Thursday, December 8, 2011

ကြၽန္မႏွင္႔ေစ်း၀ယ္ၿခင္းအႏုပညာ

မိန္းကေလးအေတာ္မ်ားမ်ားက ေစ်း၀ယ္ရတာကို ႏွစ္သက္မယ္ထင္ရဲ႕.. ကြၽန္မလဲ ေစ်း၀ယ္ထြက္ရတာၾကိဳက္ပါတယ္.. အလွအပကို သိပ္၀ါသနာမပါတဲ႔ကြၽန္မအတြက္ေတာ႔ ေစ်း၀ယ္ၿခင္းဆိုတာ မီးဖိုေခ်ာင္အတြက္ေစ်း၀ယ္တာကို ဆိုလိုပါတယ္.. အ၀တ္အထည္ေတြ အလွကုန္ေတြကိုေတာ႔ ၾကံဳသလိုပဲ၀ယ္ေလ႔ရွိၿပီး တကူးတကေစ်း၀ယ္ထြက္တာမ်ိဳး မရွိသေလာက္ပါပဲ.. ပြဲေလးလမ္းေလးသြားစရာရွိမွသာ တကူးတကသြား၀ယ္တတ္တာမ်ိဳးပါ..

ကိုယ္တိုင္ခ်က္ၿပဳတ္တဲ႔အစားအစာေတြကိုသာ အေလးထားစားတတ္တဲ႔ ၿမန္မာအိမ္ေထာင္စုေတြမွာ မီးဖိုေခ်ာင္အတြက္ ေစ်း၀ယ္တယ္ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္အေရးၾကီးပါတယ္.. က်န္းမာေရးအတြက္ အေရးပါတာက အစားအေသာက္မို႔လား.. ေန႔တိုင္းစားေနရတာမို႔ က်န္မာေရးအတြက္သင္႔ေတာ္ၿပီး အာဟာရမွ်တေအာင္ စားေသာက္ႏိုင္ဖို႔ဆိုတာ ေစ်း၀ယ္သူအေပၚမွာလဲ အမ်ားၾကီးမူတည္တယ္ေလ..

ကြၽန္မတို႔ငယ္ငယ္တုန္းက ေမေမ႔ဘက္ကအဖိုးအဖြားေတြနဲ႔ တူတူေနၾကပါတယ္.. ေတာင္ဥကၠလာပမွာေပါ႔.. အဲသည္တုန္းက မိသားစုအတြက္ ေစ်း၀ယ္သူက ပါပါၾကီး (အဖိုး)ပါ.. ရခိုင္ၿပည္မွာ ေစ်း၀ယ္သူအမ်ားစုက အမ်ိဳးသားေတြပါတဲ႔.. ပါပါၾကီးက တရက္ၿခားတခါေလာက္ နႏၵ၀န္ေစ်းမွာ ေစ်း၀ယ္တတ္ပါတယ္.. ေတာ္ေတာ္ၾကီးတဲ႔ေစ်းၾကီးေပါ႔.. ကြၽန္မက ပါပါၾကီးေစ်းသြားရင္ လိုက္ခ်င္လို႔အၿမဲပူဆာတတ္ေပမယ္႔ တခါတေလမွပဲ လိုက္ခြင္႔ရပါတယ္.. လိုက္ရတဲ႔အခါလဲ ကြၽန္မစိတ္တိုင္းက် ေစ်းလိုက္ပတ္ခြင္႔မရဘဲ မုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္မွာ စားေနခဲ႔ဆိုၿပီး ထားခဲ႔တာမ်ားတယ္ေလ.. ေစ်း၀ယ္ၿပီးမွ လာၿပန္ေခၚပါတယ္.. ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ကြၽန္မကေတာ႔ ေစ်းလိုက္ရရင္ေပ်ာ္တာပါပဲ.. ဟင္းသီးဟင္းရြက္ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေတြ ေတာင္ပံုယာပံုနဲ႔ ေအာ္ဟစ္ေရာင္းေနၾကတဲ႔ ေစ်းသည္ေတြကိုက ကြၽန္မအတြက္ေတာ႔ စိတ္၀င္စားစရာ.. အဲသည္တုန္းက ခုလိုကြၽတ္ကြၽတ္အိတ္ေတြ မေပၚေသးေတာ႔ ငါးတို႔အသားတို႔၀ယ္ရင္ အင္ဖက္ၾကီးေတြ ဗာဒံရြက္ေတြနဲ႔ထုပ္လို႔ ႏွီးၾကိဳးေလးနဲ႔တုပ္ေပးပါတယ္.. ငရုတ္သီးတို႔ နႏြင္းတို႔လို အေၿခာက္အၿခမ္းဆိုရင္ေတာ႔ သတင္းစာစကၠဴေလးနဲ႔ေပါ႔..

နည္းနည္းၾကီးလာေတာ႔ ေမေမ႔ေနာက္ကို ေစ်းၿခင္းလိုက္ဆြဲေပးတယ္.. အဲသည္မွာ ေမေမ႔ဆီက ေစ်း၀ယ္ပညာေတြကို အသံတိတ္ေလ႔လာေတာ႔တာေပါ႔.. ငါးေတြအသားေတြ လတ္မလတ္ဘယ္လိုေရြးတယ္ ေစ်းဘယ္လိုဆစ္ရတယ္.. ဘယ္အသားဟင္းဆို ဘယ္ဟင္းရံေလးနဲ႔တြဲ၀ယ္တတ္တယ္ စသည္ၿဖင္႔ေပါ႔ေလ.. ေမေမ႔ဆီက ကြၽန္မ အေမြရလိုက္တဲ႔အက်င္႔ေလးကေတာ႔ ဘုရားပန္းတို႔ ဆြမ္းေတာ္တင္မယ္႔သစ္သီးတို႔၀ယ္ရင္ ဘယ္ေတာ႔မွ ေစ်းမဆစ္တတ္တာပါပဲ..

ကိုယ္တုိင္ေစ်း၀ယ္ခြင္႔ရတာကေတာ႔ အေဆာင္မွာသြားေနေတာ႔မွေပါ႔.. ေက်ာင္းတက္ေနရတာမို႔ ညေနပိုင္းမွသာ ေစ်းသြားၿဖစ္တာမ်ားပါတယ္.. တစ္ေယာက္စာေလး၀ယ္ရတာမို႔ စိတ္တိုင္းက် အားရပါးရ၀ယ္ရတာမ်ိဳးေတာ႔ မဟုတ္ဘူးေပါ႔.. ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြဆိုရင္ေတာ႔ အေဆာင္နားေလးက ပ်ံက်ေစ်းကေလးကိုသြားၾကတယ္.. ေမွာ္ဘီမွာဆိုေတာ႔ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြ ပန္းေတြက အရမ္းကိုလတ္ဆတ္ပါတယ္.. ၿခံထြက္ေတြေရာင္းတဲ႔ေစ်းကေလးမို႔ ရန္ကုန္ထဲထက္ ေစ်းကလဲခ်ိဳတယ္ေလ..

စလံုးကိုေရာက္လာေတာ႔ ေမေမနဲ႔တူတူေနတာမို႔ ေမေမကပဲ ေစ်း၀ယ္တာမ်ားပါတယ္.. ေမေမၿပန္သြားၿပီး လင္မယား၂ေယာက္တည္းက်န္ခဲ႔ေတာ႔မွ ကြၽန္မလဲ ေစ်း၀ယ္သူတေယာက္ ပီပီၿပင္ၿပင္ၿဖစ္လာေတာ႔တာပါပဲ.. ပံုမွန္အားၿဖင္႔ NTUC မွာပဲ အလြယ္တကူ၀ယ္ေလ႔ရွိေပမယ္႔ တကယ္တမ္းကြၽန္မသေဘာက်တာက Wet Market ထဲမွာ၀ယ္ရတာကိုပါ.. ပိုၿပီး လတ္ဆတ္တယ္လို႔ ထင္တာလဲပါတာေပါ႔.. တပတ္မွာ တနဂၤေႏြတရက္ပဲအလုပ္ပိတ္တာမို႔ ေစ်းထဲမွာ၀ယ္ဖို႔က သိပ္ေတာ႔မလြယ္လွပါဘူး.. ကိုယ္တိုင္ေစ်း၀ယ္ရေတာ႔မွ မလြယ္ပါလားလို႔ သိလာတယ္.. ကြၽန္မတို႔က ေန႔တိုင္းထမင္းဘူးထည္႔တာမို႔ အဆင္ေၿပမယ္႔ဟင္းကို စဥ္းစားရတာကိုက ဦးေႏွာက္ေၿခာက္စရာပါ..

ၿပီးခဲ႔တဲ႔ႏွစ္က ၀ိတ္ေလွ်ာ႔တဲ႔အစီအစဥ္တစ္ခုမွာ ၀င္ပါလိုက္ေတာ႔ အာဟာရနဲ႔ပတ္သတ္တဲ႔ ဗဟုသုတ ေတာ္ေတာ္ေလးရလိုက္တယ္.. ေခါက္ဆြဲၿခင္းအတူတူထဲကမွ အမွ်င္ဓါတ္ပိုပါတဲ႔ whole meal ေခါက္ဆြဲကို ေရြး၀ယ္တာမ်ိဳး.. ဘာေလးပဲ၀ယ္၀ယ္ Healthier choice သေကၤတေလးရွာမိတာ.. သၾကားေလွ်ာ႔ အဆီေလွ်ာ႔ထားတဲ႔ထုတ္ကုန္ေတြကို ရွာ၀ယ္မိတတ္တာ.. ကယ္လိုရီတန္ဖိုးေတြ တြက္ၾကည္႔တတ္တာ စသည္ၿဖင္႔ေပါ႔ေလ.. ေမာင္နဲ႔အတူတူေစ်း၀ယ္ရင္က်ၿပန္ေတာ႔ ဒုကၡတမ်ိဳးပါ.. သူ၀ယ္ခ်င္လိုက္သမွ်က ၀ိတ္တက္မယ္႔အစာေတြခ်ည္းပဲ.. အာလူးေၾကာ္ေတြ သီဟိုေစ႔လိုကယ္လိုရီမ်ားတာေတြ ေရခဲမုန္႔ေတြ.. ကြၽန္မမွာ ၿပဴးၿပလဲမရ မ်က္ေစာင္းထိုးလဲမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ဇြတ္အတင္းကို ၿခင္းထဲေကာက္ထည္႔ေတာ႔တာပဲ..

အဲသလို ကြၽန္မရဲ႕ ေပါင္၂၀၀ခ်စ္သူကို ၀ိတ္ထပ္မတက္ေစဖို႔ ကြၽန္မရဲ႕ေစ်း၀ယ္ၿခင္းအႏုပညာက သိပ္ကိုအေရးပါတာေပါ႔.. ၀က္သားဆိုလဲ အဆီလံုး၀မပါတာ၀ယ္ပါတယ္.. အသားလံုးအတြက္ ၾကိတ္ထားတာေလးလိုခ်င္ရင္ေတာင္ ေစ်းထဲမွာအသားတံုးကို ကိုယ္တိုင္ေရြးၿပီး ၾကိတ္ခိုင္းရပါတယ္.. ၾကိတ္ၿပီးသားေတြဆို အဆီမ်ားမွမ်ားေပါ႔.. ေခါက္ဆြဲေၿခာက္ထုပ္ေတြ၀ယ္ရင္လဲ ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲအစား ေခါက္ဆြဲၿပဳတ္ကိုပဲ ေရြးပါတယ္.. အဆာေၿပမုန္႔အတြက္ဆိုရင္ ဆီနဲ႔ေၾကာ္ထားတာေတြအစား Roasted / baked ထားတာေတြ ေရြးရတာေပါ႔.. တီဗြီၾကည္႔ရင္းစားဖို႔ အာလူးေၾကာ္ေတြအစား အသီးေလးဘာေလး အစားထိုးေပးရတယ္.. တခါတေလေတာ႔ အသုတ္ေလးေတြ လုပ္ေပးၿဖစ္တယ္.. ခရမ္းခ်ဥ္သီးသုတ္တို႔ ေၿပာင္းဖူးသုတ္တို႔ေပါ႔.. ညေနစာအတြက္ကို အသားေတြငါးေတြမ၀ယ္ေတာ႔ဘဲ ေခါက္ဆြဲေလးၾကာဇံေလးကို အသီးအရြက္မ်ားမ်ားနဲ႔ ၿပဳတ္ေပးတာမ်ိဳး.. ေၾကာ္ရင္လဲ ဆီနည္းနည္းနဲ႔ ေရေလးထည္႔ၿပီး ေၾကာ္ရတာမ်ိဳးေတြ လုပ္ရပါေတာ႔တယ္.. ၂ေယာက္လံုးက အသီးအရြက္ေတာ႔ အရမ္းၾကိဳက္တာမို႔ ကြၽန္မတို႔၂ေယာက္စာ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြက သူမ်ားေတြအတြက္ဆို ေလးငါးေယာက္စာေလာက္ရွိတတ္တယ္..

ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ေစ်းသြားတာေပ်ာ္တာမို႔ ခုလိုကိုယ္တိုင္၀ယ္ၿခမ္းစီစဥ္ေနရတာကိုက ေက်နပ္စရာေပါ႔.. ကြၽန္မက ေစ်း၀ယ္ၿခင္းအႏုပညာကို အမွန္တကယ္ၿမတ္ႏိုးသူပါ..

3 comments:

စႏၵကူး said...

ကူးလဲေစ်းသြားရတာေပ်ာ္တယ္..အထူးသျဖင့္ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေစ်းဆိုပိုစိတ္၀င္စားတယ္။ ေရာက္တဲ့ေနရာတိုင္းပထမဆံုးသြားတာ wet market ဘဲ...
တစ္ေယာက္တည္းေနေပမယ့္ ေစ်းသက္သာတာ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ဆို အရမ္း၀ယ္လို႔ ပုပ္သြားတာေတြလဲမနည္းဘူး..
ဒါေပမယ့္ ေစ်း၀ယ္တာကိုေတာ့အၾကိဳက္ဆံုးဘဲ.. (အ၀တ္အစားအသံုးေဆာင္မပါ) း)))

...အလင္းစက္မ်ား said...

Wet Market မွာ ၀ယ္ဖုိ ့က် ေယာက္က်ားေလးေတြ အတြက္ သိပ္ အဆင္မေျပလွဘူးဗ်ာ။ ေျပာရဆိုရနဲ ့ ခက္လွတယ္။

ခင္မင္စြာျဖင့္

rose of sharon said...

ေဈးဝယ္ရတာအရမ္းၾကိဳက္တယ္... ဘာဝယ္ရဝယ္ရၾကိဳက္တယ္... ဝယ္ရရင္ကိုေပ်ာ္တာ...