.............

အရာရာခမ်းခြောက်သွားဖို့..

၁၀နှစ်ဆိုတာ လုံလောက်တဲ့အချိန်လား...

ပေးထားခဲ့ပါတယ်

နင်မရခဲ့ဘူးဆိုရင်တော့

အလွဲတကာ့အလွဲထဲ

ဒီတခါအလွဲဆုံးပေါ့..

နင်မရှုံးပါဘူး

မရုန်းနိုင်တာကငါ..

ဘာမှန်းမသိတဲ့ကြိုးတွေကအထပ်ထပ်နဲ့မို့

အဆုံးမသတ်နိုင်တာက

ငါကိုယ်တိုင်ပေါ့..

ဘဝလမ်းပေါ်မှာ

ဂငယ်ကွေ့ကွေ့လို့ရဖို့

ဘာအမှတ်အသားကိုရှာရမှာလဲ..

မိုးကြိုးကိုကာဖို့

ထန်းလက်ရှာသလိုများ ဖြစ်နေမလားပဲ..

ငါလား..

အသည်းကွဲနေတာမဟုတ်ဘူး

ကွဲစရာအသည်းကို မရှိတော့တာ..

ဘာလိုချင်တာလဲမမေးနဲ့

ငါ့ရင်ထဲ နင်မမြင်ရမှတော့

ဘာကိုလိုချင်ရဦးမှာတဲ့လဲ..

မနှစ်သိမ့်ပါနဲ့..

အနာစိမ်းပေါ်ကို

ပျားရည်ပဲလောင်းလောင်း အက်ဆစ်နဲ့ပဲပက်ပက်

စပ်တာကတော့စပ်မှာပဲ..

အကောင်းဆုံးကတော့ဟာ..

နင်ငါ့ကို ပစ်သာထားလိုက်...

ငါ့အတ္တနဲ့ငါ

ငါ့ဒေါသနဲ့ငါ

ငါ့သောကနဲ့ငါ

မျောချင်ရာပဲမျောနေပါရစေတော့..

အချစ်လား..

အဲဒါတော့ မမေးကြေးပေါ့..

ပွင့်မြူးဇင်

၂၄.၀၈.၂၀၁၁

သားလေးဖတ်ဖို့ (၂)

သားလေးရေ..

မေမေ့သားလေးကို မတွေ့ရတာ ၂လတောင်ကျော်ပြီ.. သူများတွေကတော့ ထင်ချင်ထင်မယ်.. ၂လပဲရှိသေးတာများလို့.. မေမေ့အတွက်တော့ ၂ကမ္ဘာအလားပေါ့သားလေးရယ်.. တနေ့တနေ့ ရုံးကပြန်ရောက်ရင် အရင်ကလို ကြိုနေမယ့်သားလေးမရှိတော့ မေမေ့ရဲ့အိမ်ပြန်ချိန်တွေက ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ပေါ့.. သားလေးရှိတုန်းကဆို အိမ်ကိုအမြန်ဆုံးရောက်အောင် အပြေးပြန်ချင်နေခဲ့ပေမယ့် ခုတော့ ပိတ်ထားတဲ့တခါးတချပ်ကို ကိုယ်တိုင်ဖွင့်ပြီး ၀င်လိုက်ရင် လှောင်ပိတ်နေတတ်တဲ့ အခန်းတစ်ခုထဲကို မေမေလေ တော်တော်နဲ့မပြန်ချင်တတ်ဘူး.. အိမ်အလုပ်တွေလုပ်ရင်း သားလေးကို သတိမရအောင်နေပေမယ့် မရပါဘူးသားလေးရယ်..

သားလေးဖေဖေလည်း သားလေးကိုတော်တော်လွမ်းနေပြီ.. မေမေက မားမားပြောပြတဲ့ သားလေးရဲ့တိုးတက်မှုလေးတွေအကြောင်းများ ပြန်ပြောပြပြီဆို သားဖေဖေမျက်လုံးတွေကလေ အရောင်တွေကို လက်လို့.. ဖခင်တယောက်အနေနဲ့ သူ့သားလေးကို သူရဲကောင်းအဖြစ်နဲ့ ဂုဏ်ယူနေတဲ့ အမူအယာမျိုး.. သူ့သူငယ်ချင်းမိတ်ဆွေတွေကိုလဲ သားလေးအကြောင်း ကြွားရတာအမောပေါ့.. မေမေက ဖေဖေ့ကိုမေးကြည့်တယ်.. သားသားနဲ့မေမေနဲ့ ဘယ်သူ့ကိုပိုချစ်လဲလို့.. ဖေဖေက သားသားကိုပိုချစ်တယ်တဲ့.. ဟုတ်တယ်.. မေမေကလည်း သားသားကိုပဲပိုချစ်တာလေ.. သားလေးက မေမေဖေဖေတို့ရဲ့ အချစ်ဆုံးလေးပေါ့.. မေမေဖေဖေတို့ရဲ့ အနာဂါတ်က သားလေးပေါ့..

မေမေတို့ ခုချိန်မှာ သားလေးနားမနေနိုင်ပေမယ့် မေမေတို့ကြိုးစားနေသမျှဟာ သားလေးအတွက်ပေါ့.. တခါတလေကျတော့တွေးမိတယ်.. ရုပ်ဝတ္ထုတွေပြည့်စုံနေပေမယ် ့သားလေးစိတ်ထဲမှာများ ဒဏ်ရာရနေမလားလို့.. မေမေတို့ကို အနေဝေးလို့ စိမ်းသွားမှာလဲစိုးတယ်လေ.. အဲဒါတွေကြောင့် မေမေ့သားလေးဆီ နေ့တိုင်းဖုန်းဆက်နေတာပေါ့.. မာမားပြောပြလို့ သားသားလူလည်လေးအကြောင်း မေမေကြားနေရပါတယ်.. တွေ့တဲ့လူကို တည့်အောင်ပေါင်းတတ်တဲ့အကြောင်း.. သီချင်းတွေကို အရမ်းကြိုက်တဲ့အကြောင်း.. သားလေးက ရုပ်တော့ဖေဖေနဲ့ပိုတူပြီး အကျင့်လေးတွေက မေမေနဲ့ပိုတူတယ်နော်.. သားလေး၅နှစ်လောက်ရောက်ရင် ဂစ်တာတီးသင်ပေးရမယ်.. သားလေးရဲ့ ကိုကိုကြီးပြည့်ဖြိုးအောင် (သူ့ကိုယ်သူအတင်းကိုကိုကြီးလုပ်ထားတာ)ကို သင်ပေးခိုင်းရမယ်.. ခုကတည်းကတောင် လေးလေးဇော်ဂစ်တာတီးရင် လိုက်တီးနေပြီဆို.. မေမေ့သားလေးက မေမေ့လိုပဲ သီချင်းတွေကိုချစ်တယ်ဆိုလို့ မေမေ အရမ်းပျော်တာပဲသိလား.. တို့သားအမိတွေ ဂစ်တာတွေတီး သီချင်းတွေတူတူဆိုကြမယ်သားလေးရယ်...

သားလေးက သစ်သီးအစိမ်းရောင်တွေနဲ့ ဓါတ်မတည့်ဘူးဆို.. သရက်သီးစိမ်းတွေ မာလကာသီးအစိမ်းတွေတွေ့ရင် တုန်တောင်တုန်နေတယ်တဲ့.. မာမားကပြောပြတယ်.. ထူးဆန်းလိုက်တာ.. မေမေကတော့ အသားစိမ်း ငါးစိမ်းတွေကို အများကြီးမြင်ရင် တကိုယ်လုံးယားလာတတ်တာမို့လား.. စျေးထဲသွားရင် မေမေ့မှာ အသားတန်း ငါးတန်းတွေကို မြန်မြန်ဖြတ်ပြေးရတာ.. သားလေးကျတော့ အသီးတွေကို အသည်းယားတတ်သတဲ့.. ဖေဖေကတောင်ပြောနေသေးတယ်.. သားအမိတွေက တယောက်တမျိုးစီတဲ့..

တနေ့က မာမားကပြောနေတယ်.. သမီးကြီးရေ နင့်သားကို ၁၀နှစ်ပြည့်ရင် ၁၀အိမ်မှုးခန့်လိုက်တော့မယ်တဲ့.. တလမ်းလုံး သူမသိတဲ့လူလဲမရှိဘူးတဲ့.. ဟုတ်တယ်.. သားလေးက ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးသိပ်ကောင်းတာ.. လမ်းသွားရင် တွေ့သမျှလူကိုနှုတ်ဆက်.. အလာပသလာပတွေပြောနဲ့.. တတ်လဲတတ်နိုင်တဲ့ကလေး.. အရမ်းလဲစပ်စုတာပဲ.. သားလေးရှေ့မှာ စကားဆန်းတခုခုပြောမိလို့ သားလေးနားမလည်ရင် ချက်ချင်းမေးတာပဲတဲ့.. မားမား ပန်လန်လက်တယ်ဆိုတာဘာလဲလို့မေးတော့ မာမားက ပက်လက်လန်လို့ပြန်ဖြေတာကို မကျေနပ်သေးပဲ ဘာလို့ပက်လက်လန်ကို ပန်လန်လက်လို့ပြောတာလဲလို့ ဆက်မေးနေတာ မာမားတောင် ဘာဖြေရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားသေးတယ်တဲ့.. သားသားက စပ်စုစိန်လေးပေါ့နော်..

သားလေးက သီချင်းတွေလဲဆိုတတ်နေပြီနော်.. ရွှေပုံပေါ်မှာပျော်ပါနေခြည်တဲ့ မေမေ့ကိုဆိုပြတယ်လေ.. ပြီးတော့ရှိသေးတယ်.. နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ် ကျွန်တော်ကွားတော့မယ်.. တဲ့.. သားလေးက သွား ဆိုတာကို ပီအောင်မပြောတတ်သေးတော့ ကွားတော့မယ်ဖြစ်သွားတာပေါ့.. မေမေ့မှာ ရယ်လိုက်ရတာ မျက်ရည်တောင်ထွက်တယ်..

သားလေးနဲ့မာမားကို နှစ်ကုန်ကျရင် စင်္ကာပူကိုလာလည်ဖို့ပြောတော့ သားသားကအရမ်းပျော်တယ်တဲ့.. လေယာဉ်ပေါ်ကဆင်းရင် အမ်အာတီသေးသေးလေးစီးပြီး အမ်အာတီအကြီးကြီးဆီကိုသွားမယ်.. ပြီးရင် အမ်အာတီအကြီကြီးနဲ့ ဂျူရောင်းပွိုင့်ကိုသွားမယ်.. မေမေနဲ့ဖေဖေက ဂျူရောင်းပွိုင့်မှာ စောင့်နေ.. ဂျူရောင်းပွိုင့်ကနေ ဘွန်လေးပလေ့စ်အိမ်ကို တက်ဆီနဲ့သွားကြမယ်တဲ့လေ.. လူလည်လေးက အိမ်ပြန်တဲ့လမ်းကိုပါ မှတ်မိနေသေးတယ်.. ခုမှ ၂နှစ်နဲ့၈လတောင်မရှိသေးဘူး.. သားလေးက အရမ်းကို ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ ကလေးလေးပေါ့..

မနေ့ကဖုန်းဆက်တော့ သားလေးကပြောတယ်.. သားသားနေကောင်းဘူး ချောင်းဆိုးတယ် နှာစေးတယ်.. မိုးတွေရွာလို့.. ရာသီဥတုက ကောင်းဘူးမေမေရယ် တဲ့လေ.. မေမေ့အတွက်လဲ သားလေးမရှိတဲ့အရပ်မှာ ရာသီဥတုက ဘယ်တော့မှမကောင်းပါဘူး သားလေးရယ်..

သားလေးရေ.. မာမားစကားကို နားထောင်ပြီး လိမ်လိမ်မာမာနေနော်.. ဘုရားလဲ မှန်မှန်ရှိခိုး.. ဘုန်းဘုန်းကိုလဲ နေ့တိုင်းဆွမ်းလောင်းနော်.. မေမေ့သားလေးက လိမ်မာပြီးသားပါ.. မေမေက သားလေးကို အရမ်းချစ်တယ်နော်.. ဖေဖေကလဲ သားလေးကို အရမ်းချစ်တာ.. မေမေတို့သားလေးက လိမ်မာယဉ်ကျေးတဲ့ မြန်မာ့ဓလေ့တွေကို တန်ဖိုးထားတတ်တဲ့ ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းတဲ့ ကလေးလေးတယောက်ဖြစ်လာမယ်ဆို မေမေရင်အကွဲခံပြီး သားလေးနဲ့ခွဲနေရကျိုး နပ်ပြီပေါ့ကွယ်.. ဘယ်လိုလဲသားလေး.. မေမေ ပျော်ရမယ်မို့လား..

သူငယ်ချင်း (၃)

သူငယ်ချင်းရေ..

ပန်းပွင့်ကြွေတွေ လေထဲမှာတွေ့လား..

ဒီလိုကျတော့လဲ လောကကြီးက အလှသားပေါ့..

နင့်ရင်ထဲမယ်..

အချစ်ကြောင့်လွမ်း

အလွမ်းကြောင့်များနွမ်းနယ်နေလေရော့သလား..

ပြေးထွက်ခဲ့စမ်းပါ..

ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပိတ်လှောင်မထားစမ်းနဲ့..

လာ.. ဒီမှာ.. ကောင်းကင်ကြီးကပြာလို့..

မိုးတွေညိုလာတော့ကောဘာအရေးလဲ..

တိမ်မဲမဲတွေကမိုးရွာချတဲ့အခါ..

နင့်အလွမ်းတွေကိုပါမိုးရေနဲ့မျှောပစ်လိုက်..

မိုးစဲရင်ရောက်လာမယ့်နေခြည်အောက်

ခုန်ပေါက်ပစ်လိုက်စမ်း..

ကြိုးစားသမျှ အရာမထင်တာတွေ..

ပြန်မရလိုက်တဲ့ နားလည်မှုတွေ..

ထပ်တူမကျနိုင်တဲ့အချစ်တွေ..

အားလုံးခဏဘေးဖယ်ထား..

လောကကြီးကတရားပါတယ်..

နေ့မှာအလင်း ညမှာအမှောင်..

အယောင်ဆောင်တွေထည့်မတွက်ကြေးဆို

ဘယ်ညကမှ နေ့လိုမလင်းနိုင်ဘူးလေ..

အမှောင်ပြီးရင် ရောက်လာမယ့်အလင်းရယ်..

မုန်တိုင်းနောက်က လေပြေညှင်းလေးရယ်..

နုနုနွေးနွေး မိုးစဲနေလေးရယ်..

မြင်ယောင်ကြည့်လိုက်စမ်း..

တို့ကမ္ဘာကြီးက သာယာပါတယ်ဟာ..

သြော်.. ကျန်သေးတယ်..

နင်လိုအပ်နေတဲ့အချိန်တိုင်း..

တုံ့ဆိုင်းမနေနဲ့နော်..

ခေါင်းလေးတချက်သာငဲ့ကြည့်လှည့်..

နင့်သူငယ်ချင်းငါ..

နင့်ဘေးမှာပါလာစေရမယ်..

ပွင့်မြူးဇင်

၁၂.၀၈.၂၀၁၁

မိုင်တိုင်၂၉

ဒီနေ့က ကျွန်မရဲ့ ၂၉နှစ်မြောက်မွေးနေ့.. ၂ထိပ်စီးရဲ့ နောက်ဆုံးမွေးနေ့ပေါ့.. အသက်ဘယ်လောက်လဲမေးရင် ၂၀ကျော်လို့ပြောဖို့ ၁နှစ်တိတိကျန်ဦးမယ်.. ပြီးခဲ့တဲ့ ၂၈နှစ်မွေးနေ့တုန်းက “နေ့နဲ့ညရေရင်လေ၂၈နှစ်” ဆိုပြီး ပို့စ်လေးတခုရေးဖြစ်တယ်.. ၂၈နှစ်စာ ဘဝအတွေ့အကြုံလေးတွေအကြောင်းပေါ့.. အခုနှစ်မွေးနေ့အတွက် စာရေးမယ်ဆိုတော့ ခံစားချက်တွေကမျိုးစုံ.. မနှစ်ကနဲ့မတူတော့တာတော့အမှန်ပဲ.. တနှစ်တာအတွင်း မိသားစုအတွက် အချိုးအကွေ့တွေကလဲမျိုးစုံပေါ့..

၂၉နှစ်အရွယ် မိန်းမတစ်ယောက်အနေနဲ့ လောကကြီးကိုဘယ်လိုမြင်နေလဲလို့ တွေးကြည့်တော့.. အကောင်းမြင်နေတတ်သေးတာတော့ သေချာတယ်.. ပျော်တဲ့အခါ အော်ဟစ်ရယ်မောမိတတ်သလို ဒေါသထွက်တဲ့အခါ အလိုလိုကျလာတတ်တဲ့မျက်ရည်ကိုလဲ မထိန်းနိုင်သေးဘူး.. သည်းခံခြင်းသည်အောင်မြင်ရာ၏ ဆိုတာကိုလက်ခံပေမယ့် အလကားသက်သက် အနိုင်ကျင့်ချင်သူတွေ စိတ်သဘောထားသေးသိမ်သူတွေကိုတော့ ဘာဖြစ်ဖြစ်သည်းခံလိုက်မယ်ဆိုတဲ့အထိ ကျွန်မ မရင့်ကျက်သေးတာသေချာတယ်.. လောကထဲမှာ မရှိစေချင်သူတွေကတော့ လူမျိုးရေးခွဲခြားတတ်သူတွေနဲ့ လူတန်းစားခွဲခြားတတ်သူတွေပါပဲ.. ဘဝဇာတ်ခုံပေါ်က မိသားစုငယ်လေးတခုမှာ မိခင်ဆိုတဲ့နေရာက ကပြအသုံးတော်ခံနေရသူမို့ ငါဆိုတဲ့အတ္တထက် ငါ့မိသားစုဆိုတဲ့အတ္တက ပိုပြီးကြီးစိုးထားမယ်ထင်ရဲ့.. ကျွန်မက အတ္တကြီးပါတယ်.. လိုချင်တာကို မရရအောင်ယူတတ်သလို.. ဘယ်လိုမှမရနိုင်တော့ဘူးလို့ သေချာနေရင်တောင် ရနိုင်တာတွေထဲက အကောင်းဆုံးဆိုတာကိုမှ ရအောင်ယူတတ်သူပါ.. အတိတ်ကံလေးကလဲ ကောင်းတယ်ပြောလို့ရတာမို့ ခုထက်ထိတော့ အရှုံးကြီးကြီးမားမားနဲ့ မကြံုရသေးပါဘူး..

မိသားစုအရေးအနေနဲ့ သားလေးကို ရန်ကုန်မှာပြန်ထားလိုက်ရတာက ကျွန်မအတွက် ရင်ကွဲနာပါပဲ.. သူလေးအတွက်တော့ အဖိုးအဖွား ဆွေမျိုးတွေရဲ့ နွေးထွေးတဲ့ဂရုစိုက်မှုတွေကြားမှာ နေရတာက ခိုအိမ်လေးထဲမှာ ကလေးထိန်းနဲ့နေရတဲ့ ကလေးလေးတယောက်ထက်တော့ အပုံကြီးသာမှာပါ.. မြေကြီးနဲ့နီးတဲ့ ရှင်သန်မှုမျိုး သားလေးကိုပိုင်ဆိုင်စေချင်တာလေ.. ခုဆို သားလေးက ရန်ကုန်အိမ်ကမှ သူ့အိမ်အစစ်လို့ လက်ခံလိုက်ပြီ.. ဆွမ်းခံကြွတဲ့ကိုယ်တော်ကို ဆွမ်းလောင်းတတ်ပြီ.. မနက်တိုင်း စံပယ်ပန်းဝယ်ပြီး ဘုရားကပ်တတ်ပြီ.. အဲဒါလေးတွေကြားရတော့ ဖြစ်လာတဲ့ပီတိက ရင်ကွဲနာကို ကုသပေးနိုင်ခဲ့တယ်.. သားလေးကို လိမ္မာယဉ်ကျေးတဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာကို သက်ဝင်ယုံကြည်တဲ့ မြန်မာလေးတယောက် ဖြစ်စေချင်တာက ကျွန်မရင်ထဲက အကြီးမားဆုံးဆန္ဒမို့လား..

ဒီတလောအတွင်း ကျွန်မကို အကောင်းဆုံးနှစ်သိမ့်ပေးနိုင်ခဲ့တာကတော့ ကျွန်မရဲ့လက်တွဲဖော် မောင်ပါပဲ.. ကျွန်မက တခါတလေ ဘာကိုအလိုမကျမှန်းမသိ စိတ်တွေတိုနေတတ်တယ်.. အဲသလိုအခါမျိုးမှာ မောင်ကစိတ်ရှည်လက်ရှည်ချော့တတ်တယ်.. ကျွန်မမရယ်မချင်းပေါ့.. ကျွန်မသွားချင်တဲ့နေရာကို လိုက်ပေးတယ် (သူက အပြင်သွားရမှာ သိပ်မုန်းတဲ့သူ).. ကျွန်မချက်သမျှကို ကောင်းကောင်းမကောင်းကောင်း “မိန်းမချက်တာမို့ အရမ်းစားကောင်းတာပဲ” ဆိုပြီး အားပေးတယ် (သူမကြိုက်တဲ့ဟင်းတောင် ကုန်အောင်စားပေးတာ).. သူဆီက ကျွန်မမမျှော်လင့်ထားခဲ့ဖူးတဲ့ အလျှော့ပေးဂရုစိုက်မှုလေးတွေကြောင့်သာ ကျွန်မရဲ့စိတ်ဖိစီးမှုတွေ သက်သာရာရခဲ့တာပါ.. ဆိုတော့ကာ ကျေးဇူးစကြာဝဠာပါ ကျားကျားရေ..

လာမယ့်တနှစ်တာအတွင်း ဘာတွေလုပ်မလဲလို့ စဉ်းစားမိတော့ လုပ်ချင်တာတွေကအများသား.. လက်ရှိလုပ်နေရတဲ့လိုင်းကို သိပ်မကြိုက်လို့ လိုင်းပြောင်းဖို့ကြံနေတယ်.. အဲ့အတွက် ပြောင်းချင်တဲ့လိုင်းနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့လက်မှတ်တွေရဖို့ ကျောင်းတက်ချင်နေတယ်.. လာမယ့်ဒီဇင်ဘာလထဲ အိမ်ပြန်ချင်တယ်.. ယောက်ျားနဲ့နှစ်ယောက်တည်း နီးနီးနားနား အပန်းဖြေခရီးလေးတခု သွားချင်တယ်.. သီချင်းတွေဆက်ဆိုချင်တယ်.. ၃ကီလိုလောက် ၀ိတ်ချချင်တယ်.. အရင်ကလို ဟန်းမိတ်အသုံးအဆောင်လေးတွေ ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးပြီး သုံးချင်တယ်.. တရုတ်စကားပြောသင်ချင်တယ်.. ပန်းချီဆွဲချင်တယ်.. အများကြီး အများကြီးကျန်သေးတယ်..

ခုလောလောဆယ်တော့ ပါဆာရစ်ပါ့ခ်မှာလုပ်မယ့် မှော်ဘီကျောင်း ဂဲသရင်းအတွက်ရယ်.. ကျွန်မမွေးနေ့နဲ့ လေးရက်ပဲကွာတဲ့ စင်္ကာပူရဲ့မွေးနေ့မှာ ပါ၀င်ချီတက်ဆင်နွှဲဖို့ရယ်.. အလုပ်တွေရှုပ်လို့ အရှုပ်တွေလုပ်နေပါကြောင်း.. း)

မိုးသံစဉ်နှင့်စကားစမြည်

စလုံးကနေ ရန်ကုန်ရောက်စတုန်းက

“မေမေ ဂျူရောင်းပွိုင့်သွားမယ်..” “အိုင်အမ်အမ်သွားမယ်..”

ခုကျတော့

“ကပ်ပီတယ်သွားမယ်..” “တော်ဝင်စင်တာသွားမယ်..”

မေမေ။ ။ သားသားရေ ဘာတွေတတ်နေပြီလဲ ပြောပါဦး..

သားသား။ ။ နိုင်ငံရေးဦးတည်ချက်၄ရပ် စီးပွားရေးဦးတည်ချက်၄ရပ် လူမှုရေးဦးတည်ချက်၄ရပ်

မေမေ။ ။ ဘာတွေတုန်းသားသားရဲ့..

သားသား။ ။ တီဗီမှာလာတာတွေလေ.. မေမေသိဘူးလား..

မေမေ။ ။ သားသားရေ.. မေမေကိုစကားပြောပါဦး.. သားသားအသံလေးကြားချင်လို့..

သားသား။ ။ ပြောဘူး.. သားသားအားဘူး.. အလုပ်ရှုပ်နေတယ်.. မားမားနဲ့ပဲပြော..

မေမေ။ ။ သားသား နေမကောင်းဘူးဆို.. နှာစေးနေတယ်ဆို..

သားသား။ ။ အင်း.. မိုးတွေရွာလို့.. ရာသီဥတုက ကောင်းဘူးမေမေ.. ပြန်လာရင် ထီးလေးဆောင်းပြီးလာနော်..

ဖေဖေ။ ။ သားသား ဘာလုပ်နေလဲ

သားသား။ ။ ဖေဖေ့ကို သတိရနေတာ.. သားသားကို ကားဖြူဖြူလေးဝယ်ပေးနော်.. အရုပ်ကားမဟုတ်ဘူး.. တကယ်မောင်းလို့ရတဲ့ကား..

သားသား။ ။ မားမားရေ.. လေးလေးဖြိုးမောင်းသလို ကားဖြူရောင်လေးက ဘယ်မှာဝယ်ရတာလဲ..

မားမား။ ။ ကားစျေးမှာပေါ့သားသားရဲ့..

သားသား။ ။ သွားဝယ်မယ်လေ..

မားမား။ ။ မားမားခြေထောက်နာနေလို့.. နောက်မှသွားဝယ်ရအောင်နော်..

သားသား။ ။ မားမားကလဲ နေမကောင်းပဲဖြစ်နေတာပဲ.. သားသားကို ပိုက်ပိုက်ပဲပေးလိုက်တော့.. သားသားကိုယ့်ဟာကိုယ်တယောက်တည်းပဲ သွားဝယ်လိုက်တော့မယ်..

(၂နှစ်နဲ့ရလသား မိုးသံစဉ်နဲ့ စကားပြောမိသမျှလေးပေါ့.. လွမ်းလိုက်တာသားလေးရယ်.. )

ၿပန္ဆံုမယ္႔ညေန (GTC Hmawbi Gathering Singapore 2011)

ၿပည္လမ္းမၾကီးရဲ႔ေဘး ေမွာ္ဘီၿမိဳ႕ေလးနဲ႔ မေ၀းလွတဲ႔တေနရာမွာ ကြၽန္မတို႔ရဲ႕ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရွိတယ္.. ၅ႏွစ္တိတိ ေန႔စဥ္လိုလို ေပ်ာ္ခဲ႔ဖူးတဲ႔ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးနဲ႔ ေ၀းေနရတာ ခုဆို ၅ႏွစ္ေက်ာ္လို႔ ၆ႏွစ္နီးနီးေတာင္ရွိခဲ႔ေပါ႔.. သူမ်ားတကာေတြရဲ႕ အထင္ကရေက်ာင္းေတာ္ၾကီးေတြလို ခန္းခန္းနားနားမရွိလွေပမယ္႔ ဆရာဆရာမေတြနဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြၾကားက ရင္းႏွီးေႏြးေထြးမႈေလးေတြနဲ႔တင္ လြမ္းတတ္မယ္ဆိုရင္ လြမ္းေလာက္စရာေတြက အမ်ားသားေလ.. ခုေတာ႔ ေက်ာင္းေဆာင္သစ္ၾကီးေဆာက္ၿပီးသြားလို႔ ေက်ာင္းအေဟာင္းေလးလဲ အထီးက်န္ေနေလာက္ေရာေပါ႔.. ကြၽန္မ ေက်ာင္းကိုတကယ္လြမ္းပါတယ္.. ၿပန္မရႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ ၿပန္ေရာက္ဖို႔ရာမလြယ္ေတာ႔တဲ႔ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးဆီကို virtual tour ေလးလုပ္ၾကည္႔လိုက္မယ္.. လိုက္ခဲ႔မယ္မု႔ိလား..

ေက်ာင္းအ၀င္ဂိတ္ ၂ခုရွိတဲ႔အထဲက အ၀င္အထြက္အမ်ားဆံုးက ေရအိုးစင္ဂိတ္.. မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာ ေဘာ္ဒါေဆာင္ေတြ စားေသာက္ဆိုင္ေတြအၿပည္႔နဲ႔ စည္ကားေနတတ္တဲ႔ေနရာေပါ႔.. ေရအိုးစင္ဂိတ္ကေန ခေနာ္နီခေနာ္နဲ႔လမ္းေလးအတိုင္း ေလွ်ာက္၀င္လိုက္ရင္ လမ္းဘယ္ဘက္မွာ ကတြတ္ပင္ၾကီးရွိတယ္.. က်ီးအာသီးႏြယ္ေတြက ကတြတ္ပင္ၾကီးမွာ ယွက္လိမ္ေနတာေတြ႔ရတတ္တယ္ေလ.. သူ႔ေဘးမွာကခေရပင္.. ေမႊးေနေအာင္ပြင္႔တဲ႔ခေရပန္းေတြကို အေၾကြေကာက္ရတာအားမရလို႔ အပင္ေပၚကေန မမွီတမွီလမ္းဆြတ္တတ္တဲ႔ ေကာင္မေလးတေယာက္ကို ခေရပင္ၾကီးကမ်ား မွတ္မိေနဦးမလား.. ညာဘက္မွာေတာ႔ ေညာင္ပင္ၾကီးေပါ႔.. ေညာင္ပင္ေဘးနားက ဂ၀ံလမ္းေလးထဲ၀င္သြားရင္ ကန္တင္းကိုေရာက္မယ္.. ဆိုင္ေတြကနိမ္႔ၿပီး ဂ၀ံလမ္းကၿမင္႔ေနတာမို႔ ကန္တင္းလာသူတိုင္း ေမာ္ဒယ္လ္ရိႈးေလွ်ာက္ၿပီးမွ ဆိုင္ေတြကိုေရာက္မယ္..

ကန္တင္းကိုမ၀င္ဘဲ ဆက္ေလွ်ာက္လာခဲ႔ရင္ေတာ႔ လမ္းညာဘက္မွာ ေရစင္ၾကီးေတြ႔လိမ္႔မယ္.. ရင္ဘတ္နဲ႔ၾကည္႔ရင္ေတာ႔ တခ်ိန္က ေရစင္ေပၚတက္ေဆာ႔ခဲ႔ဖူးတဲ႔ ကြၽန္မတို႔ေၿခရာေတြပါေတြ႔ရမယ္.. လြတ္လပ္ေပါ႔ပါးစြာ ရယ္ေမာခဲ႔ဖူးတဲ႔ ရယ္သံလြင္လြင္ေလးေတြပါ ၾကားခ်င္ၾကားရႏိုင္မယ္ေလ.. ေရစင္ၾကီးေဘးက ေၿမနီလမ္းေလးထဲ၀င္လိုက္ရင္ေတာ႔ ဘယ္ဘက္မွာက ခန္းမက်ယ္ၾကီးနဲ႔ ညာဘက္မွာ ဇင္းက်ိဳက္ မင္း၀ံ ဇြဲကပင္စတဲ႔ စာသင္ေဆာင္ေတြရွိတယ္.. လမ္းေလးဆံုးရင္ေတာ႔ သီဟိုေတာထဲေရာက္မွာေပါ႔.. ဇင္းက်ိဳက္ေဆာင္ေဘးနားက သရက္ပင္ၾကီးေတြကေရာ ခူးမယ္႔သူမရွိလို႔ ပ်င္းေနေလေရာ႔သလား.. မင္း၀ံေဆာင္နဲ႔ ဇြဲကပင္ေဆာင္ၾကားမွာ ခုလိုခ်ိန္ဆို ဖလံေတာင္ေ၀ွးပင္းေတြ ေပါက္ေနေလာက္ေရာေပါ႔.. ေၿမနီလမ္းေလးထဲမ၀င္ပဲ ဆက္ေလွ်ာက္မယ္ဆိုရင္ ညာဘက္မွာ ေက်ာင္းသားေရးရာဌာနနဲ႔ ရံုးခန္းေတြရွိတယ္.. ဆက္သြားလိုက္ရင္ ဘယ္ဘက္မွာ အေဆာင္ ၁ ၂ ၃ ၄ တို႔ တန္းစီေနတာ ေတြ႔ရမွာေပါ႔.. ညာဘက္မွာကေတာ႕ Workshop ေတြေလ.. ကြၽန္မတို႔ အီးစီဌာနက လမ္းအဆံုးမွာ.. သူမ်ားဌာနေတြထက္ထူးၿခားတာက ကြၽန္မတို႔မွာ ကိုယ္ပိုင္စာၾကည္႔တိုက္ေလးရွိတယ္..

ဒီေလာက္ပါပဲ.. သူမ်ားေတြကေတာ႔ထင္ခ်င္ထင္မယ္.. ဘာလြမ္းေလာက္စရာရွိလဲေပါ႔.. ဟုတ္ပါတယ္.. ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာအေနနဲ႔ေတာ႔ လြမ္းေလာက္စရာမရွိဘူးေပါ႔ေလ.. ဒါေပမယ္႔ ပကာသနေတြကင္းတဲ႔ ရိုးရွင္းတဲ႔ အရိုင္းဆန္တဲ႔ အမွတ္ရစရာတမ်ိဳးက ရင္ဘတ္ထဲအထိတိုးေ၀ွ႔ေနဆဲဆိုတာ ေက်ာင္းသားေဟာင္းတိုင္းသိပါတယ္.. ခုဆိုရင္ မိခင္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးကထြက္လို႔ ဘ၀ဆိုတဲ႔လမ္းေပၚမွာ ေလွ်ာက္ေနရၿပီၿဖစ္တဲ႔ သားေတြသမီးေတြ ကမၻာေၿမအႏွ႔ံေပါ႔.. အေနနီးသူေတြက အခ်င္းခ်င္းဆံုၿဖစ္ေနၾကေပမယ္႔ အဆက္အသြယ္ၿပတ္ေနသူေတြကလဲ မနည္းမေနာ.. လူတိုင္းရဲ႕ရင္ထဲမွာေတာ႔ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးကိုလြမ္းေနမယ္ သူငယ္ခ်င္းေတြကို သတိရေနမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင္႔မိပါရဲ႕..

သူမ်ားေက်ာင္းေတြက Gathering ေတြလုပ္ၾကတာၿမင္ေတာ႔ တို႔အလွည္႔ဘယ္ေတာ႔ၿဖစ္ႏိုင္မလဲလို႔ ေတြးမိတယ္.. တေလာက မ်က္ႏွာစာအုပ္မွာ ေက်ာင္းနာမည္နဲ႔ Page ေလးလုပ္ထားတာေတြ႔ရၿပီး စလံုးမွာေတြ႔ဆံုပြဲလုပ္ဖို႔ တုိင္ပင္ေနၾကတာေတြ႔ေတာ႔ စိတ္၀င္စားမိေပမယ္႔ ရက္ကိုၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ကြၽန္မရန္ကုန္ၿပန္မယ္႔ရက္ၿဖစ္ေနတာမို႔ တိတ္တိတ္ေလးပဲ ေၾကကြဲရတာေပါ႔.. ရန္ကုန္ကၿပန္လာေတာ႔ ရက္ေရႊ႔လိုက္ၿပီဆိုတာသိလိုက္ရတယ္.. စေနေန႔တိုင္း အစည္းအေ၀းရွိတယ္ဆိုေတာ႔ သြားခ်င္ေပမယ္႔လဲ မအားတာမို႔ မသြားၿဖစ္ခဲ႔ဘူး.. ၿပီးခဲ႔တဲ႔ တနလၤာေန႔ကေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းကလဲေခၚတာနဲ႔ အစည္းအေ၀းသြားတက္ၿဖစ္တယ္.. ေတြ႔ဆံုပြဲအစီအစဥ္ အေသးစိတ္ေလးေတြကိုလဲ သိခဲ႔ရတယ္ေပါ႔ေလ..

စလံုးမွာေရာက္ေနတဲ႔ ေမွာ္ဘီဂ်ီတီစီေက်ာင္းသားေဟာင္းေတြအားလံုး ဘယ္ႏွစ္ကမဆို လာခဲ႔ၾကဖို႔ ဖိတ္ခ်င္ပါတယ္.. လာမယ္႔ ၾသဂုတ္လ၆ရက္ (စေနေန႔) ညေန ၅ နာရီကေန ည ၁၀ နာရီအထိ.. Pasir Ris Beach မွာေပါ႔.. အစိုးမရတဲ႔မိုးက ေႏွာက္ယွက္ခဲ႔မယ္ဆိုရင္ေတာင္ အားလံုးအဆင္ေၿပေစဖို႔ Multi-Purpose Hall ကို ငွားထားပါတယ္.. Pasir Ris MRT Station ကေနလဲ လမ္းေလွ်ာက္သြားလို႔ရတယ္ဆိုေတာ႔ အဆင္အေၿပဆံုးေပါ႔.. လက္မွတ္တေစာင္ကို $၂၀ပါ.. ဘူေဖးလဲစားလို႔ရမယ္.. တီရွပ္လက္ေဆာင္လဲ ေပးဦးမွာေနာ္.. ေက်ာင္းသားေဟာင္း ေမာင္ႏွမေတြအားလံုးပဲ ၿပန္ဆံုမယ္႔ညေနေလးမွာ အတူတူရင္ခုန္လိုက္ၾကရေအာင္လား.. ေနာ္..

(လက္မွတ္၀ယ္ခ်င္သူမ်ား.. myuemyue@gmail.com ကိုဆက္သြယ္ႏိုင္ပါတယ္.. ;) )

မိုးသံစဥ္ရဲ႕အေ၀းမွာ

အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင္႔ သားသားကို ရန္ကုန္ၿပန္ပို႔လိုက္တယ္.. အရင္က ကေလးထိန္းနဲ႔ပဲ တေနကုန္ေနရတဲ႔သားသားက ခုေတာ႔ ေဆြမ်ိဳးေတြၾကားမွာ ေပ်ာ္ေနၿပီေပါ႔.. ဒီမွာတုန္းက အစားေကာင္းေကာင္းမစားလို႔ ကြၽန္မမွာစိတ္ညစ္လိုက္ရတာ.. ခုေတာ႔ စားခ်ိန္အိပ္ခ်ိန္ကိုမွန္လုိ႔ဆိုပဲ.. ကေလးေတြဟာ မိဘနဲ႔ေ၀းေနရင္ ပိုၿပီးလိမၼာတတ္ၾကသလားပဲ.. စလံုးကိုၿပန္လာတဲ႔ေန႔က သားသားကိုမၿမင္ေစခ်င္လို႔ ကြၽန္မေမေမက အၿပင္ေခၚသြားတုန္း ကြၽန္မတို႔ၿပန္လာခဲ႔ၾကတာေလ.. အိမ္ၿပန္ေရာက္ေတာ႔ သားသားကေၿပာတယ္တဲ႔.. ေမေမနဲ႔ေဖေဖက ဘြန္ေလးပေလ႔စ္အိမ္ကိုၿပန္သြားၿပီ.. သားသားက ရန္ကုန္အိမ္မွာ က်န္ခဲ႔တာတဲ႔ေလ..

အရင္က သားသားအတြက္နဲ႔ ကုန္မွန္းမသိကုန္ခဲ႔ရတဲ႔ ကြၽန္မအခ်ိန္ေတြက ခုက်ေတာ႔လဲ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိကိုၿဖစ္လို႔.. အလုပ္ဆင္းေနရလို႔သာ ေတာ္ေတာ႔တယ္.. ရံုးပိတ္ရက္ဆို ဘယ္လိုမ်ားေနရမယ္မသိဘူး.. ၿပီးခဲ႔တဲ႔ တနဂၤေႏြတုန္းကေတာ႔ ၿပန္ေရာက္ခါစဆိုေတာ႔ အိမ္ရွင္း ၾကမ္းတိုက္ အိပ္ယာခင္းေတြေလွ်ာ္နဲ႔ ေန႔တ၀က္က်ိဳးသြားတယ္.. ေန႔လည္ဘက္က်ေတာ႔ ရန္ကုန္ကေပးလိုက္တဲ႔ လူၾကံဳေတြကို စီးတီးေဟာမွာ သြားေပးလိုက္တယ္ေလ.. အားေနတဲ႔အခ်ိန္မရွိခ်င္ဘူး.. သားသားကိုလြမ္းရတာ ရင္ဘတ္ထဲကနာလို႔.. တခုခုလုပ္ေနရင္ ေမ႔ေမ႔ေပ်ာက္ေပ်ာက္နဲ႔မို႔ လြမ္းရသက္သာတာေပါ႔ေလ.. ရံုးမွာက အလုပ္ေတာ္ေတာ္မ်ားေနတာမို႔ သိပ္မသိသာေပမယ္႔ အိမ္ၿပန္ေရာက္ရင္ မေနတတ္မထိုင္တတ္ကိုၿဖစ္လို႔.. ၾကာေတာ႔လဲ ေနသားက်သြားမယ္ ထင္ရတာပဲေလ..

အရင္တုန္းက သားသားနဲ႔လုေနရတဲ႔ ကြၽန္မလပ္ေတာ႔ပ္ကို ခုေတာ႔ ေယာက္်ားနဲ႔လုေနရတယ္.. အိမ္ေၿပာင္းထားတာမၾကာေသးေတာ႔ သူ႔ကြန္ပ်ဴတာကို ၿပန္မဆင္ရေသးဘူးေလ.. ခုအိမ္ေလးကက်ဥ္းေတာ႔ သူ႔ကြန္ပ်ဴတာၾကီးကိုဆင္ဖို႔ စားပြဲကလဲမရွိေသး ေနရာကလဲမစဥ္းစားရေသးတာနဲ႔ ညညဆို လပ္ေတာ႔ပ္လုပြဲဆင္ႏႊဲေနရတယ္.. ရံုးမွာသံုးမရတဲ႔ ဂ်ီေမးလ္တို႔ ဖဘတို႔က အိမ္ေရာက္မွၾကည္႔ရတာမို႔ ဆက္လုေနရဦးမွာပဲ..

သားသားဆီကို တေန႔အနည္းဆံုး၂ခါေလာက္ ဖုန္းဆက္ၿဖစ္ေနလို႔ စတားဟဘ္ကို လုပ္ေကြၽးေနရသလိုပဲ.. ဟိုင္းမိနစ္ကလဲ လိုရင္တမ်ိဳးမလိုရင္တမ်ိဳးမို႔လား.. စိတ္မရွည္တာနဲ႔ ၀၁၈ကိုႏွိပ္ေနမိတတ္လို႔ ဖုန္းဘီလ္လာမွာကိုေတာင္ ေၾကာက္ေနရၿပီ..

ေလယာဥ္လက္မွတ္ေတြကလဲ ေစ်းခ်ၿပန္ၿပီ.. လူကို ၿပန္ခ်င္ေအာင္စြဲေဆာင္ေနသလိုပဲ.. ၃၁၇ တဲ႔.. ၂ပါတ္လက္မွတ္ေပါ႔.. သားသားဆီၿပန္ခ်င္လိုက္တာ.. ခြင္႔က မိုင္းနပ္စ္ၿပေနလို႔သာ ၿငိမ္ေနရတာေလ.. ေနာက္ဆိုရင္လဲ အၿမဲတမ္း ေစ်းခ်ႏိုင္ၾကပါေစလို႔ပဲ ဆုေတာင္းရေတာ႔မယ္..

အင္း.. ဘာလိုလိုနဲ႔ မိုးသံစဥ္ရဲ႕အေ၀းမွာေနရတာ.. ခုဆို.. ၅ရက္ေတာင္ရွိပါေပါ႔လား.. စိတ္ထဲမွာေတာ႔ ၅ႏွစ္လို႔ေတာင္ထင္မိရဲ႕.. ပိုတယ္လို႔မေၿပာၾကပါနဲ႔..