Thursday, July 22, 2010

မိုးရာသီထဲ

သံုးရာသီရွိတဲ႔ထဲမွာ မိုးရာသီကို ကြၽန္မအခ်စ္ဆံုး.. မိုးရာသီမွာေမြးတဲ႔ကြၽန္မ မိုးရာသီကိုခ်စ္တာ ဘာဆန္းလဲ.. ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက မိုးေရစက္ေတြကို ခ်စ္တတ္ခဲ႔တယ္.. မိုးေတြသည္းလာရင္ အရမ္းကိုေပ်ာ္တတ္ခဲ႔သူေပါ႔.. ေႏြရာသီတိုင္း မိတ္ေတြထြက္ၿပီး ေနရခက္လြန္းလို႔ မိုးကိုေမွ်ာ္ရတာအေမာ.. မိုးေရခ်ိဳးမွ မိတ္ေပ်ာက္မွာကိုး.. မိုးေရထဲမွာ ေဘာလံုးကန္ရတာလဲ အရမ္းေပ်ာ္ေပါ႔.. ရႊံ႕ေတြလူၿပီး ကြၽဲရုပ္ထြက္တဲ႔အထိကို ေဆာ႔ပစ္တာ.. မိုးေရထဲမွာ ထီးမေဆာင္းပဲလမ္းေလွ်ာက္ရင္း မ်က္ႏွာကိုလာထိတဲ႔ မိုးစက္ေအးေအးေလးေတြရဲ႕အထိအေတြ႕ကို သိပ္ၾကိဳက္တာေပါ႔.. မိုးဦးက်မွာ စစခ်င္းရြာတဲ႔မိုးေၾကာင္႔ ဖုန္ေတြသိပ္သြားၿပီး ထြက္လာတဲ႔ေၿမသင္းန႔ံေလးကိုလဲ အရမ္းသေဘာက်တယ္.. မိုးစဲသြားလို႔ ေနပြင္႔လာရင္ ေရစိုသစ္ရြက္ေတြကို ေနထိုးလို႔ တလက္လက္ေတာက္ပေနတာကလဲ လွမွလွပဲ..

မိုးရာသီေရာက္ၿပီဆို ကြၽန္မၾကိဳက္တဲ႔ အစားအေသာက္ေတြကလဲ ေပါမွေပါေပါ႔.. ငါးေသးေသးေလးေတြ ပုဇြန္ဆိတ္ေလးေတြကို ပင္စိမ္းရြက္ေလးအုပ္ၿပီး အိုးကပ္ခ်က္ထားတာက တခြက္ ပိန္းဥဟင္းခါးေလးနဲ႔ ငပိေထာင္းတို႔စရာအစံုနဲ႔မ်ားဆို ေခါင္းေတာင္မေဖာ္ႏိုင္ဘူးေပါ႔.. ထမင္းစားၿပီး အခ်ိဳတည္းစရာ သရက္သီးမွည္႔ေလးကလည္း ရွိေသးတယ္.. မွ်စ္တို႔ ဖလံေတာင္ေ၀ွးတို႔ ဇရစ္တို႔ ၾကိဳက္တဲ႔ကြၽန္မအတြက္ မိုးရာသီဆို စားလို႔ကိုမကုန္ႏိုင္ဘူး.. ငပိရည္ကို ငါးကင္ေလးထည္႔ၿပီး ငရုတ္စိမ္း ၾကက္သြန္ၿဖဴေထာင္းနဲ႔ေဖ်ာ္.. သရက္ကင္း မာလာဖူး တို႔စရာေတြနဲ႔ ခ်ည္ေပါင္ပုဇြန္ အရည္ေသာက္ေလးမ်ားတြဲလိုက္ရင္ ထမင္း၀ိုင္းကေတာင္ မထႏိုင္တဲ႔အထိပဲ.. မိုးရာသီမွာ လိႈင္လိႈင္ေပၚတဲ႔ တရုတ္ကန္စြန္းၾကီးေတြကို အရိုးခ်ည္းပဲ ေၾကာ္စားရတာလဲ အရမ္းၾကိဳက္တယ္.. ကန္စြန္းရိုးေၾကာ္ရယ္ ဗူးသီးဟင္းခါးေလးရယ္ ပုဇြန္ခ်ဥ္သုပ္ေလးရယ္ကလဲ သိပ္ကိုလိုက္ဖက္တဲ႔ ဟင္းစပ္ေလးေပါ႔.. ဇရစ္ရိုးရယ္ ကန္စြန္းရြက္ရယ္ ခ်ည္ေပါင္ရြက္ရယ္ကို ပုဇြန္ေသးေသးေလးေတြဆီသတ္ၿပီး စိုစိုေလးေၾကာ္စားရတာလဲ အရမ္းကို ထမင္းၿမိန္ေစတယ္ေလ.. ၿပီးေတာ႔ ရခိုင္လို ေဒါင္းေပ်ာက္လို႔ေခၚတဲ႔ (ဗမာလိုေတာ႔ ငါးပ်ံေမႊးလို႔ ေခၚတယ္ထင္တယ္) ငါးတမ်ိဳးကို ဆီမပါပဲ ၾကက္သြန္ၿဖဴ၊ နီ၊ ခ်င္း နဲ႔ ငရုတ္သီးအေရာင္တင္မႈန္႔ထည္႔ၿပီး လံုးခ်က္တဲ႔အိုးကပ္ေလးကလဲ ကြၽန္မအရမ္းၾကိဳက္တဲ႔ဟင္းေပါ႔..

မိုးရာသီဆို ေက်ာင္းေတြစတက္ရတယ္.. မိုးကာေလး၀တ္ ထီးေလးေဆာင္းၿပီး ေက်ာင္းသြားရတာလဲ ေပ်ာ္စရာေပါ႔.. ေက်ာင္ဆင္းခ်ိန္မိုးရြာရင္ေတာ႔ လြယ္အိတ္ကို ကြၽတ္ကြၽတ္အိပ္ထဲထည္႔ကိုင္ၿပီး မိုးေရထဲလမ္းေလွ်ာက္ၿပန္ၿဖစ္တာမ်ားတယ္.. လမ္းမွာေတြ႕သမွ် ေရအိုင္ဗြက္အိုင္ေတြထဲဆင္းေဆာ႔ အခ်င္းခ်င္းရႊံ႕ေရစင္ေအာင္ ေရအိုင္ထဲခုန္ခ်နဲ႔ အိမ္ေရာက္ရင္ေတာ႔ ေပတူးလန္လို႔ေပါ႔.. ညေနဘက္ေတြဆို ပါပါၾကီး (အဘိုး) နဲ႔အတူတူ ေခ်ာင္းစပ္ဆင္ၿပီး ၾကာဟင္းညြန္႔ေတြခူးၾက ရႊ႕ံေတြတူးၿပီး အရုပ္လုပ္ကစားၾကနဲ႔ အရမ္းကိုေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းခဲ႔ပါတယ္.. ဗြက္လူးေအာင္ေဆာ႔ေပမယ္႔ ကာေဘာ္လစ္ဆပ္ၿပာေက်းဇူးေၾကာင္႔ ၀ဲမေပါက္တာပဲ ေတာ္ေသးတယ္ေၿပာရမယ္..

ဂ်ီတီစီေက်ာင္းတက္ေတာ႔လဲ မိုးရာသီဆို အရမ္းေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတယ္.. ေက်ာင္း၀င္းထဲမွာေပါက္တဲ႔ ဖလံေတာင္ေ၀ွးေတြလိုက္ခူး.. သရက္သီးေတြခူး.. မိုးေရထဲေလွ်ာက္ေဆာ႔နဲ႔.. မိုးအရမ္းသည္းလို႔ ဆရာေတြအတန္းမ၀င္ႏိုင္ရင္လဲ အၾကိဳက္ပဲ.. မိုးေအးေအးမွာ အဘဆိုင္သြား.. ရခိုင္မုန္႔တီပူပူေလးေသာက္နဲ႔ ဇိမ္ပဲေပါ႔.. မိုးေရထဲေလွ်ာက္ရင္ ကြၽတ္တြယ္လို႔ ငယ္သံပါေအာင္ေအာ္တာမို႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ကြၽတ္ကိုၿဖဳတ္ေပးရင္း ဇာတ္လမ္းေလးၿဖစ္ဖူးတယ္.. အဲဒီေကာင္ေလးက ခုေတာ႔ သားသားေဖေဖေပါ႔ေလ..

မိုးေရစက္ေတြကိုခ်စ္တဲ႔ကြၽန္မ စလံုးကမိုးကိုေတာ႔ အံ႔ၾသမိတယ္.. ခုပဲေနပူေနရာက ရုတ္တရက္ရြာခ်လားရြာခ်ရဲ႕.. သည္းသည္းမည္းမည္းရြာေနရာက ခ်က္ခ်င္းတိတ္ၿပီး ေနပူလာတာကရွိေသးတယ္.. တခါတုန္းကဆို ရထားလမ္းရဲ႔တစ္ဖက္ၿခမ္းမွာက မိုးေတြသည္းေနၿပီး ေနာက္တစ္ဖက္မွာက ေနက်ဲက်ဲပူေနတာေတာင္ ၾကံဳဖူးေသးတယ္.. တေလာက မိုးေတြသည္းသည္းမဲမဲရြာတုန္း သားအမိႏွစ္ေယာက္သား မိုးေရထြက္ခ်ိဳးၾကတာ ႏွစ္္ေယာက္လံုး ဖ်ားပါေလေရာ.. ကြၽန္မတသက္ မိုးေရခ်ိဳးလို႔ဖ်ားတာ ဒါပထမဆံုးပဲ.. ကိုယ္ေတြလက္ေတြ ကိုက္ၿပီးေတာ႔ကို ဖ်ားတာ.. သားသားကေတာ႔ အရမ္းၾကီးမဖ်ားပါဘူး.. ခုတေလာ စလံုးမွာ မိုးေတြရက္ဆက္ရြာေနေတာ႔ ၿမန္မာၿပည္ကမိုးရာသီလိုၿဖစ္ေနလို႔ လြမ္းသြားမိတဲ႔ အၿဖစ္ေလးေတြအေၾကာင္း ခ်ေရးမိတာပါ.. ညေနက်ရင္ေတာ႔ မိုးရာသီအလြမ္းေၿပအၿဖစ္ မွ်စ္ဟင္းခ်က္ ပင္စိမ္းေလးအုပ္ၿပီး ဗူးသီးဟင္းခါး ငပိေထာင္းတို႔စရာအစံုနဲ႔ စားပစ္လိုက္ဦးမယ္လို႔.. (စားခ်င္တဲ႔သူ လာစားလွည္႔ေနာ္..)

Tuesday, July 20, 2010

ပုရိသကိုယ္၀န္ေဆာင္

မေန႔က တီဗြီၾကည္႔ေနၾကရင္း ခ်ာနယ္အိတ္မွာ ေရနဂါးေလးေတြအေၾကာင္းၿပပါတယ္.. အတူတူၾကည္႔ေနတဲ႔ ဦးေလးက ေၿပာၿပလို႔ ထူးဆန္းတာေလးတစ္ခု သိလိုက္ရတယ္.. ေရနဂါးေတြမွာ အထီးေကာင္ေလးေတြက ကိုယ္၀န္ေဆာင္ၾကသတဲ႔.. ေသေသခ်ာခ်ာေလး အေသးစိပ္သိခ်င္လို႔ ၀ီကီမွာရွာဖတ္ၿပီး သိသမွ်ေလးမွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္..



SEAHORSE လို႔ေခၚတဲ႔ ေရနဂါးေလးေတြဟာ မ်ိဳးႏြယ္ေပါင္း ၄၀ေက်ာ္ရွိၾကၿပီး အပူပိုင္းပင္လယ္ေတြရဲ႕ ေရတိမ္ပိုင္းမွာ အမ်ားဆံုးေတြ႔ရတတ္ပါတယ္.. ေရညွိေရေမွာ္ေတြ သႏၲာေက်ာက္တန္းေတြၾကားမွာ အေနမ်ားၿပီး ဒီေရေတာေတြထဲမွာလဲ ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္.. တခါတေလေတာ႔ ဥေရာပဘက္ကို နယ္ခ်ဲ႕တတ္ၾကပါေသးတယ္.. အထီးေကာင္ေလးေတြက ေနထိုင္ရာေနရာရဲ႕ ၁မီတာပါတ္လည္အတြင္းသာ လွည္႔လည္သြားလာတတ္ၿပီး အမေလးေတြကေတာ႔ မီတာ၁၀၀ပါတ္၀န္းက်င္ေလာက္ကို လွည္႔လည္ေနတတ္တယ္ဆိုပဲ.. ဗိုင္းေကာင္းေက်ာက္ဖိဆိုတဲ႔စကားက ေရနဂါးထီးကေလးေတြအတြက္ၿဖစ္မယ္ေနာ္..

ေရနဂါးေလးေတြဟာ အရိုးမာငါးမ်ိဳးၿဖစ္ေပမယ္႔ အေၾကးခြံေတာ႔မရွိၾကပါဘူး.. အရိုးမာမာၾကီးေပၚမွာ အေရခြံပါးပါးေလးပဲဖံုးအုပ္ထားတဲ႔ အသားမရွိသူေလးေတြပါတဲ႔.. ငါးေမာ္ဒယ္ေလးေတြေပါ႔.. ေရကို မတ္တပ္ကူးၾကပါတယ္..သူတို႔ေခါင္းပၚမွာ သရဖူပံုစံေလးလဲ ပါတတ္ေသးတယ္တဲ႔.. အဲဒီသရဖူေလးက တေကာင္နဲ႔တေကာင္လံုး၀မတူၾကပါဘူး.. လူေတြရဲ႕လက္ေဗြရာလိုေပါ႔.. တေကာင္ကို ပံုစံတမ်ိဳးစီပါတဲ႔.. ငါးမ်ိုဳးေပမယ္႔ ေရကူးေတာ႔မၿမန္ၾကပါဘူး.. သူတို႔မ်က္စိရဲ႔ ေနာက္နားေလးက ေရယက္ေလးတစ္ခုတည္းကိုသံုးၿပီး ကူးရတာဆိုေတာ႔ သိပ္မၿမန္ဘူးေပါ႔.. မ်ားေသာအားၿဖင္႔ သူတို႔အၿမီးေလးေတြကို တေနရာရာမွာခ်ိတ္ၿပီး နားေနတတ္ၾကပါတယ္.. သူတို႔ရဲ႕အစာကေတာ႔ ငါးေသးေသးေလးေတြ ပုဇြန္ေသးေသးေလးေတြနဲ႔ ေရညွိေရေမွာ္ေလးေတြပါ..

သူတို႔ရဲ႔ မ်ိဳးပြားပံုက စိတ္၀င္စားစရာအေကာင္းဆံုးပါပဲ.. သူတို႔ခ်င္း ခ်စ္တင္းမေႏွာခင္ ၂ေကာင္သား ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာေလး အတူတူရွိေနတတ္ၾကတယ္.. အၿမီးခ်င္းခ်ိတ္ၿပီး ေဘးခ်င္းယွဥ္ရက္ ေရကူးသြားေနတတ္ၾကတယ္.. အဲဒီေနာက္ အထီးေကာင္ေလးက သားဥအိတ္ေလးကိုဖြင္႔ေပးလိုက္တဲ႔အခါ အမေကာင္ေလးက သူ႔ဥေတြကို အိတ္ထဲထည္႔ေပးလိုက္တယ္.. ေနာက္ေတာ႔ အထီးေကာင္ေလးက ကိုယ္၀န္ေဆာင္ရေတာ႔တာေပါ႔.. ၂လေလာက္ၾကာေအာင္ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ၿပီးတဲ႔ေနာက္ အေကာင္ေလးေတြေပါက္လာတာေပါ႔.. သားေပါက္ေလးေတြကိုလဲ အေဖၾကီးကပဲ ေစာင္႔ေရွာက္ရပါတယ္.. သူတို႔ေတြရွာေဖြစားေသာက္ေနထိုင္တတ္လာတဲ႔အထိေပါ႔.. ထူးဆန္းပါေပ႔ေရနဂါးရယ္..

Pregnant Seahorse

ကေလးေတာ႔လိုခ်င္တယ္.. ကိုယ္၀န္ေတာ႔မေဆာင္ခ်င္ဘူးလုိ႔ ေၿပာတတ္ၾကတဲ႔မမေတြကို ေရနဂါးနဲ႔ယူေပါ႔လို႔ပဲ ေၿပာရမလိုလို... ကြၽန္မတို႔ေဖေဖ ပုလဲနဲ႔ငါးမွာလုပ္တုန္းက သေဘၤာတေခါက္ၿပန္၀င္လာၿပီးဆို ေရနဂါးေၿခာက္ေလးေတြ ၿပန္ပါလာတတ္တယ္.. လွတဲ႔ေကာင္ေလးေတြကို ေရႊခ်.. မ်က္လံုးေနရာမွာေက်ာက္နီေလးထည္႔လိုက္ရင္ လက္ေဆာင္ေရနဂါးရုပ္လွလွေလးရတာကိုး.. တရုတ္တိုင္းရင္ေဆးေဖာ္ရာမွာလဲ ေရနဂါးေၿခာက္ေလးေတြကို သံုးၾကပါတယ္.. ထူးထူးၿခားၿခား မ်ိဳးပြားၾကတဲ႔ ပုရိသကိုယ္၀န္သည္ ေရနဂါးေလးေတြအေၾကာင္း မသိေသးရင္သိရေအာင္မွ်ေ၀ေပးတာပါ.. လြဲေနတာမ်ားရွိခဲ႔ရင္ ဘာသာၿပန္သူကြၽန္မအလြဲသာ ၿဖစ္ပါေၾကာင္း..

Friday, July 16, 2010

အခါလြန္မိုး (ဇာတ္သိမ္း)

“ပြဲခ်ိန္ေတာင္နီးၿပီမိမိုး.. ဘယ္လိုလဲ ငါၿပင္ေပးထားတာ ၾကိဳက္ရဲ႔လား..”

မွန္ထဲမွာၿမင္လိုက္ရတဲ႔အရိပ္က မိုးတဲ႔လား.. မိတ္ကပ္ေတြေဖြးသားနဲ႔မို႔ ရုတ္တရက္မွတ္ေတာင္ မမွတ္မိခ်င္..

“မိတ္ကပ္ေတြနဲ႔ဆိုေတာ႔ ရယ္ခ်င္စရာၾကီးေနာ္.. တခါမွမၿပင္ဖူးေတာ႔ မ်က္ႏွာေတာင္ဘယ္လိုထားရမွန္းမသိေတာ႔ဘူး..”

“မမိုး.. ကိုလၿပည္႔ေရာက္မလာေသးဘူး.. ဖုန္းေခၚၾကည္႔ေပးပါဦး..”

ညီညီီ႔ ညီမေလးလာေၿပာလို႔ အလင္းဟန္းဖုန္းကို လွမ္းေခၚလိုက္ေတာ႔..

“ငါေအာက္မွာေရာက္ေနၿပီ.. ခုတက္လာခဲ႔မယ္.. စိတ္ခ်ပါဟာ.. ငါ႔ေၾကာင္႔ပြဲမပ်က္ေစရပါဘူး..”

အသံကိုကမာဆတ္ဆတ္နဲ႔.. ခဏေနေတာ႔

“ဟဲ႔.. လၿပည္႔ မိုးေရေတြလဲရႊဲလို႔.. လာလာ.. အ၀တ္တစားၿမန္ၿမန္လဲ.. မမိုးကသြားႏွင္ေတာ႔.. ဟိုမွာပြဲထုတ္ဖို႔တန္းစီခိုင္းေနၿပီ.. လၿပည္႔ ေခါင္းကိုေသခ်ာသုတ္.. မ်က္လံုးေတြကလဲ နီရဲလို႔.. နင္ေတာ႔ဖ်ားေတာ႔မွာပဲ..”

မမႏွင္းက ပြစိပြစိေၿပာရင္း အ၀တ္အစားေတြယူေပး.. ေခါင္းကို ဒရိုင္ယာနဲ႔မႈတ္ေပး.. အားလံုးအဆင္သင္႔ၿပင္ေပးတယ္.. ခပ္ၿမန္ၿမန္အ၀တ္လဲလိုက္ၿပီး မမႏွင္းေခၚတဲ႔ေနာက္ လိုက္လာခဲ႔လိုက္တယ္..

ပြဲထုတ္ဖို႔အတြက္ တန္းစီတဲ႔ေနရာေရာက္ေတာ႔ သတို႔သား သတို႔သမီးကို တမင္မၾကည္႔ၿဖစ္ေအာင္ ေခါင္းကိုငံု႕ခ်ထားလိုက္မိသည္.. ဒါေတာင္ သတို႔သမီးရဲ႔ ထိုင္မသိမ္းစကို ၿမင္ေနရေသးတယ္ေလ..

“အားလံုးပဲ.. ေၿဖးေၿဖးခ်င္းေလွ်ာက္ၾကပါ..”

ညီညီ႔အစ္ကိုၾကီး ေဆာ္ၾသလိုက္လို႔ ေၿဖးေၿဖးခ်င္းလမ္းေလွ်ာက္ေနရတယ္.. ေခါင္းငံု႔ေလွ်ာက္ေနရင္း ေဘးမွာေလွ်ာက္ေနတဲ႔ သတို႔သမီးအရံရဲ႔ ေၿခေထာက္ေလးကို အမွတ္မထင္လွမ္းေတြ႔လိုက္ေတာ႔.. ဟာ.. ညာဘက္ေၿခဖမိုးေပၚမွာ အမာရြတ္ၾကီး.. ဒါ.. ေဒၚပြင္႔ေၿခေထာက္.. ဟုတ္တယ္.. အဆမတန္ရွည္ေနတဲ႔ ေၿခညႈိးနဲ႔ ေၿခသန္းတိုတိုေလးတို႔ေၾကာင္႔ ရယ္စရာေကာင္းေနတဲ႔ေၿခေထာက္.. မ်က္ႏွာကို အလန္႔တၾကားေမာ႔ၾကည္႔ရင္း..

“နင္.. နင္ကဘယ္လိုလုပ္ငါ႔ေဘးေရာက္ေနရတာတုန္း..”

“ဟဲ႔.. ဘယ္လိုၿဖစ္လို႔ အလန္႔တၾကားထေအာ္ရတာလဲ.. ငါက သတို႔သမီးအရံမို႔လို႔ နင္႔ေဘးေရာက္ေနတာေပါ႔.. ဘာလို႔မ်က္ႏွာကိုၿပဴးၿပဲၾကည္႔ေနရတာလဲ.. မိတ္ကပ္ေတြနဲ႔ မေနတတ္ရတဲ႔ၾကားထဲ.. ေကာင္းေကာင္းေလွ်ာက္ေလ.. ခန္းမထဲေရာက္ေတာ႔မယ္..”

ေဘးနားက ေဒၚပြင္႔ကို လွည္႔ၾကည္႔ခ်င္စိတ္ကို တားဆီးရင္ လမ္းေလွ်ာက္ေနရတာ သိပ္ခက္သည္.. ခန္းမထဲအ၀င္လမ္းတေလွ်ာက္ ကြၽန္ေတာ္႔ေၿခေထာက္ေတြ ၾကမ္းနဲ႔မထိဘူးလားလို႔ေတာင္ ထင္ရတယ္.. သူမက သတို႔သမီးမဟုတ္ဘူးတဲ႔.. ဘာေတြလဲ.. ဘာေတြၿဖစ္ကုန္တာလဲ.. ကြၽန္ေတာ္ကလဲကြၽန္ေတာ္.. ဖိတ္စာကိုေတာင္မဖတ္မိဘူး.. ကြၽန္ေတာ္ေၾကကြဲခဲ႔ရတာ ခံစားရတာေတြက အဆံုးသတ္က်ေတာ႔ ရယ္စရာၾကီးေပါ႔.. အသည္းကြဲၿပီး ေရးခဲ႔တဲ႔ကဗ်ာေတြ ေဒၚပြင္႔နဲ႔အတူတူၿပန္ဖတ္ၿပီး ဟားရဦးမယ္.. ေတြးရင္းေတြးရင္း ကြၽန္ေတာ္ အူၿမဴးလာသည္.. စင္ၿမင္႔ေပၚက ခန္းစီးမွာေရးထားတာက..

“ေမာင္စိုင္းညီညီလတ္ ႏွင္႔ မနန္းသီရိေက်ာ္ တို႔၏ မဂၤလာဧည္႔ခံပြဲ” တဲ႔

ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ေပ်ာ္တယ္ဗ်ာ.. ကြၽန္ေတာ္ သူမကို မဆံုးရံႈးေသးဘူးေပါ႔.. စပ္ၿဖဲၿဖဲ မ်က္ႏွာပိုးသတ္မရဘဲ သူမကိုလွမ္းၾကည္႔မိေတာ႔ မ်က္ေစာင္းလွလွေလး ၿပန္ရလိုက္တယ္..

အခန္းအနားၿပီးလို႔ အ၀တ္အစားလဲၿပီးေတာ႔ ေဒၚပြင္႔က အ၀တ္လဲလို႔မၿပီးေသးတာမို႔ အခန္း၀မွာေစာင္႔ေနလိုက္တယ္.. ခဏေနေတာ႔ သူမထြက္လာတယ္ေလ.. မိတ္ကပ္ေတြမရွိေတာ႔တဲ႔ မ်က္ႏွာေလးက တကယ္ကိုၾကည္ၾကည္စင္စင္.. ပါးေပၚက ေသြးေၾကာနီနီေလးေတြ အထင္းသားေပၚေနသည္..

“လာ.. ငါနဲ႔လိုက္ခဲ႔.. နင္႔ကိုငါ အေရးအၾကီးဆံုးစကား ေၿပာစရာရွိတယ္..”

သူမလက္ကိုအတင္းဆြဲၿပီး ေၿပးထြက္လာခဲ႔လိုက္သည္.. နင္.. ငါနဲ႔လိုက္ခဲ႔မွၿဖစ္မယ္.. ငါေၿပာခ်င္တာေတြ ခုေၿပာမွၿဖစ္မယ္.. မေတာ္လို႔ ကံၾကမၼာက ေနာက္တခါထပ္က်ီစားရင္ ငါရုးမွာ...

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ကားကို ကြၽန္ေတာ္႔ရဲ႕ေမွာ္ဘီၿခံထဲထိ ခပ္ၿမန္ၿမန္ေလးေမာင္းလာခဲ႔တယ္.. ေဘးနားကေဒၚပြင္႔တေယာက္ကေတာ႔ ဘာစကားမွမေၿပာဘဲ တစံုတခုကို အသည္းအသန္ေတြးေတာေနတဲ႔ပံုစံနဲ႔ တိတ္ဆိတ္လို႔.. ကြၽန္ေတာ္႔ၿခံထဲေရာက္ေတာ႔ သစ္ခြရံုေဘးက ခံုတန္းေလးမွာ ထိုင္လိုက္ၾကတယ္..

“ေဒၚပြင္႔.. ငါက ညီညီနဲ႔မဂၤလာေဆာင္မွာ နင္ထင္လို႔ဟ..”

“ဘယ္သူေၿပာလဲ.. နင္ဖိတ္စာကိုမဖတ္ဘူးလား..”

“ဘယ္သိမလဲဟ.. နင္တို႔၂ေယာက္က အတူတူပန္းလာမွာေတာ႔ ငါလဲ ထင္မိထင္ရာ ထင္သြားတာေပါ႔.. ၿပီးေတာ႔ ညီညီကေၿပာေသး.. သတို႔သမီးက သစ္ခြပန္းၾကိဳက္တယ္ဆိုေတာ႔.. ငါလဲ နင္ပဲလို႔ထင္သြားတာေပါ႔..”

“အရူး.. ၿမန္မာၿပည္မွာ သစ္ခြပန္းၾကိဳက္တာ ငါတေယာက္ပဲရွိလား.. ပန္းလာမွာတဲ႔ေန႔က နန္းကရန္ကုန္ေရာက္မလာေသးလို႔ ပါမလာတာ.. ၿပီးေတာ႔ ညီညီက နင္႔ၿခံကိုမေရာက္ဖူးလို႔ ငါက လိုက္ၿပေပးတာ..”

“မသိဘူးေလဟာ.. ထားပါေလ.. နင္ကေရာ ငါ႔ကို တစ္လလံုးလံုး ဘာလို႔မဆက္သြယ္ရတာလဲ..”

“ငါ႕ကိုပဲေၿပာမေနနဲ႔ နင္ကေရာ ငါ႔ဆီကို ဖုန္းေတာင္ဆက္လို႔လား..”

“ငါက နင္မဂၤလာေဆာင္ေတာ႔မယ္ဆိုၿပီး.. ေၾကကြဲေနတာကိုးဟ.. နင္ဒီေလာက္ေတာင္ မရိပ္မိဘူးလား..”

“အပိုေတြေၿပာမေနနဲ႔အလင္း.. နင္႔မွာခ်စ္သူရွိရက္နဲ႔ ငါ႔ကိုထပ္ခ်ည္ေႏွာင္ဖို႔ မၾကိဳးစားနဲ႔ေတာ႔.. ငါ႔ကို မလွည္႔စားနဲ႔ေတာ႔..”

“ေဒၚပြင္႔.. ဘာေၿပာတယ္.. နင္ေၿပာတာ ငါတစ္ခုမွနားမလည္ဘူး.. ငါ႔မွာခ်စ္သူရွိတယ္လို႔ နင္႔ကိုဘယ္သူေၿပာလဲ.. ဘာေတြလဲဟာ..”

“ဘယ္သူမွေၿပာတာမဟုတ္ဘူး.. ငါကိုယ္တိုင္ မ်က္စိနဲ႔တပ္အပ္ၿမင္ နားနဲ႔ဆတ္ဆတ္ၾကားခဲ႔တာ.. နင္႔ေကာင္မေလးနာမည္က ယုယု.. ဟုတ္တယ္မွတ္လား..”

“ယုယု၊၊”

“ေအးေလ.. နင္ပဲ ယုယုေလးကို အရမ္းခ်စ္ပါတယ္ဆို..”

“ဟာ.. ငါသိၿပီ.. ဟားဟား..”

“နင္ကဘာရယ္တာလဲ..”

“နင္အရူးထတာကို ရယ္ခ်င္လုိ႔ေပါ႔ ငေပါမ.. အဲဒီယုယုဆိုတာ ငါၿပမယ္.. လာ”

ေဒၚပြင္႔လက္ကိုဆြဲၿပီး.. တဖက္ၿခံကိုေခၚလာခဲ႔သည္..

“ကိုခ်ိဳၾကီးေရ.. မမလဲ႔.. အိမ္ထဲမွာလားဗ်.. ကြၽန္ေတာ္၀င္ခဲ႔ၿပီ..”

“ေၾသာ္.. လၿပည္႔လာေလ.. ဧည္႔သည္လဲပါတာကိုး.. ကိုခ်ိဳၾကီးေတာ႔မရွိဘူးရယ္.. ပန္းသြားပို႔ေနတယ္.. ထိုင္ၾကဦး..”

“ယုယုေလးေရာ.. ကြၽန္ေတာ္႔သူငယ္ခ်င္းက ယုယုကိုေတြ႔ခ်င္လို႔တဲ႔..”

“ၿခံထဲမွာကစားေနတယ္ထင္တယ္.. သမီးေရ.. ယုယုေလး.. ေလးေလးလၿပည္႔ေရာက္ေနတယ္.. လာခဲ႔ဦး..”

“လာၿပီေမေမ..”

အသံစူးစူးေလးႏွင္႔အတူ အေၿပးေလးေရာက္လာသူက ယု၀တီခ်ိဳ..

“ေလးေလး.. ယုလိုခ်င္တဲ႔သစ္ခြပန္း ပြင္႔ေနၿပီလား.. ယုကိုေရာ တကယ္ေပးမွာလား..”

“သစ္ခြပန္းလိုခ်င္ရင္.. တီတီေလးဆီမွာေတာင္း..”

“တီတီ.. ယုကိုေပးပါေနာ္.. ေလးေလးက ကပ္စီးနည္းၾကီး.. သူ႕ၿခံထဲကပန္းကိုေတာင္ သူမပိုင္ဘူးတဲ႔.. ယုကိုမေပးခ်င္လို႔ တမင္ညာတာၿဖစ္မွာ.. တီတီေၿပာေပးေနာ္..”

ေဒၚပြင္႔တေယာက္ ဘာေၿပာရမွန္းမသိ.. မ်က္ႏွာၾကီးနီရဲလို႔ ရွက္ေနပံုကိုၾကည္႔ၿပီး ကြၽန္ေတာ္ရယ္ခ်င္ေနေသာ္လဲ မရယ္ရက္ပါ.. သူမခမ်ာ ကြၽန္ေတာ္ခ်စ္သူရသြားၿပီထင္ၿပီး ေၾကကြဲေနခဲ႔ရပံုပင္.. ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ပူေလာင္ဖူးခဲ႔ၿပီမို႔ သူမကို ကိုယ္ခ်င္းစာၿပီး သနားေနမိသည္..

“ေပးပါတယ္ယုယုေလးရယ္.. ေလးေလးဆီကေတာင္းမေနနဲ႔.. လာ.. တီတီခူးေပးမယ္..”

ေၿပာေၿပာဆိုဆိုနဲ႔ လက္တြဲၿပီးထြက္သြားၾကတဲႏွစ္ေယာက္ေနာက္ကို ကြၽန္ေတာ္လိုက္လာခဲ႔သည္.. ေတာ္ေတာ္လဲရွပ္ၿပာၿပာႏိုင္တဲ႔ေဒၚပြင္႔ပဲ.. ေနာက္ေက်ာကေနၾကည္႔ၿပီး အေမကိုပဲၿမင္တယ္ ေပါင္ေပၚထိုင္ေနတဲ႔သမီးကိုက်ေတာ႔မၿမင္ဘူးလို႔ေတြးရင္း ၿပံဳးေနမိသည္.. ယုယုၿပန္သြားေတာ႔..

“ေဒၚပြင္႔... နင္႔ကိုငါ.. အရမ္းခ်စ္တယ္.. နင္.. ငါ႔အနားကထြက္မသြားနဲ႔ေတာ႔ေနာ္..”

“ငါလဲနင္႔ကိုခ်စ္ပါတယ္အလင္းရယ္.. နင္႔အနားကေနလဲ ဘယ္မွမသြားခ်င္ပါဘူး.. ဒါေပမယ္႔.. ငါတို႔ခဏေတာ႔ ေ၀းေနရဦးမယ္ဟ..”

“ဘာလို႔ေ၀းရမွာလဲဟ.. နင္က ဘယ္သြားမလို႔လဲ..”

“ငါ.. ဘြဲ႔လြန္ဆက္တက္ဖို႔ေလွ်ာက္ထားတာ က်လာၿပီ.. ေအအိုင္တီမွာေလ.. ၂ႏွစ္တက္ရမွာ..”

“ဟာ.. နင္ကေတာ႔လုပ္ၿပီ.. ငါ႔ကိုေတာ႔မတိုင္ပင္ဘူး.. ဘယ္ေတာ႔သြားရမွာလဲ..”

“ေရွ႕လထဲမွာသြားရမွာ.. နီးနီးေလးပဲဟာ.. နင္လာလည္ေပါ႔.. ငါလဲေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြက်ရင္ ၿပန္လာမွာပဲ..”

“ဒါပဲရွိေတာ႔တာပဲ..”

ဒီေလာက္ကေတာ႔အေရးမၾကီးလွပါ.. ဆံုးရံႈးၿပီထင္ထားရာကေတာင္ ၿပန္ဆံုႏိုင္ခဲ႔ၿပီးမွေတာ႔ ဘာဆိုဘာမွ အေရးမၾကီးေတာ႔ပါ.. သူမလက္ကို တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ရင္း လယ္ကြင္းေတြဘက္ဆီထြက္ခဲ႔သည္.. ေသာကေတြကင္းသြားေတာ႔လဲ ဆည္းဆာက လွပလြန္းေနၿပန္႔သည္.. ကံၾကမၼာရဲ႔မ်က္လွည္႔ပြဲကို ကြၽန္ေတာ္တို႔၂ေယာက္သား ေမာေနေအာင္ၾကည္႔ခဲ႔ရသည္.. ခုေတာ႔လဲ အရာရာကလွပလို႔.. ကြၽန္ေတာ္႔ပုခံုးမွာ သူမေခါင္းေလးကိုဆြဲကပ္ထားရင္း ေလွ်ာက္ရတဲ႔လမ္းမွာ ဘယ္လိုအတားအဆီးေတြ႔ေတြ႔ ရင္ဆိုင္ပစ္လိုက္ေတာ႔မည္ဟု......

ၿပီးပါၿပီ...

အားေပးသူမ်ားကိုေက်းဇူးအထူးတင္လွ်က္

ပြင္႔ၿမဴးဇင္
၁၆.၀၇.၂၀၁၀

Wednesday, July 14, 2010

အခါလြန္မိုး (၃)

ေနာက္ဆံုးႏွစ္စာေမးပြဲ ၿပီးသြားၿပီမို႔ ေက်ာင္းတက္စရာမလိုေတာ႔ မိုးတစ္ေယာက္ အေတာ္ကိုပ်င္းေနသည္.. ေက်ာင္းပိတ္စကေတာ႔ စာေတြလုပ္စရာမလိုေတာ႔လို႔ ေပါ႔ပါးသြားတာအမွန္.. ၾကာေတာ႔လဲပ်င္းလာသည္.. အလင္းနဲ႔လဲ မေတြ႔တာေတာင္ၾကာေနၿပီ.. ပြင္႔လင္းရာသီဆိုေတာ႔ ပြဲေတြလမ္းေတြမ်ားတာမို႔ ပန္းေတြလက္မလည္ေအာင္ ေရာင္းေနရတယ္ထင္ပါ႔..

ဖုန္းၿမည္သံစူးစူးေၾကာင္႔ လန္႔ေတာင္သြားရသည္..

“ဟယ္လို..”

“မိမိုးေလးလား.. ကိုကိုၾကီးပါ.. သတင္းေကာင္းေပးစရာရွိတယ္ေနာ္..”

“ဘာသတင္းေကာင္းလဲကိုကိုၾကီးရဲ႕.. ရင္ေတာင္ခုန္လာၿပီ..”

“မိမိုးဆြဲထားတဲ႔ ႏွစ္ထပ္တိုက္ပံုစံေလးေလ.. ၀ရံတာေသးေသးေလးနဲ႔ဟာ.. ကိုကိုၾကီးတို႔ ဘုတ္အဖြဲ႔ကေရြးလိုက္ၿပီ.. သန္လွ်င္မွာေဆာက္မယ္႔ ဥယာဥ္ၿမိဳ႔ေတာ္မွာ သံုးမယ္တဲ႔.. ကြန္ကရက္က်ဴေလးရွင္းပါ ညီမေလးေရ..”

“ဟယ္.. တကယ္.. ေပ်ာ္လိုက္တာ.. မိုးရဲ႔အိမ္ေလးကို အၿပင္မွာတကယ္ေတြ႔ရေတာ႔မွာေပါ႔..”

“ဒါတင္ဘယ္ကမလဲ.. ဒီဇိုင္းခလဲရဦးမွာ..”

“မိုးေပ်ာ္လိုက္တာကိုကိုၾကီးရယ္.. သတင္းေကာင္းအတြက္ေက်းဇူးေနာ္.. အလင္းဆီဖုန္းဆက္ၿပီးၾကြားလိုက္ဦးမယ္..”

“ေကာင္းပါၿပီဗ်ား..”

ကိုကိုၾကီးဖုန္းခ်သြားေတာ႔ အလင္းဆီခ်က္ခ်င္းဆက္လိုက္တယ္.. ဖုန္းကၿမည္ေပမယ္႔ ေၿဖသူမရွိ.. ဖုန္းပ်က္ေနၿပန္ၿပီထင္တယ္.. ဟန္းဖုန္းကိုဆက္ေတာ႔ လူၾကီးမင္းနဲ႔တိုးေနသည္.. ေၿပာခ်င္ပါတယ္ဆိုမွ.. အိမ္ေရွ႕က ကားသံၾကားလို႔ေၿပးထြက္ခဲ႔သည္..

“ဟာ.. ေဖေဖၿပန္လာၿပီ.. ေတာ္ပဲေဖေဖ.. သမီးကားခဏယူသြားမယ္ေနာ္.. အလင္းဆီသြားမလို႔..”

“ယူသြားေလ.. ေၿဖးေၿဖးေမာင္းသြားေနာ္အငယ္မ.. ေမေမေရာ.. အိမ္ထဲမွာလား..”

“ဟုတ္.. ေဖေဖ.. ေမေမ႔ကိုမေၿပာရေသးဘူး.. ေဖပဲေၿပာလိုက္ေတာ႔..”
ကားပံုမွန္ေလးေမာင္းလာရင္း အလင္းအတြက္ ဘာလက္ေဆာင္၀ယ္ေပးရမလဲ စဥ္းစားလာသည္.. မိုးရဲ႔ ပထမဆံုး၀င္ေငြနဲ႔ အလင္းအတြက္ အမွတ္တရေလးတခုခုေတာ႔ ၀ယ္ကို၀ယ္ေပးရမယ္.. နာရီေလး၀ယ္ေပးရရင္ေကာင္းမလား.. ေရေမႊးဆိုရင္ေရာ..

အလင္းရဲ႔ၿခံေရာက္ေတာ႔ ၿခံ၀မွာ ကားလွလွေလးတစင္းရပ္ထားတာေတြ႔ရတယ္.. ပန္း၀ယ္သူေရာက္ေနတယ္ထင္ပါရဲ႕.. ကားကိုၿခံသမွာပဲ ရပ္ထားခဲ႔ၿပီး ေလွ်ာက္လာခဲ႔လိုက္တယ္.. ၿခံထဲမွာလဲ ဘယ္သူမွမရွိတာနဲ႔ အလင္းရဲ႔တိုက္ပုေလးဆီအေၿပးေလးလွမ္းခဲ႔မိတယ္..

အိမ္နားကိုေရာက္ေတာ႔ အိမ္ထဲက စကားေၿပာသံေတြၾကားေနရတယ္.. တံခါး၀မွာရပ္လိုက္ေတာ႔ ဧည္႔ခန္းထဲကဆိုဖာမွာ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ေက်ာေပးထိုင္ေနၿပီး အလင္းကေတာ႔ မတ္တပ္ရပ္လို႔ ေကာင္မေလးကို အၿမတ္တႏိုးေလးငံု႔ၾကည္႔လို႔.. မိုးေရာက္ေနတာေတာင္မသိေလာက္ေအာင္ မိုးမၿမင္ေလမၿမင္.. မိုးလွည္႔ထြက္အေၿပးမွာ မ်က္ရည္စက္တို႔က ခုန္ေပါက္ဆင္းသြားေလရဲ႔..

“ခ်စ္ပါသတဲ႔ဗ်ာ.. ေဟာဒီက ယုယုေလးကို အရမ္းကို ခ်စ္ပါသတဲ႔..ဟားဟား.. ေက်နပ္ၿပီလားမမေလး..”

အလင္းရဲ႔ခ်ိဳလြင္ေနတဲ႔အသံက မိုးအေနာက္မွာ ေ၀းေ၀းက်န္ခဲ႔တယ္..

အလင္း.. သိပ္ရက္စက္တယ္.. မိုးမွာေတာ႔ေမွ်ာ္လင္႔လိုက္ရတာ.. ေပ်ာ္စရာ.. ၀မ္းနည္းစရာေတြကိုလဲ အတူတူမွ်ေ၀ခံစားေပးႏိုင္သူဟာ အလင္းပဲရွိတယ္လို႔ သတ္မွတ္ထားခဲ႔တာ.. ခုေတာ႔ သူ႕မွာခ်စ္ရမယ္႔သူရွိရက္နဲ႔ေတာင္ မိုးကိုလွည္႔စားတယ္..

အိမ္ကိုဘယ္လိုၿပန္ေရာက္လာမွန္းေတာင္ မိုးမသိေတာ႔ပါဘူး.. အိမ္ေရာက္ေတာ႕ အန္တီေမကလည္းေရာက္ေနတာနဲ႔ မိုးမကြၽမ္းက်င္တဲ႔ ဟန္ေဆာင္ၿခင္းေတြကို အသက္သြင္းလိုက္ရေတာ႔တယ္..

“ေဟာ.. သမီးမိုး.. ၿပန္လာၿပီလား.. သားငယ္နဲ႔ေတြ႔ခဲ႔လား..”

“ဟုတ္ကဲ႔..”

“မ်က္ႏွာလဲမေကာင္းပါလား..”

“မိုးပင္ပန္းလာလို႔.. ေခါင္းလဲကိုက္တယ္.. သြားနားလိုက္ေတာ႔မယ္ေနာ္..”

“ေအး..ေအး.. နားလိုက္သမီး..”

“မိုးက အရမ္းေပ်ာ႔တယ္ မမေမရယ္.. ထစ္ခနဲဆို ေခါင္းကိုက္ၿပီ..”
“တခါတေလမွပါႏုရဲ႔.. မိုးလည္းမငယ္ေတာ႔ဘူးေနာ္.. တေန႔ကသားငယ္လာေတာ႔ေတာင္ ေၿပာၿဖစ္ေသးတယ္.. ေခြၽးမရွာလိုက္ရေတာ႔မလားလို႔.. သူကေတြ႕ထားၿပီဆိုပဲ.. ေခၚလာခဲ႔ဆိုေတာ႔ မၾကာမီလည္မည္တဲ႔ေလ..”

အန္တီေမရဲ႕စကားသံက မိုးအခန္း၀ေရာက္တဲ႔အထိပါလာလို႔ နားကိုတင္းတင္းေလး ပိတ္ထားပစ္လိုက္မိသည္.. အိပ္ယာေပၚလွဲရင္ ေသေသခ်ာခ်ာၿပန္စဥ္းစားမိေတာ႔ မိုးရွက္လာသည္.. မိုးကေတာ႔ အလင္းခ်စ္တဲ႔သူဟာ မိုးပဲလို႔ ထင္ထားခဲ႔တာ.. တကယ္တမ္းက်ေတာ႔ အလင္းဆီက သံေယာဇဥ္အေငြ႕အသက္ေလးေတြက မိုးကို ထင္ေယာင္ထင္မွားၿဖစ္ေစခဲ႔တာပါ.. ခု အလင္းက တၿခားတစ္ေယာက္ကိုခ်စ္တယ္ဆိုမွေတာ႔ မိုးဘာတတ္ႏိုင္ဦးမွာတဲ႔လဲ.. အလင္းရဲ႔ခ်စ္သူကို မိုးလဲလိုက္ခ်စ္ေပးႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားရေတာ႔မွာေပါ႔..

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ခုတေလာ ေဒၚပြင္႔နဲ႔မေတြတာေတာင္ၾကာၿပီ.. ဖုန္းဆက္ေတာ႔လဲ တခါမွမေတြ႔.. တေန႔ကေမေမနဲ႔ဖုန္းေၿပာေတာ႔ ၿပီးခဲ႔တဲ႔အပါတ္တုန္းက ေဒၚပြင္တစ္ေယာက္တည္း ေမွာ္ဘီကိုသြားေသးတယ္တဲ႔.. ကြၽန္ေတာ္႔ဆီလဲေရာက္မလာ.. အဲဒီကိစၥေမးမလို႔ ဖုန္းဆက္တာကို တခါမွမဆံုေသးဘူး.. ညေနက်ရင္ေတာ႔ ရန္ကုန္သြားဦးမယ္လို႔ ေတြးေနတုန္း.. ၿခံထဲကိုကားတစ္စီး၀င္လာသည္.. ကားေပၚကဆင္းလာသူေတြက.. ေဒၚပြင္႔ရယ္.. စိုင္းညီညီလတ္ရယ္.. ကြၽန္ေတာ္႔ရင္ခုန္သံ ၾကမ္းၾကမ္းကို ကြၽန္ေတာ္ၿပန္ၾကားလိုက္ရသည္..

“ကိုလၿပည္႔.. ကြၽန္ေတာ္႔ကိုမွတ္မိရဲ႕လား..”

“မွတ္မိပါတယ္ညီညီ.. ဆို.. ကုိယ္ဘာကူညီရမလဲ..”

“ကြၽန္ေတာ္ ဖိတ္စာလာေပးတာပါ.. ပန္းေတြလဲမွာရင္းေပါ႔.. သတို႔သမီးက သစ္ခြပန္းၾကိဳက္ေတာ႔ သစ္ခြေတြပဲမွာရမွာပဲ.. ပန္ပန္းေရာ.. လက္ကိုင္ပန္းအတြက္ေရာ.. အလွဆင္ပန္းေတြေရာ.. သစ္ခြခ်ည္းပဲလိုခ်င္တယ္.. ၿဖစ္ႏိုင္မလား..”

အသံကိုအတတ္ႏိုင္ဆံုးမတုန္ေအာင္ထိန္းရင္း

“ရပါတယ္ညီညီ..”

“တလက္စတည္း အကူအညီေတာင္းပါရေစ.. ကြၽန္ေတာ္တို႔ပြဲမွာ ကိုလၿပည္႔ကို သတို႔သားအရံလုပ္ေပးေစခ်င္ပါတယ္..”

နင္.. ရက္စက္လွခ်ည္လား ေဒၚပြင္႔ရယ္.. ငါ႔ကို.. နင္႔မဂၤလာေဆာင္မွာ သတို႔သားအရံလုပ္ခိုင္းရက္တယ္ေပါ႔.. ေကာင္းၿပီေလ.. နင္ကၿဖစ္ေစခ်င္မွေတာ႔..

“ရပါတယ္ ညီ.. သတို႔သမီးအရံကေတာ႔ ေခ်ာေခ်ာေလးရွာထားေနာ္.. ဟားဟား”

ကြၽန္ေတာ္ရယ္သံေတြေၿခာက္ကပ္ေနမွာ အေသအခ်ာေပါ႔..

“အင္း.. အရံက သတို႔သမီးေလာက္ေတာ႔ ဘယ္ေခ်ာမလဲဗ်ာ.. ေနာ္ မ..”

မိုးက ညီညီကို မ်က္ေစာင္းလွမ္းထိုးလိုက္တယ္..

“ကြၽန္ေတာ္တို႔ၿပန္မယ္ကိုလၿပည္႔.. မဂၤလာပြဲက တစ္လေတာင္လိုပါေသးတယ္.. ကြၽန္ေတာ္ကသာ စိတ္ေတြေစာေနတာ.. ကူညီေပးတာေက်းဇူးပါေနာ္..”

“ရပါတယ္ဗ်ာ.. ပန္းေတြအတြက္လဲ ကြၽန္ေတာ္ကပဲ လက္ဖြဲ႔ပါတယ္.. မဂၤလာပြဲေန႔က်ရင္လဲ ေစာေစာေရာက္ေအာင္လာခဲ႔မွာေပါ႔..”

“ေက်းဇူးအထူးပါပဲဗ်ိဳ႔.. သြားၿပီေနာ္..”

ေဒၚပြင္႔တို႔ၿပန္သြားေတာ႔ ကြၽန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္း ေနရာမွာတင္ရပ္က်န္ခဲ႔သည္.. ဘာေတြၿဖစ္ကုန္ၿပီလဲဆိုတာ နားမလည္ႏိုင္ေအာင္ၿဖစ္ေနရၿပီး ဘယ္သူ႔ကိုအၿပစ္တင္ရမွန္းမသိ ၿဖစ္ေနသည္.. သူမကို ရက္စက္တယ္လို႔ေၿပာရေအာင္ သူမက ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းသက္သက္မွ်သာ.. သူမကိုဆံုးရႈံးရၿပီဆိုတဲ႔အသိက ကြၽန္ေတာ္႔ႏွလံုးသားကို ဓါးတုံးတံုးနဲ႔ ဖိက်ိတ္လွီးဖဲ႔ေနသလို..

ထစ္ခ်ဳန္းရြာခ်လိုက္တဲ႔မိုးေရေတြေၾကာင္႔ ကြၽန္ေတာ္႔မ်က္ရည္ေတြ အကာအကြယ္ရသြားတယ္ေပါ႔..

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

(ဇာတ္သိမ္းပိုင္းေမွ်ာ္)

Monday, July 12, 2010

အခါလြန္မိုး (၂)

စာေမးပြဲၾကီးနီးၿပီမို႔ ေက်ာင္းခန္းထဲမွာလူကနည္းနည္းေလးပဲ ရွိေတာ႔တယ္.. ေက်ာင္း၀င္းထဲက ငု၀ါပင္ေအာက္မွာထိုင္ရင္း မိုးတစ္ေယာက္ အလင္းမနက္ကလာေပးသြားတဲ႔ ပန္းခ်ီကားေလးကို ၾကည္႔ေနတုန္း.. အနားကို ညီညီေရာက္လာတယ္..

“မ.. ဘာေတြစိတ္၀င္စားေနတုန္း..”

“ေၾသာ္.. ညီညီ.. ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး.. ပန္းခ်ီကားေလးပါ.. အလင္းဆြဲေပးထားတာေလ..”

ကံ႔ေကာ္ပန္းေလး၂ပြင္႔ပါတဲ႔ ပန္းခ်ီကားေလးကို ညီညီကိုလွမ္းၿပလိုက္ေတာ႔..

“ကိုလၿပည္႔က ေတာ္ေတာ္ကဗ်ာဆန္သားေနာ္.. သူ႕ပံုၾကည္႔ေတာ႔ မထင္ရဘူး..”

“အင္း.. ဟုတ္တယ္.. မိုးသူငယ္ခ်င္းက ေအးခ်မ္းပါတယ္.. သူ႕ဘ၀မွာ အပင္ေတြရယ္ သီခ်င္းေတြရယ္ရွိရင္ ၿပည္႔စံုေနေရာ.. တခါတေလေတာ႔ ပန္းခ်ီဆြဲတာ ကဗ်ာေရးတာေတြလုပ္တတ္တယ္.. ဘာပြဲအတြက္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ပန္းလိုရင္ သူ႕ၿခံမွာ၀ယ္ေလ.. သူ႕ၿခံကပန္းေတြက အရမ္းလွတယ္..”

“အင္းပါ.. မ.. ကြၽန္ေတာ္႔ကို မစဥ္စားေပးေတာ႔ဘူးလား.. ေစာင္႔ရတာေမာေနၿပီ မရယ္..”

“ညီညီကို ေစာင္႔ပါလို႔ မိုးမေၿပာထားဘူးေနာ္.. မိုးမစဥ္းစားခ်င္ေသးဘူးလို႔ပဲ ေၿပာထားတာ..”

“ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ႔ ေစာင္႔ေနမွာပဲ.. မ.. စဥ္းစားမယ္႔အခ်ိန္အထိေပါ႔..”

ညီညီထြက္သြားေတာ႔ မိုးစိတ္ထဲ ဘာလို႔မွန္းမသိ အလင္းကိုအရမ္းသတိရသြားတယ္.. အလင္းဆီသြားမယ္လို႔ဆံုးၿဖတ္ၿပီး ထြက္လာခဲ႔လိုက္တယ္.. ၿခံကိုေရာက္ေတာ႔ ကိုေရႊအလင္းက ပန္း၀ယ္သူေရာက္ေနလို႔ မိုးကိုလက္ၿပႏႈတ္ဆက္ၿပီး ထိုင္ခိုင္းထားတယ္ေလ.. ၀ယ္သူၿပန္သြားေတာ႔မွ မိုးဆီေရာက္လာတယ္..

“လာ.. ေဒၚပြင္႔.. ငါနင္႔ကို ၿပစရာရွိတယ္..”

“ဘာလဲဟ..”

“လာစမ္းပါဟာ.. ေရာက္ေတာ႔ေတြ႕မွာေပါ႔..”

သစ္ခြရံုထဲေရာက္ေတာ႔..

“ဟိုမွာၾကည္႔စမ္း..”
“ဟယ္.. ကတ္တလီယာပန္း.. ပန္းပြင္႔ၾကီးက ၾကီးလိုက္တာ.. အရမ္းလွတာပဲ.. ငါ႔အတြက္လား..”

အလင္းကေခါင္းညိတ္ၿပတယ္.. မိုးလဲအရမ္းေပ်ာ္သြားၿပီး ေၿပးအသြား..

“အား...”

“ဘယ္လိုၿဖစ္တာလဲ ေဒၚပြင္႔ရယ္.. နင္လုပ္ရင္ အရမ္းခ်ည္းပဲ.. ဘာၿဖစ္သြားလဲ.. ၿပစမ္း.. ဟာ.. ေသြးေတြမနည္းပါလား.. နင္႔ေၿခဖမိုးကြဲသြားၿပီ..”

မိုးတိုက္ခ်လိုက္တဲ႔ ပန္းအိုးက ကြဲၿပီး ေစာင္းက မိုးေၿခဖမိုးမွာ စိုက္သြားၿခင္းၿဖစ္သည္..

“လာ.. ငါေဆးခန္းလိုက္လို႔မယ္..”

“အရမ္းနာတယ္ဟ.. မေထာက္ႏိုင္ဘူး..”

“ကဲပါဟာ.. ငါကုန္းပိုးသြားမယ္.. ကားရံုနဲ႔နီးနီးေလးပဲ.. လာခဲ႔”

အလင္းကမိုးကိုေဆးခန္းလိုက္ပို႔ေပးသည္.. ၿပီေတာ႔ အိမ္ကိုကားေမာင္းလာရင္း..

“ေဒၚပြင္႔ နင္႔ေၿခေထာက္မွာ အမာရြတ္ၾကီးထင္ေနေတာ႔မွာ.. မလွေတာ႔ဘူးေပါ႔..”

“ဘာမွမၿဖစ္ပါဘူးဟာ.. ငါကအလွမက္လို႔လား.. ငါ႔ေၿခေထာက္ကၿဖင္႔ အစကတည္းက လွမွမလွပဲကို.. နင္သာ လက္ေတြေၿခေတြသိပ္လွတာ.. မိန္းကေလးက်ေနေရာ..”

ဟုတ္တယ္.. အလင္းလက္ေခ်ာင္းေၿခေခ်ာင္းေလးေတြက ရွည္ရွည္လွလွေလးေတြ.. လက္ေညာင္းရင္ တေတာက္ေတာက္ခ်ိဳးတတ္တဲ႔မိုးကို ခဏခဏဆူတတ္တယ္..

“ဟယ္.. ငါ႔ဆံပင္ေတြကိုၾကည္႔ပါဦး.. ရႈပ္ပြေပတူးေနတာပဲ.. ဒီအနာၾကီးနဲ႔ ဘယ္လိုေခါင္းေလွ်ာ္ရပါ႔မလဲ..”

“ေအး.. ဟုတ္တယ္ေနာ္.. အာ.. လြယ္ပါတယ္.. ငါ မမႏွင္းဆိုင္ကိုလိုက္ပို႔ေပးမယ္.. သူ႔ကိုေလွ်ာ္ခိုင္းလိုက္ေပါ႔..”

မိုးေခါင္းညိတ္ၿပလိုက္တယ္.. ကားေလးက ၿပည္လမ္းေပၚတရိပ္ရိပ္ေၿပးတုန္း

မမဆိုင္ကိုေရာက္ေတာ႔ မိုးေၿခေထာက္ကြဲလာတာကို မသနားတဲ႔အၿပင္ အဆူေတာင္ခံရေသးတယ္.. မိန္းကေလးတန္မဲ႔ နေမာ္နမဲ႔မို႔တဲ႔.. မမရဲ႕ဆိုင္ေလးက သပ္သပ္ရပ္ရပ္ လွလွပပေလး.. ဆံပင္ညွပ္.. ေခါင္းေလွ်ာ္.. ေၿခသည္းလက္သည္းအလွၿပင္သူေတြနဲ႔ စည္ကားေနတယ္.. ငယ္ငယ္ကတည္းက အလွအပ၀ါသနာပါတဲ႔မမက ဘန္ေကာက္မွာ သင္တန္းသြားတက္ၿပီး ခုဆိုင္ေလးဖြင္႔ထားတာ ေတာ္ေတာ္ေအာင္ၿမင္ေနၿပီ..

မိုးကေခါင္းေလွ်ာ္မယ္ဆိုေတာ႔ မမက ကိုယ္တိုင္မလုပ္အားလို႔ မာမီမ်ိဳးကိုခိုင္းတယ္.. ေခါင္းကိုပု၀ါနဲ႔သုပ္ေနတုန္း အလင္းတစ္ေယာက္ အနားေရာက္လာၿပီး..

“ေၿဖးေၿဖးသုပ္ပါမာမီရယ္.. ဆံပင္ေတြၿပတ္ကုန္ပါ႔မယ္..”

“အမေလး.. ကိုယ္ေတာ္.. အေၿဖာ္ကစ္သဲမေနနဲ႔.. မာမီတို႔ကလုပ္စားလာတာ ေအာ္ကံေတာ္ကိုေနၿပီ.. မေက်နပ္ရင္ ရွင္႔ဟာရွင္သုတ္ေပးလိုက္..”

ေၿပာေၿပာဆိုဆိုနဲ႔ မာမီမ်ိဳးက ပု၀ါကိုအလင္းလက္ထဲထိုးထည္႔ၿပီး ေဆာင္႔ေအာင္႔ထြက္သြားသည္.. အလင္းက မိုးဆံပင္ေတြကို ဖြဖြေလးသုတ္ေပးေနပါသည္..

“ခုမွပဲ မာမီလင္းမွန္းသိေတာ႔တယ္.. နင္က ဒါမ်ိဳးလဲၿဖစ္သားကိုး..”

“ေဒၚပြင္႔ေနာ္.. ငါဆံပင္ေဆာင္႔ဆြဲလိုက္ရ.. ၿငိမ္ၿငိမ္ေနစမ္းပါ..”

ေရသုတ္ၿပီးေတာ႔ ဘီးက်ဲေလးနဲ႔ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ဆံပင္ရွင္းေပးေသးတယ္..

“ဒရိုင္ယာနဲ႔မလုပ္နဲ႔ေတာ႔.. ပူၿပီးဆံပင္ေတြကြၽမ္းကုန္ဦးမယ္..”

မမႏွင္းေရာက္လာသည္..

“ဟဲ႔.. လၿပည္႔.. မာမီမ်ိဳးဘယ္ရာက္သြားတုန္း.. နင္ကိုယ္တိုင္လုပ္ေနရလား..”

“မာမီကဆံပင္ကိုင္တာၾကမ္းလားလို႔ပါ..”

“အၿဖစ္သည္းပါ႔ဟယ္.. နင္ ေမွာ္ဘီၿပန္မွာလား.. ၿပန္မယ္ဆိုမိမိုးကိုထားခဲ႔ေတာ႔.. ညေနက်ရင္ကိုေနာင္လာၾကိဳမယ္တဲ႔..”

“မၿပန္ဘူးမမႏွင္း.. အေမ႔အိမ္မွာပဲအိပ္လိုက္ေတာ႔မယ္.. ေဒၚပြင္႔ကို ကြၽန္ေတာ္ပဲ ၿပန္ေခၚသြားလိုက္မယ္ေလ.. အနာၾကီးနဲ႔ဆိုေတာ႔ အိမ္ၿမန္ၿမန္ေရာက္မွေကာင္းမွာ.. ေၾသာ္.. ကိုေနာင္နဲ႔ေတာင္ မေတြ႔တာၾကာၿပီ.. ေနာက္တေခါက္ဘယ္ေတာ႔ၿပန္ထြက္ရမလဲ.. ၾကားထဲမွာဆံုရေအာင္ခ်ိန္းရဦးမယ္..”

“ေအး.. ဒီတစ္ေခါက္ၾကာဦးမယ္ဟ.. စာေမးပြဲေၿဖဦးမယ္တဲ႔.. သေဘၤာသားမ်ားကုန္း ေပၚေရာက္ရင္ ၿငိမ္ၿငိမ္ကိုမေနႏိုင္ပါဘူးဟာ.. ငါးကိုကုန္းေပၚတင္ထားသလို ၿဖတ္ၿဖတ္လူးေနတာပဲ.. အိမ္မွာကိုမေနႏုိင္တာ.. ငါနဲ႔တက်က္က်က္ေပါ႔..”

မမႏွင္းအမ်ိဳးသား ကိုေနာင္က သေဘာေကာင္းပါတယ္.. စတတ္ေနာက္တတ္တဲ႔ကိုေနာင္႔ကို မိုးေရာ အလင္းေရာခင္ၾကတယ္.. လက္ထပ္ၿပီးတာ ၁ႏွစ္ေက်ာ္ပဲရွိေသးေတာ႔ ကေလးလဲမရွိေသးတာမို႔ ကိုေနာင္ကအိမ္မကပ္ပဲ ေလွ်ာက္လည္ေနလို႔ မမနဲ႔တက်က္က်က္.. သက္တူရြယ္တူေတြဆိုေတာ႔ ေပ်ာ္စရာေတာ႔ေကာင္းသား.. မိုးနဲ႔အလင္းဆိုရင္ေရာ.. အို.. ဘာေတြေတြးေနမိပါလိမ္႔..

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ညေရာက္ေတာ႔ အနာကကိုက္ေနတာမို႔ မိုးအိပ္မေပ်ာ္ေပ.. အိပ္မပ်ာ္တဲ႔အတူတူ လွဲမေနခ်င္တာမို႔ အဘိုးအေမြတုတ္ေကာက္ၾကီးနဲ႔ေထာက္ရင္း ၿခံထဲဆင္းလာခဲ႕သည္.. ႏွင္းသီးပင္မွာၾကိဳးခ်ည္ၿပီးလုပ္ထားတဲ႔ ဒါန္းေလးေပၚထိုင္လိုက္ရင္း ေခါင္းေမာ႔ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ႏွင္းရည္စိုေနတဲ႔ႏွင္းသီးေလးေတြက လေရာင္ေအာက္မွာတလက္လက္နဲ႔.. ဒီည လသာလြန္းသည္.. လၿပည္႔ညကိုး.. ခြၽတ္ကနဲအသံၾကားလို႔လွည္႔ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔..

“ေၾသာ္.. အလင္း.. လာေလ.. ငါအိပ္မရလို႔ဟ..”

“အနာကနာလို႔လား..”

“ေအး.. နည္းနည္းပါ.. အနာဆိုလို႔ နင္မွတ္မိေသးလား.. နင္ဒီဒါန္းေပၚကလိမ္႔က်ၿပီး လက္က်ိဳးသြားတာေလ..”

“မွတ္မိတာေပါ႔.. ခံရတဲ႔ငါကမငိုပဲ နင္ငိုေနလို႔ၿပန္ေခ်ာ႔ရတာေလ..”

“ငါကနင္နာေနတာ သနားလို႔ပါဟ..”

“နင္႔စိတ္က မာမလိုနဲ႔ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ႔တယ္.. နင္သတိထားမိလား.. တၿခားေနရာေတြမွာသာ မာသလိုလိုနဲ႔.. နင္႔ခံစားခ်က္ေတြကေတာ႔ ႏုႏုေလးရယ္..”

“မသိပါဘူးဟာ.. နင္ကေရာမအိပ္ေသးဘဲ ဘာလုပ္ေနတာလဲ..”

“အိပ္ေတာ႔မလို႔.. နင္တို႔ၿခံထဲမွာ ၿဖဴၿဖဴအရိပ္လွမ္းေတြ႔လိုက္တာနဲ႔ ဥစၥာေစာင္႔လား သရဲမလားလို႔ လာၾကည္႔တာ..”

“အံမယ္.. ငါ႕ကိုမ်ား သရဲနဲ႔မွားစရာလား..”

“နင္႔ကိုယ္နင္လဲၿပန္ၾကည္႔ဦးေလ.. ဆံပင္ဖားလ်ားနဲ႔ အၿဖဴ၀မ္းဆက္နဲ႔.. ၿပီးေတာ႔ အသားကမဲမဲ.. မ်က္လံုးကၿပဴးၿပဴး.. ဟားဟား..”

“ေအး.. ေၿပာပါ.. ငါ႔ကိုယ္ငါလဲ မလွမွန္းသိပါတယ္.. နင္႔ရည္းစားက်မွ လွလွေလးရွာေပါ႔..”

“ရွာရမွာေပါ႔ဟ.. မိန္းမပီပီသသ.. ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း.. လွလွပပေလးကို ရွာရမယ္..”

“အေၿပာမၾကီးနဲ႔ကိုယ္ေတာ္.. သြားေခါၾကီးနဲ႔ညားေနမယ္.. ဟိ ဟိ..”

“ေအးပါ.. နင္လဲရည္းစားရွာရင္ အၾကမ္းခံတာေလးရွာမွ.. နင္ေခါင္းေခါက္တာ ဗိုက္ေခါက္လိမ္တာေတြခံႏိုင္ဖို႔က ေတာ္ရံုဆိုမလြယ္ဘူး.. ၾကမ္းေတာမ.. ေၾသာ္.. နားနည္းနည္းေလးရင္ပိုေကာင္းမယ္.. နင္႔ရဲ႔ပြစိပြစိဒဏ္ကို ခံႏိုင္ရည္ရွိတာေပါ႔..”

မိုး အလင္းကိုမ်က္ေစာင္းလွမ္းထိုးရင္း..

“ေတာ္ၿပီ.. သြားအိပ္ေတာ႔မယ္.. နင္လဲသြားေတာ႔..”

“အိုေခ.. ဂိုးၿပီးၾကမ္းေတာမေရ..”

တုတ္ေကာက္တေတာက္ေတာက္နဲ႔ ေလွ်ာက္ေနတဲ႔မိုးကို

“ဟားဟား.. ဖြားဖြားေဒၚပြင္႔.. ေၿဖးေၿဖးေလွ်ာက္ေနာ္..”

မိုးမၾကားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး အိမ္ထဲ၀င္ခဲ႔သည္..

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

(To be continued)



Saturday, July 10, 2010

အခါလြန္မိုး

“အတူေနခဲ႔စဥ္ ရင္းႏွီးခဲ႔အခ်ိန္မ်ားစြာ ႏွလံုးသားခ်င္းနားလည္ပါေသာ္လဲအခ်စ္မွာ မပြင္႔လင္းခဲ႔ ဘာေၾကာင္႔မ်ား တိတ္တခိုးေလးစိတ္လႈပ္ရွား.. ရင္ထဲကစကားမ်ား က်ိတ္မွိတ္ၿမိဳသိပ္ထား..
ေၾသာ္လြန္ခဲ႔ၿပီ.. ေ၀းသြားမွၿပန္ေတြးကာ.. ႏွေၿမာတသလြမ္းေနပါေသာ္လဲ မတတ္သာ.. ေယာက္်ားတို႔ရဲ႔မာန.. သူမိန္းကေလးတို႔သဘာ၀.. ရင္ထဲကပန္းတစ္ပြင္႔ ေသာ႔ခတ္လံုၿခံဳသြား..”

အိုး.. တိုက္ဆိုင္လွခ်ည္လား.. ဘယ္ကသီခ်င္းသံပါလိမ္႔.. ကိုယ္အခုခံစားေနရတာနဲ႔ တထပ္တည္းမွ တကယ္႔ကိုတထပ္တည္း.. ၿဖတ္ခနဲ သူမမ်က္ႏွာေလးကိုၿမင္ေယာင္သြားမိတယ္.. အေတြးထဲမွာေတာင္မွ သူမက ေလွာင္ၿပံဳးလို႔.. မေတြးခ်င္ေတာ႔ပါဘူး.. ေခါင္းကိုေယာင္ၿပီးခါလိုက္မိေတာ႔ ဆံပင္မတိုမရွည္ေတြမွာ ခိုတြဲေနတဲ႔ မိုးေရစက္ေတြက ၿဖာကနဲလြင္႔ထြက္သြားၾကတယ္.. ခု.. မိုးရြာေနတယ္.. ဟုတ္တယ္.. သည္းသည္းမည္းမည္းကိုရြာေနတာေပါ႔.. သီတင္းကြၽတ္ၿပီးမွရြာတဲ႔မိုး.. အခါလြန္မိုး.. ကိုယ္႔ရင္ထဲက အခါလြန္မိုးက ပိုသည္းေနတယ္ ေကာင္မေလးေရ...

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕.. ဆီဒိုးနားဟိုတယ္..

“မိမိုးရယ္.. မိုးေတြကလဲ သည္းလိုက္တာ.. မဂၤလာပြဲစမယ္႔အခ်ိန္ေတာ႔ တိတ္ေကာင္းပါရဲ႔ေနာ္..”

အလွၿပင္ေပးေနတဲ႔မမေၿပာမွပဲ ၿပတင္းအၿပင္ကိုၾကည္႔မိတယ္.. ဟုတ္ပါ႔.. မိုးေတြရြာေနလိုက္တာမွ သည္းသည္းမည္းမည္း.. သီတင္းကြၽတ္ၿပီးေနမွပဲ ဒီေလာက္အၿငိႈးတၾကီးရြာရသလားမိုးရယ္.. အခါလြန္မိုးမို႔ အၿငိႈးနဲ႔ရြာေနသလား.. တဆက္တည္း ရင္းႏွီးေနတဲ႔အၿပံဳးတစ္ခုကို ၿမင္ေယာင္မိသြားတယ္.. သူ.. မခ်ိဳမခ်ဥ္ေလးၿပံဳးလို႔.. မေတြးသင္႔ေတာ႔ပါဘူး.. ေယာင္ၿပီးေခါင္းကိုရမ္းမိေတာ႔ ဆံညွပ္နဲ႔ေသခ်ာမတြယ္ရေသးတဲ႔ သစ္ခြပန္းေလးက လြင္႔ခနဲၿပဳတ္က်သြားတယ္..

“ငါကသစ္ခြပန္းေတာ႔မၾကိဳက္ပါဘူး.. သူမ်ားကိုမွီခိုၿပီးမွ ရွင္သန္ေနရတာၾကီး..”

အိုး.. သတိရမိသြားၿပန္ၿပီး..

“ၿငိမ္ၿငိမ္ေနပါမိမိုးရယ္.. ဘာလို႔ေခါင္းတယမ္းယမ္းၿဖစ္ေနရတာလဲ..”

မိမိုးၿငိမ္သြားပါၿပီ.. မမၿငိမ္ခိုင္းလို႔ေတာ႔မဟုတ္.. မိမိုးရဲ႔စိတ္အေတြးေတြကေတာ႔ ေ၀းသထက္ေ၀းရာဆီ တရိပ္ရိပ္ေၿပးလို႔..

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


လြန္ခဲ႔တဲ႔၁၅ႏွစ္

“မိမိုးေရ.. မိမိုး.. ဟိုဘက္အိမ္ကို လူသစ္ေတြေၿပာင္းလာတယ္ဟ..”

မမႏွင္းလဲ႔ၿဖဴက အေၿပးေလးလာေခၚေတာ႔ မိုးစက္ပြင္႔လဲ မမေနာက္ထလိုက္သြားမိတယ္..

တီအီးကားၾကီးႏွစ္စင္းနဲ႔အၿပည္႔ ပစၥည္းေတြကို သယ္ခ်ေနၾကတယ္.. သူတို႔အိမ္ေလးကၿဖင္႔ တစ္ထပ္ခြဲတိုက္ပု ခပ္ေသးေသးေလးကို ဒီပစၥည္းေတြ ဘယ္လိုထည္႔မွာပါလိမ္႔လို႔ စပ္စပ္စုစုေလး ေတြးမိတယ္.. ကားတစ္စင္းက ပစၥည္းေတြကုန္သြားလို႔ ေနာက္တစ္စင္း ပစၥည္းေတြခ်ေတာ႔မွပဲ သေဘာေပါက္ေတာ႔တယ္.. တီအီးကားၾကီး တစင္းလံုးအၿပည္႔ ပန္းပင္ေတြ.. ပ်ိဳးပင္ေတြပါလား.. လွလိုက္တဲ႔အပင္ေလးေတြ.. သူမတို႔ၿခံေတြက အက်ယ္ၾကီးေတြဆိုေတာ႔ အပင္ေတြစိုက္လို႔သိပ္ေကာင္းတာေပါ႔..

“ဟဲ႔.. မိုးေတြရြာလာၿပီ.. သီတင္းေတာင္ကြၽတ္ၿပီးေနမွပဲ.. အခါမဟုတ္မိုးကေတာ႔ ေႏွာင္႔ယွက္ၿပီ.. စပ္စုလို႔ေကာင္းေနတုန္း..”

မိုးတို႔အိမ္၀ရန္တာက အမိုးမပါတာမို႔ ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္သား စပ္စုေနတာကိုရပ္ၿပီး.. အိမ္ထဲေၿပး၀င္ခဲ႔ၾကတယ္.. ဖြင္႔ထားတဲ႔ၿပတင္းေတြလိုက္ပိတ္ရင္း တဖက္အိမ္ကိုလွမ္းၾကည္႔မိေတာ႔ မိုးတို႔အခန္းနဲ႔တည္႔တည္႔ကအခန္းမွာ မိုးနဲ႔ရြယ္တူေလာက္ထင္ရတဲ႔ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္.. ကတ္ထူပံုးေတြထဲက ပစၥည္းေတြကိုထုတ္ၿပီး ေနရာခ်ေနတယ္.. မိုးရပ္ၾကည္႔ေနတုန္းမွာပဲ.. သူက တခုခုကို ပံုးရွည္ရွည္ၾကီးထဲက ဂရုတစိုက္ေလးထုတ္ယူေနတာ ေတြလိုက္ရတယ္.. မိုးအခန္းက အေပၚထပ္မွာမို႔ သူ႔အခန္းကို အေပၚစီးကေန ေသေသခ်ာခ်ာၿမင္ေနရတာကိုး..

အို.. ဘုရားေရ.. ဂစ္တာတလက္ပါလား.. သူက သူ႔ဂစ္တာေလးကို တယုတယဖံုသုတ္ေနတယ္.. အင္းမဆိုးပါဘူး.. ငါနဲ႔၀ါသနာေတာ႔တူေနၿပီ.. သူငယ္ခ်င္းအသစ္ရဦးမွာေပါ႔လို႔ ေတြးၿပီးၿပံဳးရင္း ၿပတင္းတခါးကိုပိတ္လို႔ ေအာက္ထပ္ကိုဆင္းလာခဲ႔တယ္.. ဧည္႔ခန္းထဲေရာက္ေတာ႔..

“သမီးမိုး.. လာဦး.. အန္တီ႔ကိုမွတ္ထားေနာ္.. အန္တီေမတဲ႔.. ဟိုဘက္ၿခံကိုခုမွေၿပာင္းလာတာ.. မမေမ သူက ႏုသမီးအငယ္ေလးေလ.. မိုးစက္ပြင္႔တဲ႔..”

“ႏုသမီးေတြက အေခ်ာေလးေတြပဲ.. အန္တီ႔မွာက သားသံုးေယာက္ပဲရွိေတာ႔ သမီးမိန္းကေလးေတြဆို သိပ္ခ်စ္တာ.. သမီးမိုးေရာ သမီးႏွင္းေရာ.. အိမ္ကိုလာလည္ၾကေနာ္.. သားတို႔နဲ႔လဲ မိတ္ဆက္ေပးရတာေပါ႔.. ဒါနဲ႔ ႏုေရ.. သားငယ္ကို အိမ္နဲ႔နီးတဲ႔ သမီးတို႔ေက်ာင္းကိုေၿပာင္းမယ္႔ဟာေလး.. ကူညီပါဦးေနာ္..”

“ကူညီရမွာေပါ႔မမေမရယ္.. သားငယ္ေလးက ငါးတန္းဆိုေတာ႔ မိုးနဲ႔အတန္းတူေပါ႔.. ပထမသံုးလပါတ္ေတာင္ ေၿဖၿပီးေနၿပီဆိုေတာ႔ လြယ္မွလြယ္ပါ႔မလားပဲ.. သမီးတို႔ေဖေဖကို


ဆရာၾကီးဆီသြားေၿပာခိုင္းေပးမယ္ေလ.. သူတို႔က ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြဆိုေတာ႔ ေၿပာလို႔ေကာင္းတာေပါ႔..”

“ေက်းဇူးပါပဲႏုရယ္.. မမပါလိုက္သြားမယ္ေလ.. သားငယ္ကိုလဲေခၚသြားရမယ္..”

“ဟုတ္ၿပီမမေမ.. မနက္ၿဖန္မနက္သြားလိုက္ၾကတာေပါ႔.. ႏုစီစဥ္ထားလိုက္မယ္..”

“ႏုကိုအရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္ညီမရယ္.. ကဲ.. မမၿပန္မယ္ေနာ္.. အိမ္မွာက ရွင္းစရာေတြပံုလို႔.. သားငယ္ေက်ာင္းအတြက္ စိတ္ပူေနတုန္း သမီးေလးႏွစ္ေယာက္ကိုလွမ္းေတြလိုက္လို႔ ရြယ္တူေလာက္ေလးေတြပဲ.. ေက်ာင္းအေၾကာင္းေမးရင္ အဆင္ေၿပေလာက္တယ္ဆိုၿပီး ေၿပးလာရတာ.. သိတဲ႔အတိုင္း သားေတြခ်ည္းဆိုေတာ႔.. သမီးေတြေလာက္ အားကိုးမရဘူး.. ဘာမဆို ကိုယ္ပါမွ.. သြားၿပီေနာ္.. သမီးတို႔...”

ခုမွေတြ႔ဖူးတဲ႔အန္တီေမကို မိုးစိတ္ထဲက ခင္သြားမိတယ္.. စကားေၿပာတာ ပြင္႔ပြင္႔လင္းလင္းနဲ႔မို႔ထင္တယ္.. စိတ္ထဲရင္းရင္းႏီွးႏွီး ၿဖစ္သြားသလိုပဲ..

အန္တီေမၿပန္သြားေတာ႔ ေမေမကသူတို႔မိသားစုအေၾကာင္းေၿပာၿပတယ္.. အန္တီေမက မုဆိုးမပူပူေႏြးႏြးတဲ႔.. သူ႔ေယာက္်ားက လြန္ခဲ႔တဲ႔သံုးလေလာက္ကဆံုးသြားတာတဲ႔.. အရင္ကထိပ္တန္းရပ္ကြက္တစ္ခုမွာေနခဲ႔ၿပီး ခုေတာ႔စီးပြားေရးကလဲက်တာမို႔ သူ႔သားၾကီးဦးစီးတဲ႔ အိမ္စီးပြားေရးထဲ ေငြရင္းထပ္ထည္႔ရေအာင္ အိမ္ေရာင္းၿပီး ခုအိမ္ေလးကို ၿပန္၀ယ္လိုက္တာတဲ႔ေလ.. ခုမွခင္ရတဲ႔သူကို အတြင္းေရးကအစ ေၿပာၿပသြားတဲ႔ အန္တီေမက ေတာ္ေတာ္ပြင္႔လင္းတာပဲလို႔ ေတြးလိုက္မိတယ္.. ေမေမထသြားေတာ႔ မမက

“ဟဲ႔.. သူ႕သားေတြက လူေတာ႔ဘယ္လိုေနမယ္မသိဘူး.. နာမည္ေတြကေတာ႔ ၿမင္႔လိုက္တာမွ မိုးေပၚကေတြခ်ည္းပဲ.. မိုးၿမင္႔တိမ္ရယ္.. အာကာစိုးမိုးရယ္.. လၿပည္႔လင္းရယ္.. နင္နဲ႔အတန္းတူဆိုတာ အဲဒီလၿပည္႔လင္းေပါ႔..”

ေၾသာ္.. သူ႕နာမည္က လၿပည္႔လင္းတဲ႔.. ေကာင္းသားပဲ.. လၿပည္႔လင္းဆိုေတာ႔ ေမွာင္မေနေတာ႔ဘူးေပါ႔..


xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx


“ေဒၚပြင္႔”

“အာ.. လုပ္ၿပန္ၿပီ.. အဲလိုေခၚတာၾကီး ငါမၾကိဳက္ပါဘူးဆို..”

“နင္က်ေတာ႔ငါ႔ကိုသူမ်ားနဲ႔မတူေအာင္ေခၚၿပီးေတာ႔..”

“ဟဲ႔.. ငါေခၚတာက နားေထာင္ေကာင္းတယ္.. အလင္းတဲ႔.. ဘယ္ေလာက္ေခၚလို႔ေကာင္းလိုက္လဲ.. နင္ေခၚတာၾကီးကလဲ.. ငါကအေဒၚၾကီးက်ေနေရာ..”

“ထားလိုက္စမ္းပါဟာ.. ငါနင္႔ကို ေဒၚပြင္႔လို႔ေခၚလာတာပဲ ၾကာလွၿပီ.. ခုမွလာေၿပာမေနနဲ႔.. ငါနင္႔ဆီလာတဲ႔အေၾကာင္းရင္းေတာင္ ေမ႔ေတာ႔မယ္.. နင္႔သစ္ခြပင္ေလး ပြင္႔ေနၿပီဟ..”

“ဟယ္.. ဟုတ္လား.. လာ.. သြားၾကည္႔ရေအာင္..”

ေၿပာေၿပာဆိုဆိုနဲ႔ ခ်ာခနဲလွည္႔ထြက္လာတဲ႔ မိုး ေနာက္ကို အလင္းေၿပးလိုက္လာသံၾကားရတယ္.. မိုးဆံပင္ေတြေလထဲ၀ဲေနတာကို အလင္းၾကည္႔ေနလိမ္႔မယ္ထင္ပါရဲ႕.. အလင္းကမိုးဆံပင္ေတြကို သေဘာက်တယ္တဲ႔.. သူတို႔အိမ္ေၿပာင္းလာတဲ႔ေန႔က မိုးၿပတင္းေပါက္ကေခ်ာင္းေနတာကို သူလဲၿမင္တယ္တဲ႔ေလ.. မိုးဆံပင္အရွည္ၾကီးေတြကို သူသတိထားမိသြားတယ္တဲ႔.. ေက်ာင္းမွာတခန္းတည္းအတူတူတက္ရေတာ႔ မိုးကသူ႔ရဲ႕ဆရာေပါ႔.. စာလုပ္ဖို႔ပ်င္းတဲ႔အလင္းကို တိုက္တြန္းရတာလဲ မိုးပဲေပါ႔.. ဆရာလုပ္လြန္းတဲ႔မိုးကို သူက ၾကီးေတာ္ပြင္႔တဲ႔.. ေနာက္ေတာ႔ ေဒၚပြင္႔လို႔ပဲေခၚေတာ႔တယ္.. မိုးကေတာ႔ သူမ်ားေတြနဲ႔မတူေအာင္ အလင္းလို႔ပဲေခၚလိုက္တယ္.. အားလံုးက လၿပည္႔လို႔ေခၚၾကတာေလ..

“ဟယ္.. အရမ္းလွတာပဲအလင္းရယ္.. နင္ကေတာ္လိုက္တာ.. ငါ႔ဆီမွာထားတုန္းက ငါလဲဂရုတစိုက္ ေရေလာင္းေလာင္းေပးတာပဲ.. ပြင္႔ကိုမလာဘူး.. နင္႔ကိုေပးလိုက္တာမွ ၂လေတာင္မရွိေသးဘူး ပြင္႔ေနၿပီ..”

“အရူးမ.. ေရေလာင္းရံုနဲ႔ဘယ္ရမလဲဟ.. ေနေရာင္ၿခည္လဲ ရေအာင္လုပ္ေပးရတယ္.. သိပ္ပူေနတဲ႔ေနရာမွာလဲမထားရဘူး.. အပင္တစ္မ်ိဳးစီမွာ ပန္းပြင္႔ဖို႔လိုအပ္ခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြရွိတာေပါ႔.. နင္ဟာေလ.. ပန္းေတာ႔ၾကိဳက္တတ္တယ္.. စိုက္ေတာ႔မစိုက္တတ္ဘူး.. ၿပဳစုပ်ိဳးေထာင္ရမွာလဲ ပ်င္းေသး.. ပြင္႔ပါလိမ္႔မယ္ အားၾကီးၾကီး..”

“ငါစိုက္တတ္ဖို႔မလိုပါဘူး.. နင္ရွိတာပဲ.. ငါၾကိဳက္တဲ႔ပန္းကို နင္ကအမ်ားၾကီးပြင္႔ေအာင္ စိုက္ေပးေပါ႔ဟ.. ခုလိုပဲေလ.. ပြင္႔လာေတာ႔ ငါယူမွာေပါ႔.. ေနာ္..”

“ေၾသာ္.. ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္ေနာ္.. ငါ႔ကိုမ်ား နင္႔မာလီမွတ္ေနလား..”

“မာလီမဟုတ္ပါဘူးဟ.. နင္ကငါ႔ရဲ႕ဥယာဥ္မႈးေပါ႔.. ဟိဟိ..”

“ထားပါေတာ႔ ထားပါေတာ႔..”

“ထားပါတယ္ထားပါတယ္.. ဟဲ႔.. ဒါနဲ႔.. ေအာင္စာရင္းေတြထြက္ေတာ႔မယ္တဲ႔.. ရင္ခုန္လိုက္တာဟာ.. ငါလိုခ်င္တဲ႔ ၀ိုင္တီယူမွ ၀င္ပါ႔မလားမသိဘူး.. နင္ေရာ ရင္မခုန္ဘူးလား”

“မခုန္ပါဘူး.. ေအာင္မွာေသခ်ာေနတာပဲ.. ငါတက္ခ်င္တဲ႔ ေဘာ႔တနီက အမွတ္အမ်ားၾကီးမွမလိုတာ..”

“ဟာ... ငါကနင္နဲ႔အတူတူ ေက်ာင္းတက္ခ်င္ေသးတာဟ.. ဘာလဲ နင္ကငါနဲ႔အတူတူ မတက္ခ်င္ေတာ႔ဘူးလား..”

“ငါနဲ႔အတူတူတက္ခ်င္ရင္ နင္လဲေဘာ႔တနီယူေပါ႔.. ေသခ်ာေပါက္ရမွာပဲ.. စိတ္ပူရေတာင္ သက္သာေသးတယ္..”

“ေတာ္စမ္းပါဟာ.. ငါက ကိုကိုၾကီးမိုးတိမ္လို အင္ဂ်င္နီယာၾကီးၿဖစ္ခ်င္တာဟ.. ဒါနဲ႔ ကိုကိုၾကီးေတာင္ မေတြ႔တာၾကာၿပီေနာ္.. ခရီးထြက္သြားၿပန္ၿပီလား..”

“ေအးေပါ႔ဟ.. သူက ေအာင္ၿမင္ေနတဲ႔ ကန္ထရိုက္တာၾကီးဆိုေတာ႔ အလုပ္ကမ်ားမွမ်ား.. သူမရွိတာလဲေကာင္းသားပဲ.. ရွိရင္ငါ႔ကို ဆူေနဦးမွာ.. အပင္ေတြၾကားပဲ တခ်ိန္လံုးေရာက္ေနလို႔ေလ..”

“နင္ကလဲနင္ပဲ.. တခ်ိန္လံုး ေၿမၾကီးနဲ႔လူးၿပီး အပင္ေတြကိုပဲ ၾကည္႔ေနတာကိုး.. ငါကေတာ႔ ကိုကိုၾကီးကို အားက်တယ္.. သူ႔လိုေတာ႔ စီဗယ္လ္မယူခ်င္ဘူး.. ငါက အာခီလိုခ်င္တာ.. ဒီဇိုင္းေတြဆြဲမယ္.. ငါဆြဲထားတဲ႔အိမ္ပံုစံကို ကိုကိုၾကီးကိုေဆာက္ခိုင္းမယ္.. မေကာင္းဘူးလား..”

“ေအးပါဟာ.. နင္႔မုန္႔ဆီေၾကာ္ကၿဖင္႔ အေ၀းၾကီးမွာ.. ႏႈတ္ခမ္းၾကိဳနာမေနနဲ႔.. နင္႔ပန္းရၿပီမလား.. ၿပန္ေတာ႔ေလ.. ငါလုပ္စရာရွိေသးတယ္..”

“ေအာင္မာ.. နင္ကငါ႔ကိုႏွင္တယ္ေပါ႔.. မၿပန္ေသးဘူး.. နင္လုပ္စရာရွိတာလုပ္ေပါ႔.. ငါထိုင္ၾကည္႔ေနမယ္..”

“အာ.. မရဘူး.. နင္ကပါးစပ္ပိတ္ၿပီး ၁မိနစ္ေနႏိုင္တာမွမဟုတ္ပဲ.. ငါက ဘြန္ဆိုင္းပင္ေလးတစ္ခုကို ပံုသြင္းမလို႔ဟ.. နင္ရွိေနရင္အေႏွာင္႔အယွက္ၿဖစ္တယ္.. မရဘူး ၿပန္ေတာ႔..”

ေၿပာေၿပာဆိုဆိုနဲ႔ မိုးကို မွန္လံုအိမ္ေလးရဲ႔အၿပင္ အတင္းတြန္းထုတ္ၿပီး တခါးကိုပိတ္ပစ္လိုက္တယ္.. အၿမဲတမ္းအဲလိုခ်ည္းပဲ.. သူ႕အပင္ေတြနဲ႔ပါတ္သတ္လာရင္ မိုးကိုဂရုမစိုက္ေတာ႔ဘူး.. မိုးလဲစိတ္ဆိုးဆိုးနဲ႔ ေၿခေဆာင္႔ၿပီးလွည္႔ထြက္လာခဲ႔လိုက္တယ္.. ကိုကိုၾကီးၿပန္လာမွတိုင္ေၿပာရမယ္.. ကိုကိုၾကီးကေတာ႔ မိုးဘက္ေတာ္သားေပါ႔.. သိပ္ေတာ္ၿပီးထက္ၿမက္တဲ႔ကိုကိုၾကီးက ဘာကိုမဆိုေလာဘမရွိတဲ႔အလင္းကို နည္းနည္းေလးမွ စိတ္တိုင္းမက်ပါ..

တကယ္ေတာ႔ ကိုကိုၾကီးမိုးၿမင္႔တိမ္က သူတို႔မိသားစုမွာ ဦးေဆာင္သူေပါ႔.. သူ႕ေဖေဖဆံုးေတာ႔ ကိုကိုၾကီးကေက်ာင္းၿပီးကာစ.. ကိုလတ္အာကာက ေဆးေက်ာင္းတက္လက္စၾကီး.. အလင္းကေတာ႕ မိုးနဲ႔အတူတူ ၅တန္းေပါ႔.. အလင္းတို႔ေဖေဖက ရုတ္တရက္ဦးေႏွာက္ေသြးေၾကာၿပတ္ၿပီးဆံုးတာဆိုေတာ႔.. အန္တီေမကလည္း ဘာမွမလုပ္တတ္ မကိုင္တတ္မို႔ ေတာ္ေတာ္ေလးကသီခဲ႔ရတယ္.. ေနာက္ေတာ႔ သူတို႔ေဖေဖရဲ႔ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းကို ကိုကိုၾကီးကဦးစီးၿပီးလုပ္ရတာေပါ႔.. အစကေတာ႔ဘယ္သိပ္အဆင္ေၿပမလဲ.. ဒါေပမယ္႔ ထက္ၿမက္တဲ႔ကိုကိုၾကီးက အခ်ိန္တိုအတြင္းမွာပဲ ၿပန္ေအာင္ၿမင္ေအာင္လုပ္ႏိုင္ခဲ႔တာ.. ကိုလတ္ကို အဂၤလန္မွာေတာင္ ေက်ာင္းထားေပးႏိုင္ေနၿပီ..

မိုးကလဲ ကိုကိုၾကီးလို ေတာ္ခ်င္တာ.. ထက္ခ်င္တာ.. အလင္းကိုလဲ ကိုကိုၾကီးလိုၿဖစ္ေစခ်င္တာ.. ခုေတာ႔ ဒင္းက.. သူ႔အပင္ေတြက ပထမ.. သူ႕ဂီတက ဒုတိယေလ.. အင္း.. မိုးသူငယ္ခ်င္းေလးက သီခ်င္းအဆိုေတာ႔ေကာင္းသား.. ဂစ္တာတီးတာလဲ ေကာင္းမွေကာင္း.. သူဆိုၿပတတ္တဲ႔ သူေရးထားတဲ႔သီခ်င္းေလးေတြကိုလဲ မိုးသိပ္ၾကိဳက္တယ္.. ခုေတာ႔ေနပါေစဦး.. ညေနက်မွ သီခ်င္းဆိုၿပီးၿပန္ေခ်ာ႔ခိုင္းရမယ္လို႔ က်ိတ္ေတြရင္း မိုးၿပန္လာခဲ႔သည္..

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

သိပ္မထူးၿခားလွတဲ႔ တနဂၤေႏြမနက္ခင္းတစ္ခု..

မနက္ၿဖန္က်ရင္ မိုးဆြဲထားတဲ႔အိမ္ပံုစံအတြက္ ပံုစံငယ္ေလးတင္ရမွာမို႔ မိုးတစ္ေယာက္ တကုပ္ကုပ္အလုပ္ရႈပ္ေနသည္.. ဧည္႔ခန္းတစ္ခုလံုးလဲ ကတ္ထူၿဖတ္စေတြ ေကာ္ဗူးေတြ ေဆးေရာင္စံုဗူးေတြႏွင္႔ ရႈပ္ပြေနသည္..

အိမ္၀မွာလူရိပ္ေတြ႔လို႔ ေမာ႔ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔..

“ဟယ္.. အလင္း.. အသံမေပးဘာမေပးနဲ႔.. လန္႔လိုက္တာ.. ဘယ္တုန္းကေရာက္တာလဲ.. ေမွာ္ဘီကတန္းလာတာလား.. အန္တီေမဆီေရာ ေရာက္ၿပီးၿပီလား..”

“အား.. မ်ားလိုက္တဲ႔ေမးခြန္းေတြ.. ငါေရာက္ေနတာ ၅မိနစ္ေလာက္ရွိၿပီ.. နင္႔ဆီတန္း၀င္လာလို႔ ေမေမ႔ဆီေနာက္မွသြားမွာ.. ေရာ႔.. ငါ႔ၿခံထဲမွာ ေဆာင္ေတာ္ကူးပန္းေတြပြင္႔လို႔ နင္႔အတြက္လာေပးတာ..”

ေၿပာေၿပာဆိုဆို ေဆာင္ေတာ္ကူပန္းေတြ တေပြ႔ၾကီး မိုးကိုလွမ္းေပးတယ္..

“နင္႔ပံုလဲနင္ၿပန္ၾကည္႔ပါဦး ေဒၚပြင္႔ရယ္.. ဆံပင္ကစုပ္ဖြားနဲ႔ မ်က္ႏွာေၿပာင္နဲ႔.. ေတာ္ေတာ္မိန္းမပီသတာပဲေနာ္..”

“ငါအလုပ္မ်ားေနတာနင္မၿမင္ဘူးလား.. နင္ေရာက္လာတာအေတာ္ပဲအလင္းရယ္.. ငါ႔ကိုကူပါဦး.. သစ္ပင္ရုပ္ေလးေတြ ေဆးကူၿခယ္ေပးေနာ္.. ငါနင္႔ကို ၾကာဇံခ်က္နဲ႔ ေရွာက္သီးသုပ္လုပ္ေကြၽးမယ္ေလ..”

“ေအးပါ.. ကူလုပ္ေပးပါ႔မယ္.. ခု ေမေမ႔ဆီခဏသြားလိုက္ဦးမယ္.. ငါၿပန္လာခဲ႔မယ္ေနာ္..”

အလင္းထြက္သြားေတာ႔ ၿမင္ကြင္းကေပ်ာက္သြားတဲ႔အထိ လိုက္ေငးေနမိတယ္.. မိုးသူငယ္ခ်င္းေလးက တကယ္ကိုလူၾကီးၿဖစ္ေနၿပီ.. သူ႕အခ်ိန္ေတြကို ပန္းပင္ေတြအတြက္ ၿမႈပ္ႏွံထားတဲ႔ ၿခံလုပ္ငန္းရွင္ၾကီးၿဖစ္ေနၿပီ.. သူတက္ခ်င္တဲ႔ ေဘာ႔တနီဘာသာကို အေ၀းသင္ပဲတက္ၿပီး ပန္းစိုက္တဲ႔လုပ္ငန္းကို စီးပြားၿဖစ္လုပ္ေနတာ မိုးတို႔ပထမႏွစ္စတက္ကတည္းက.. အစကေတာ႔ အိမ္ၿခံထဲမွာပဲစိုက္ေနရာက လုပ္ငန္းတြင္က်ယ္လာေတာ႔ ေမွာ္ဘီမွာၿခံက်ယ္ၾကီး၀ယ္ၿပီး အၾကီးအက်ယ္ကိုလုပ္ေတာ႔တာ.. မႏွစ္ကေတာ႔ သူပါေမွာ္ဘီၿခံထဲကို အၿပီးေၿပာင္းသြားတယ္ေလ.. မိုးကလဲ ေမွာ္ဘီမွာေက်ာင္းတက္ရတာဆိုေတာ႔ အေတာ္ပဲေပါ႔.. အတန္းအားတိုင္း အလင္းၿခံထဲကိုပဲ သြားလည္ေနက်.. မိုးတို႕သူငယ္ခ်င္းတသိုက္ သူ႕ၿခံထဲေရာက္ေနၿပီဆို သူ႔မွာအလစ္ကိုမေပးရဲဘူး.. သူ႔ပန္းေတြထိမွာစိုးလို႔ေလ..
ၿဖတ္ခနဲလူရိပ္ေတြ႔လိုက္ေတာ႔ ေမာ႔မၾကည္႔ဘဲ..

“အလင္း.. လာေလ.. ၿမန္သားပဲ..”

“မ.. ကြၽန္ေတာ္.. ညီညီပါ..”

“ေၾသာ္.. ညီညီ.. လာေလ.. ေဆာရီး.. မိုးကအလင္းၿပန္လာတာထင္လို႔.. ဆို.. ဘာကိတ္..”

“မ.. လိုမယ္ထင္လို႔.. လုပ္ၿပီးသားသစ္ပင္ပံုေလးေတြလာေပးတာ.. တေန႔ကလွည္းတန္းေစ်းထဲမွာ ေတြ႔လို႔၀ယ္ထားလိုက္တာေလ..”

“အားနာစရာၾကီး.. မိုးလုပ္တတ္ပါတယ္.. လုပ္ေတာင္လုပ္ၿပီးေနၿပီ.. ေဆးၿခယ္ဖို႔ပဲက်န္ေတာ႔တာ..”

“ၿခယ္မေနပါနဲ႔ေတာ႔မရယ္.. မ.. ပင္ပန္းပါတယ္.. ရယ္ဒီမိတ္ေလးေတြက ပိုလွတာပဲ.. သံုးလိုက္ေပါ႔..”

ၿခံတခါးပိတ္သံၾကားလို႔ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ အလင္း..

“အလင္း.. မိတ္ဆက္ေပးရဦးမယ္.. သူက စိုင္းညီညီလတ္တဲ႔.. ငါတို႔အာခီကပဲ.. ဂ်ဴနီယာေပါ႔.. ညီညီ သူကမိုးအခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္း.. လၿပည္႔လင္းတဲ႔.. မိုးတို႔ေက်ာင္းလစ္ၿပီး သြားသြားေနတာ သူ႔ၿခံထဲေပါ႔..”

“ေတြ႔ရတာ၀မ္းသာပါတယ္ ကိုလၿပည္႔..”

အလင္းကၿပံဳးယံုပဲၿပံဳးၿပတယ္.. ၿပံဳးပံုကိုက အီလည္လည္ၾကီး..

“မ.. ကြၽန္ေတာ္ၿပန္ေတာ႔မယ္.. မနက္ၿဖန္ေက်ာင္းေရာက္မွေတြ႔မယ္ေနာ္..”

ညီညီၿပန္သြားတဲ႔အထိ အလင္းဆီက ဘာသံမွထြက္မလာ..

“ဟဲ႔.. လာကူေလ.. ဘာထိုင္လုပ္ေနတာလဲ..”

“ကူဖို႔လိုေသးလို႔လား.. ဟိုေကာင္၀ယ္လာေပးတာေတြ သံုးလိုက္ေပါ႔..”

“မသံုးခ်င္ပါဘူးဟာ.. ငါက ဟန္းမိတ္ပဲသံုးခ်င္တာ.. လာပါအလင္းရယ္.. ဟိုကေဆးဗူးအစိမ္းေလးပါယူလာခဲ႔..”

အလင္းတစ္ေယာက္ မႈန္ကုပ္ကုပ္နဲ႔အနားေရာက္လာသည္..

“ဟိုေကာင္နဲ႔ နင္နဲ႔က ဘာလဲ..”

“ဘာမွမဟုတ္ဘူး.. အမွန္အတိုင္းေၿပာရရင္ သူကငါ႔ကိုလိုက္ေနတာ.. သိၿပီလား.. ခုလဲ ပိုးေၾကးပန္းေၾကးလာေပးတာ.. ကဲ..”

“နင္က သာယာေနတယ္မဟုတ္လား..”

“ဘာမွမသာယာဘူး.. ေတာ္ပါေတာ႔အလင္းရယ္.. တခါတေလလာတုန္း နားပူမေနပါနဲ႔.. ငါစိတ္မ၀င္စားပါဘူး.. လုပ္စရာရွိတာလုပ္ေပးစပ္းပါ..”

မိုးကိုမ်က္ေစာင္းတခ်က္လွမ္းထိုးၿပီး အပင္ေသးေသးေလးေတြကို ေဆးၿခယ္ေပးတယ္..

“နင္ကေလ.. မ်က္ေစာင္းထိုးရင္ အေၿခာက္ၾကီးနဲ႔တူတယ္.. သိလား..”

“ေအးပါ.. နင္႔အေကာင္ေလာက္ေတာ႔ မခန္းညားဘူးေပါ႔ေလ..”

“ဘာငါ႔အေကာင္လဲ.. အလင္းေနာ္.. ရန္မစနဲ႔..”

“ေရာ႔.. ၿပီးၿပီ.. ငါၿပန္လိုက္ဦးမယ္.. ေရခ်ိဳးခ်င္လို႔.. ၾကာဇံခ်က္နဲ႔ေရွာက္သီးသုပ္ရရင္ အိမ္ကိုယူလာခဲ႔.. ေမေမနဲ႔အတူတူစားရေအာင္.. မ်ားမ်ားေနာ္..”

“ေအးပါ.. ၿပန္ၿပန္.. ငါလာခဲ႔မယ္.. ဒီေန႔နင္ေမွာ္ဘီၿပန္မွာလား..”

“မၿပန္ဘူး.. မနက္မွၿပန္မွာ..”

အလင္းၿပန္သြားေတာ႔ မီးဖိုထဲေၿပးၿပီး ခ်က္ရၿပဳတ္ရသည္.. မိုးလက္ရာေတာ႔ သူကအရမ္းၾကိဳက္..

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ညဥ္႔နက္ေနေပမယ္႔ မိုးအိပ္မေပ်ာ္ေသး.. မမကလည္း သူငယ္ခ်င္းမဂၤလာေဆာင္မွာ အလွၿပင္ေပးဖို႔ ပဲခူးကိုလိုက္သြားသည္မို႔ အခန္းထဲမွာမိုးတစ္ေယာက္ထဲ.. ဂစ္တာတီးရင္ေကာင္းမယ္လို႔စဥ္းစားၿပီး ဂစ္တာကိုၾကိဳးညွိေနတုန္း အိပ္ခန္းထဲကဖုန္းေလးၿမည္လာသည္..

“ဟယ္လို..”

“ေဒၚပြင္႔.. ငါအိပ္မေပ်ာ္လို႔.. နင္႔အခန္းမီးလင္းေနတာနဲ႔ ဖုန္းေခၚလိုက္တာ.. နင္မအိပ္ေသးဘူးလား.. ဘာလုပ္ေနတာလဲ..”

“ငါမအိပ္ခ်င္ေသးလို႔.. ဂစ္တာတီးမလားလို႔..”

“အေတာ္ပဲ.. ငါ႔ကိုသီခ်င္းဆိုၿပဟာ.. နားမေထာင္ရတာေတာင္ၾကာၿပီ..”

“ေအး.. ဆိုၿပမယ္.. နားေထာင္ေနာ္..”

*****အေမွာင္ယံၾကီးစိုးတဲ႔ညရယ္.. တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ညအေမွာင္ယံထဲ.. တိတ္ဆိတ္ၿခင္းကလႊမ္းမိုးလို႔. ၿငိမ္သက္ဆဲတို႔ရဲ႕အေမွာင္ယံညထဲ.. ဟိုး.. ဟို.. ဟိုးအေ၀းၾကီးက ၿငိမ္သက္ဆဲ ဆည္းလည္းသံကိုၾကားတယ္..
*****ေလယူရာယိမ္းႏြဲ႔မယ္႔ပန္းေလးတစ္ပြင္႔ရယ္.. ညင္သာစြာဖူးပြင္႔လို႔ေစာင္႔ေမွ်ာ္ေနဆဲ.. ၾကင္နာသူသာ ခူးဆြတ္သူၿဖစ္ပါေစေလ.. ဘယ္လိုလူလာခူးဆြတ္မယ္.. တို႔ခ်စ္တဲ႔သူ႔ရင္ခြင္ထဲ.. နားခိုအိပ္စက္လြန္းလွလို႔ ေပၚလာႏိုးပန္းခ်စ္သူေစာင္႔စားရင္း..

“ဘယ္ဆိုးလို႔လဲဟ.. နင္ေတာ္ေတာ္တိုးတက္လာၿပီ.. အတီးေရာ အဆိုေရာပိုေကာင္းလာတယ္.. ေက်းဇူးပဲသူငယ္ခ်င္း.. ညလဲနက္ေနၿပီ.. အိပ္ေတာ႔ေနာ္..”

“ေအး.. နင္လဲအိပ္ေတာ႔..”

ဖုန္းခ်လိုက္ေတာ႔လဲ မိုးအိပ္မေပ်ာ္ေသး.. မီးအေမွာင္ခ်ၿပီး အိပ္ဖို႔ၾကိဳးစားမိတယ္.. အလင္းရဲ႕အခန္းကလဲ မီးလင္းေနတုန္း.. အိပ္ယာကထသြားၿပီး ၿပတင္းေပါက္ကိုဖြင္႔လိုက္ေတာ႔ အလင္းရဲ႕သီခ်င္းသံတိုးဖြဖြေလး ၾကားလိုက္ရတယ္..

*****ေလေၿပညွင္းရယ္ၿငိမ္သက္ဆဲညမွာ.. အသာအယာတိုးလို႔တိုက္ခတ္ေန.. သင္းပ်ံ႕ေမႊးတဲ႔ပန္းရနံ႕ေတြ.. ေဆာင္ယူသယ္လာေလညွင္းရယ္..
*****ပန္းခ်စ္သူတို႔လကနဲ႔ကြယ္.. ခူးဆြတ္ဖို႔စိုးရြံ႕လို႔ေနတယ္.. ဆြတ္ယူမယ္ဟန္ၿပန္ကာပင္ ယုယစြာေထြးေပြ႕ထားပါမယ္.. အသာအယာဆြတ္ယူရင္မွာသိမ္းထားမယ္.. ကိုယ္ေလ ပန္းေလးတစ္ပြင္႔ရယ္.. ပန္းကိုခ်စ္တဲ႔ပန္းခ်စ္သူ.. ကိုယ္တိုင္ ခ်ဳကာဆြတ္ခူးမယ္..

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

(To be continue)

Friday, July 9, 2010

၃နဲ႔၄ မဟုတ္တဲ႔ ၄နဲ႔၃


ေမာင္နဲ႔ကြၽန္မ အသြင္တူလားမတူလားဆိုတာ ရင္းႏွီးသူေတြတိုင္း လြယ္လြယ္ကူကူ သိၿမင္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ကို သိသာပါတယ္..

ကဗ်ာရူး စာရူးကြၽန္မနဲ႔ ကဗ်ာေတြကို နားမလည္ပါဘူးဆိုတဲ႔ေမာင္..
အားရင္သီခ်င္းေလးညည္းေနတတ္တဲ႔ကြၽန္မနဲ႔ ဘယ္သီခ်င္းကိုမွ စာသားလဲမရ ကီး၀င္ေအာင္လဲ မဆိုတတ္တဲ႔ေမာင္..
စိတ္ဆတ္အမ်က္ထြက္လြယ္တဲ႔ကြၽန္မနဲ႔ စိတ္မဆိုးတတ္တဲ႔ေမာင္..
ပညာေရးနဲ႔အလုပ္ခြင္မွာ ေလာဘတၾကီးလုပ္တတ္တဲ႔ကြၽန္မနဲ႔ ေရာင္႔ရဲတင္းတိမ္တတ္လြန္းတဲ႔ေမာင္..
ေၿဖာင္႔ေၿဖာင္႔ၾကီးဆန္႔က်င္ေနတယ္ေပါ႔..

တကယ္တမ္းေတြးၾကည္႔ေတာ႔ တူတာေလးေတြလဲရွိသား..

ေၾကးအိုးကို အေသအလဲၾကိဳက္တာခ်င္းတူတယ္.. ဒါေပမယ္႔ ေမာင္က အသားမ်ားမ်ားၾကိဳက္ၿပီး ကြၽန္မကကလီစာမ်ားမ်ားၾကိဳက္တယ္..
မန္ယူကို အားေပးတာခ်င္းတူတယ္.. ဒါေပမယ္႔ ေမာင္က ကြၽန္မၾကိဳက္တဲ႔ ရြန္းနီကို မၾကိဳက္ဘူး..
အအိပ္မက္တာခ်င္းတူတယ္.. ဒါေပမယ္႔ ကြၽန္မကအအိပ္ဆတ္ၿပီး ေမာင္ကဆင္ေအာ္တာေတာင္မႏိုးတဲ႔သူ..
အ၀တ္အစားကို ဂ်ီးမမ်ားတတ္တာခ်င္းတူတယ္.. ဒါေပမယ္႔ ကြၽန္မက လိုက္ဖက္ေအာင္ေတာ႔၀တ္ခ်င္တယ္.. ေမာင္ကေတာ႔ တကယ္ကိုၿဖစ္သလို ၀တ္တတ္တယ္..

ကြၽန္မက ေခါင္းမာၿပီး အေၾကာခပ္တင္းတင္းဆိုေတာ႔ မတူတာေတြကို သူနဲ႔တူေအာင္ညွိလိုက္မယ္လို႔ တခါမွမစဥ္းစားဖူးဘူး.. သူ႔ကိုပဲ ကိုယ္႔ဘက္ပါေအာင္ စည္းရံုးၾကည္႔မိတယ္.. ေအာင္ၿမင္တယ္ပဲေၿပာရမလား.. တိုးတက္လာတာေတာ႔အမွန္.. သားသားကို ကဗ်ာေလးေတြဆိုၿပတတ္လာတာမ်ိဳး.. သီခ်င္းေတြနားေထာင္တတ္လာတာမ်ိဳး.. အလုပ္နဲ႔ပါတ္သတ္ရင္ ေလာဘၾကီးတတ္လာတာမ်ိဳးေတြေပါ႔.. ကြၽန္မကိုေတာ႔ မွီေသးဘူးေပါ႔ေလ..

ႏွစ္ေယာက္လံုး ညွိစရာမလိုပဲ တူတဲ႔တစ္ခ်က္ကေတာ႔ ကြၽန္မက သားသားနဲ႔အတူရွိေနၿပီး ေမာင္ကအၿပင္သြားေနရင္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္.. ေမာင္ကသားသားနဲ႔အတူရွိေနၿပီး ကြၽန္မကအၿပင္သြားေနရင္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္.. နာရီ၀က္တစ္ခါေလာက္ အၿပင္ေရာက္ေနသူက ဖုန္းေခၚၿပီး သားသားဘာလုပ္ေနလဲလို႔ ေမးတတ္ၾကတာပါပဲ.. ကြၽန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္လံုး ထပ္တူညီတာကေတာ႔ သားသားကိုခ်စ္တဲ႔အခ်စ္ေတြေပါ႔..

အသြင္မတူတဲ႔ ကြၽန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ၄နဲ႔၃လို႔ တင္စားခ်င္တယ္.. ဦးတည္ရာေတြမတူေပမယ္႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရွိေနၾကတာမ်ိဳးေပါ႔.. ၃နဲ႔၄လို အခ်င္းခ်င္းေက်ာခိုင္းထားၾကတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူးေနာ္.. ဒီလိုပဲညွိညွိႏႈိင္းႏႈိင္းနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သားအခ်စ္ေတြပံုေပးထားတဲ႔ သားသားနဲ႔အတူတူ ဘ၀ခရီးကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီးဆက္ေလွ်ာက္ေနဆဲေပါ႔..

(ေရးခ်င္လြန္းလို႔ မမသက္ေ၀ကို တဂ္ခိုင္းထားရတဲ႔ပို႔စ္ပါ.. )

Wednesday, July 7, 2010

အလင္းေ၀းည

ေမွာင္အတိဥာဥ္႔နက္သန္းေခါင္ထဲ
အလင္းေရာင္မဲ႔ေနလိုက္ပံုမ်ား
အိပ္မက္ထဲေတာင္ပိန္းပိတ္လို႔...

အဆံုးမ႔ဲအနာဂါတ္ကို
စိတ္ကူးနဲ႔ေမွ်ာ္ေငးမိၿပန္ေတာ႔
ရယ္သံေတြေတာင္ ေၿခာက္ကပ္ကပ္နဲ႔ေလ..

အတိတ္လမ္းမွာေတာ႔
ေပ်ာ္ခဲ႔ဖူးတဲ႔မွတ္တိုင္တခ်ိဳ႕က
ၾကယ္မႈန္ေလးေတြလို တလက္လက္နဲ႔
ေ၀း.. ေ၀းက်န္ခဲ႔ေပါ႔...

တိတ္ဆိတ္ေၿခာက္ကပ္ေနတဲ႔
ဟင္းလင္းၿပင္အေမွာင္ေလာကထဲ
လွမ္းေလွ်ာက္ရင္းလမ္းေပ်ာက္ေနသူေတြအတြက္
ေကာင္းကင္ရယ္..
လွ်ပ္စီးတခ်က္ေလာက္ၿဖစ္ၿဖစ္
လင္းလက္ေပးလိုက္ပါေတာ႔..

ပြင္႔ၿမဴးဇင္
၀၇.၀၇.၂၀၁၀