ဒီဇင္ဘာအခ်စ္

ဒီဇင္ဘာက ကိုယ္႔အတြက္ေတာ႔ အမွတ္ရစရာေတြအၿပည္႔.. ရာစုႏွစ္တခုကေန ေနာက္ရာစုႏွစ္တခုကို ကူးေၿပာင္းလုဆဲဆဲ ဒီဇင္ဘာေန႔ရက္ေလးရဲ႕တမနက္မွာ ကိုယ္ အခ်စ္တခုကို ေကာက္ရဖူးခဲ႔တယ္..

ၿမိဳ႔သစ္ေလးရဲ႕ ေဒသႏၲရေဆးခန္းမွာ ေက်ာင္းအပ္ဖို႔အတြက္ ေဆးစစ္ခ်က္ယူရင္း ဆံပင္ရွည္ရွည္အရပ္ၿမင္႔ၿမင္႔ ေကာင္မေလးတေယာက္နဲ႔ ဆံုဆည္းခြင္႔ရခဲ႔တယ္.. ဒီဇင္ဘာရဲ႕ ႏွင္းေဖြးေဖြးမနက္ခင္းထဲမွာေပါ႔.. သူမကလည္း ကိုယ္႔လိုပဲ ေဆးစစ္ခ်က္လာယူတာတဲ႔.. ကိုယ္နဲ႔ တက္ရမယ္႔ေက်ာင္းကလဲ အတူတူပဲေလ.. နာမည္ဆန္းဆန္းေလးနဲ႔အတူ သိပ္မဆန္းလွတဲ႔သူမကို ကိုယ္ မွတ္မွတ္ထင္ထင္ေလးေတာ႔ ၿဖစ္သြားမိတယ္.. ေက်ာင္းဖြင္႔ေတာ႔ သူမနဲ႔ၿပန္ေတြ႔ရတယ္.. ၿဖစ္ခ်င္ၿပန္ေတာ႔ ေနတဲ႔အေဆာင္ခ်င္းက ကပ္လွ်က္..

ကိုယ္ အခ်စ္ဆိုတာကို နားမလည္ပါဘူး.. ခ်စ္လဲမခ်စ္တတ္ပါဘဲ.. ဘာလို႔မ်ား သူမကိုခ်စ္ေရးဆိုမိပါလိမ္႔.. သူမကေတာ႔ ကိုယ္႔ကို တကယ္ႏွစ္ႏွစ္ကာကာခ်စ္မိသြားပံုပါပဲ.. အေၿဖေပးတာေတာင္ ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ႔စကားကို ေသြးနဲ႔ေရးၿပီးေပးတယ္ေလ.. တကယ္တမ္းက်ေတာ႔ သူမက သိပ္ထက္တဲ႔မိန္းမတစ္ေယာက္.. စာလဲၾကိဳးစားတယ္ ရည္မွန္းခ်က္လဲၾကီးတယ္.. ကိုယ္႔ခံယူခ်က္ကေတာ႔ မိန္းမတေယာက္ဟာ အဲသေလာက္ေတာ္ေနထက္ေနဖို႔ မလိုဘူးရယ္လို႔

အစကတည္းက အခ်စ္ကို ေပါ႔ေပါ႔ေလးသေဘာထားခဲ႔တဲ႔ ကိုယ္႔အတြက္ အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် သူမရဲ႕အခ်စ္ေတြက စိတ္က်ဥ္းၾကပ္စရာလို႔ ၿမင္လာမိတယ္.. သူငယ္ခ်င္းေတြကလဲ တခုခုဆို မင္းမွာကပိုင္ရွင္ရွိၿပီးသားပါကြာ ဆိုတာမ်ိဳး.. ေပေပေတေတေနခ်င္တဲ႔ကိုယ္႔ကို သူမက ထိန္းခ်ဳပ္မႈေတြရွိလာမွာစိုးတာကတမ်ိဳးေတြေၾကာင္႔.. မလုပ္သင္႔တာကို ကိုယ္လုပ္မိသြားတယ္..

ေမ႔လိုက္ေတာ႔ဆိုတဲ႔စကားတခြန္းနဲ႔ သူမကို ကိုယ္ေက်ာခိုင္းစြန္႔ခြာခဲ႔တယ္.. ကိုယ္႔ကိုကိုယ္လဲ လြတ္လပ္ၿပီရယ္လို႔ ေၾကြးေက်ာ္ရင္း ေပေနေတေနခဲ႔တယ္ေပါ႔.. သူမနဲ႔ေ၀းရင္ ေပ်ာ္မွာပဲလို႔ ထင္ခဲ႔ေပမယ္႔ တကယ္တမ္းက်ေတာ႔ သူမငိုေနတာေတြ႔တိုင္း ကိုယ္႔ရင္ထဲမွာ ထိထိခိုက္ခိုက္ေလး ခံစားရတယ္.. ကိုယ္႔ေၾကာင္႔ သူမရဲ႕ရည္မွန္းခ်က္ေတြမ်ား ထိခိုက္ေလမလားလို႔ စိုးရိမ္စိတ္ခပ္ပါးပါးေလးလဲ ၿဖစ္မိေသးရဲ႕.. တကယ္ေတာ႔သူမက ကိုယ္ထင္သေလာက္ မေပ်ာ႔ညံ႔ပါဘူး.. ကိုယ္႔ေၾကာင္႔ သူမငိုခဲ႔ရတာမွန္ေပမယ္႔ အသည္းကြဲခဲ႔ရေပမယ္႔ သူမရဲ႕အနာဂတ္ကိုေတာ႔ အထိခိုက္မခံခဲ႔လို႔ ကိုယ္႔မွာ စိတ္ခ်မ္းသာခဲ႔ရတယ္ေပါ႔..

ေက်ာင္းၿပီးခါနီး သူမတုိ႔သူငယ္ခ်င္းတေတြ ကဗ်ာစာအုပ္ေလးထုတ္ေတာ႔ ကိုယ္႔ကိုရည္ရြယ္ၿပီးေရးတဲ႔ သူမရဲ႕ကဗ်ာေလးက ကိုယ္႔မာနကို လႈပ္ႏိႈးလိုက္သလိုပဲ.. ဘယ္သူမွမသိေအာင္ ကိုယ္သိမ္းထားခဲ႔တဲ႔ သူမနဲ႔သက္ဆိုင္တဲ႔ပစၥည္းေလးေတြ သူမဆီၿပန္ပို႔ေပးလိုက္တယ္.. တကယ္တမ္းက်ေတာ႔ သူမကို သတိရတိုင္း ထုတ္ၾကည္႔ေနက်ေလးေတြေလ.. ကိုယ္႔မာနကို အထိမခံခ်င္တာနဲ႔ပဲ ၿပန္ပို႔ေပးလိုက္ေတာ႔ ကိုယ္႔မွာ သတိရရင္ၾကည္႔စရာေတာင္ မရွိေတာ႔ဘူးၿဖစ္သြားတာေပါ႔.. သူမကေတာင္ “မင္းမရွိလဲၿဖစ္ပါတယ္” လို႔ ေရးရက္မွေတာ႔ ကိုယ္လဲၿပတ္သားၿပလိုက္တယ္ေပါ႔..

ေက်ာင္းေတြမပိတ္ခင္ ေနာက္ဆံုးေက်ာင္းသြားတဲ႔ရက္က ကိုယ္႔ဆီကို သူမဆီက စီဒီေလးတစ္ခ်ပ္ေရာက္လာတယ္.. သီခ်င္းေလးတပုဒ္ပဲ သြင္းထားတာပါ.. သူမကိုယ္တိုင္ ဆိုထားတာလို႔ ကိုယ္ထင္တယ္.. ကာရာအိုေကဆိုၿပီး အသံသြင္းထားပံုရတယ္.. သီခ်င္းေလးနာမည္က ဒီဇင္ဘာအခ်စ္တဲ႔.. အဲဒီသီခ်င္းေလးနားေထာင္တိုင္း ကိုယ္တကယ္ရင္နာရတယ္.. သူမကို နာက်င္ခံစားရေအာင္ လုပ္မိလို႔ေလ႔.. ကိုယ္ သူမကို ခ်စ္မွန္းမသိ ခ်စ္မိခဲ႔တာ.. သိပ္ကို ေသခ်ာတာေပါ႔..

“အဆိပ္မရွိတဲ႔သိုးငယ္လို အခ်စ္မရွိခဲ႔ပါ..
လြမ္းေဆြးတဲ႔စိတ္ဘာလဲ.. နားမလည္..
သစ္ရြက္ေလးနဲ႔လိပ္ၿပာလို.. ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔စိတ္နားခိုရာ.. ရုပ္ပံုလႊာကားခ်ပ္ေပၚမွာ..
အသည္းတံခါးေလးေခါက္ေရာက္လာသူကို ေငးေမာၾကည္႔ရင္း..
သူခို၀င္လာ အမွတ္တမဲ႔ကိုယ္႔ရဲ႕ကမၻာ..

ဒီဇင္ဘာမွာေတြ႔ခဲ႔ရလို႔ ေအးခ်မ္းတဲ႔အခ်စ္မ်ိဳးရွိလိမ္႔မယ္..
ဒါကိုေတြးရင္း တို႔ကေပ်ာ္..
ဧၿပီေမလိုသူ႔ရဲ႕အခ်စ္က အခုေတာ႔ေႏြေနကဲ မေအးခ်မ္းပါ..
ၿပန္လည္ေတြးတိုင္းေဆြးေနၿပီ..
ဘယ္ေနရာရာစားစားသြားသြား စိုးမိုးေနၿပီပဲ သူ႔မ်က္ႏွာ..
ဒီမွာ ႏွလံုးသားကြၽမ္းေရာ႔မယ္..
ဒီဇင္ဘာရဲ႔ႏွင္းပြင္႔နဲ႔အတူ တေၿဖးေၿဖးေၾကြေနဆဲ လြမ္းမ်က္ရည္
ဘယ္ခါက်မွ ခမ္းေရာ႔မယ္မသိ..”

xxxxxxxxxxxxxxxx

ဒီဇင္ဘာေရာက္တိုင္း ဘာရယ္မဟုတ္ ကိုယ္ သူမကို သတိရတတ္တယ္.. ဟုတ္တယ္ေလ.. ဒီဇင္ဘာမွာစေတြ႕တာမို႔လား.. အခ်ိန္ေတြဘယ္ေလာက္ပဲၾကာၾကာ ေမ႔သြားတယ္လို႔ေတာ႔ မရွိပါဘူး.. တိုက္ဆိုင္မႈေလးေတြရွိတိုင္း သတိရတတ္တယ္... ေက်ာင္းၿပီးကတည္းက သူမသတင္း မၾကားရေတာ႔တာ ဆယ္စုႏွစ္တခုေတာင္ေက်ာ္ၿပီေပါ႔.. အဲသလိုအခ်ိန္က်မွ မထင္မွတ္ပဲ သူမနဲ႔အဆက္အသြယ္ၿပန္ရတယ္.. ထံုးစံအတိုင္း ေဖ႔ဘြတ္မွာေပါ႔.. နာမည္တူမရွိႏိုင္တဲ႔ သူမနာမည္နဲ႔ ကိုယ္႔ဆီကို မက္ေဆ႔ခ်္ေလးေရာက္လာတယ္.. မွတ္မိေသးရဲ႕လားတဲ႔.. မမွတ္မိပဲေနပါ႔မလား.. ဘယ္ေရာက္လို႔ ဘာေတြလုပ္ေနလဲ ေမးလိုက္ေတာ႔ သူမကစလံုးမွာ အလုပ္လုပ္ေနၿပီတဲ႔..

ကိုယ္ကေတာ႔ ပင္လယ္ေပ်ာ္ၾကီးေပါ႔.. အခ်စ္သစ္ေတြ႔ၿပီလားေမးေတာ႔ သူမက အားရပါးရေအာ္ရယ္တယ္.. “အိမ္ေထာင္က်လို႔ သားေလးေတာင္ ၂ႏွစ္ၿပည္႔ေတာ႔မယ္” တဲ႔ေလ.. ကိုယ္႔အတြက္ မင္းဆိုၿပီးအသံသြင္းေပးခဲ႔ဖူးတဲ႔သီခ်င္းေလး မွတ္မိေသးလားဆိုေတာ႔ မွတ္မိပါတယ္ဆိုပဲ.. ဆိုၿပခိုင္းေတာ႔ မဆိုခ်င္ဘူးတဲ႔.. သီခ်င္းဆိုတာ ခံစားခ်က္နဲ႔ဆိုမွ နားေထာင္လို႔ေကာင္းတာတဲ႔ေလ.. ဒါဆို ခုဘာခံစားခ်က္မွမရွေတာ႔ဘူးလားေမးေတာ႔ ထံုသြားၿပီတဲ႔..

ကိုယ္က အတၲၾကီးတဲ႔သူ.. ကိုယ္လိုခ်င္တဲ႔လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈအတြက္ သူမႏွလံုးသားကို ကစားမိခဲ႔သူ.. ဒါနဲ႔မ်ားေတာင္ သူမက ကိုယ္႔ကို အၿပစ္အၿမင္ဘူးတဲ႔.. သူမမွာ သားေလးတေယာက္ရွိေနၿပီေၿပာေတာ႔ ကေလးနာမည္က ဘာလဲဟင္လို႔ အေလာတၾကီး ေမးမိတယ္.. သိပ္လွတဲ႔နာမည္ေလးကို သူမက ရြတ္ၿပတယ္.. ကဗ်ာဆရာမက သားေလးအတြက္ နာမည္လွလွေလးေပးထားေပမယ္႔ ကိုယ္ေမွ်ာ္လင္႔မိသလို ကိုယ္႔နာမည္ထဲက စာလံုးေလးတလံုးတေလေတာင္ မပါလာဘူးေလ..

ဒီဇင္ဘာေရာက္ၿပီလို႔ သူမဆီကို ေမးလ္ပို႔ထားတာ.. မေန႔က ၿပန္စာေရာက္လာတယ္..

“ဒီဇင္ဘာမွာ ေကာက္ရဖူးတဲ႔အမိႈက္တစ္စကို.. ဧၿပီေႏြေခါင္ေခါင္ထဲ ေတာင္ေလနဲ႔အတူ၀ဲပစ္ခဲ႔ၿပီး.. ဆယ္စုႏွစ္လြန္ခါမွ ႏွင္းေတြၾကားထဲ ၿပန္ရွာခ်င္ေသးလို႔လား ေမာင္.. ခု ငါေရာက္ေနတဲ႔ေနရာမွာ ေဆာင္းမရွိဘူး.. ႏွင္းလဲမက်ဘူး.. တို႔၂ေယာက္စေတြ႔တုန္းက ဒီဇင္ဘာရဲ႕အေငြ႔အသက္မ်ိဳး ဘာမွမရွိဘူးေလ.. အဲဒီေတာ႔ ငါ႔မွာ ဒီဇင္ဘာကို ေမ႔ေနတာ ၾကာလွေပါ႔” တဲ႔..

ကိုယ္ေရာက္ေနတဲ႔ေနရာမွာလဲ ေဆာင္းေတြႏွင္းေတြ ရွိမေနပါဘူး.. ဒါေပမယ္႔ ကိုယ္႔ရဲ႔ဒီဇင္ဘာကေတာ႔ ရင္မွာႏွင္းေတြေ၀ေနဆဲဆိုတာ သူမ ဘယ္ေတာ႔မွ သိႏိုင္ေတာ႔မယ္ မထင္ပါဘူးေလ...