.. စာဆိုရင္ စံုေထာက္စာအုပ္ေတြေလာက္ပဲ စိတ္၀င္စားတဲ႔သူ.. ကြၽန္မေရးတဲ႔စာေတြကဗ်ာေတြကိုလဲ လံုး၀မဖတ္တဲ႔သူေပါ႔.. တခါတေလအလုပ္ထဲမွာ ေဒါသၿဖစ္ရတာေတြကို ကြၽန္မက အားနဲ႔မာန္နဲ႔ေၿပာၿပတတ္ပါတယ္.. သူကေတာ႔ အင္းမလုပ္အဲမလုပ္နဲ႔.. ေၿပာရတဲ႔သူက အရူးကိုၿဖစ္လို႔.. ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ကြၽန္မလုပ္ခ်င္ရာလုပ္ခြင္႔ေပးထားလို႔ ၾကီးၾကီးမားမားရန္ပြဲေတာ႔ ခုထိမရွိေသးဘူးေပါ႔.. စိတ္ဆိုးတဲ႔အခါတိုင္း ကြၽန္မထုရိုက္သမွ်ကို သီးခံေပးလို႔ ေမာင္႔ကိုေက်းဇူးတင္မိပါရဲ႕..

ကြၽန္မရဲ႕တစ္ဦးတည္းေသာခ်စ္သားေလး (ေအးၿမတဲ႔ေမတၲာနဲ႔ေပးဆပ္ၿခင္းကိုေဖာ္ေဆာင္တဲ႔ခ်စ္ၿခင္း)

သူကေလးဗိုက္ထဲမွာရွိေနၿပီဆိုတာသိလိုက္ရေတာ႔ ေပ်ာ္လိုက္တဲ႔ၿဖစ္ၿခင္း.. ႏွစ္ဘက္ဖိုးဖိုးဖြားဖြားေတြအတြက္ ေၿမးဦးေလးဆိုေတာ႔ အားလံုးကလဲ ေပ်ာ္မွေပ်ာ္ေပါ႔.. ေယာက္်ားေလးဆိုတာသိရေတာ႔ ပိုေပ်ာ္သြားတယ္.. ရဟန္းအမ ၿဖစ္ခြင္႔ရေတာ႔မယ္ဆိုၿပီးေတာ႔ေလ.. ေမြးၿပီးၿပီးခ်င္း အန္တီခြာညိဳခ်ီလာၿပတဲ႔ သားသားမ်က္ႏွာေလးမ်ား ခုထိေတာင္ၿမင္ေယာင္ေနတုန္း.. မ်က္လံုးတစ္ဖက္ပဲ ပြင္႔ေသးတာေလ.. သားသားမ်က္လံုးေလးေတြကို ၾကည္႔လိုက္တာနဲ႔ သားသားဘာလိုခ်င္လဲဆိုတာ ကြၽန္မသိတယ္.. ၆လသားေလာက္ကတည္းက ကြၽန္မေနမေကာင္းရင္ စိတ္ပူတဲ႔မ်က္လံုးေလးေတြနဲ႔ ၾကည္႔တတ္တဲ႔သားသားကို ကြၽန္မသိပ္ခ်စ္တာေပါ႔.. ခုေတာ႔သားသားက လူလည္ေလးၿဖစ္ေနၿပီ.. ေမေမ ေမေမနဲ႔လဲ ခြၽဲတတ္ေနၿပီ.. လိမ္မာတဲ႔ကေလးေလးၿဖစ္ေအာင္ေတာ႔ ဆံုးမေပးရမွာေပါ႔.. ေမေမ႔စိတ္တိုင္းက် လိမ္မာထက္ၿမက္တဲ႔ ေကာင္ကေလးတစ္ေယာက္ၿဖစ္လာမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင္႔ထားပါရဲ႕ သားေလးရယ္..

အေမမ်ားေန႔နဲ႔ကြၽန္မရဲ႕ကဗ်ာ

မေန႔က အေမမ်ားေန႔မွာ ကြၽန္မဆုေလးတစ္ဆု ရခဲ႔တယ္.. ဓါတ္ေတာ္တိုက္ေက်ာင္းကလုပ္တဲ႔ မိဘေက်းဇူး ေဖာ္က်ဴးသီရာေတးကဗ်ာ ဆိုတဲ႔ကဗ်ာၿပိဳင္ပြဲ ပထမဆုေလးပါ.. ကြၽန္မဆုရတယ္ဆိုတာသိရေတာ႔ ကြၽန္မေမေမက အရမ္းကိုေပ်ာ္သြားပါတယ္.. ကာယကံရွင္ကြၽန္မထက္ေတာင္ ပိုၿပီးေပ်ာ္ေနတဲ႔ ေမေမပါ.. သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလဲ ဖုန္းဆက္ၿပီး ၾကြားလိုက္ရတာအေမာေပါ႔.. အေမဆိုတာ ဒီလိုပါပဲေလ.. သားသမီးအတြက္ ဂုဏ္ယူခ်င္တတ္ၾကတာမို႔လား.. ကြၽန္မဆုရတဲ႔ ေငြ ၁၀၀ ကို ေမေမ႔ကို ကန္ေတာ႔လိုက္တယ္.. ၀ယ္ခ်င္တာ၀ယ္ဆိုေတာ႔ မ်က္မွန္ေလးလုပ္လိုက္မယ္တဲ႔.. အေမမ်ားေန႔မွာ ေမေမ႔ကို ေပ်ာ္ေအာင္လုပ္ေပးႏိုင္လိုက္တဲ႔အတြက္ ကြၽန္မလဲ အရမ္းေပ်ာ္ရပါတယ္.. အေ၀းေရာက္ညီမေလးဆီက ပန္းစည္းေလးေရာက္လာေတာ႔ ေမေမပိုေပ်ာ္သြားပံုရတယ္.. အဲဒီအတြက္ ညီမေလးလဲ ကုသိုလ္ေတြအမ်ားၾကီးရမွာပါ..

ကြၽန္မရဲ႕ဆုရကဗ်ာေလးကေတာ႕ သားေလးဖတ္ဖို႔ တဲ႔.. သားသားကို ေၿပာခ်င္တာေလးေတြကို ရင္ထဲရွိတဲ႔အရင္းအတိုင္း ခ်ေရးလိုက္တာပါပဲ.. ေရၿခားေၿမၿခားမွာ ေမြးဖြားၾကီးၿပင္းရမယ္႔ ကေလးေတြအားလံုးကို ရည္ရြယ္ၿပီး.. ကိုယ္႔လူမ်ိဳး.. ကိုယ္႔ဘာသာ.. ကိုယ္႔ဓေလ႔ကို မေမ႔ၾကဖို႔.. ဗုဒၶဘာသာ ၿမန္မာရယ္လို႔ ဂုဏ္ယူတတ္ဖို႔ ဆံုးမစာသေဘာမ်ိဳး ေရးထားတဲ႔ ကဗ်ာေလးပါ.. ကြၽန္မရဲ႕ကဗ်ာေလးနဲ႔အတူ အကဲၿဖတ္အဖြဲ႔ရဲ႕ မွတ္ခ်က္ကေလးကိုပါ အမွတ္တရ တင္လိုက္ပါတယ္.. မွ်ေ၀ခံစားေပးၾကပါေနာ္..

သားေလးဖတ္ဖုိ႔

သားေလးငယ္ငယ္
အသိမၾကြယ္ေသးတဲ႔အရြယ္ေလးမို႔
ေမေမေျပာမယ္….နားေထာင္ကြယ္..

တကယ္ဆို ဒီအရပ္မွာ
ေမေမတို႔က ဧည္႔သည္…
အခ်ိန္တန္ရင္ အိမ္ျပန္ရမယ္..

ဒီအရပ္ကေရက ပိုၾကည္
ဒီေျမေပါက္ျမက္က ပိုနုသမို႔
စားက်က္ဒီကိုုေရႊ႕ခဲ႔ရလည္း
ေမ႔မေနသင္႔တာက..ဒို႔ဟာ…ျမန္မာ

ဓာတ္ခံစရိုက္ေတြအဖံုဖံု
ယဥ္ေက်းမႈေတြက အမ်ိဳးမ်ိဳး
ကိုးကြယ္တဲ႔ဘာသာေတြ ကြဲလြဲတဲ႔
အထိုထိုလူမ်ိဳးစုေတြထဲ
သင္႔သလိုလိုက္ေလ်ာေနရလဲ
ေမ႔မေနသင္႔တာက…
ဒို႔ကိုးကြယ္တာ…ဗုဒၶဘာသာ


ဆိုဆံုးမတဲ႔မိဘစကား
နာယူလို႔ မွတ္သားတတ္ရမယ္
မိဘေတြ အိုမင္းလို႔မစြမ္းရင္
အိမ္ဦးခန္းမွာထား ျပဳစုတတ္ရမယ္
အဲဒါဟာ …….ဒို႔ ဓေလ႔ေပါ႔…


ဆံုးမတဲ႔မိဘကိုု ရဲစခန္းတိုင္
အိုမင္းမစြမ္းလို႔ ႏြမ္းတဲ႔အခါ လူအိုရံုပို႔
အသို႔သို႔ေသာ ဓေလ႔စရိုက္ေတြ
ေမ႔ေမ႔သားေလးကိုလႊမ္းမိုး
သြမ္းဆိုးတဲ႔သားငယ္ေလးအျဖစ္ေတာ႔
ေမေမ…မျမင္ပါရေစနဲ႕ေနာ္…

အနႏၱငါးပါး ဦးထိပ္မွာထား
သီလငါးသြယ္ ပုဆိုးသဖြယ္ဝတ္
(၃၈)ျဖာ မဂၤလာ တရားေတြ လက္ကိုင္စြဲရင္း
အေျပာက်ယ္တဲ႔ေလာကအလယ္မွာ
“ဗုဒၶဘာသာ…..ျမန္မာ”ရယ္လို႔
ဂုဏ္ယူတတ္စမ္းပါ…သားေလးရယ္…

ပြင္႔ျမဴးဇင္ရဲ႕“သားေလးဖတ္ဖို႔” ကဗ်ာသည္ အလြန္အေတြးအေခၚေကာင္းေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါသည္၊ နုိင္ငံျခားေရာက္သားသၼီးမ်ားအတြက္ လက္ေတြ႕ဘ၀အေျခအေနမ်ားနဲ႔ အနီးစပ္ဆံုး ေျပာဆိုဆံုးမသြား သည္႔အေမ႔ရဲ႕ဆံုးမစကား၊ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လို႔ဆိုလို္ခ်င္ပါသည္။
ေခတ္သား/သၼီးမ်ား နုိင္ငံျခားမွာလာေရာက္ေနထိုင္ ပညာရွာ/စီးပြားရွာ ေနရေသာ္လည္း၊ ကိုယ္႔လူမ်ိဳးနဲ႔ ကိုယ္႔ တိုင္းျပည္ကို အျမဲတန္းသတိရဖို႔နဲ႔ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ရွိဖုိ႔ကိုလဲ အပုိဒ္(၃)က ေဖာ္ျပထားပါသည္၊နုိင္ငံတိုင္း- မွာ ကိုးကြယ္သည္႔ဘာသာ၊ လူမ်ိဳးစု၊ ဓေလ႔စရိုက္နွင္႔ ယဥ္ေက်းမႈေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးအဖံုဖံုေတြရွိခဲ႔ၾကပါသည္၊ ကိုယ္႔ဘာသာ၊ကိုယ္႔ဓေလ႔နွင္႔ ယဥ္ေက်းမႈမ်ားေပ်ာက္ခဲ႔ရင္ “ လူမ်ိဳး” ပါေပ်ာက္သြားနိုင္ေသာေၾကာင္႔ ကိုယ္႔ဘာသာ၊ကိုယ္႔ဓေလ႔နွင္႔ ယဥ္ေက်းမႈမ်ားကို အျမဲတမ္းသတိရေအာင္႔ေမ႕ဖို႔ကိုလည္း အပုိဒ္ (၄)က ေဖာ္က်ဳးထားပါသည္။
အထက္ပါ အပိုဒ္ (၃)နွင္႔ (၄)သည္ ေခတ္သား/သၼီးအတြက္ ေလာကီေရးရာနွင္႔ဆိုင္ရာကို စပ္ဆုိခဲ႔ျခင္း ျဖစ္္ပါသည္၊ ထို႔ျပင္ ေက်းဇူးရွင္မိဘနွစ္ပါးရဲ႕ဆံုးမစကားကို အျမဲနာယူ လိုက္နာတတ္ဖို႔နွင္႔ မိဘမ်ားကို သက္ဆံုးတိုင္ေစာက္ေရွာက္သည္႔ဓေလ႔ကို အပုိဒ္ (၅)က စပ္ဆိုထားပါသည္။
ေခတ္သား/သၼီးမ်ားအား နုိင္ငံျခားဆိုေသာ ကိုယ္႔တိုင္းျပည္ထက္ ရုပ္ပို္င္းဆိုင္ရာေတြ တိုးတက္ေနေပမဲ႔ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ တျဖည္းျဖည္းဆုတ္ယုတ္သြားသည္႔ အေျခအေနမ်ားကို သိရွိေစရန္ အပိုဒ္ (၆)သည္ မီးေမာင္းထုိုးျပထားပါသည္။
ကိုယ္႔ဘာသာ၊ ကိုယ္႔ဓေလ႔၊ ကိုယ္႔ယဥ္ေက်းမႈေမ႔ေပ်ာက္ခဲ႕ေသာ္ ဆိုးသြမ္းတဲ႕ သား/သၼီးျဖစ္သြားနုိင္ ေၾကာင္းနွင္႔ လိမၼာေရးျခားရွိေသာ သားေကာင္း သၼီးေကာင္းျဖစ္ရန္ႏွင္႔ ကမၻာမွာ “ျမန္မာ”ရယ္လို႔ ဂုဏ္ယူကာေနနုိင္ရန္ ဘာသာေရးကိုင္းရႈိင္းစြာျဖင္႔ ဘုရားေဟာအတိုင္း က်င္႔ၾကံတတ္ဖို႔၊ ေနထိုုင္တတ္ဖို႔အျပင္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ရွိဖို႔ကိုပါ ညႊန္ျပစပ္ဆိုထားေသာေၾကာင္႔ လူငယ္မ်ား ေလာကီ ေလာကုတၱရာ နွစ္ျဖာ အက်ိဳးရွိေစသည္႔အတြက္ ဤကဗ်ာေလးကို ၾကိဳက္နွစ္သက္မိပါသည္။

ကၽြန္မညီမေလး

ေမာင္ႏွမသံုးေယာက္ရွိတဲ႔အထဲမွာ ညီမေလးက အလတ္ေပါ႔... ကၽြန္မနဲ႔ ေမာင္ေလးကို အေနေအးတယ္လို႔ေၿပာၾကတယ္... အလတ္မကေတာ႔ စတားပဲ... ငယ္ငယ္ကတည္းက စကားလဲအရမ္းတတ္တယ္... စြာသလားလဲမေမးနဲ႔... ေခါင္းမာခ်က္ကလဲ လန္ထြက္ေနေရာ...သူက အသားေလးေတာ္ေတာ္ညိဳပါတယ္... အသားၿဖဴခ်င္လိုက္တာလဲ သူ႕အၿပင္မရွိဘူး... ကၽြန္မတို႔ေမေမကို အသားၿဖဴေဆးလုပ္ခိုင္းရတာလဲအေမာ... ေမေမက မလုပ္တတ္ဘူးေၿပာေတာ႔ ဘြဲ႔ရတယ္ဆိုၿပီး အသားၿဖဴေဆးေလးေတာင္ မလုပ္တတ္ဘူးလားတဲ႔... တေန႔ေတာ႔ ေမေမ႔ကိုေၿပာလာတယ္... "ငယ္ေလးကို ၀က္သားနဲ႔ေဂၚဖီထုပ္ပဲ ေန႔တိုင္းခ်က္ေပးပါ" တဲ႔... ဘာလို႔လဲေမးေတာ႔ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေကာင္မေလးက ၀က္သားနဲ႔ ေဂၚဖီထုပ္စားလို႔ အသားၿဖဴတာတဲ႔... ငယ္ေလးလဲ အသားၿဖဴခ်င္လို႔ပါတဲ႔ေလ... ဟိုကေလးမကၿဖင္႔ တရုတ္မေလးဟာကို...

ၿခံေရွ႕မွာလာကစားေနၾကတဲ႔ ႏွင္းဆီကုန္းထဲကကေလးေလးေတြကိုၾကည္႔ ခါးေလးေထာက္ဖင္ေလးေကာက္ၿပီး ဟင္း.. ေအာက္တန္းစားေလးေတြတဲ႔ မဲ႔ကာရြဲ႕ကာေၿပာတတ္ေသးတယ္... ငယ္ေလးကဘာလဲလို႔ေမးေတာ႔ "ေမာက္တန္းစား" တဲ႔... တကယ္ေတာ႔ ေအာက္တန္းစားဆိုတာဘာလဲ သူမသိပါဘူး... ရုပ္ရွင္ထဲမွာၾကားဖူးတာကို လိုက္ေၿပာတာေလ...

ေမေမကသူ႔ကိုစိတ္ဆိုးလို႔ အိမ္မွာမထားဘူးလို႔ေၿပာရင္ ရတယ္... အိမ္ေပၚကဆင္းမယ္ဆိုၿပီး သူလြယ္ေနက်အိတ္ေလးေကာက္လြယ္... ေဆာင္႔ေဆာင္႔ေအာင္႔ေအာင္႔နဲ႔ ထြက္သြားေရာ... ၿခံ၀မေရာက္ခင္ ၿပန္လွည္႔လာၿပီး ဒီေန႔ကေမွာင္ေနၿပီ နက္ၿဖန္မွပဲဆင္းေတာ႔မယ္တဲ႔ေလ...

သူမူၾကိဳစတက္တဲ႔ေန႔က အိမ္ၿပန္ေရာက္ေတာ႔ အဲဒီမူၾကိဳမွာ မတက္ေတာ႔ဘူးတဲ႔... ေလွကားေလးႏွစ္ထစ္ပဲတက္ရေသးတယ္.. ငယ္ေလးကိုလာရိုက္တယ္တဲ႔ေလ... သူ႔ကိုေၿပာမရလို႔ ေရခ်ိဳးခန္းထဲေလွာင္ထားမယ္လို႔ ေၿခာက္ရင္လဲ ေၾကာက္မယ္ထင္လား... ရတယ္.. ေရပုလင္းပဲေပးတဲ႔... ရိုက္ခံရေတာ႔မယ္လို႔ေငါက္ရင္လဲ ရိုက္ေပါ႔ ငယ္ေလးၾကိဳက္တာလုပ္ရရင္ၿပီးတာပဲ ဆိုတာကလာေသးတယ္...

သူငယ္တန္းစတက္ေတာ႔လဲ ရယ္ရေသးတယ္... ေမေမက ကၽြန္မတို႔ကို စာမတတ္ရင္ ပလက္စတစ္ေကာက္ရမယ္လို႔ ခဏခဏေၿပာတတ္ပါတယ္... တေန႔သူေက်ာင္းကၿပန္လာေတာ႔ လြယ္အိတ္ကေလး ဘုတ္ဆိုပစ္ခ်ၿပီးေၿပာတယ္... ငယ္ေလးဆံုးၿဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ၿပီ... ပလက္စတစ္ပဲေကာက္ေတာ႔မယ္...တဲ႔ေလ... စာမလုပ္ခ်င္လို႔တဲ႔...

သူ၄ႏွစ္သမီးမွာ ေမာင္ေလးကိုေမြးတယ္... အစက ငယ္ဆံုးေလးဆိုၿပီး ဗိုလ္လုပ္ေနရာက ရာထူးက်သြားေတာ႔ ေမာင္ေလးကို သူမေက်နပ္ပါဘူး... အဓိကကေတာ႔ ေမာင္ေလးရဲ႕အသားေလးက ၿဖဴေဖြးေနတာေၾကာင္႔ပါပဲ... သူကအရမ္းၿဖဴခ်င္တာဆိုေတာ႔ အရမ္းကိုမနာလိုၿဖစ္ပါေတာ႔တယ္... ကေလးလာၾကည္႔တဲ႔သူေတြက ကေလးေလးကခ်စ္စရာေလး အသားေလးကိုေဖြးေနတာပဲ ဘာညာေၿပာၾကေတာ႔ ပိုဆိုးေပါ႔... တေန႔ အိမ္လာလည္တဲ႔ အန္တီတစ္ေယာက္က ငယ္ေလးေရ ေမာင္ေလးကိုအန္တီေခၚသြားရမလားလို႔ေမးပါတယ္... အငယ္မၿပန္ေၿဖလိုက္တာက ခုမယူသြားနဲ႔ဦး မနက္ၿဖန္က်ရင္ အဲဒီကေလးကိုဟင္းခ်က္မွာ အဲဒီေတာ႔မွ တစ္ခြက္လာယူ တဲ႔ေလ...

ေမာင္ေလးက ဟိုဟိုဒီဒီလိုက္ၾကည္႔တတ္တဲ႔အရြယ္ေရာက္လာေတာ႔ သူ႔ကိုလိုက္ၾကည္႔တာေပါ႔... သူကအေရာင္ေတာက္ေတာက္ေလးေတြ၀တ္ၿပီး ေၿပးလႊားေနတာကိုး... အဲဒီေတာ႔သူကေမးတယ္... ေမာင္ေလးက ဘာလို႔လိုက္ၾကည္႔ေနတာလဲတဲ႔... ငယ္ေလးကိုခ်စ္လို႔ေပါ႔ဆိုေတာ႔ သေဘာက်သြားတယ္... အဲဒီကစၿပီး ေမာင္ေလးကိုသူခ်စ္လာတယ္ေလ... တေန႔ေတာ႔ ေမေမ႔ကိုလာေၿပာတယ္... "ေမေမေရ... ေမာင္ေလးကေတာ္လိုက္တာ.. ၄လပဲရွိေသးတယ္ ဂ်ိဳးဂ်ိဳးေလးေပါက္ေနၿပီ.. ငယ္ေလးက ၄ႏွစ္ရွိၿပီ ခုထိမေပါက္ေသးဘူး" တဲ႔ေလ...

(အဲဒီလို ကေပါက္တိကေပါက္ခ်ာမေလးက ခုေတာ႔ US မွာ မူၾကိဳဆရာမေလးၿဖစ္ေနၿပီေလ... ကေလးအရမ္းခ်စ္တတ္တဲ႔ ညီမေလး ကေလးေလးေတြၾကားမွာ ေပ်ာ္ေနၿပီ... ေမာင္ေလးနဲ႔အတူတူ ေမာင္နွမႏွစ္ေယာက္သား ကိုင္းကၽြန္းမွီ ကၽြန္းကိုင္းမွီနဲ႔ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ရွိေနၾကတယ္ေလ...)

တေန႔တာ

မနက္ ၅နာရီ...

ေယာက္်ားကလာႏႈိးေနၿပီ... အိပ္ေရးကမ၀ခ်င္ေသးဘူး... ဒီေန႔ MC ယူလိုက္ရင္ေကာင္းမလား... မၿဖစ္ေသးပါဘူး... မၿပီးေသးတဲ႔အလုပ္ေတြက အမ်ားၾကီး... ေမြ႔ယာၾကီးကလည္းေနာ္ ဆြဲငင္အားကေကာင္းမွေကာင္း... ေမေမ႔ကို သားသားေဘးလာအိပ္ခိုင္းၿပီး မ်က္လံုးမဖြင္႔ပဲ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ၀င္ မ်က္ႏွာသစ္လိုက္ေတာ႔ မ်က္လံုးနည္းနည္းက်ယ္သြားၿပီ... ေရခ်ိဳးလိုက္ေတာ႔ ပိုလန္းသြားတယ္... ၅နာရီ၄၅မွာ ႏွစ္ေယာက္သား အိမ္ကထြက္ခဲ႔တယ္... အလုပ္က Company သာတူတာ Yard ကမတူဘူးေလ... သူက Lake side ကိုရထားစီးသြားၿပီး အဲဒီကမွ ဖယ္ရီစီးရမွာ... ကၽြန္မကေတာ႔ Admirality မွာသြားစီးရမွာေလ...

မနက္၆နာရီ...

ကားလာပါၿပီ... ကားေပၚမွာဆက္အိပ္ရမယ္... ရံုးေရာက္တဲ႔အထိဆို ၁နာရီေလာက္ေတာ႔ အနည္းဆံုးအိပ္လို႔ရေသးတယ္... ရံုးေရာက္မွ မနက္စာစားရမယ္... ဒီေန႔ Breakfast special ကဘာပါလိမ္႔...

မနက္ရနာရီခြဲ မွ ညေန၄နာရီ၁၅..

ဘေလာ႔ေလးဖတ္လိုက္... ေဖ႔ဘြတ္ေလးလွမ္းၾကည္႔လိုက္... လုပ္စရာရွိတာေလးေၿပးလုပ္လိုက္နဲ႔ မအားရပါဘူး... နွစ္ကုန္ခါနီးဆိုေတာ႔ Audit ေတြစုၿပံဳၿပီးလာစစ္ၾကေတာ႔မွာေလ... လိုမယ္ထင္ရတာေလးေတြ ၿပင္ဆင္ေနရတာနဲ႔ပဲ ေခါင္းေတာင္ကိုက္သြားၿပီ... ေကာ္ဖီေလးေဖ်ာ္ေသာက္ဦးမွ... ထမင္းစားၿပီးကတည္းက ဇယားေတြဆြဲေနလိုက္တာ ၄နာရီေတာင္ထိုးသြားၿပီ... ၿပန္မယ္... ဒီေန႔ေတာ႔ အခ်ိန္ပိုမဆင္းခ်င္ဘူး... ေယာက္်ားဆီ ဖုန္းဆက္လိုက္ေတာ႔ သူလည္းၿပန္လာမယ္တဲ႔... Jurong East ကေစာင္႔ေနမယ္လို႔ေၿပာလိုက္တယ္... ဖယ္ရီေပၚေရာက္ေတာ႔ မခိုင္နဲ႔ပြား.... ကိုတင္မင္းထက္နဲ႔ေပါင္းၿပီး အပ်ိဳၾကီးေတြကိုနွိပ္ကြပ္နဲ႔ တစ္ကားလံုး ဗမာသံေတြခ်ည္းေပါ႔....

ညေန၅နာရီ...

ေယာက္်ားကိုေစာင္႔ရင္း ေစ်းတန္းထဲပတ္ေနဦးမွ... ပိုက္ဆံအိတ္ေလးေတြတန္တယ္ေတာ႔... လက္ေဆာင္ေပးဖို႔ ၀ယ္ထားဦးမွ... တရုတ္ႏွစ္ကူးက်ရင္ ရန္ကုန္ၿပန္မွာဆိုေတာ႔ ၿပန္ခါနီးမွ စု၀ယ္ရရင္ မလြယ္ဘူးေလ... ေဟာ သူတို႔ကားၾကီး၀င္လာၿပီ... Woodlands အထိရထားစီးရမွာဆိုေတာ႔ ရထားေပၚမွာ ေအးေအးေဆးေဆး ေၿပာစရာရွိတာေလးေၿပာ တိုင္ပင္စရာရွိတာေလးတိုင္ပင္ရတာေပါ႔... အခန္႔မသင္႔ရင္ ရန္လည္းၿဖစ္ၾကေသး...

ညေန၆နာရီခြဲ....

အိမ္ေရာက္ပါၿပီ... သားသားကေအာက္မွာလာၾကိဳေနတယ္... ေမေမနဲ႔ေဖေဖကို တူတူၿပန္လာတာၿမင္ေတာ႔ သားသားေပ်ာ္သြားၿပီး ရွိသမွ်သြားေလးႏွစ္ေခ်ာင္း ၿဖဲၿပီးရယ္ေနတယ္... ေမေမ႔မွာေတာ႔ အေမာေတြေၿပသြားေပါ႔... အိမ္ေပၚေရာက္ေတာ႔ တလွည္႔စီေရခ်ိဳး ထမင္းစားေပါ႔... စားၿပီးေတာ႔ သားသားနဲ႔တူတူ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ၾကတယ္... ကစားကြင္းမွာေဆာ႔ၾကတယ္... သားသားေဆာ႔လို႔၀လို႔ ၿပန္တက္လာေတာ႔ ည၈နာရီ... ေဖေဖေရ ဘူးေလးေဖ်ာ္ေပးပါ... သားသားဗိုက္ဆာၿပီ... သားသားက ပုခက္စီးရင္း ဘူးေသာက္ေနတုန္း ေမေမက Computer ေလးေၿပးဖြင္႔... လယ္ေလးအေၿပးအလႊားစိုက္... Blog ကို၀င္ၾကည္႔ေတာ႔ Blog roll မွာ ပို႔စ္သစ္ေတြမွ အမ်ားၾကီးပဲ... မနက္ရံုးေရာက္မွပဲ ဖတ္ေတာ႔မယ္...

ည၉နာရီ...

ဟိုသားအဖရန္ၿဖစ္ေနၾကၿပီ... သားသားကအာၿဗဲၾကီးနဲ႔ ေအာ္ေနပါလား... သူ႔ေဖေဖ အ၀တ္လဲေပးေနၿပီထင္တယ္... Computer ၿမန္ၿမန္ပိတ္မွ... သားသားကိုသိပ္ရေတာ႔မယ္... သားသားအိပ္မွၿပန္ထမယ္လို႔ စဥ္းစားၿပီး အခန္းထဲေၿပး... တကယ္တမ္းက်ေတာ႔ သားသားလဲအိပ္ ကိုယ္လဲအိပ္ပဲ... ဟူး... ကုန္သြားၿပန္ေပါ႔ တေန႔တာ....

ေရကူးၾကစို႔

မေန႔က သားသားကို Chinese Garden က Swimming Complex ကို ေခၚသြားတယ္... ပထမဆံုး ေရာက္ဖူးတာဆိုေတာ႔ ေရထဲခ်ရင္ ငိုမ်ားငိုမလားလို႔ ထင္ေနတာ... လံုး၀မငိုတဲ႔အၿပင္ ေပ်ာ္လိုက္တာမွ အရမ္းပဲ... ေရထဲကကို မတက္ခ်င္ေတာ႔ဘူး.... မနဲၿပန္ေခၚထုတ္ယူရတယ္.... ပထမတစ္ခါေရထဲဆင္း... ၿပီးေတာ႔ ၿပန္ေခၚတင္ၿပီး ထမင္းေကၽြးတယ္... ၿပီးေတာ႔တစ္ခါထပ္ဆင္းၿပီး ကစားေသးတာ... ေရေတြစီးေနတဲ႔ Lazy River ထဲမွာ တစ္ပတ္ၿပီးတစ္ပတ္ ပတ္ၾကတယ္... အေပၚကေရေတြပန္းတဲ႔ေနရာေရာက္ရင္ ကၽြန္မတို႔ကေတာ႔ သူမြန္းမွာစိုးလို႔ ကာေပၾကတယ္... သူကတမင္တကာ ေရလိုက္ခံတယ္... ေပ်ာ္ၿပီးေတာ႔ ေအာ္လိုက္တာလဲ အသံစံုကိုထြက္ေနေရာပဲ... ေရေဆာ႔ၿပီးၾကေတာ႔ KFC မွာစားၾကတယ္... သားသားကေတာ႔ Potato စားေပါ႔... မနက္ ၉နာရီကတည္းက အိမ္ကထြက္လိုက္ၾကတာ ၿပန္ေရာက္ေတာ႔ ၂နာရီထိုးေနၿပီ... သားသားကေတာ႔ ကားေပၚမွာတင္အိပ္ေပ်ာ္သြားတာေပါ႔...

မိသားစု ကန္ေတာ႔ပြဲ

ဒီေန႔ သီတင္းကၽြတ္လၿပည္႔ေန႔...

ရန္ကုန္က အဖြားတို႔အိမ္မွာ လာကန္ေတာ႔ၾကတဲ႔ သားသမီးေၿမးၿမစ္ေတြနဲ႔ စည္ကားေနေရာေပါ႔... အဲဒီမိသားစုကန္ေတာ႔ပြဲေလးထဲ မပါ၀င္ႏိုင္ပဲ အေ၀းကေနပဲ ကန္ေတာ႔ရတာ ၂ႏွစ္ရွိၿပီ... ကၽြန္မတို႔အမ်ိဳးေတြက စည္းစည္းလံုးလံုးရွိတယ္လို႔ေၿပာရမယ္... ေမာင္ႏွမ၀မ္းကြဲေတြအခ်င္းခ်င္းလည္း ရင္းရင္းႏီွးႏွီးရွိၾကတယ္... ၀မ္းကြဲေတြထဲက အထက္ေအာက္ေတြဆို အရင္းထက္ေတာင္ပိုခင္ၾကေသးတာ... ဒီေန႔လို သီတင္းကၽြတ္လၿပည္႔ဆို အားလံုးအဖြားတို႔အိမ္မွာ ဆံုေနၾကေပါ႔... လူစံုၿပီဆိုရင္ မိသားစုကန္ေတာ႔ပြဲ စၿပီေလ... အဖြားနဲ႔ ဖြားေလးသန္းကို အရင္ကန္ေတာ႔ၾကတယ္... ၿပီးရင္ ၾကီးစဥ္ငယ္လိုက္ေပါ႔... တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ ကန္ေတာ႔ခံၾက... မုန္႔ဖိုးေတြေပးၾကနဲ႔ ေပ်ာ္စရာၾကီးေပါ႔...

ကန္ေတာ႔လို႔ ၿပီးၾကရင္ အဖြားခ်က္ထားတဲ႔ စားစရာေတြကို စားပြဲ၀ိုင္းၾကီးခင္းၿပီးစားၾကတာေလ... ေဖတို႔ေမာင္ႏွမ ၇ေယာက္ကေမြးထားတဲ႔ ေၿမးေတြက ၁၄ေယာက္ဆိုေတာ႔ လူစံုတက္စံုဆိုရင္ အဖြားအိမ္က အက်ယ္ၾကီးဆိုတာေတာင္ သိပ္မေလာက္ခ်င္ဘူး... စားၿပီးၾကရင္ေတာ႔ ကၽြန္မတို႔ ကေလးတေတြရဲ႕ေဆာ႔ပြဲေပါ႔... အဖြားရဲ႕ၿခံကက်ယ္တယ္ေလ... တူတူပုန္းတမ္း.. စိန္ေၿပးလိုက္တမ္း... ေရလားကုန္းလား... မ်ိဳးစံုေအာင္ေဆာ႔ၾကတာေပါ႔... လမ္းကၿဖတ္သမွ်မုန္႔သည္ကိုလည္း အလြတ္မေပးပဲ ေခၚၿပီး၀ယ္စားၾကေသးတာ... လူၾကီးေတြကေတာ႔ အိမ္ထဲမွာ ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းၿဖစ္ေတြၿပန္ေၿပာၾကေပါ႔... ကၽြန္မတို႔လဲ ေမာလာရင္ လူၾကီးေတြစကား၀ိုင္းထဲ ၀င္ပါၾကတယ္... အဖြားေၿပာၿပတဲ႔ ေဖတို႔ငယ္ငယ္ကအေၾကာင္းေတြဆို နားေထာင္လို႔ သိပ္ေကာင္းေပါ႔...

ညေနစာစားၿပီးလို႔ ေန၀င္ၿပီဆိုရင္ မီးထြန္းပြဲစပါၿပီ... ၿခံ၀ကေန အိမ္၀အထိ ေလွ်ာက္လမ္းေလးရဲ႕ ေဘးတစ္ဖက္စီမွာ ဖေယာင္းတိုင္ေလးေတြထြန္းၾကတယ္... ၀ရန္တာမွာေရာပဲေပါ႔... ၿပီးေတာ႔ ပြဲေစ်းတန္းက ၀ယ္ထားတဲ႔ မီးပံုးတြန္းလွည္းေလးေတြ ကိုယ္စီတြန္းၿပီး... လမ္းသလားၾကတယ္ေလ... ေဗ်ာက္အိုးေတြလည္း ေဖာက္ၾကေသးတာ... ငရဲမီးေဆာ႔ရတာလဲ ေပ်ာ္မွေပ်ာ္ေပါ႔... မီးပန္းေတြကို ပန္းပင္ေတြမွာခ်ိတ္ၿပီးေဆာ႔ေတာ႔ အဖြားရဲ႕ပန္းပင္ေတြ မီးကၽြမ္းကုန္လို႔ ဆူခံထိတာလဲ မွတ္မိေသးတယ္...

ေၿမးေတြအရြယ္ေရာက္လာတာနဲ႔အမွ် အဖြားတို႔အိမ္က မိသားစုကန္ေတာ႔ပြဲေလးလည္း လူမစံုေတာ႔တာၾကာၿပီေလ... မႏွစ္ကအထိ ပါ၀င္ႏိုင္ေသးတဲ႔ ကၽြန္မရဲ႕ ခ်စ္ေဖေဖလည္း မရွိေတာ႔ဘူး... ဖြားေလးသန္းလဲ မရွိေတာ႔ဘူးေလ... ကၽြန္မတို႔ ေမာင္ႏွမ ၃ ေယာက္စလံုးလည္း အေ၀းမွာေရာက္ေနၾကတယ္... မနက္က အဖြားဆီဖုန္းဆက္ေတာ႔ အဖြားကငိုတယ္... သူ႕သား (ကၽြန္မေဖေဖ) ကို လြမ္းသြားတယ္ေနမွာေပါ႔... ကၽြန္မလည္းမ်က္ရည္က်မိတယ္...

သားသားကိုလည္း ဒီလိုမိသားစုကန္ေတာ႔ပြဲေလးနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးခ်င္မိတယ္... ေရၿခားေၿမၿခားမွာ ၾကီးၿပင္းရမယ္႔ သားသားကို ၿမန္မာ႔ဓေလ႔ေတြနဲ႔ေတာ႔ ေ၀းမေနေစခ်င္ဘူး... ၿမန္မာတို႔ရဲ႕ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ ရိုးရာဓေလ႔ေလးေတြကို သားသားသိတတ္စအရြယ္ကတည္းက သင္ေပးရမယ္... ခုေလာေလာဆယ္ေတာ႔ သီတင္းကၽြတ္အလြမ္းေၿပ... Chinese Garden က တရုတ္မီးထြန္းပြဲကိုပဲ သားသားကိုေခၚသြားလိုက္ေတာ႔မယ္... ကၽြန္မအတြက္လည္း စိတ္အဆာေၿပေပါ႔....